فرهنگ مصادیق:انزواگرایی

از پژوهشکده امر به معروف
نسخهٔ تاریخ ‏۲۸ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۵۲ توسط User16 (نظرات | مشارکت‌ها) (اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام)

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به: ناوبری، جستجو
انزواگرایی

کتب مرتبط

ردیف عنوان

مقالات مرتبط

ردیف عنوان
۱ آداب سلوک از منظر علامه حسن‌زاده آملی
۲ خلوت و عزلت تجلی کمال الانقطاع
۳ معاشرت با مردم و ترک عزلت
۴ عزلت طلبی
۵ عزلت طلب کیست؟!
۶ عزلت صوفیانه
۷ خلوت یا جلوت؟ عزلت گزینیم یا در جمع باشیم؟
۸ قرآن و عزلت
۹ عزلت - کلام پویا
۱۰ ویژگی های افراد عزلت طلب
۱۱ عزلت - اسلام کوئست
۱۲ گوشه نشینی و عزلت از نگاه اسلام
۱۳ عزلت و خلوت
۱۴ عزلت (خلوت نشینی)
۱۵ عزلت - شهر حدیث
۱۶ عزلت - ویکی فقه
۱۷ عزلت ویکی پرسش

موضوعات مرتبط

ردیف عنوان

چندرسانه‌ای مرتبط

ردیف عنوان

مرتبط‌های بوستان

ردیف عنوان

نرم‌افزارهای مرتبط

ردیف عنوان

پایگاه‌های اینترنتی مرتبط

ردیف عنوان

عزلت

در این باب روایتی که از امام به حق ناطق حضرت صادق علیه السلام نقل شده در مسئله عزلت و گوشه گیری است.

این را می دانیم که در اصول عالی اسلام و معارف حقه الهیه، تکلیف ما لا یطاق و وظیفه ای که از استطاعت انسان خارج باشد وجود ندارد.

و این را نیز می‌دانیم که در اسلام عزیز قاعده و قانونی که کم‌ترین ضربه و لطمه را به زندگی واقعی انسان چه در جهت دنیا، چه در جهت آخرت بزند وجود ندارد و اگر به عنوان یک قاعده اسلامی در کتب اسلامی باشد، جعلی و غیر قابل قبول است.

و این را نیز می دانیم که کناره گیری کامل انسان، به طوری که آدمی با هیچ کس در هیچ شأنی معاشرت و مخالطت نداشته باشد، امکان ندارد و به هیچ عنوان عملی نیست.

از طرفی می‌بینیم در قرآن مجید و روایات اصیل و «نهج البلاغة»، مسئله عزلت و گوشه گیری به عنوان یک عامل بسیار مهم سعادت مطرح است، در اینجا لازم است، معنای این مسئله ریشه یابی شود و مقصود و منظور قرآن مجید و روایات از مسئله عزلت معلوم گردد تا کسی با انتخاب آن، بدون توجه به ریشه مسئله از جاده حق منحرف نگردد.

از آنجا که مسئله عزلت در قرآن و روایات در رابطه با سعادت انسان مطرح شده باید به راحتی و بدون شک و تردید گفت: منظور از عزلت در معارف الهیه، عزلت و گوشه گیری از عامل خطر و برنامه ایست که برای خیر دنیا و آخرت انسان ضرر دارد و آنچه که در طریق سعادت و سلامت آدمی است، کناره گیری از آن موردی ندارد، بلکه حرام شرعی و عقلی است، چنانچه عزلت و کناره گیری از عوامل خطر واجب و ضروری است.