فرهنگ مصادیق:بخل در نشر علوم: تفاوت بین نسخهها
(اصلاح نویسههای عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام) |
|||
| سطر ۵۴: | سطر ۵۴: | ||
|- | |- | ||
| ۲۲ || [[بخل علمی - راه برتر]] | | ۲۲ || [[بخل علمی - راه برتر]] | ||
| − | |||
| − | |||
|} | |} | ||
<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p> | <p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p> | ||
نسخهٔ ۲۴ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۴
کتب مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
مقالات مرتبط
موضوعات مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
چندرسانهای مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
مرتبطهای بوستان
| ردیف | عنوان |
|---|
نرمافزارهای مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
پایگاههای اینترنتی مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
محتویات
بخل-ویکی فقه
مقدمه
بخل، رذیلهای اخلاقی است ودر مقابل جود و سخاوت قرار دارد. از این عنوان به مناسبت در بابهایی همچون صلاه، زکات و شهادات سخن رفته است.
تعریف
عبارت است از خودداری صاحب نعمت، از انفاق آنچه خداوند به وی ارزانی داشته در جایی که انفاق، محبوب ومطلوب است.
پیامد بخل
در آیات متعدّد [۱][۲][۳][۴][۵][۶]. و روایات بسیار، از این رذیلهٔ اخلاقی نکوهش شده و پیامدهایی فردی و اجتماعی- همچون ۱- از دست دادن آسایش، ۲- ابتلا به فقر و زوال ایمان در شخص بخیل، ۳- از هم گسستگی پیوندهای اجتماعی و خویشاوندی و ۴- تجاوز به حقوق مردم- برای آن بیان شده است.
منشأ بخل
در برخی روایات، منشأ پیدایی این خصلت مذموم، بدگمانی به خداوند دانسته شده است[۷].
بخل در پرداخت زکات
بخل به لحاظ آثار آن، دارای احکامی است. بخل از پرداخت زکات و سایر واجبات مالی، حرام است[۸][۹][۱۰].
بخل در تعلیم
چنانکه بخل از بذل علم به اهلش جایز نیست[۱۱].
بخل در انفاق
بخل از انفاق در غیر موارد واجب، مکروه است[۱۲].
همنشینی با بخیل
همنشینی با بخیل، کراهت دارد[۱۳].
مشورت با بخیل
کسی که انسان با او مشورت میکند سزاوار است از ویژگیهایی از جمله؛ پیراسته بودن از صفت بخل، برخوردار باشد؛ از اینرو، مشورت کردن با بخیل، مکروه است[۱۴].
بخیل دانستن مومن
نسبت دادن بخل به مؤمن، موجب ثبوت تعزیر است[۱۵].
پا نویس
- ↑ آلعمران(سوره۳).،آیه۱۸۰.
- ↑ نساء(سوره۴).،آیه۳۷
- ↑ توبه(سوره۹).،آیه۷۶
- ↑ محمد(سوره۴۷).،آیه۳۷-۳۸
- ↑ حدید(سوره۵۷).،آیه۲۴
- ↑ لیل(سوره۹۲).،آیه۸.
- ↑ بحار الأنوار ج۷۰، ص ۳۰۰- ۳۰۸.
- ↑ زبده البیان ص ۱۸۵
- ↑ وسائل الشیعه ج۹، ص ۳۵
- ↑ وسائل الشیعه ج۲۱، ص ۵۴۹.
- ↑ زبده البیان ص ۲۰۶.
- ↑ حواریات فقهیه ص ۳۴
- ↑ وسائل الشیعه ج۱۲، ص۳۲
- ↑ وسائل الشیعه ج۱۲، ص۴۶-۴۷
- ↑ کتاب السرائر ج۳، ص۵۲۹
