فرهنگ مصادیق:قضاوت: تفاوت بین نسخهها
جز (User6 صفحهٔ قضاوت را به فرهنگ مصادیق:قضاوت منتقل کرد) |
(اصلاح نویسههای عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام) |
||
| سطر ۱۹: | سطر ۱۹: | ||
| ۳|| [[هر آنچه باید در مورد آزمون قضاوت بدانید]] | | ۳|| [[هر آنچه باید در مورد آزمون قضاوت بدانید]] | ||
|- | |- | ||
| − | | | + | | ۴|| [[قضاوت در قرآن]] |
| + | |- | ||
| + | | ۵|| [[احادیثی درباره قضاوت و داوری کردن]] | ||
| + | |- | ||
| + | | ۶|| [[قضاوت در قرآن - اندیشه قم]] | ||
| + | |- | ||
| + | | ۷|| [[داوریهای بشر از نگاه قرآن کریم]] | ||
| + | |- | ||
| + | | ۸|| [[سوره مائده در مورد قضاوت]] | ||
| + | |- | ||
| + | | ۸|| [[داوری در طلاق]] | ||
| + | |- | ||
| + | | ۹|| [[داوری اجباری در دعاوی خانوادگی]] | ||
| + | |- | ||
| + | | ۱۰|| [[استقلال قاضی]] | ||
| + | |- | ||
| + | | ۱۱|| [[شرایط و صفات قاضی از دیدگاه فقه اسلامی ]] | ||
|} | |} | ||
<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p> | <p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p> | ||
| سطر ۳۲: | سطر ۴۸: | ||
| ۳ || [[قضاوت نامشروع]] | | ۳ || [[قضاوت نامشروع]] | ||
|} | |} | ||
| − | <p class="relatemedia"> | + | <p class="relatemedia">چندرسانهای مرتبط</p> |
{| class="wikitable" | {| class="wikitable" | ||
|- | |- | ||
| سطر ۳۸: | سطر ۵۴: | ||
|- | |- | ||
|} | |} | ||
| − | <p class="relatepro"> | + | <p class="relatepro">مرتبطهای بوستان</p> |
{| class="wikitable" | {| class="wikitable" | ||
|- | |- | ||
| سطر ۵۰: | سطر ۶۶: | ||
|- | |- | ||
|} | |} | ||
| − | <p class="relatesites"> | + | <p class="relatesites">پایگاههای اینترنتی مرتبط</p> |
{| class="wikitable" | {| class="wikitable" | ||
|- | |- | ||
| سطر ۵۸: | سطر ۷۴: | ||
</div> | </div> | ||
| − | == احادیثی | + | == احادیثی دربارهٔ قضاوت و داوری کردن == |
قال الامام علی - علیه السلام - : لَیسَ مِنَ العَدلِ القَضَاءُ عَلَی الثَّقَهِ بِالظَّنِّ.<br/> | قال الامام علی - علیه السلام - : لَیسَ مِنَ العَدلِ القَضَاءُ عَلَی الثَّقَهِ بِالظَّنِّ.<br/> | ||
| سطر ۶۵: | سطر ۸۱: | ||
امام علی علیهالسلام :<br/> | امام علی علیهالسلام :<br/> | ||
خَمسَهُ أشیاءَ یَجِبُ علَی القاضی الأخْذُ فیها بظاهِرِ الحُکمِ : الوِلایَهُ والمَناکِحُ والمَواریثُ والذَّبایحُ والشَّهاداتُ ، إذا کانَ ظاهرُ الشُّهودِ مَأمونا جازَت شَهادَتُهُم ولا یَسألُ عن باطِنِهم .<br/> | خَمسَهُ أشیاءَ یَجِبُ علَی القاضی الأخْذُ فیها بظاهِرِ الحُکمِ : الوِلایَهُ والمَناکِحُ والمَواریثُ والذَّبایحُ والشَّهاداتُ ، إذا کانَ ظاهرُ الشُّهودِ مَأمونا جازَت شَهادَتُهُم ولا یَسألُ عن باطِنِهم .<br/> | ||
