نظارت همگانی، نظارت ملی: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۳ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۳۰

گزیده کتاب

از آنجا که جوامع انسانی معلول حوادث و نگرانی هایی است و هر لحظه دچار طغیان های سرشاری از نسل آدم بوده و جامعه از خودسری های عده ای، نا امن خواهد شد، ناچار باید به سلسله قوانینی چنگ زد تا بتوان افسار گسیختگی جامعه را مهار نمود و در لجام قانون او را محکم بست.

هر کشور و دولتی در صدد ایجاد سدهای قوی است تا بتواند بوسیله آن از ناگواری های جامعه پیشگیری نماید. چه بسا اینگونه افکار پیشگیرانه به بن بست رسیده و روز به روز سطح جرایم بالا می رود؛ از قبیل ترفیع مدت زندان برای فلان مجرم، خلع از کار و مقام، مصادره اموال، تشکیل اطلاعات قوی و بسیار هوشیار و دیگر موانعی که برای جلوگیری و کم شدن جرائم اندیشیده می شود.

لیکن به لحاظ اینکه تمام این قوانین برخواسته از فکر بشری است و تفکرات انسان تحت هوای نفسانی، نمی تواند نورانیتی ایجاد کند که ظلمت ها را روشن نماید و کلید مشکلات گردد، بر این اساس اسلام از دیدگاه وحی استفاده نموده و فریضه بزرگ دینی را برای جلوگیری از هرج و مرج و ناهمواری های شیطانی در جامعه تشریع کرده است تا از این راه عقل جامعه بشری را هوشیار و قلب آنها را روشن نماید. اسلام، این قانون را امر به معروف و نهی از منکر یا نظارت همگانی و یا نظارت ملی و عمومی نام نهاده است.

هر کاری که عقل و دین نیکو بشناسد، معروف است. منکر نیز چیزی است که بر پایه نقل و عقل زشت و ناشناخته باشد، بنابراین همه واجبات و مستحبات معروف اند و امر به معروف، فرمان دادن به دیگران در محور واجبات و مستحبات است و نهی از منکر، بازداشتن دیگران از کارهایی است که نزد عقل و نقل ناپسند باشد و آنها مکروهات و محرمات اند.

متاسفانه این فریضه بزرگ در میان مسلمین متروک مانده و به همین جهت بسیاری از عواقب نادرست و فاسد، دامنگیر جامه و مسلمانان گردیده و بدون آنکه قدری در کلمات وحی دقت نمایدو به دیده بصیرت بنگرند، آنها را هراسان به وسی بعضی از جعلیات روشنفکران بی منطق مادی کشانده است و گرچه در عاقبت، همه آنها از خرافات موجود منکوب شده و نادم خواهند شد، ولی ما به دقت آن را بررسی می کنیم تا حقایق روشن گردد.