فرهنگ مصادیق:تکدی: تفاوت بین نسخه‌ها

از پژوهشکده امر به معروف
پرش به: ناوبری، جستجو
(پا نویس)
سطر ۱۶: سطر ۱۶:
 
|-
 
|-
 
| 3 || [[تکدی گری آبستن آسیبهای اجتماعی]]
 
| 3 || [[تکدی گری آبستن آسیبهای اجتماعی]]
 +
|-
 +
| 4|| [[تکدی – ویکی فقه]]
 
|}
 
|}
 +
 
<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
 
<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
 
{| class="wikitable"
 
{| class="wikitable"
سطر ۴۳: سطر ۴۶:
 
|}
 
|}
 
</div>
 
</div>
== تکدی – ویکی فقه ==
 
تکدی یعنی درخواست کمک بلاعوض از دیگران.<br/>
 
 
== معنای لغوی تکدی ==
 
تکدی از ریشه «ک د ی» و در لغت به معنای صلابت <ref>ترتیب العین، ج ۵، ص ۳۹۵ - ۳۹۶.</ref><ref>تاج العروس، ج ۱۰، ص ۳۱۰.</ref><ref>مجمع البحرین، ج ۴، ص ۲۴، «کدی».</ref>، حبس و منع و بخل ورزیدن <ref>الصحاح، ج ۶، ص ۲۴۷۲.</ref><ref>لسان العرب، ج ۱۵، ص ۲۱۷.</ref><ref>القاموس المحیط، ج۴، ص ۳۸۲، «کدی».</ref> آمده است و در کاربرد عام زبان عربی و فارسی به معنای حاجت خواستن از دیگران و به تعبیر دیگر آشکارا گدایی کردن است.<ref>اقرب الموارد، ج ۴، ص ۵۲۹، «کدی».</ref><ref>لغت نامه، ج ۴، ص ۶۰۴۸، «تکدی».</ref><ref>نضره النعیم، ج ۹، ص ۴۱۶۸.</ref>در متون عربی پیشین از آن به « سؤال » <ref>معجم الفاظ الفقه الجعفری، ص ۲۲۱.</ref><ref>القاموس الفقهی، ص ۱۹۸.</ref><ref>لسان العرب، ج ۱۱، ص ۳۱۸، «سأل».</ref>و در نوشته‌های جدید بیش تر به « تسوُّل » <ref>نضره النعیم، ج ۹، ص ۴۱۶۸.</ref><ref>المعجم القانونی، ج ۲، ص۷۲۶ - ۷۲۷.</ref>تعبیر شده است. به کسی که از دیگران حاجت می‌طلبد «متکدی» <ref>لغت نامه، ج ۱۳، ص ۲۰۲۰۹.</ref><ref>فرهنگ بزرگ سخن، ج ۷، ص ۶۶۵۷، «متکدی».</ref>یا «سائل» <ref>لسان العرب، ج ۱۱، ص ۳۱۸، «سأل».</ref><ref>. المبسوط، ج ۱، ص ۲۴۷.</ref><ref>العروه الوثقی، ج ۴، ص ۹۸.</ref> یا «متسوّل» <ref>المعجم القانونی، ج ۲، ص ۴۵۲.</ref><ref> العروه الوثقی، ج ۴، ص ۹۸.</ref><ref>نضره النعیم، ج ۹، ص ۴۱۶۸.</ref>می‌گویند.<br/>
 
 
== تکدی در قرآن با معنای اصطلاحی ==
 
تکدی به معنای اصطلاحی آن در قرآن کریم با واژه‌ها و تعبیرات گوناگونی آمده ؛ از جمله:<br/>
 
۱. سؤال و مشتقات آن که ۴ بار در قرآن به کار رفته است:«وءاتَی المالَ عَلی حُبِّهِ... والسّائِلین». <ref>بقره/سوره۲، آیه۱۷۷.</ref><ref>ذاریات/سوره۵۱، آیه۱۹.</ref><ref>معارج/سوره۷۰، آیه۲۵.</ref><ref>ضحی/سوره۹۳، آیه۱۰.</ref>
 