| − | پنج چیز است که باید قاضی ( | + | پنج چیز است که باید قاضی (دربارهٔ آنها) به ظاهِر حُکم عمل کند: ولایت (حقّ ولایت و سرپرستی که خداوند ، یا امام برای هر کس ، یا ولیّ طفل قرار داده است) ، همسران (یعنی مسأله زناشویی که بین مسلمانان مشهوراست) ، میراثها ، ذبایح(حلال بودن کشتار مسلمانان) و شهادات. هر گاه شهود ، در ظاهر امین و در خور اعتماد باشند ، شهادتشان پذیرفته است و لازم نیست از باطن آنها جست وجو کرد.<ref>الخصال : ۳۱۱ / ۸۸ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۲</ref><br/> |
امام باقر علیهالسلام :<br/> | امام باقر علیهالسلام :<br/> | ||
إنّ المرأهَ لا تُولَّی القَضاءَ ولا تُولَّی الإمارَهَ .<br/> | إنّ المرأهَ لا تُولَّی القَضاءَ ولا تُولَّی الإمارَهَ .<br/> | ||
| − | زن ، نه عهده دار مـسند قـضاوت | + | زن ، نه عهده دار مـسند قـضاوت میشود و نه عهده دار منصب امارت.<ref>بحار الأنوار : ۱۰۴ / ۲۷۵ / ۱</ref><br/> |
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :<br/> | پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :<br/> | ||
مَنِ ابتُلِیَ بالقَضاءِ بینَ المُسلمینَ فَلْیَعدِلْ بَینَهُم فی لَحظِهِ وإشارَتِهِ ومَقعدِهِ ومَجلِسِهِ .<br/> | مَنِ ابتُلِیَ بالقَضاءِ بینَ المُسلمینَ فَلْیَعدِلْ بَینَهُم فی لَحظِهِ وإشارَتِهِ ومَقعدِهِ ومَجلِسِهِ .<br/> | ||
| − | هر که به داوری کردن میان مسلمانان مبتلا شود ، باید در | + | هر که به داوری کردن میان مسلمانان مبتلا شود ، باید در نگاهها و اشاره کردنها و جای نشستن و نحوه نشستن خود نسبت به آنها به یکسان رفتار کند.<ref>کنزالعمّال : ۱۵۰۳۲ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۰</ref><br/> |
امام صادق علیهالسلام :<br/> | امام صادق علیهالسلام :<br/> | ||
| سطر ۸۱: | سطر ۹۷: | ||
امام علی علیهالسلام :<br/> | امام علی علیهالسلام :<br/> | ||
یَدُ اللّه فوقَ رَأسِ الحاکِمِ تُرَفرِفُ بالرَّحمَهِ، فإذا حافَ وَکَلَهُ اللّهُ إلی نفسِهِ .<br/> | یَدُ اللّه فوقَ رَأسِ الحاکِمِ تُرَفرِفُ بالرَّحمَهِ، فإذا حافَ وَکَلَهُ اللّهُ إلی نفسِهِ .<br/> | ||
| − | دست رحمت خدا ، بر فراز سر قاضی در حرکت است. پس هر گاه ستم و حقّ کشی کند ، خداوند او را به خودش وا | + | دست رحمت خدا ، بر فراز سر قاضی در حرکت است. پس هر گاه ستم و حقّ کشی کند ، خداوند او را به خودش وا میگذارد.<ref>الکافی : ۷ / ۴۱۰ / ۱</ref><br/> |
امیر المؤمنین علیٌّ علیهالسلام<br/> | امیر المؤمنین علیٌّ علیهالسلام<br/> | ||
| سطر ۹۸: | سطر ۱۱۴: | ||
امام صادق علیهالسلام :<br/> | امام صادق علیهالسلام :<br/> | ||
لا یَطمَعَنَّ قَلیلُ الفِقهِ فی القَضاءِ .<br/> | لا یَطمَعَنَّ قَلیلُ الفِقهِ فی القَضاءِ .<br/> | ||
| − | کسی که اندکی فقه (مسائل حقوقی و احکام قضایی) | + | کسی که اندکی فقه (مسائل حقوقی و احکام قضایی) میداند ، هرگز نباید به کار [[قضاوت]] چشم طمع داشته باشد.<ref>بحار الأنوار : ۱۰۴ / ۲۶۴ / ۵</ref><br/> |
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم:<br/> | پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم:<br/> | ||
