فرهنگ مصادیق:نماز جمعه: تفاوت بین نسخه‌ها

از پژوهشکده امر به معروف
پرش به: ناوبری، جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «<div class="head1">نماز جمعه</div> <div class="leftbox"> <p class="relatearticle">کتب مرتبط</p> {| class="wikitable" |- !...» ایجاد کرد)
 
 
(۱۱ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱۵: سطر ۱۵:
 
| ۱ || [[نماز جمعه – ویکی شیعه]]
 
| ۱ || [[نماز جمعه – ویکی شیعه]]
 
|-
 
|-
| 2 || [[آثار و برکات نماز جمعه]]
+
| ۲ || [[آثار و برکات نماز جمعه]]
 
|-
 
|-
| 3 || [[نماز جمعه - اجوبه الاستفتائات]]
+
| ۳ || [[نماز جمعه - اجوبه الاستفتائات]]
 
|-
 
|-
| 4 || [[محتوای خطابه های نماز جمعه]]
+
| ۴ || [[محتوای خطابه‌های نماز جمعه]]
 
|-
 
|-
| 5 || [[مشروعیت نماز جمعه در عصر غیبت از دیدگاه مذاهب اسلامی]]
+
| ۵ || [[مشروعیت نماز جمعه در عصر غیبت از دیدگاه مذاهب اسلامی]]
 
|-
 
|-
| 6 || [[نماز جمعه به چه صورت خوانده می شود؟ - اسلام کوئست]]
+
| ۶ || [[نماز جمعه به چه صورت خوانده می‌شود؟ - اسلام کوئست]]
 +
|-
 +
| ۷ || [[احکام نماز جمعه – ویکی فقه]]
 +
 
 
|}
 
|}
<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
+
<p class="relatesubject">مصادیق مرتبط</p>
 
{| class="wikitable"
 
{| class="wikitable"
 
|-
 
|-
 
! ردیف !! عنوان
 
! ردیف !! عنوان
 
+
|-
 +
| ۱ || [[نماز]]
 +
|-
 +
| ۲ || [[نماز خواندن بر کفار]]
 +
|-
 +
| ۳ || [[باطل کردن نماز عمداً و از روی اختیار]]
 +
|-
 +
| ۴ || [[جلوگیری از اقامه نماز]]
 +
|-
 +
| ۵ || [[سبک شمردن نماز]]
 +
|-
 +
| ۶ || [[قطع نماز]]
 +
|-
 +
| ۷ || [[نماز یومیه]]
 +
|-
 +
| ۸ || [[تشویق به نماز]]
 +
|-
 +
| ۹ || [[نماز آیات]]
 +
|-
 +
| ۱۰ || [[استماع خطبه نماز جمعه]]
 +
|-
 +
| ۱۱ || [[نماز طواف]]
 +
|-
 +
| ۱۲ || [[نماز عید فطر]]
 +
|-
 +
| ۱۳ || [[نماز عید قربان]]
 +
|-
 +
| ۱۴ || [[نماز قضا]]
 +
|-
 +
| ۱۵ || [[نماز قضای پدر بر پسر بزرگتر]]
 +
|-
 +
| ۱۶ || [[نماز قضای مادر بر پسر بزرگتر]]
 +
|-
 +
| ۱۷ || [[نماز میّت]]
 
|}
 
|}
 
<p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>
 
<p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>
سطر ۴۸: سطر ۸۴:
 
! ردیف !! عنوان
 
! ردیف !! عنوان
  
|}
 
<p class="relatesites">پایگاه‌های اینترنتی مرتبط</p>
 
{| class="wikitable"
 
|-
 
! ردیف !! عنوان
 
 
|}
 
|}
 
</div>
 
</div>
== احکام نماز جمعه – ویکی فقه==
 
== وجوب نماز جمعه ==
 
[[نماز جمعه]] در فقه اسلامی دارای احکام خود می‌باشد و در بین فقهای مذاهب مختلف اسلامی، اختلافاتی در این احکام وجود دارد.<br/>
 