<br/>
 
۲. قانع و معترّ: این دو واژه به معنای فقیر و محتاج اند، با این تفاوت که قانع به داشته‌هایش قانع است و از هیچ کس برآوردن حاجت را نمی‌خواهد ؛ به خلاف معترّ .<ref>جامع البیان، ج ۱۷، ص ۲۲۰.</ref><ref> التبیان، ج ۷، ص ۳۱۹.</ref><ref>فإذا جواهرالکلام، ج ۱۹، ص ۱۶۳.</ref> این مفهوم در احادیث اهل بیت (علیهم السلام) نیز آمده است. <ref>قرب الاسناد، ص ۳۵۳.</ref><ref>الکافی، ج ۳، ص ۵۶۵.</ref><ref> الکافی، ج ۴، ص ۵۰۰.</ref><ref> وسائل الشیعه، ج ۹، ص ۱۹۹.</ref> عده‌ای هم گفته‌اند که قانع از دیگران حاجت خود را درخواست می‌کند؛ ولی معتر خود را در معرض کمک دیگران قرار می‌دهد، بی آن که از آنان کمک بخواهد.<ref>جامع البیان، ج ۱۷، ص ۲۲۱.</ref><ref>احکام القرآن، ج ۳، ص ۳۱۹.</ref><ref>جواهرالکلام، ج ۱۹، ص ۱۶۳.</ref> هر یک از این دو واژه یک بار در قرآن به کار رفته است:«واَطعِموا القانِعَ والمُعتَرَّ». <ref>حج/سوره۲۲، آیه۳۶.</ref>
 
<br/>
 
۳. مسکین به معنای فقیر و تنگدست <ref> القاموس الفقهی، ص ۱۷۸</ref><ref>تاج العروس، ج ۹، ص ۲۳۷، «سکن».</ref><ref>معجم الفاظ الفقه الجعفری، ص ۳۸۹.</ref> ؛ برخی گفته‌اند که مسکین کسی است که تنگدستی اش از فقیر بدتر است و برخی وضع مالی او را بهتر از فقیر دانسته‌اند <ref>مجمع البیان، ج ۵، ص ۷۴.</ref><ref>لْوَقَارِ لسان العرب، ج ۱۳، ص ۲۱۴ - ۲۱۶، «سکن».</ref><ref>القاموس الفقهی، ص ۱۷۸.</ref> و عده‌ای بر آن اند که فقیر برخلاف مسکین، تنگدستی است که کمک نمی‌طلبد. <ref>مجمع البیان، ج ۵، ص ۷۴.</ref><ref>الفروق اللغویه، ص ۴۱۱ - ۴۱۲.</ref><ref>احکام القرآن، ج ۳، ص ۱۵۷.</ref> از آن رو مسکین بدین نام خوانده می‌شود که وی با درخواست حاجت خود به خواری می‌افتد <ref>مجمع البیان، ج ۵، ص ۷۴.</ref><ref>التفسیر الکبیر، ج ۱۶، ص ۱۰۹.</ref><ref>العروه الوثقی، ج ۴، ص ۹۸.</ref> یا همواره در مقابل دیگران خضوع می‌کند. <ref>تهذیب الکمال، ج ۳، ص ۳۴۵.</ref><ref>معانی القرآن، ج ۳، ص ۲۲۱.</ref><ref>فیض القدیر، ج ۵، ص ۴۵۹.</ref> در برخی احادیث شیعه<ref>معانی الاخبار، ص ۲۰۸.</ref><ref> الکافی الصافی، ج ۳، ص ۳۷۹.</ref><ref>بحارالانوار، ج ۹۶، ص ۲۸۷.</ref> و اهل سنت<ref>جامع البیان، ج ۱۰، ص ۲۰۳.</ref><ref>الدرالمنثور، ج ۳، ص ۲۵۱.</ref> مسکین به «سائل» تفسیر شده است. این واژه بیش از ۲۰ بار در قرآن به کار رفته است ؛ از جمله آیه ۲۴ قلم <ref>قلم/سوره۶۸، آیه۲۴.</ref> «اَن لا یدخُلَنَّهَا الیومَ عَلَیکم مِسکین»، آیه ۸ نساء ، <ref>نساء/سوره۴، آیه۸.</ref> آیه ۶۰ توبه <ref>توبه/سوره۹، آیه۶۰.</ref> و آیه ۸ انسان .<ref>انسان/سوره۷۶، آیه۸.</ref>.
 