مَنِ ابتَغی القَضاءَ وسَألَفیهِ الشُّفَعاءَ وُکِلَ إلی نفسِهِ ، ومَن اُکرِهَ علَیهِ أنزَلَ اللّهُ علَیهِ مَلَکا یُسَدِّدُهُ .<br/> | مَنِ ابتَغی القَضاءَ وسَألَفیهِ الشُّفَعاءَ وُکِلَ إلی نفسِهِ ، ومَن اُکرِهَ علَیهِ أنزَلَ اللّهُ علَیهِ مَلَکا یُسَدِّدُهُ .<br/> | ||
| − | هرکه جویای منصب [[قضاوت]] باشد و برای رسیدن به آن متوسّل به این و آن شود، خداوند او را به خودش وا گذارد و هرکه مجبور به پذیرفتن آن شود، خداوند | + | هرکه جویای منصب [[قضاوت]] باشد و برای رسیدن به آن متوسّل به این و آن شود، خداوند او را به خودش وا گذارد و هرکه مجبور به پذیرفتن آن شود، خداوند فرشتهای بر او فرو فرستد که استوارش بدارد.<ref>کنزالعمّال : ۱۴۹۹۴ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۰</ref><br/> |
امام صادق علیهالسلام :<br/> | امام صادق علیهالسلام :<br/> | ||
| سطر ۱۱۱: | سطر ۱۲۷: | ||
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :<br/> | پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :<br/> | ||
إنَّ القاضیَ العَدلَ لَیُجاءُبهِ یَومَ القِیامَهِ فَیَلقَی مِن شِدَّهِ الحِسابِ ما یَتَمَنّی أن لا یکونَ قَضی بینَ اثنَینِ فی تَمرَهٍ قَطُّ.<br/> | إنَّ القاضیَ العَدلَ لَیُجاءُبهِ یَومَ القِیامَهِ فَیَلقَی مِن شِدَّهِ الحِسابِ ما یَتَمَنّی أن لا یکونَ قَضی بینَ اثنَینِ فی تَمرَهٍ قَطُّ.<br/> | ||
| − | در روز قیامت قاضی دادگـر را | + | در روز قیامت قاضی دادگـر را میآورند و چنان حساب سختی از او کشیده میشود ، که آرزو میکند کاش هرگز حتّی دربارهٔ یک خرما میان دو نفر داوری نکرده بود.<ref>کنزالعمّال : ۱۴۹۸۸ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۰</ref><br/> |
امام صادق علیهالسلام :<br/> | امام صادق علیهالسلام :<br/> | ||
| سطر ۱۱۷: | سطر ۱۳۳: | ||
از داوری کردن بپرهیزید ؛ زیرا (منصب) داوری در حقیقت از آنِ امامی است که در [[قضاوت]] دانا باشد و در میان مسلمانان به عدالت حکم کند ؛ از آنِ پیغمبر یا وصیّ پیغمبر .<ref>الکافی : ۷ / ۴۰۶ / ۱ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۰</ref><br/> | از داوری کردن بپرهیزید ؛ زیرا (منصب) داوری در حقیقت از آنِ امامی است که در [[قضاوت]] دانا باشد و در میان مسلمانان به عدالت حکم کند ؛ از آنِ پیغمبر یا وصیّ پیغمبر .<ref>الکافی : ۷ / ۴۰۶ / ۱ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۰</ref><br/> | ||
| − | پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) | + | پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:<br/> |
من حکم بین اثنین تحاکما إلیه فلم یقض بینهما بالحقّ فعلیه لعنه اللَّه؛<br/> | من حکم بین اثنین تحاکما إلیه فلم یقض بینهما بالحقّ فعلیه لعنه اللَّه؛<br/> | ||
هر که میان دو کس که داوری بدو برند، داوری کند و به حق میانشان [[قضاوت]] نکند لعنت خدا بر او باد.<ref>نهج الفصاحه</ref><br/> | هر که میان دو کس که داوری بدو برند، داوری کند و به حق میانشان [[قضاوت]] نکند لعنت خدا بر او باد.<ref>نهج الفصاحه</ref><br/> | ||
| − | پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) | + | پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:<br/> |
قاضیان فی النار و قاض فی الجنّه: قاض عرف الحقّ فقضی به فهو فی الجنّه، و قاض عرف الحقّ فجار متعمّدا أو قضی بغیر علم فهما فی النّار؛<br/> | قاضیان فی النار و قاض فی الجنّه: قاض عرف الحقّ فقضی به فهو فی الجنّه، و قاض عرف الحقّ فجار متعمّدا أو قضی بغیر علم فهما فی النّار؛<br/> | ||
دو قاضی در جهنمد و قاضی ای در بهشت است: قاضی ای که حق را بشناسد و بدان حکم کند در بهشت است، و قاضی ای که حق را بشناسد و دانسته منحرف شود، یا ندانسته [[قضاوت]] کند هر دو در جهنم اند.<ref>نهج الفصاحه</ref><br/> | دو قاضی در جهنمد و قاضی ای در بهشت است: قاضی ای که حق را بشناسد و بدان حکم کند در بهشت است، و قاضی ای که حق را بشناسد و دانسته منحرف شود، یا ندانسته [[قضاوت]] کند هر دو در جهنم اند.<ref>نهج الفصاحه</ref><br/> | ||
| − | پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) | + | پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:<br/> |
اللَّه مع القاضی ما لم یجر فإذا جار تخلّی اللَّه عنه و لزمه الشّیطان؛<br/> | اللَّه مع القاضی ما لم یجر فإذا جار تخلّی اللَّه عنه و لزمه الشّیطان؛<br/> | ||
| − | خداوند یار قاضی است تا موقعی که ستم نکند، وقتی ستم کرد خدا او را رها | + | خداوند یار قاضی است تا موقعی که ستم نکند، وقتی ستم کرد خدا او را رها میکند و شیطان قرین او میشود.<ref>نهج الفصاحه</ref><br/> |
| − | پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) | + | پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:<br/> |
إذا أراد اللَّه بقوم خیرا ولّی علیهم حلماءهم و قضی بینهم علمائهم و جعل المال فی سمحائهم و إذا أراد بقوم شرّا ولّی علیهم سفهائهم و قضی بینهم جهّالهم و جعل المال فی بخلائهم؛<br/> | إذا أراد اللَّه بقوم خیرا ولّی علیهم حلماءهم و قضی بینهم علمائهم و جعل المال فی سمحائهم و إذا أراد بقوم شرّا ولّی علیهم سفهائهم و قضی بینهم جهّالهم و جعل المال فی بخلائهم؛<br/> | ||
وقتی خداوند برای قومی نیکی خواهد خردمندانشان را بر آنها فرمان روا سازد و دانشمندانشان میان آنها [[قضاوت]] کند و مال را به دست بخشندگان دهد و وقتی برای قومی بدی خواهد سفیهانشان را بر آنها فرمانروا سازد و نادانان میان آنها [[قضاوت]] کنند و مال را به دست بخیلانشان دهد.<ref>نهج الفصاحه</ref><br/> | وقتی خداوند برای قومی نیکی خواهد خردمندانشان را بر آنها فرمان روا سازد و دانشمندانشان میان آنها [[قضاوت]] کند و مال را به دست بخشندگان دهد و وقتی برای قومی بدی خواهد سفیهانشان را بر آنها فرمانروا سازد و نادانان میان آنها [[قضاوت]] کنند و مال را به دست بخیلانشان دهد.<ref>نهج الفصاحه</ref><br/> | ||
| − | پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) | + | پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:<br/> |
