فرهنگ مصادیق:ازدواج با دختر همسر (ربیبه): تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۱۸ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۲۰

ربیبه - ویکی فقه

فرزنددختر ی را که زوجه از ازدواج قبلی داشته که بعد از ازدواج مجدد نسبت به همسرش محرم هست، ربیبه می‌گویند.

معنای لغوی ربیبه

رَبیبه به دختر همسر از شوهر دیگر اطلاق می‌شود.

معنای اصطلاحی ربیبه در فقه

ربیبه به دختر زوجه از شوهر دیگر اطلاق می‌شود؛ اعم از دختر نسبی یا رضاعی ؛ بدون واسطه یا با واسطه، مانند دختر دختر یا دختر پسر زن؛ قبل از ازدواج زن با شوهر فعلی، به دنیا آمده باشد یا بعد از آن^[۱][۲][۳].
ابوابی که از ربیبه در فقه بحث شده از آن در باب نکاح سخن گفته‌اند.
احکام ربیبه

حرمت ازدواج با ربیبه

از زنهایی که ازدواج با آنها حرام می باشد ربیبه است، به شرط آنکه مرد با مادرش از قُبُل یا دُبُر نزدیکی کرده باشد؛ خواه به عقد ازدواج دائم یا موقّت، در زن آزاد و کنیز، یا به ملک و یا به تحلیل در کنیز و خواه ولادت دختر قبل از ازدواج باشد یا پس از آن^[۴].

جواز ازدواج با ربیبه

اگر آمیزش صورت نگرفته باشد، تا زمانی که مرد، مادر را به عنوان همسر خوددارد، نمی تواند با دختر او ازدواج کند؛ امّا اگر طلاق دهد یا زن فوت کند، می‌تواند با دختر او ازدواج نماید^[۵].

پا نویس