<br/>
 
۴. البائس الفقیر و او کسی است که بر اثر فقر و تنگدستی، در سختی و فشار قرار گیرد <ref>تفسیر قرطبی، ج ۱۲، ص ۴۹.</ref><ref> الدرالمنثور، ج ۴، ص ۳۵۶ - ۳۵۷.</ref><ref>الصافی، ج ۳، ص ۳۷۵.</ref> یا زمینگیر شود<ref>جامع البیان، ج ۱۷، ص ۱۹۵.</ref><ref> الدرالمنثور، ج ۴، ص ۳۵۷.</ref>. برخی گفته‌اند: مراد کسی است که دست نیاز به سوی دیگران می‌گشاید. <ref>جامع البیان، ج ۱۷، ص ۱۹۵.</ref><ref>احکام القرآن، ج ۳، ص ۳۰۹.</ref><ref>مجمع البیان، ج ۷، ص ۱۴۶.</ref> چنین شخصی بائس نامیده می‌شود، زیرا با دراز کردن دست خود به سوی دیگران نیاز و دشواری حال خود را آشکار می‌سازد. <ref>احکام القرآن، ج ۳، ص ۳۰۹.</ref><ref>الفروق اللغویه، ص ۹۰.</ref>.
 
<br/>
 
 
== فهرست منابع ==
 
(۱) احکام القرآن، الجصاص (م ۳۷۰ ق)، به کوشش عبدالسلام محمد، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۴۱۵ ق.<br/>
 
(۲) اسباب النزول، الواحدی (م ۴۶۸ ق)، قاهره، الحلبی و شرکاه، ۱۳۸۸ ق.<br/>
 
(۳) اقرب الموارد، الشرتونی اللبنانی، تهران، دارالاسوه، ۱۴۱۶ ق.<br/>
 
(۴) بحارالانوار، المجلسی (م ۱۱۱۰ ق)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ ق.<br/>
 
(۵) بدایه المجتهد، ابن رشد القرطبی (م ۵۹۵ ق)، به کوشش خالد العطار، بیروت، دارالفکر، ۱۴۱۵ ق.<br/>
 
(۶) تاج العروس، الزبیدی (م ۱۲۰۵ ق)، بیروت، مکتبه الحیات.<br/>
 
(۷) التبیان، الطوسی (م ۴۶۰ ق)، به کوشش احمد حبیب العاملی، بیروت، دار احیاء التراث العربی.<br/>
 
(۸) تحف العقول، حسن بن شعبه الحرانی (م قرن۴ ق)، به کوشش غفاری، قم، نشر اسلامی، ۱۴۰۴ ق.<br/>
 
(۹) تذکره الفقهاء، العلامه الحلی (م ۷۲۶ ق)، المکتبه المرتضویه.<br/>
 
(۱۰) ترتیب العین، خلیل (م ۱۷۵ ق)، به کوشش المخزومی و دیگران، دارالهجره، ۱۴۰۹ ق.<br/>
 
(۱۱) تفسیر التحریر والتنویر، ابن عاشور (م ۱۳۹۳ ق)، تونس، الدار التونسیه، ۱۹۹۷ م.<br/>
 
(۱۲) تفسیر الجلالین، جلال الدین المحلی (م ۸۶۴ ق)، جلال الدین السیوطی (م ۹۱۱ ق)، بیروت، دارالمعرفه.<br/>
 