=== ادله وجوب ===
 
فقهای شیعه‌ و اهل‌ سنّت‌ ، برای اثبات‌ وجوب‌ نماز جمعه‌، به‌ آیه ۹ سوره جمعه‌ <ref>جمعه/سوره۶۲، آیه۹.</ref>. و احادیث‌ متعدد <ref>ابن ‌حنبل‌، مسند احمد بن حنبل، ج‌ ۳، ص‌ ۴۲۴ـ۴۲۵، استانبول‌ ۱۴۰۲/۱۹۸۲.</ref> <ref>احمد بن علی نسائی، سنن ‌النسائی، ج‌ ۳، ص‌ ۸۵ـ۸۹، بشرح‌ جلال‌الدین‌ سیوطی و حاشیه نورالدین بن عبدالهادی سندی، استانبول‌ ۱۴۰۱/۱۹۸۱.</ref> <ref>حرّ عاملی، وسائل الشیعه، ج‌ ۷، ص‌ ۲۹۵ـ۳۰۲.</ref> <ref>حسین‌ بن محمدتقی نوری، مستدرک‌ الوسائل‌ و مستنبط ‌المسائبل‌، ج‌ ۶، ص‌۱۰، قم‌ ۱۴۰۷ ۱۴۰۸.</ref> و اجماع‌ استناد کرده‌ و ترک‌ کننده آن‌ را، به‌ استناد ادله مذکور، شایسته عقوبت‌ دانسته‌اند<ref>محمد شوکانی، نیل‌ الاوطار: شرح‌ منتقی الاخبار من‌ احادیث‌ سید الاخبار، ج‌ ۳، ص‌ ۲۵۴ـ۲۵۵، مصر: شرکه مکتبه و مطبعه مصطفی البابی الحلبی،) بی تا (، چاپ‌ افست‌ بیروت‌) بی تا (.</ref> <ref>محمد بن حسن‌ طوسی، کتاب ‌الخلاف، ج‌ ۱، ص‌ ۵۹۳، قم‌ ۱۴۰۷۱۴۱۷.</ref> <ref>جعفر بن حسن‌ محقق‌ حلّی، المعتبر فی شرح‌ المختصر، ج‌ ۲، ص‌ ۲۷۴، قم‌ ۱۳۶۴ ش‌.</ref>.<br/>
 
=== مناقشه در وجوب ===
 
برخی فقها در استناد به‌ آیه ۹ سوره جمعه‌، برای وجوب‌ اقامه نماز جمعه‌، مناقشه‌ کرده‌ و گفته‌اند که‌ این‌ آیه‌ در صدد تشریع‌ و اثبات‌ وجوب‌ اقامه نماز جمعه‌ نیست‌، بلکه‌ شرکت‌ کردن‌ در نماز جمعه‌ای را که‌ به‌ شکل‌ صحیح‌ برپا شده‌، لازم‌ دانسته‌ و در مقام‌ توبیخ‌ کسانی است‌ که‌ با وجود اقامه‌ شدن‌ [[نماز جمعه]] صحیح‌، از حضور در آن‌ خودداری می‌کنند و به‌ تجارت‌ یا امور دیگر می‌پردازند<ref>حسینعلی منتظری، البدر الزاهر فی صلاه الجمعه و المسافر، ج۱، ص‌ ۶، تقریرات‌ درس‌ آیه اللّه‌ بروجردی، قم‌ ۱۳۶۲ ش‌.</ref> <ref>علی غروی تبریزی، التنقیح‌ فی شرح‌ العروه الوثقی، ج‌ ۱، ص‌ ۱۶ـ۱۷، تقریرات‌ درس‌ آیه اللّه‌ خوئی، ج‌ ۱، قم‌ ۱۴۱۸/۱۹۹۸.</ref>.<br/>
 
  
== فلسفه تشریع نماز جمعه ==
 
در باره فلسفه تشریع‌ نماز جمعه‌ وجوه‌ گوناگونی ذکر شده‌ است‌، از جمله‌: تقویت‌ روح‌ هم‌بستگی اسلامی و رشد ابعاد اجتماعی اسلام‌، ایجاد وحدت‌ و الفت‌ بیشتر میان‌ مسلمانان‌ ، اصلاح‌ و تزکیه فرد و جامعه‌ با اطلاع‌رسانی عمومی، تأکید بر وعظ‌ و آموزش‌ احکام‌ اسلامی ، و مطرح‌ کردن‌ مسائل‌ مهم‌ اجتماعی و سیاسی<ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۶۱، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref> <ref>روح‌اللّه‌ خمینی، رهبر انقلاب‌ و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۰۷ـ ۲۰۸، تحریر الوسیله، بیروت‌ ۱۴۰۷/۱۹۸۷.</ref> <ref>الموسوعه الفقهیه، ج‌ ۲۷، ذیل «صلاه الجمعه»، کویت‌: وزاره الاوقاف‌ و الشئون‌ الاسلامیه، ۱۴۱۲/۱۹۹۲.</ref> <ref>محمود لطیفی، «عبادت‌ برتر و اسرار آن‌»، ج۱، ص۱۶۰ـ۱۷۵، حکومت‌ اسلامی، سال‌ ۹، ش‌ ۲ (تابستان‌ ۱۳۸۳).</ref>.<br/>
 