إذا ابتلی أحدکم بالقضاء بین المسلمین فلا یقض و هو غضبان و لیسوّ بینهم فی النّظر و المجلس و الإشاره؛<br/> | إذا ابتلی أحدکم بالقضاء بین المسلمین فلا یقض و هو غضبان و لیسوّ بینهم فی النّظر و المجلس و الإشاره؛<br/> | ||
اگر یکی از شما بکار [[قضاوت]] میان مسلمانان دچار شود باید به هنگام غضب از [[قضاوت]] خودداری کند و میان ارباب دعوی در نگاه و نشیمن گاه و اشاره تفاوتی نگذارد.<ref>نهج الفصاحه</ref><br/> | اگر یکی از شما بکار [[قضاوت]] میان مسلمانان دچار شود باید به هنگام غضب از [[قضاوت]] خودداری کند و میان ارباب دعوی در نگاه و نشیمن گاه و اشاره تفاوتی نگذارد.<ref>نهج الفصاحه</ref><br/> | ||
| − | پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) | + | پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:<br/> |
أخذ الأمیر الهدیّه سحت و قبول القاضی الرّشوه کفر.<br/> | أخذ الأمیر الهدیّه سحت و قبول القاضی الرّشوه کفر.<br/> | ||
هدیه گرفتن امیر نارواست و رشوه گرفتن قاضی کفر است.<ref>نهج الفصاحه</ref><br/> | هدیه گرفتن امیر نارواست و رشوه گرفتن قاضی کفر است.<ref>نهج الفصاحه</ref><br/> | ||
| − | پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم | + | پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم میفرمایند :<br/> |
اِذا حَکَمْتُمْ فَاعْدِلوا وَ اِذا قُلْتُمْ فَاَحْسِنوا فَاِنَّ اللّهَ مُحْسِنٌ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ؛<br/> | اِذا حَکَمْتُمْ فَاعْدِلوا وَ اِذا قُلْتُمْ فَاَحْسِنوا فَاِنَّ اللّهَ مُحْسِنٌ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ؛<br/> | ||
| − | هرگاه [[قضاوت]] | + | هرگاه [[قضاوت]] میکنید، عادلانه [[قضاوت]] کنید و هرگاه سخن میگویید، نیکو بگویید، زیرا خداوند نیکوکار است و نیکوکاران را دوست دارد.<ref>نهج الفصاحه، ح ۲۰۰٫</ref><br/> |
پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم :<br/> | پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم :<br/> | ||
نسخهٔ ۱۶ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۸:۰۹
کتب مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
مقالات مرتبط
موضوعات مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|---|
| ۱ | قضاوت بدون تحقیق |
| ۲ | قضاوت ناصالحان |
| ۳ | قضاوت نامشروع |
چندرسانهای مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
مرتبطهای بوستان
| ردیف | عنوان |
|---|
نرم افزارهای مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
پایگاههای اینترنتی مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
احادیثی دربارهٔ قضاوت و داوری کردن
قال الامام علی - علیه السلام - : لَیسَ مِنَ العَدلِ القَضَاءُ عَلَی الثَّقَهِ بِالظَّنِّ.
امام علی (علیه السلام) فرمودند: قضاوتی که با تکیه به ظن و گمان باشد، عادلانه نیست.[۱]
امام علی علیهالسلام :
خَمسَهُ أشیاءَ یَجِبُ علَی القاضی الأخْذُ فیها بظاهِرِ الحُکمِ : الوِلایَهُ والمَناکِحُ والمَواریثُ والذَّبایحُ والشَّهاداتُ ، إذا کانَ ظاهرُ الشُّهودِ مَأمونا جازَت شَهادَتُهُم ولا یَسألُ عن باطِنِهم .
