فرهنگ مصادیق:حفظ آبروی مؤمن: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ تیر ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۴۱

حفظ آبروی مؤمن - طهور

ثواب مهلت دادن به بدهکار تنگدست

«عن سدیر عن أبی جعفر (ع) قال يُبْعَثُ قَوْمٌ تَحْتَ ظِلِّ الْعَرْشِ وُجُوهُهُمْ مِنْ نُورٍ وَ رِيَاشُهُمْ مِنْ نُورٍ جُلُوسٌ عَلَى كَرَاسِيَّ مِنْ نُورٍ قَالَ فَتَشَرَّفُ لَهُمُ الْخَلَائِقُ فَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ أَنْبِيَاءُ فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ تَحْتِ الْعَرْشِ أَنْ لَيْسَ هَؤُلَاءِ بِأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ شُهَدَاءُ فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ تَحْتِ الْعَرْشِ أَنْ لَيْسَ هَؤُلَاءِ شُهَدَاءَ وَ لَكِنَّ هَؤُلَاءِ قَوْمٌ كَانُوا يُيَسِّرُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ يُنْظِرُونَ الْمُعْسِرَ حَتَّى يُيَسَّر؛ سدیر از امام محمد باقر (ع) روایت کرده است که فرمود: در روز قیامت عده‌ای در زیر عرش برانگیخته می‌شوند که رخسارشان و جامه‌های آنان از نور است و بر جایگاه‌هایی از نور می‌نشینند و مردم به آنها نظر می‌کنند و (با خود) می‌گویند: اینها پیامبران الهی هستند! و در این هنگام هاتف غیبی از عرش ندا می‌کند که: اینان از پیامبران نیستند، پس مردم می‌گویند: از شهدایند، باز هاتف غیبی ندا می‌کند که: اینان از شهدا نیستند، بلکه گروهی هستند که بر مؤمنان آسان می‌گرفتند و بدهکاران تنگدست را مهلت می‌دادند تا وضع مالی آنها بهبود یابد».

ثواب کسی که بدهی مؤمنی را ببخشد

«عن إبراهیم بن عبد الحمید قال قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَيَابَةَ دَيْناً عَلَى رَجُلٍ قَدْ مَاتَ كَلَّمْنَاهُ أَنْ يُحَلِّلَهُ فَأَبَى فَقَالَ وَيْحَهُ أَ مَا يَعْلَمُ أَنَّ لَهُ بِكُلِّ دِرْهَمٍ عَشْراً إِذَا حَلَّلَهُ وَ إِنْ لَمْ يُحَلِّلْهُ إِنَّمَا هُوَ دِرْهَمٌ بَدَلَ دِرْهَم‏؛ ابراهیم بن عبد الحمید می‌گوید که: به امام صادق (ع) عرض کردم: عبد الرحمن بن سیابه از مردی طلبی داشت و آن شخص مرد و ما از او خواستیم تا طلب خود را به او ببخشد، اما او قبول نکرد. حضرت فرمود: وای بر او! مگر نمی‌داند که اگر بدهی خود را به او ببخشد خداوند به ازای هر درهمی، ده درهم نصیبش خواهد کرد و اگر نبخشد (در روز قیامت) به ازای هر درهمی فقط یک درهم خواهد گرفت؟!».

ثواب کسی که آبروی برادر مسلم خود را حفظ کند

«السکونی عن أبی عبد الله ع قال قال رسول الله ص مَنْ رَدَّ عَنْ عِرْضِ أَخِيهِ الْمُسْلِمِ كُتِبَ لَهُ الْجَنَّةُ الْبَتَّةَ ؛ سکونی از امام صادق (ع) نقل کرده است که رسول خدا (ص) فرمود: کسی که آبروی برادر مسلمان خود را حفظ کند مسلما بهشت برای او واجب می‌شود».