(۱۳) تفسیر الصافی، الفیض کاشانی (م ۱۰۹۱ ق)، بیروت، نشر اعلمی، ۱۴۰۲ ق.<br/>
 
(۱۴) تفسیر العیاشی، العیاشی (م ۳۲۰ ق)، به کوشش رسولی محلاّتی، تهران، المکتبه العلمیه الاسلامیه.<br/>
 
(۱۵) تفسیر القرآن العظیم، ابن کثیر (م ۷۷۴ ق)، به کوشش مرعشلی، بیروت، دارالمعرفه، ۱۴۰۹ ق.<br/>
 
(۱۶) تفسیر القمی، القمی (م ۳۰۷ ق)، به کوشش الجزائری، قم، دارالکتاب، ۱۴۰۴ ق.<br/>
 
(۱۷) التفسیر الکبیر، الفخر الرازی (م ۶۰۶ ق)، قم، دفتر تبلیغات، ۱۴۱۳ ق.<br/>
 
(۱۸) تفسیر کنزالدقایق، المشهدی، به کوشش العراقی، قم، نشر اسلامی، ۱۴۰۷ ق.<br/>
 
(۱۹) تفسیر المنار، رشید رضا (م ۱۳۵۴ ق)، قاهره، دارالمنار، ۱۳۷۳ ق.<br/>
 
(۲۰) تفسیر نمونه، مکارم شیرازی و دیگران، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۵ ش.<br/>
 
(۲۱) تهذیب الاحکام، الطوسی (م ۴۶۰ ق)، به کوشش موسوی و آخوندی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ ش.<br/>
 
(۲۲) تهذیب الکمال، المزی (م ۷۴۲ ق)، به کوشش بشار عواد، بیروت، الرساله، ۱۴۱۵ ق.<br/>
 
(۲۳) جامع البیان، الطبری (م ۳۱۰ ق)، به کوشش صدقی جمیل، بیروت، دارالفکر، ۱۴۱۵ ق.<br/>
 
(۲۴) الجامع لأحکام القرآن، القرطبی (م ۶۷۱ ق)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ ق.<br/>
 
(۲۵) جواهر الکلام، النجفی (م ۱۲۶۶ ق)، به کوشش قوچانی، بیروت، دار احیاء التراث العربی.<br/>
 
(۲۶) الخصال، الصدوق (م ۳۸۱ ق)، به کوشش غفاری، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۶ ق.<br/>
 
(۲۷) الخلاف، الطوسی (م ۴۶۰ ق)، به کوشش سید علی خراسانی و دیگران، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۸ ق.<br/>
 
(۲۸) الدرالمنثور، السیوطی (م ۹۱۱ ق)، بیروت، دارالمعرفه، ۱۳۶۵ ق.<br/>
 
(۲۹) الدروس الشرعیه، الشهید الاول (م ۷۸۶ ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۲ ق.<br/>
 
(۳۰) ذخیره المعاد، محمد باقر السبزواری (م ۱۰۹۰ ق)، آل البیت (علیهم السلام) لاحیاءالتراث.<br/>
 
(۳۱) روح المعانی، الآلوسی (م ۱۲۷۰ ق)، به کوشش محمد حسین، بیروت، دارالفکر، ۱۴۱۷ ق.<br/>
 
(۳۲) روض الجنان، ابوالفتوح رازی (م ۵۵۴ ق)، به کوشش یاحقی و ناصح، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۷۵ ش.<br/>
 
(۳۳) زادالمسیر، جمال الدین الجوزی (م ۵۹۷ ق)، به کوشش محمد عبدالله، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۷ ق.<br/>
 
(۳۴) زبده البیان، المقدس الاردبیلی (م ۹۹۳ ق)، به کوشش بهبودی، تهران، المکتبه المرتضویه.<br/>
 
(۳۵) السرائر، ابن ادریس (م ۵۹۸ ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۱ ق.<br/>
 