  
== فضائل نماز جمعه ==  
+
نویسنده: سید مجید پوربهشت<br/>
در احادیث‌، ترک‌ کننده نماز جمعه‌ سخت‌ نکوهیده‌ شده‌ و فضیلت‌های متعددی برای این‌ نماز ذکر شده‌ است‌، از جمله‌ بخشوده‌ شدن‌ گناهان‌ در هر نماز جمعه‌ تا [[نماز جمعه]] دیگر<ref>ابن ‌بابویه‌، ثواب‌ الاعمال‌ و عقاب‌الاعمال‌، ج۱، ص‌ ۲۳۳، نجف‌ ۱۹۷۲، چاپ‌ افست‌ قم‌ ۱۳۶۴ ش‌.</ref> <ref>محمد بن محمد مفید، المقنعه، ج۱، ص‌ ۱۶۳، قم‌ ۱۴۱۰.</ref> <ref>علی بن حسام‌الدین‌ متقی، کنزالعمال‌ فی سنن‌ الاقوال‌ و الافعال‌، ج‌ ۷، ص‌ ۷۱۹ـ۷۲۰، چاپ‌ بکری حیّانی و صفوه سقا، بیروت‌ ۱۴۰۹/ ۱۹۸۹.</ref> <ref>محمد شوکانی، نیل‌ الاوطار: شرح‌ منتقی الاخبار من‌ احادیث‌ سید الاخبار، ج‌ ۳، ص‌ ۲۵۲ـ۲۵۴، مصر: شرکه مکتبه و مطبعه مصطفی البابی الحلبی،) بی تا (، چاپ‌ افست‌ بیروت‌) بی تا (.</ref> <ref>حسین‌ بن محمدتقی نوری، مستدرک‌ الوسائل‌ و مستنبط ‌المسائبل‌، ج‌ ۶، ص‌ ۶۱، قم‌ ۱۴۰۷ ۱۴۰۸.</ref>.<br/>
+
تهیه و تدوین : پژوهشکده امر به معروف و نهی از منکر قم - 95/7/7<br/>
هم‌چنین‌ از نماز جمعه‌ به‌ حج‌ فقرا تعبیر شده‌ است‌<ref>حرّ عاملی، وسائل الشیعه، ج‌ ۷، ص‌۳۰۰.</ref>.<br/>
+
 