ثواب کسی که حاجت برادر خود را بر آورده کند

« ن أبی حمزة الثمالی عن علی بن الحسین ع قال مَنْ قَضَى لِأَخِيهِ حَاجَتَهُ فَبِحَاجَةِ اللَّهِ بَدَأَ- وَ قَضَى اللَّهُ لَهُ بِهَا مِائَةَ حَاجَةٍ فِي إِحْدَاهُنَّ الْجَنَّةُ- وَ مَنْ نَفَّسَ عَنْ‏ أَخِيهِ كُرْبَةً- نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرَبَ الْقِيَامَةِ بَالِغاً مَا بَلَغَتْ- وَ مَنْ أَعَانَهُ عَلَى ظَالِمٍ لَهُ- أَعَانَهُ اللَّهُ عَلَى إِجَازَةِ الصِّرَاطِ عِنْدَ دَحْضِ الْأَقْدَامِ- وَ مَنْ سَعَى لَهُ فِي حَاجَةٍ حَتَّى قَضَاهَا لَهُ فَسُرَّ بِقَضَائِهَا- فَكَانَ كَإِدْخَالِ السُّرُورِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص- وَ مَنْ سَقَاهُ مِنْ ظَمَإٍ سَقَاهُ اللَّهُ مِنَ الرَّحِيقِ الْمَخْتُومِ- وَ مَنْ أَطْعَمَهُ مِنْ جُوعٍ أَطْعَمَهُ اللَّهُ مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ- وَ مَنْ كَسَاهُ مِنْ عُرْيٍ كَسَاهُ اللَّهُ مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَ حَرِيرٍ- وَ مَنْ كَسَاهُ مِنْ غَيْرِ عُرْيٍ- لَمْ يَزَلْ فِي ضَمَانِ اللَّهِ مَا دَامَ عَلَى الْمَكْسِيِّ مِنَ الثَّوْبِ سِلْكٌ- وَ مَنْ كَفَاهُ بِمَا هُوَ يَمْتَهِنُهُ وَ يَكُفُّ وَجْهَهُ وَ يَصِلُ بِهِ يَدُهُ- أَخْدَمَهُ اللَّهُ الْوِلْدَانَ الْمُخَلَّدِينَ- وَ مَنْ حَمَلَهُ مِنْ رَحْلِهِ بَعَثَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَى الْمَوْقِفِ- عَلَى نَاقَةٍ مِنْ نُوقِ الْجَنَّةِ يُبَاهِي بِهِ الْمَلَائِكَةَ- وَ مَنْ كَفَّنَهُ عِنْدَ مَوْتِهِ- فَكَأَنَّمَا كَسَاهُ مِنْ يَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ إِلَى يَوْمِ يَمُوتُ- وَ مَنْ زَوَّجَهُ زَوْجَةً يَأْنَسُ بِهَا وَ يَسْكُنُ إِلَيْهَا- آنَسَهُ اللَّهُ فِي قَبْرِهِ بِصُورَةِ أَحَبِّ أَهْلِهِ إِلَيْهِ- وَ مَنْ عَادَهُ عِنْدَ مَرَضِهِ حَفَّتْهُ الْمَلَائِكَةُ تَدْعُو لَهُ حَتَّى يَنْصَرِفَ- وَ تَقُولُ طِبْتَ وَ طَابَتْ لَكَ الْجَنَّةُ- وَ اللَّهِ لَقَضَاءُ حَاجَتِهِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ صِيَامِ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ- بِاعْتِكَافِهِمَا فِي الشَّهْرِ الْحَرَام‏ ؛ ابوحمزه ثمالی از امام زین العابدین (ع) روایت کرده است که فرمود: «کسی که حاجت برادر ایمانی خود را بر آورد به بر آوردن حاجت خداوند شروع کرده و خدا صد حاجت او را بر آورده می‌کند که یکی از آنها بهشت است؛ و کسی که گرفتاری او را برطرف سازد، خداوند تمام گرفتاری‌های روز قیامت را از او دور می‌کند، هر اندازه که باشد و کسی که او را بر علیه دشمنش یاری کند، خداوند او را در عبور از پل صراط یاری خواهد کرد هنگامی که قدم‌ها به لغزش در می‌آیند و کسی که در انجام خواسته او تلاش کند تا آن را بر آورده کند و او را شادمان سازد، به منزله آن است که رسول خدا (ص) را شادمان کرده باشد و کسی که او را سیراب کند، خداوند از شربت سر به مهر بهشتی او را سیراب خواهد ساخت و کسی که او را اطعام کرده و گرسنگی او را چاره کند، خداوند از میوه‌های بهشتی به او عطا فرماید و کسی که برهنگی او را بپوشاند، خداوند بر اندام او از جامه‌های استبرق و ابریشمین بهشتی خواهد پوشاند و کسی که او را با آن که برهنه نیست بپوشاند، همواره در پناه خدا خواهد بود تا زمانی که از آن جامه تار و پودی باقی باشد و کسی که او را از آنچه که باعث خواری و سرشکستگی اوست نجات دهد و آبرویش را حفظ کند و به یاری او بشتابد، خداوند ولدان مخلدین را در بهشت به خدمت او خواهد گمارد و کسی که او را با مرکبش بردارد خداوند او را در روز قیامت سوار بر ناقه بهشتی به محشر در آورد به گونه‌ای که بر فرشتگان ببالد و کسی که او را پس از مرگ کفن کند، مانند این است که بدن او را از روزی که به دنیا آمده تا روزی که از دنیا رفته است پوشانده باشد و کسی که برای او همسری برگزیند که مایه انس و آرامش خاطر او شود، خداوند او را در قبر با محبوب‌ترین بستگانش مأنوس می‌سازد و کسی که به هنگام بیماری از او عیادت کند، فرشتگان اطراف او را می‌گیرند و در حق او دعا می‌کنند تا زمانی که (به خانه خود) باز گردد و به او می‌گویند: خوشا بر تو! و بهشت بر تو خوش باد و فرمود: به خدا سوگند بر آوردن درخواست و نیاز برادر مؤمن در پیشگاه الهی، از دو ماه روزه و اعتکاف متوالی در ماه حرام محبوب تر است».

فهرست منابع

شیخ صدوق- ثواب الأعمال و عقاب الأعمال- صفحه 145-148
محمد علی مجاهدی- پاداش نیکی‌ها و کیفر گناهان- صفحه 372-380