پنج چیز است که باید قاضی (دربارهٔ آنها) به ظاهِر حُکم عمل کند: ولایت (حقّ ولایت و سرپرستی که خداوند ، یا امام برای هر کس ، یا ولیّ طفل قرار داده است) ، همسران (یعنی مسأله زناشویی که بین مسلمانان مشهوراست) ، میراثها ، ذبایح(حلال بودن کشتار مسلمانان) و شهادات. هر گاه شهود ، در ظاهر امین و در خور اعتماد باشند ، شهادتشان پذیرفته است و لازم نیست از باطن آنها جست وجو کرد.[۲]
امام باقر علیهالسلام :
إنّ المرأهَ لا تُولَّی القَضاءَ ولا تُولَّی الإمارَهَ .
زن ، نه عهده دار مـسند قـضاوت میشود و نه عهده دار منصب امارت.[۳]
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
مَنِ ابتُلِیَ بالقَضاءِ بینَ المُسلمینَ فَلْیَعدِلْ بَینَهُم فی لَحظِهِ وإشارَتِهِ ومَقعدِهِ ومَجلِسِهِ .
هر که به داوری کردن میان مسلمانان مبتلا شود ، باید در نگاهها و اشاره کردنها و جای نشستن و نحوه نشستن خود نسبت به آنها به یکسان رفتار کند.[۴]
امام صادق علیهالسلام :
القُضاهُ أربَعهٌ : ثلاثهٌ فی النارِ وواحِدٌ فی الجَنّهِ : رجُلٌ قَضی بجَورٍ وهُو یَعلَمُ فهُو فی النارِ ، ورَجُلٌ قَضی بجَورٍ وهو لا یَعلَمُ فهُو فی النارِ ، ورجلٌ قَضی بالحَقِّ وهُو لا یَعلَمُ فهُو فی النارِ ، ورجُلٌ قَضی بالحَقِّ وهو یَعلَمُ فهُو فی الجَنّهِ .
قاضیان چهار گروهند : سه گروه در آتشند و یک گروه در بهشت. مردی که دانسته حکم ناحقّ صادر کند ، این قاضی در آتش است . مردی که ندانسته (و بی اطلاع از احکام و قوانین) حکم ناحقّ دهد ، این نیز در آتش است . مردی که ندانسته حکم درست و حقّ صادر کند ، این هم در آتش است و مردی که دانسته حکم حقّ و درست را صادر کند ، این قاضی در بهشت است .[۵]
امام علی علیهالسلام :
یَدُ اللّه فوقَ رَأسِ الحاکِمِ تُرَفرِفُ بالرَّحمَهِ، فإذا حافَ وَکَلَهُ اللّهُ إلی نفسِهِ .
دست رحمت خدا ، بر فراز سر قاضی در حرکت است. پس هر گاه ستم و حقّ کشی کند ، خداوند او را به خودش وا میگذارد.[۶]
امیر المؤمنین علیٌّ علیهالسلام
لِشُرَیحٍ: لا تُسارَّ أحَدا فی مَجلِسِکَ ، وإن غَضِبتَ فَقُمْ ، فلا تَقضِیَنَّ فأنتَ غَضبانُ .
امام علی علیهالسلام - خطاب به شریح- فرمودند: در مجلس قضاوت با کسی در گوشی صحبت مکن و اگر عصبانی شدی ، برخیز و در حال خشم هرگز داوری مکن.[۷]
امیر المؤمنین علیٌّ علیهالسلام
لِشُرَیحٍ: ولا تَقعُدَنَّ فی مَجلِسِ القَضاءِ حتّی تَطعَم .
امام علی علیهالسلام خطاب به شریح- فرمودند: در مجلس قضاوت منشین ، مگر این که قبلاً چیزی بخوری.[۸]
امیر المؤمنین علیٌّ علیهالسلام
لِشُرَیحٍ: إیّاکَ والتَّضَجُّرَ والتَّأذِّیَ فی مَجلِسِ القَضاءِ ، الذی أوجَبَ اللّهُ فیهِ الأجرَ ، ویُحسِنُ فیهِ الذُّخرَ لِمَن قَضی بالحَقِّ.