 +
== مقدمه ==
 +
روز جمعه در بین ایام هفته بهترین روز هفته است، این روز نسبت به سایر ایام امتیازایتی دارد، که به نوبه خود منحصر به فرد است، حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) در ضمن خطبه‌ای در روز جمعه فرمودند:<br/>
 +
روز جمعه روزی است که خداوند این رور را عید قرار داده، بهترین روز و بهترین عید است، خداوند در این روز شما را امر کرده که به [[نماز جمعه]] شتاب کنید، پس رغبت نشان بدهید، نیت‌هاتان را خالص کنید، در [[نماز جمعه]] زیاد گریه، دعاء و درخواست مغفرت کنید،[هنگام نماز جمعه] ساعت مبارکی است که هرکس در این ساعت از خداوند در خواستی بکند، عطاء می‌کند..... <ref>وسائل الشیعه؛ ج 7، ص: 379</ref>
 +
در روایت دیگری امام صادق (علیه السلام) می‌فرماید:<br/>
 +
در روز جمعه به چیزی غیر از عبادت مشغول نشوید، زیرا در این روز بندگان مورد مغفرت واقع می‌شوند، و رحمت الهی نازل می‌شود <ref>وسائل الشیعه؛ ج 7، ص: 378</ref>. <br/>
 +
«اسلام برای نماز جمعه، خیلی اهمیت قائل است، از قول پیامبر خدا(صلی الله علیه واله) نقل شده که فرمود: «َ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ- فَعَلَيْهِ بِالْجُمُعَةِ يَوْمَ الْجُمُعَة» <ref>بحار الأنوار (ط - بیروت)      ج‏20      126      باب 12 غزوه أحد و غزوه حمراء الأسد .....  ص : 14</ref>. یعنی هر کس که ایمان دارد، در روز جمعه نباید [[نماز جمعه]] را فراموش کند. از امام باقر(علیه السلام) روایت شده است که فرمود: « وَ اللَّهِ لَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّ أَصْحَابَ النَّبِيِّ ص كَانُوا يَتَجَهَّزُونَ لِلْجُمُعَةِ يَوْمَ الْخَمِيس‏» <ref>الکافی (ط - الإسلامیه)      ج‏3      415      باب فضل یوم الجمعه و لیلته .....  ص : 413</ref>. یعنی اصحاب پیامبر، در روز پنجشنبه خودشان را برای فردا آماده می‌کردند، تا به [[نماز جمعه]] بروند.<br/>
 +
دربارهٔ احترام به نماز جمعه، از امام صادق(علیه الصلاه والسلام) روایت است: « لِيَتَزَيَّنْ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ »؛ روز جمعه، خود را زینت کنید. «يَغْتَسِلُ وَ يَتَطَيَّبُ وَ يُسَرِّحُ لِحْيَتَهُ »؛ [[غسل]] کنید، عطر بزنید و سر و صورت خود را مرتب نمایید. «يَلْبَسُ أَنْظَفَ ثِيَابِه‏» <ref>الکافی (ط - الإسلامیه)      ج‏3      417      باب التزین یوم الجمعه .....  ص : 417</ref>؛ تمیزترین لباس هایتان را بپوشید و به [[نماز جمعه]] بروید.<br/>
 +
در یک روایت دارد که «ٌ لَوْ يَعْلَمُ أُمَّتِي مَا لَهُمْ فِيهَا ‏»؛ اگر مردم منافع این سه چیز را می‌دانستند، «لَضَرَبُوا عَلَيْهَا بِالسِّهَامِ» <ref>بحار الأنوار (ط - بیروت)      ج‏81      156      باب 13 الأذان و الإقامه و فضلهما و تفسیرهما و أحکامهما و ص : 103</ref>، بر سر آن با هم منازعه می‌کردند برای حضور قرعه کشی می‌انداختند. آن سه چیز، عبارت از اذان و زود رفتن به [[نماز جمعه]] و قرار گرفتن در صف اول است، که ممکن است صف اول جهاد یا صف اول [[نماز جمعه]] باشد.<br/>
 +
در یک روایت فرمود: «مَنْ تَرَكَ الْجُمُعَةَ ثَلَاثاً مِنْ غَيْرِ عِلَّةٍ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قَلْبِه‏» <ref>الوافی      ج‏8      1125      18 .....  ص : 1125</ref>. هر کس سه جمعه پشت سر هم، از روی بی اعتنایی [[نماز جمعه]] را ترک کند - اگر کسی کاری داشته باشد، آن مورد بحث نیست - خداوند بر قلب او مهر می‌زند. <ref>خطبه‌های [[نماز جمعه]] ی تهران 19/11/1369</ref>
 +
در منابع روایی احادیث زیادی در مورد [[نماز جمعه]] وارد شده است، در بحارالانوار باب مستقلی در مورد وجوب، فضیلت، شرایط....نماز جمعه <ref>بحار الأنوار؛ ج 86، ص: 122</ref>آمده است، در کتاب وسایل الشیعه <ref>وسائل الشیعه؛ ج 7، ص: 295</ref> بیش از ۲۷۳ روایت پیرامون [[نماز جمعه]] آمده است.<br/> [[نماز جمعه]] از نماز جماعت بسیار مهم تر است؛ زیرا هم اجتماع بیشتری را در مسجد جامع شهر می‌طلبد و هم خطبه‌های امام جمعه عامل رشد فکری و معنوی مردم است.<br/>
 +
امامت جمعه، سمت مهمی است و در هدایت فکر مردم بسیار مؤثر است. هر چه تریبون [[نماز جمعه]] قویتر و بهتر و صادقتر و مستقیمتر باشد، مردم صادق تر و مستقیم تر و قوی تر و مقاوم ترند و در مقابل فشار دشمن، هوشیارتر خواهند بود. <ref>سخنرانی در دیدار با گروهی از روحانیون و مردم رفسنجان 21/07/1368</ref><br/>
 +
«ما [[نماز جمعه]] را از انقلاب و از امام داریم. قبل از انقلاب، [[نماز جمعه]] ی کشور ما هم از لحاظ تعداد [[نماز جمعه]]‌ها، هم از لحاظ کمیت مردمی که در آن شرکت می‌کردند و هم از لحاظ کیفیت سخنانی که گفته می‌شد - مگر استثناهای محدودی - نزدیک به صفر بود. بعد از انقلاب، [[نماز جمعه]] ی ایران در صدر فهرست [[نماز جمعه]]‌های دنیای اسلام قرار گرفت و این مبالغه نیست. هزار جمعه است که در تهران و در شهرستانهای دیگر، با اندکی تقدیم و تأخیر، [[نماز جمعه]] ای تشکیل می‌شود که از لحاظ کمیت شرکت کنندگان، در مواقعی حتما بی نظیر و یا در مواقعی هم کم نظیر است. از لحاظ نوع مطالبی که گفته می‌شود، در دنیای اسلام بی نظیر است. از لحاظ تأثیراتی که این [[نماز جمعه]] بر دل مردم، بر جان مردم، بر خط سیاسی مردم و بر تصمیم گیریهای بزرگ مردم می‌گذارد، در دنیا بی نظیر است.<br/>
 +
 