(۳۶) السنن الکبری، البیهقی (م ۴۵۸ ق)، بیروت، دارالفکر، ۱۴۱۶ ق.<br/>
 
(۳۷) شرح الاخبار فی فضائل الائمه الاطهار (علیهم السلام)، النعمان المغربی (م ۳۶۳ ق)، به کوشش جلالی، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۴ ق.<br/>
 
(۳۸) الصحاح، الجوهری (م ۳۹۳ ق)، به کوشش عبدالغفور العطاری، بیروت، دارالعلم للملایین، ۱۴۰۷ ق.<br/>
 
(۳۹) عده الداعی، ابن فهد الحلی (م ۸۴۱ ق)، به کوشش موحد قمی، دارالکتب الاسلامی.<br/>
 
(۴۰) العروه الوثقی، سید محمد کاظم (م ۱۳۳۷ ق)، بیروت، اعلمی، ۱۴۰۹ ق.<br/>
 
(۴۱) علل الشرایع، الصدوق (م ۳۸۱ ق)، به کوشش بحرالعلوم، نجف، مکتبه الحیدری، ۱۳۸۵ ق.<br/>
 
(۴۲) عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، الصدوق (م ۳۸۱ ق)، بیروت، نشر اعلمی، ۱۴۰۴ ق.<br/>
 
(۴۳) عیون الحکم والمواعظ، علی بن محمد اللیثی (م قرن۶)، به کوشش حسنی، قم، دارالحدیث، ۱۳۷۶ ش.<br/>
 
(۴۴) فتح الباری، ابن حجر العسقلانی (م ۸۵۲ ق)، بیروت، دارالمعرفه.<br/>
 
(۴۵) فتح القدیر، الشوکانی (م ۱۲۵۰ ق)، بیروت، دارالمعرفه.<br/>
 
(۴۶) الفصول المهمه فی اصول الائمه (علیهم السلام)، الحر العاملی (م ۱۱۰۴ ق)، به کوشش قائینی، قم، معارف اسلامی امام رضا (علیه السلام)، ۱۴۱۸ ق.<br/>
 
(۴۷) فقه القرآن، الراوندی (م ۵۷۳ ق)، به کوشش حسینی، قم، کتابخانه نجفی، ۱۴۰۵ ق.<br/>
 
(۴۸) فیض القدیر، المناوی (م ۱۰۳۱ ق)، به کوشش احمد عبدالسلام، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۴۱۵ ق.<br/>
 
(۴۹) القاموس الفقهی لغهً و اصطلاحاً، سعدی ابوجیب، دمشق، دارالفکر، ۱۴۱۹ ق.<br/>
 
(۵۰) القاموس المحیط، الفیروزآبادی (م ۸۱۷ ق)، بیروت، دارالعلم.<br/>
 
(۵۱) الکافی، الکلینی (م ۳۲۹ ق)، به کوشش غفاری، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۵ ش.<br/>
 
(۵۲) کتاب الشهادات، تقریر بحث آیه الله گلپایگانی (م ۱۴۱۴ ق)، سید علی حسینی، قم، دارالقرآن الکریم، ۱۴۰۵ ق.<br/>
 
(۵۳) الکشاف، الزمخشری (م ۵۳۸ ق)، قم، بلاغت، ۱۴۱۵ ق.<br/>
 
(۵۴) کشاف القناع، منصور بن یونس البهوتی (م ۱۰۵۱ ق)، به کوشش محمد حسن، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۴۱۸ ق.<br/>
 
(۵۵) کشف الغطاء، کاشف الغطاء (م ۱۲۲۷ ق)، اصفهان، مهدوی.<br/>
 
(۵۶) کفایه الاحکام (کفایه الفقه)، محمد باقر السبزواری (م ۱۰۹۰ ق)، اصفهان، مدرسه صدر مهدوی.<br/>
 
(۵۷) کنزالعمال، المتقی الهندی (م ۹۷۵ ق)، به کوشش صفوه السقاء، بیروت، الرساله، ۱۴۱۳ ق.<br/>
 