امام علی علیهالسلام - خطاب به شریح- فرمودند: مبادا در مجلس قضاوت اظهار خستگی و ناراحتی کنی ؛ مجلسی که خداوند در آن پاداش قرار داده و برای کسی که به حقّ داوری کند ذخیره خوبی در نظر گرفته است.[۹]
امام صادق علیهالسلام :
لا یَطمَعَنَّ قَلیلُ الفِقهِ فی القَضاءِ .
کسی که اندکی فقه (مسائل حقوقی و احکام قضایی) میداند ، هرگز نباید به کار قضاوت چشم طمع داشته باشد.[۱۰]
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم:
مَنِ ابتَغی القَضاءَ وسَألَفیهِ الشُّفَعاءَ وُکِلَ إلی نفسِهِ ، ومَن اُکرِهَ علَیهِ أنزَلَ اللّهُ علَیهِ مَلَکا یُسَدِّدُهُ .
هرکه جویای منصب قضاوت باشد و برای رسیدن به آن متوسّل به این و آن شود، خداوند او را به خودش وا گذارد و هرکه مجبور به پذیرفتن آن شود، خداوند فرشتهای بر او فرو فرستد که استوارش بدارد.[۱۱]
امام صادق علیهالسلام :
إنَّ النَّواویسَ شَکَت إلَی اللّه عز و جل شِدَّهَ حَرِّها ، فقالَ لَها عز و جل : اسکُتی ؛ فإنَّ مَواضِعَ القُضاهِ أشَدُّ حَرّا مِنکِ !
نواویس (که جایگاهی است در دوزخ) از گرمای سخت خود به درگاه خداوند عز و جل شکایت کرد . پس خداوند عز و جل خطاب بدان فرمود : ساکت باش ؛ همانا جایگاه قاضیان(ناعادل)، گرمایَش سختتر از توست!.[۱۲]
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
إنَّ القاضیَ العَدلَ لَیُجاءُبهِ یَومَ القِیامَهِ فَیَلقَی مِن شِدَّهِ الحِسابِ ما یَتَمَنّی أن لا یکونَ قَضی بینَ اثنَینِ فی تَمرَهٍ قَطُّ.
در روز قیامت قاضی دادگـر را میآورند و چنان حساب سختی از او کشیده میشود ، که آرزو میکند کاش هرگز حتّی دربارهٔ یک خرما میان دو نفر داوری نکرده بود.[۱۳]
امام صادق علیهالسلام :
اتَّقُوا الحُکومَهَ ؛ فإنَّ الحُکومَهَ إنّما هی لِلإمامِ العالِمِ بالقَضاءِ ،العادِلِ فی المُسلمینَ ، لِنَبیٍّ أو وَصیِّ نبیٍّ .
