نظارت همگانی، نظارت ملی
|
خطا در ایجاد بندانگشتی: نمیتوان تصویر بندانگشتی را در مقصد ذخیره کرد | |
| نویسنده | مهدی احدی |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| ناشر | سیدجمال الدین اسدآبادی |
| محل انتشارات | قم |
| تاریخ نشر | تابستان 1391 |
| قطع | رقعی |
| شابک | 978-964-5660-60-2 |
| دانلود | [ PDF] |
معرفی مختصر كتاب
بررسی اهمیت، آثار و ابعاد فریضه امر به معروف و نهی از منکر و شیوههای صحیح اجرای آن است. در این کتاب ابتدا اهمیت و ارزش نظارت همگانی از دیدگاه قرآن و عقل نظری بیان گردیده و سپس چگونگی چنین نظارت گستردههای با توجه به شرایط مومنان و آمران به معروف و ناهیان از منکر تبیین شده است. نگارنده نظارت همگانی را بیانکننده قدرت مسلمین دانسته و عواقب ترک این فریضه مهم مانند فراگیری عذاب برای خوبان و بدان به طور مساوی را بررسی نموده است. وی در ادامه به شرایط و کیفیت چنین نظارتی اشاره کرده و آفات آن را بررسی نموده است. وی از منظری قرآنی و روایی نیز به این موضوع نگریسته و مراتب ار به معروف و نهی از منکر را از این زاویه بررسی نموده است.
مقدمه
از آنجا که جوامع انسانی معلول حوادث و نگرانی هایی است و هر لحظه دچار طغیان های سرشاری از نسل آدم بوده و جامعه از خودسری های عده ای، نا امن خواهد شد، ناچار باید به سلسله قوانینی چنگ زد تا بتوان افسار گسیختگی جامعه را مهار نمود و در لجام قانون او را محکم بست.
هر کشور و دولتی در صدد ایجاد سدهای قوی است تا بتواند بوسیله آن از ناگواری های جامعه پیشگیری نماید. چه بسا اینگونه افکار پیشگیرانه به بن بست رسیده و روز به روز سطح جرایم بالا می رود؛ از قبیل ترفیع مدت زندان برای فلان مجرم، خلع از کار و مقام، مصادره اموال، تشکیل اطلاعات قوی و بسیار هوشیار و دیگر موانعی که برای جلوگیری و کم شدن جرائم اندیشیده می شود.
لیکن به لحاظ اینکه تمام این قوانین برخواسته از فکر بشری است و تفکرات انسان تحت هوای نفسانی، نمی تواند نورانیتی ایجاد کند که ظلمت ها را روشن نماید و کلید مشکلات گردد، بر این اساس اسلام از دیدگاه وحی استفاده نموده و فریضه بزرگ دینی را برای جلوگیری از هرج و مرج و ناهمواری های شیطانی در جامعه تشریع کرده است تا از این راه عقل جامعه بشری را هوشیار و قلب آنها را روشن نماید. اسلام، این قانون را امر به معروف و نهی از منکر یا نظارت همگانی و یا نظارت ملی و عمومی نام نهاده است.
هر کاری که عقل و دین نیکو بشناسد، معروف است. منکر نیز چیزی است که بر پایه نقل و عقل زشت و ناشناخته باشد، بنابراین همه واجبات و مستحبات معروف اند و امر به معروف، فرمان دادن به دیگران در محور واجبات و مستحبات است و نهی از منکر، بازداشتن دیگران از کارهایی است که نزد عقل و نقل ناپسند باشد و آنها مکروهات و محرمات اند.
متاسفانه این فریضه بزرگ در میان مسلمین متروک مانده و به همین جهت بسیاری از عواقب نادرست و فاسد، دامنگیر جامه و مسلمانان گردیده و بدون آنکه قدری در کلمات وحی دقت نمایدو به دیده بصیرت بنگرند، آنها را هراسان به وسی بعضی از جعلیات روشنفکران بی منطق مادی کشانده است و گرچه در عاقبت، همه آنها از خرافات موجود منکوب شده و نادم خواهند شد، ولی ما به دقت آن را بررسی می کنیم تا حقایق روشن گردد.