 +
هشت سال [[دفاع]] مقدس ما از [[نماز جمعه]]‌ها نیرو گرفت و در [[نماز جمعه]]‌ها تبیین شد. سخت‌ترین دوران این انقلاب - یعنی سالهای پنجاه ونه و شصت - که توطئهٔ عظیم سیاسی علیه امام و انقلاب و کشور طراحی و اجرا می‌شد، این توطئه در [[نماز جمعه]]‌ها شکست خورد. مردم در طول این مدت، در نماز جمعه، از زبان یک امام عادل و یک نفس امین - که همین ائمهٔ جمعهٔ محترمی هستند که در تهران و شهرستانها با مردم حرف می‌زنند - نسبت به مسائل کشورشان و مسائل جهان آگاه شدند و اطلاعاتشان به روز شد. در هیچ جای دنیا چنین چیزی وجود ندارد. این از برکات انقلاب بود.<br/>
 +
 
 +
دو نکته در این زمینه بسیار قابل توجه است: یک نکته، دشمنیهایی است که از اول انقلاب تا امروز با [[نماز جمعه]] شده است. هر هفته تبلیغات سنگین حجیمی از طرف دشمنان نسبت به [[نماز جمعه]] صورت می‌گرفت. حرفهایی می‌زدند که تقصیر هم نداشتند؛ چون ملت ایران را نمی‌شناختند. به ضرر خودشان حرف می‌زدند؛ مثل بسیاری از جاهای دیگر که رادیوهای بیگانه و صداهای دشمن، نسبت به مردم ایران حرف می‌زنند و اظهارنظر می‌کنند. اینها در واقع خود را پیش ملت ایران رسوا می‌کنند و بی خبری خودشان را نشان می‌دهند. حرفها می  زدند که مایهٔ خندهٔ مردم شرکت کننده در [[نماز جمعه]] بود. می‌گفتند به هر کدام از افراد شرکت کننده در [[نماز جمعه]] ی تهران، فلان قدر پول می‌دهند، فلان قدر جنس می‌دهند! اینها همان مردمی بودند که با پشتیبانیهای مالی خودشان، آن جنگ عظیم را پشتیبانی کردند. در همین [[نماز جمعه]] ی تهران، انبوه پول و جنس و هدایای مردمی به سمت جبهه‌ها روانه می‌شد. این قدر این ایرانی ناشناسها، دربارهٔ این مردم اشتباه می‌کردند، جفا می‌نمودند و سخن به یاوه می‌گفتند!<br/>
 +
 