از داوری کردن بپرهیزید ؛ زیرا (منصب) داوری در حقیقت از آنِ امامی است که در قضاوت دانا باشد و در میان مسلمانان به عدالت حکم کند ؛ از آنِ پیغمبر یا وصیّ پیغمبر .[۱۴]
پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:
من حکم بین اثنین تحاکما إلیه فلم یقض بینهما بالحقّ فعلیه لعنه اللَّه؛
هر که میان دو کس که داوری بدو برند، داوری کند و به حق میانشان قضاوت نکند لعنت خدا بر او باد.[۱۵]
پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:
قاضیان فی النار و قاض فی الجنّه: قاض عرف الحقّ فقضی به فهو فی الجنّه، و قاض عرف الحقّ فجار متعمّدا أو قضی بغیر علم فهما فی النّار؛
دو قاضی در جهنمد و قاضی ای در بهشت است: قاضی ای که حق را بشناسد و بدان حکم کند در بهشت است، و قاضی ای که حق را بشناسد و دانسته منحرف شود، یا ندانسته قضاوت کند هر دو در جهنم اند.[۱۶]
پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:
اللَّه مع القاضی ما لم یجر فإذا جار تخلّی اللَّه عنه و لزمه الشّیطان؛
خداوند یار قاضی است تا موقعی که ستم نکند، وقتی ستم کرد خدا او را رها میکند و شیطان قرین او میشود.[۱۷]
پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:
إذا أراد اللَّه بقوم خیرا ولّی علیهم حلماءهم و قضی بینهم علمائهم و جعل المال فی سمحائهم و إذا أراد بقوم شرّا ولّی علیهم سفهائهم و قضی بینهم جهّالهم و جعل المال فی بخلائهم؛
وقتی خداوند برای قومی نیکی خواهد خردمندانشان را بر آنها فرمان روا سازد و دانشمندانشان میان آنها قضاوت کند و مال را به دست بخشندگان دهد و وقتی برای قومی بدی خواهد سفیهانشان را بر آنها فرمانروا سازد و نادانان میان آنها قضاوت کنند و مال را به دست بخیلانشان دهد.[۱۸]
پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:
إذا ابتلی أحدکم بالقضاء بین المسلمین فلا یقض و هو غضبان و لیسوّ بینهم فی النّظر و المجلس و الإشاره؛
اگر یکی از شما بکار قضاوت میان مسلمانان دچار شود باید به هنگام غضب از قضاوت خودداری کند و میان ارباب دعوی در نگاه و نشیمن گاه و اشاره تفاوتی نگذارد.[۱۹]
پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) میفرمایند:
أخذ الأمیر الهدیّه سحت و قبول القاضی الرّشوه کفر.
هدیه گرفتن امیر نارواست و رشوه گرفتن قاضی کفر است.[۲۰]
پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم میفرمایند :
اِذا حَکَمْتُمْ فَاعْدِلوا وَ اِذا قُلْتُمْ فَاَحْسِنوا فَاِنَّ اللّهَ مُحْسِنٌ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ؛
هرگاه قضاوت میکنید، عادلانه قضاوت کنید و هرگاه سخن میگویید، نیکو بگویید، زیرا خداوند نیکوکار است و نیکوکاران را دوست دارد.[۲۱]
پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم :
اِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْعَبدَ اَنْ یَکُونَ سَهْلَ الْبَیْعِ وَ سَهْلَ الشِّراءِ وَ سَهْلَ القَضاءِ وَ سَهْلَ الاِقْتِضاءِ؛
خداوند بندهای را که در خرید و فروش و قضاوت و پذیرش قضاوت آسان گیر باشد دوست دارد.
منبع
پانویس
- ↑ نهج البلاغه، حکمت ۲۲۰
- ↑ الخصال : ۳۱۱ / ۸۸ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۲
- ↑ بحار الأنوار : ۱۰۴ / ۲۷۵ / ۱
- ↑ کنزالعمّال : ۱۵۰۳۲ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۰
- ↑ الکافی : ۷ / ۴۰۷ / ۱ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۲
- ↑ الکافی : ۷ / ۴۱۰ / ۱
- ↑ الکافی : ۷ / ۴۱۳ / ۵
- ↑ الکافی : ۷ / ۴۱۳ / ۱ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۲
- ↑ الکافی : ۷ / ۴۱۳ / ۱
- ↑ بحار الأنوار : ۱۰۴ / ۲۶۴ / ۵
- ↑ کنزالعمّال : ۱۴۹۹۴ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۰
- ↑ الفقیه : ۳ / ۶ / ۳۲۲۶ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۰
- ↑ کنزالعمّال : ۱۴۹۸۸ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۰
- ↑ الکافی : ۷ / ۴۰۶ / ۱ منتخب میزان الحکمه : ۴۷۰
- ↑ نهج الفصاحه
- ↑ نهج الفصاحه
- ↑ نهج الفصاحه
- ↑ نهج الفصاحه
- ↑ نهج الفصاحه
- ↑ نهج الفصاحه
- ↑ نهج الفصاحه، ح ۲۰۰٫







