فرهنگ مصادیق:حفظ آبروی مؤمن: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۳ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۰۳

حفظ آبروی مؤمن - طهور

ثواب مهلت دادن به بدهکار تنگدست

«عن سدیر عن أبی جعفر (ع) قال یبعث یوم القیامة قوم تحت ظل العرش و وجوههم من نور و ریاشهم من نور جلوس علی کراسی من نور قال فتشرف لهم الخلائق فیقولون هؤلاء الأنبیاء فینادی مناد من تحت العرش أن لیس هؤلاء بأنبیاء قال فیقولون هؤلاء شهداء فینادی مناد من تحت العرش لیس هؤلاء بشهداء و لکن هؤلاء قوم کانوا ییسرون علی المؤمنین و ینظرون المعسر حتی ییسر؛ سدیر از امام محمد باقر (ع) روایت کرده است که فرمود: در روز قیامت عده‌ای در زیر عرش برانگیخته می‌شوند که رخسارشان و جامه‌های آنان از نور است و بر جایگاه‌هایی از نور می‌نشینند و مردم به آنها نظر می‌کنند و (با خود) می‌گویند: اینها پیامبران الهی هستند! و در این هنگام هاتف غیبی از عرش ندا می‌کند که: اینان از پیامبران نیستند، پس مردم می‌گویند: از شهدایند، باز هاتف غیبی ندا می‌کند که: اینان از شهدا نیستند، بلکه گروهی هستند که بر مؤمنان آسان می‌گرفتند و بدهکاران تنگدست را مهلت می‌دادند تا وضع مالی آنها بهبود یابد».

ثواب کسی که بدهی مؤمنی را ببخشد

«عن إبراهیم بن عبد الحمید قال قلت لأبی عبد الله (ع) إن لعبد الرحمن بن سیابة دینا علی رجل قد مات کلمناه أن یحلله فأبی فقال ویحه أما یعلم أن له بکل درهم عشرا إذا حلله و إن لم یحلله إنما هو درهم بدل درهم؛ ابراهیم بن عبد الحمید می‌گوید که: به امام صادق (ع) عرض کردم: عبد الرحمن بن سیابه از مردی طلبی داشت و آن شخص مرد و ما از او خواستیم تا طلب خود را به او ببخشد، اما او قبول نکرد. حضرت فرمود: وای بر او! مگر نمی‌داند که اگر بدهی خود را به او ببخشد خداوند به ازای هر درهمی، ده درهم نصیبش خواهد کرد و اگر نبخشد (در روز قیامت) به ازای هر درهمی فقط یک درهم خواهد گرفت؟!».

ثواب کسی که آبروی برادر مسلم خود را حفظ کند

«السکونی عن أبی عبد الله ع قال قال رسول الله ص من رد عن عرض أخیه المسلم وجبت له الجنة البتة؛ سکونی از امام صادق (ع) نقل کرده است که رسول خدا (ص) فرمود: کسی که آبروی برادر مسلمان خود را حفظ کند مسلما بهشت برای او واجب می‌شود».

ثواب کسی که حاجت برادر خود را بر آورده کند

«عن أبی حمزة الثمالی عن علی بن الحسین ع قال من قضی لأخیه حاجة فیحاجه الله بها [فبحاجة الله بدأ و قضی الله بها مائة حاجة فی إحداهن الجنة و من نفس عن أخیه کربة نفس الله عنه کربة یوم القیامة بالغا ما بلغت و من أعانه علی ظالم له أعانه الله علی إجازة الصراط عند دحض الأقدام و من سعی له فی حاجة حتی قضاها له فسر بقضائها فکان کإدخال السرور علی رسول الله ص و من سقاه من ظمإ سقاه الله من الرحیق المختوم و من أطعمه من جوع أطعمه الله من ثمار الجنة و من کساه من عری کساه الله من إستبرق و حریر و من کساه من غیر عری لم یزل فی ضمان الله ما دام علی المکسو من الثوب سلک و من کفاه بما هو یمتهنه و یکف وجهه و یصل به یدیه یخدمه الولدان و من حمله من رحله بعثه الله یوم القیامة علی ناقة من نوق الجنة یباهی به الملائکة و من کفنه عند موته فکأنما کساه یوم ولدته أمه إلی یوم یموت و من زوجه زوجة یأنس بها و یسکن إلیها آنسه الله فی قبره بصورة أحب أهله إلیه و من عاده عند مرضه حفته الملائکة تدعو له حتی ینصرف و تقول طبت و طابت لک الجنة و الله لقضاء حاجته أحب إلی الله من صیام شهرین متتابعین باعتکافهما فی الشهر الحرام؛ ابوحمزه ثمالی از امام زین العابدین (ع) روایت کرده است که فرمود: «کسی که حاجت برادر ایمانی خود را بر آورد به بر آوردن حاجت خداوند شروع کرده و خدا صد حاجت او را بر آورده می‌کند که یکی از آنها بهشت است؛ و کسی که گرفتاری او را برطرف سازد، خداوند تمام گرفتاری‌های روز قیامت را از او دور می‌کند، هر اندازه که باشد و کسی که او را بر علیه دشمنش یاری کند، خداوند او را در عبور از پل صراط یاری خواهد کرد هنگامی که قدم‌ها به لغزش در می‌آیند و کسی که در انجام خواسته او تلاش کند تا آن را بر آورده کند و او را شادمان سازد، به منزله آن است که رسول خدا (ص) را شادمان کرده باشد و کسی که او را سیراب کند، خداوند از شربت سر به مهر بهشتی او را سیراب خواهد ساخت و کسی که او را اطعام کرده و گرسنگی او را چاره کند، خداوند از میوه‌های بهشتی به او عطا فرماید و کسی که برهنگی او را بپوشاند، خداوند بر اندام او از جامه‌های استبرق و ابریشمین بهشتی خواهد پوشاند و کسی که او را با آن که برهنه نیست بپوشاند، همواره در پناه خدا خواهد بود تا زمانی که از آن جامه تار و پودی باقی باشد و کسی که او را از آنچه که باعث خواری و سرشکستگی اوست نجات دهد و آبرویش را حفظ کند و به یاری او بشتابد، خداوند ولدان مخلدین را در بهشت به خدمت او خواهد گمارد و کسی که او را با مرکبش بردارد خداوند او را در روز قیامت سوار بر ناقه بهشتی به محشر در آورد به گونه‌ای که بر فرشتگان ببالد و کسی که او را پس از مرگ کفن کند، مانند این است که بدن او را از روزی که به دنیا آمده تا روزی که از دنیا رفته است پوشانده باشد و کسی که برای او همسری برگزیند که مایه انس و آرامش خاطر او شود، خداوند او را در قبر با محبوب‌ترین بستگانش مأنوس می‌سازد و کسی که به هنگام بیماری از او عیادت کند، فرشتگان اطراف او را می‌گیرند و در حق او دعا می‌کنند تا زمانی که (به خانه خود) باز گردد و به او می‌گویند: خوشا بر تو! و بهشت بر تو خوش باد و فرمود: به خدا سوگند بر آوردن درخواست و نیاز برادر مؤمن در پیشگاه الهی، از دو ماه روزه و اعتکاف متوالی در ماه حرام محبوب تر است».

فهرست منابع

شیخ صدوق- ثواب الأعمال و عقاب الأعمال- صفحه 145-148
محمد علی مجاهدی- پاداش نیکی‌ها و کیفر گناهان- صفحه 372-380