(۵۸) لسان العرب، ابن منظور (م ۷۱۱ ق)، قم، ادب الحوزه، ۱۴۰۵ ق.<br/>
 
(۵۹) لغت نامه، دهخدا (م ۱۳۳۴ ش) و دیگران، تهران، مؤسسه لغت نامه و دانشگاه تهران، ۱۳۷۳ ش.<br/>
 
(۶۰) المبسوط فی فقه الامامیه، الطوسی (م ۴۶۰ ق)، به کوشش بهبودی، تهران، مکتبه المرتضویه.<br/>
 
(۶۱) مجمع البحرین، الطریحی (م ۱۰۸۵ ق)، به کوشش محمود عادل و احمد حسینی، تهران، فرهنگ اسلامی، ۱۴۰۸ ق.<br/>
 
(۶۲) مجمع البیان، الطبرسی (م ۵۴۸ ق)، بیروت، دارالمعرفه، ۱۴۰۶ ق.<br/>
 
(۶۳) مجمع البیان، الطبرسی (م ۵۴۸ ق)، به کوشش گروهی از علماء، بیروت، اعلمی، ۱۴۱۵ ق.<br/>
 
(۶۴) مجمع الفائده والبرهان، المحقق الاردبیلی (م ۹۹۳ ق)، به کوشش عراقی و دیگران، قم، انتشارات اسلامی، ۱۴۱۶ ق.<br/>
 
(۶۵) المحلی بالآثار، ابن حزم الاندلسی (م ۴۵۶ ق)، به کوشش احمد شاکر، بیروت، دارالفکر.<br/>
 
(۶۶) مختلف الشیعه، العلامه الحلی (م ۷۲۶ ق)، قم، النشر الاسلامی، ۱۴۱۲ ق.<br/>
 
(۶۷) المدونه الکبری، مالک بن انس (م ۱۷۹ق)، مصر، مطبعه السعاده.<br/>
 
(۶۸) مسالک الافهام الی تنقیح شرایع الاسلام، الشهید الثانی (م ۹۶۵ ق)، قم، معارف اسلامی، ۱۴۱۶ ق.<br/>
 
(۶۹) مستدرک الوسائل، النوری (م ۱۳۲۰ ق)، بیروت، آل البیت (علیهم السلام) لاحیاء التراث، ۱۴۰۸ ق.<br/>
 
(۷۰) مستند الشیعه، احمد النراقی (م ۱۲۴۵ ق)، قم، آل البیت (علیهم السلام) لاحیاء التراث، ۱۴۱۵ ق.<br/>
 
(۷۱) مسند احمد، احمدبن حنبل (م ۲۴۱ ق)، بیروت، دار صادر.<br/>
 
(۷۲) المصنّف، عبدالرزاق الصنعانی (م ۲۱۱ ق)، به کوشش حبیب الرحمن، المجلس العلمی.<br/>
 
(۷۳) معانی الاخبار، الصدوق (م ۳۸۱ ق)، به کوشش غفاری، قم، انتشارات اسلامی، ۱۳۶۱ ش.<br/>
 
(۷۴) معانی القرآن، النحاس (م ۳۳۸ ق)، به کوشش الصابونی، عربستان، جامعه ام القری، ۱۴۰۹ ق.<br/>
 
(۷۵) معجم الفاظ الفقه الجعفری، احمد فتح الله، ۱۴۱۵ ق.<br/>
 
(۷۶) معجم الفروق اللغویه، ابوهلال العسکری (م ۳۹۵ ق)، قم، انتشارات اسلامی، ۱۴۱۲ ق.<br/>
 
(۷۷) المعجم القانونی، حارث سلیمان الفاروقی، بیروت، مکتبه لبنان، ۱۹۹۱ م.<br/>
 
(۷۸) المعجم الکبیر، الطبرانی (م ۳۶۰ ق)، به کوشش حمدی عبدالمجید، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ ق.<br/>
 