 +
آنها به تبلیغات هم اکتفا نکردند و [[نماز جمعه]] را مورد تهاجم خونین قرار دادند. پنج امام جمعهٔ معتبر معروف را به شهادت رساندند: مرحوم آیهالله قاضی، مرحوم آیهالله مدنی، مرحوم آیهالله صدوقی، مرحوم آیهالله دستغیب، مرحوم آیهالله اشرفی. پنج عالم مجتهد پیرمرد با تقوای پرهیزکار پارسا و پاکدامن را که هر هفته مردم با دل و جان پشت سر آنها می‌ایستادند و به آنها اقتدا می‌کردند، جلو چشم همین مردم در [[نماز جمعه]] به شهادت رساندند. به بسیاری دیگر هم سوء قصد کردند که بحمدالله به جایی نرسید. همین [[نماز جمعه]] ی تهران و همین محوطه‌ای که در آن نشسته‌اید، بسیاری از شما به یاد دارید که شاهد چه حوادثی بوده است. در موشکباران طولانی مدت تهران که در چند نوبت بود، مردم در [[نماز جمعه]] شرکت می‌کردند. یک نوبت که در حدود پنجاه روز یا دو ماه بود و هر روز و شبی موشکهای دشمن به این شهر فرود می‌آمد، این [[نماز جمعه]] با اجتماعی عظیم - شاید بشود گفت بیش از سایر اوقات - مملو از جمعیت می‌شد. چون خطر بود و مردم احساس می‌کردند که حضورشان در این جا خطرپذیری است و برای خداست، لذا برای ثواب مضاعف شرکت می‌کردند! بنده [[نماز جمعه]]‌هایی را به یاد دارم که در اثنای آن، صدای انفجار موشکها از اطراف همین محل [[نماز جمعه]] می‌آمد. در همین نماز جمعه، دشمن انفجار خونینی را به راه انداخت و جلو چشم مردم در همین نقطه عده‌ای به شهادت رسیدند؛ اما این مردم مثل کوه استوار ایستادند و تکان نخوردند. بنده آن روز در همین جا ایستاده بودم که آن انفجار اتفاق افتاد. اول خیال کردیم موشک یا بمباران هوایی است؛ نگران شدم که [[نماز جمعه]] به هم خواهد خورد. معلوم می‌شود که ما هم مردممان را درست نشناخته بودیم. خدا می‌داند که این صفها تکان نخورد. یک گله جا این انفجار واقع شد و چند لحظه همان جا یک هیاهویی شد، بعد شهدا و مجروحان را بردند؛ اما مردم همان جا نشستند و [[نماز جمعه]] و خطبه‌ها ادامه پیدا کرد!<br/>
 +
 
 +
و اما نکتهٔ دوم. مردم در تمام این بیست سال، [[نماز جمعه]] را با همهٔ آن دشمنیها گرم نگاه داشتند. در سرمای سخت زمستان، زیر آفتاب داغ سوزان تیر ماه و مرداد ماه تهران، در اوقات گوناگون، زن و مرد، گاهی بر روی زمینهای یخ، بر روی برف، در زیر بارندگی تند، گاهی بر روی زمین تفته و آسفالتهای داغ - که همین محوطه هم مسقف نبود و تمام محوطه را هم آفتاب و باران و برف می‌پوشاند - این [[نماز جمعه]] را طی سالهای متمادی حفظ کردند و پاس داشتند و [[نماز جمعه]] ی تهران برای نمازهای جمعه در سراسر کشور محور شد. بحمدالله امروز در سرتاسر کشور نمازهای جمعهٔ فراوانی تشکیل می‌شود؛ مردم اجتماع می‌کنند و امنای مردم برای مردم حرف می‌زنند و مسائل دینی و اعتقادی و سیاسی را برای آنها بیان می‌کنند. <ref>خطبه‌های [[نماز جمعه]] ی تهران 08/08/1377</ref>
 +
== آیات ==
 +
سوره مبارکه جمعه:<br/>
 +
یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا نُودِیَ لِلصَّلاهِ مِنْ یَوْمِ الْجُمُعَهِ فَاسْعَوْا إِلی ذِکْرِ اللَّهِ وَ ذَرُوا الْبَیْعَ ذلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ * فَإِذا قُضِیَتِ الصَّلاهُ فَانْتَشِرُوا فِی الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْکُرُوا اللَّهَ کَثِیراً لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ * وَ إِذا رَأَوْا تِجارَهً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَیْها وَ تَرَکُوکَ قائِماً قُلْ ما عِنْدَ اللَّهِ خَیْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَهِ وَ اللَّهُ خَیْرُ الرَّازِقِینَ (جمعه/9-10-11)<br/>
 +
ترجمه آیات:<br/>
 +
ای کسانی که ایمان آوردید هنگامی که در روز جمعه برای [[نماز جمعه]] اذان داده می‌شود به سوی [[ذکر خدا]] بشتابید و داد وستد را رها کنید، اگر بفهمید این برای شما بهتر است (9)<br/>
 +
و چون نماز به پایان رسید در زمین پراکنده شوید و از فضل خدا طلب کنید و خدا را بسیار یاد کنید تا شاید رستگار گردید (10)<br/>
 +
و چون در بین نماز از تجارت و لهوی با خبر می‌شوند به سوی آن متفرق گشته تو را در حال خطبه سر پا رها می‌کنند بگو آنچه نزد خدا است از [[لهو]] و تجارت بهتر است و خدا بهترین رازقان است (11)<br/>
 +
 