(۷۹) معراج السعاده، احمد نراقی (م ۱۲۴۵ ق)، قم، هجرت، ۱۳۷۸ ش.<br/>
 
(۸۰) المغنی والشرح الکبیر، عبدالله بن قدامه (م ۶۲۰ ق) و عبدالرحمن بن قدامه (م ۶۸۲ ق)، بیروت، دارالکتب العلمیه.<br/>
 
(۸۱) المقنع، الصدوق (م ۳۸۱ ق)، قم، مؤسسه الامام الهادی (علیه السلام)، ۱۴۱۵ ق.<br/>
 
(۸۲) من لا یحضره الفقیه، الصدوق (م ۳۸۱ ق)، به کوشش غفاری، قم، نشر اسلامی، ۱۴۰۴ ق.<br/>
 
(۸۳) منهاج الصالحین (فتوی، معاملات)، سید علی السیستانی، قم، ستاره، ۱۴۱۶ ق.<br/>
 
(۸۴) موسوعه نضره النعیم (صلی الله علیه وآله وسلم)، صالح بن عبدالله، جده، دارالوسیله، ۱۴۲۰ ق.<br/>
 
(۸۵) میزان الحکمه، ری شهری، قم، دارالحدیث، ۱۴۱۶ ق.<br/>
 
(۸۶) المیزان، الطباطبایی (م ۱۴۰۲ ق)، بیروت، اعلمی، ۱۳۹۳ ق.<br/>
 
(۸۷) النهایه، الطوسی (م ۴۶۰ ق)، به کوشش آغا بزرگ تهرانی، بیروت، دارالکتاب العربی، ۱۴۰۰ ق.<br/>
 
(۸۸) نهج البلاغه، الرضی، (م ۴۰۶ ق)، به کوشش عبده، بیروت، دارالمعرفه، ۱۳۸۷ ق.<br/>
 
(۸۹) نهج السعاده، محمد باقر المحمودی، بیروت، التضامن الفکری، ۱۳۸۵ ق.<br/>
 
(۹۰) وسائل الشیعه، الحر العاملی (م ۱۱۰۴ ق)، قم، آل البیت (علیهم السلام) لاحیاءالتراث، ۱۴۱۲ ق.<br/>
 
(۹۱) الوسیله الی نیل الفضیله، محمد بن علی الطوسی ابن حمزه (م ۵۶۰ ق)، به کوشش محمد الحسون، قم، مکتبه النجفی، ۱۴۰۸ ق.<br/>
 
(۹۲) هدایه العباد، سید محمد رضا گلپایگانی (م ۱۴۱۴ ق)، قم، دارالقرآن الکریم، ۱۴۰۵ ق.<br/>
 
(۹۳) زمینه (ماهنامه)، تهران، سازمان اقتصادی کوثر.<br/>
 
(۹۴) سبل السلام، الکحلانی (م ۱۱۸۲ ق)، مصر، مصطفی البابی، ۱۳۷۹ ق.<br/>
 
(۹۵) قرب الاسناد، الحمیری (م قرن ۳ ق)، قم، آل البیت (علیهم السلام) لاحیاءالتراث، ۱۴۱۳ ق.<br/>
 
<br/>
 
 
  
== پا نویس ==
 
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
 
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text">  [http://wikifeqh.ir/%D8%AA%DA%A9%D8%AF%DB%8C_(%DA%AF%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C)#foot1/ ویکی فقه] تاریخ برداشت:04/07/94</span></div>
 
<br />
 
  
 
[[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]
 
[[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]

نسخهٔ ‏۲۴ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۰۶

تکدی

کتب مرتبط

ردیف عنوان

مقالات مرتبط

ردیف عنوان
۱ تکدی گری در آموزه های قرآن
2 مددکاری اجتماعی و تکدی گری
3 تکدی گری آبستن آسیبهای اجتماعی
4 تکدی – ویکی فقه

موضوعات مرتبط

ردیف عنوان

چندرسانه‌ای مرتبط

ردیف عنوان

مرتبط‌های بوستان

ردیف عنوان

نرم‌افزارهای مرتبط

ردیف عنوان

پایگاه‌های اینترنتی مرتبط

ردیف عنوان