 +
 
 +
== آثار نماز جمعه ==
 +
=== آثار اجتماعی ===
 +
۱.وحدت و اتحاد و همدلی:<br/>
 +
باتوجه به اینکه حضور در [[نماز جمعه]] واجب است، حضور همه افراد با تفکرات مختلف، دیدگاه‌های متفاوت، و جناح‌های گوناگون سبب همدلی  و وحدت بین مومنین می‌شود؛
 +
در روایتی که امام باقر و امام صادق (علیهماالسلام) نقل کردند:<br/>
 +
خداوند سبحان در طول هفته ۳۵ وعده نماز واجب کرده، که در هیچکدام اجتماع واجب نیست مگر در نماز جمعه. <ref>وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح19</ref>
 +
این اجتماع با توجه به اینکه هفتگی هست، سبب وحدت و یکپارچگی جامعه می‌شود.<br/>
 +
«به نظر من، یکی از مهمترین عوامل حفظ ایمان و روحیه در مردم، همین نمازهای جمعه و خطبه‌های جمعه و حضور معنوی مردم در صحنهٔ [[نماز جمعه]] است و این که یک نفر انسان امین، با زبان صادقی که مردم او را قبول دارند، هر جمعه از اوضاع کشور برای مردم می‌گوید و آنها را نصیحت، و جهتگیریشان را تصحیح می‌کند». <ref>سخنرانی در مراسم بیعت ائمهٔ جمعهٔ سراسر کشور به اتفاق رئیس مجلس خبرگان 12/04/1368</ref><br/>
 +
۲.نمایش جامعیت اسلام:<br/> [[نماز جمعه]] ترکیبی هست از دو رکعت نماز، و دو خطبه که حکم دو رکعت را دارند، بدل از نماز ظهر است؛ <br/>
 +
در خطبه اول مسایل عبادی ودر خطبه دوم مسایل اجتماعی سیاسی و مشکلات جامعه مطرح می‌شود؛ نشانگر این است که اسلام فقط نماز خواندن و ذکر گفتن نیست، بلکه پرداختن به مسایل اجتماعی جهان اسلام و مشکلات مسلمین در حکم نماز است، حضور در [[نماز جمعه]] واجب است؛ نشانگر این است که اسلام دین اجتماعی است و حتی عبادی‌ترین اعمال همراه با اجتماع است، و با رهبانیت مخالف است.<br/>
 +
مستحب است امام جمعه به چیزی از قبیل کمان و شمشیر (اسلحه) و عصا تکیه کند؛ نشانگر این است که در همه حال حتی وقت خواندن خطبه [[نماز جمعه]] آمادگی دفاعی خود را حفظ می‌کنیم و نسبت به دشمن حساس باشیم.<br/>
 +
مستحب است در رکعت دوّم [[نماز جمعه]] بعد از حمد سورهٔ منافقین خوانده شود؛ نشانگر این است که هیچوقت حتی موقع انجام نماز، از دشمنان غفلت نکن و مواظب مکر و حیله‌ها باشید .<br/>
 +
«سورهٔ جمعه، هر هفته در [[نماز جمعه]] تکرار می‌شود. آدم در این جاها می‌فهمد که چرا سورهٔ جمعه باید هر هفته تکرار بشود و مردم اینها را بشنوند. ببینید چه طور این حقیقت، به شکل بسیار هنرمندانه و ظریفی بیان شده است. اول، گسترهٔ دعوت الهی را بیان می‌کند: «هوالذی بعث فی الامیین رسولا منهم یتلوا علیهم ایاته و یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه و ان کانوا من قبل لفی ضلال مبین. و اخرین منهم لما یلحقوا بهم». یعنی خدا این پیامبر را فقط برای همین عده یی که هستند، نفرستاده است؛ بلکه برای دیگرانی هم که هنوز به اینها ملحق نشده‌اند - یعنی شماها، یعنی نسلهای آینده - فرستاده است. آیا پرتاب این دعوت الهی و کشش آن، به نسلهای بعد هم خواهد رسید؟» <ref>سخنرانی در دیدار با فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و رؤسای دفاتر نمایندگی ولی فقیه در این نهاد 29/06/1369</ref><br/>
 +
به علاوه در در سوره جمعه اندیشه موهوم یهود در باره برتری ایشان به نقد کشیده شده، و آنان به عنوان گروهی ستمگر و تکذیب کننده کتاب آسمانی معرفی شده‌اند.<br/>
 +
=== آثار عبادی ===
 +
۱.سبب آمرزش گناهان: 
 +
پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله): کسی که در [[نماز جمعه]] حاضرشود، و ایمان داشته باشد، اعمال گذشته او پاک می‌شود، و گویا زندگی را دوباره آغاز کند. مَنْ أَتَی الْجُمُعَهَ  إِیمَاناً وَ احْتِسَاباً اسْتَأْنَفَ الْعَمَلَ. <ref>وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح10</ref>
 +
۲. [[نماز جمعه]] شرط قبولی سایر اعمال:   [[نماز جمعه]] به قدری با ارزش است که اگر کسی از روی کوچک شمردن در آن حاضر نشود، سایر اعمال او مقبول واقع نمی‌شود، پیامبر اکرم در ضمن خطبه بلندی که شیعه و سنی نقل کردند فرمودند:<br/>
 +
خداوند تبارک وتعالی [[نماز جمعه]] را بر شما واجب کرده است، اگر کسی در زمان حیات من یا بعداز من از روی کوچک شمردن در [[نماز جمعه]] حاضر نشود، کارهای او برکت ندارد، نمازهای او قبول نمی‌شود، [[زکات]] او صحیح نیست، [[حج]] او قبول نیست، [[روزه]]‌های او صحیح نیست، کارهای نیک او قبول نمی‌شود، مگر اینکه توبه کند <ref>قَالَ النَّبِیُّ ص فِی خُطْبَهٍ طَوِیلَهٍ نَقَلَهَا الْمُخَالِفُ وَ الْمُؤَالِفُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَرَضَ عَلَیْکُمُ الْجُمُعَهَ- فَمَنْ تَرَکَهَا فِی حَیَاتِی أَوْ بَعْدَ مَوْتِی- اسْتِخْفَافاً بِهَا أَوْ جُحُوداً لَهَا- فَلَا جَمَعَ اللَّهُ شَمْلَهُ- وَ لَا بَارَکَ لَهُ فِی أَمْرِهِ- أَلَا وَ لَا صَلَاهَ لَهُ- أَلَا وَ لَا زَکَاهَ لَهُ- أَلَا وَ لَا حَجَّ لَهُ- أَلَا وَ لَا صَوْمَ لَهُ- أَلَا وَ لَا بِرَّ لَهُ حَتَّی یَتُوبَ وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح28</ref>.<br/>   
 +
۳.معادل حج:  شخصی از اعراب بادیه نشین به نام قلیب خدمت پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) آمد و عرض کرد یا رسول الله من آماده [[حج]] شدم ولی موفق به انجام [[حج]] نمی‌شوم، حضرت فرمودند در [[نماز جمعه]] شرکت کن، که [[نماز جمعه]] [[حج]] مستمندان است <ref>جَاءَ أَعْرَابِیٌّ إِلَی النَّبِیِّ ص یُقَالُ لَهُ قُلَیْبٌ- فَقَالَ لَهُ یَا رَسُولَ اللَّهِ- إِنِّی تَهَیَّأْتُ إِلَی الْحَجِّ کَذَا وَ کَذَا مَرَّهً فَمَا قُدِّرَ لِی- فَقَالَ لِی «4» یَا قُلَیْبُ عَلَیْکَ بِالْجُمُعَهِ- فَإِنَّهَا حَجُّ الْمَسَاکِینَوسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح17</ref>.  <br/>                                                                           
 +
۴.ترک کردن [[نماز جمعه]] سبب نفاق:<br/>
 +
در روایتی آمده است :کسی که سه جمعه پشت سر هم از روی عمد بدون علت در [[نماز جمعه]] شرکت نکند، خداوند بر قلب او مهر نفاق می‌زند <ref>وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح26</ref>           
 +
۵.مستجابب شدن دعاء:  <br/>
 +
امام صادق (علیه السلام): در روز جمعه دوموقع دعاء مستجاب می‌شود؛ یکی وقتی که امام از خطبه‌ها فارغ می‌شود تا وقتی که مردم صف‌های نماز را مرتب می‌کنند، دوم آخرین وقت از روز تا وقت غروب خورشید. <ref>عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: السَّاعَهُ الَّتِی یُسْتَجَابُ فِیهَا الدُّعَاءُ یَوْمَ الْجُمُعَهِ- مَا بَیْنَ فَرَاغِ الْإِمَامِ مِنَ الْخُطْبَهِ- إِلَی أَنْ یَسْتَوِیَ النَّاسُ فِی الصُّفُوفِ- وَ سَاعَهٌ أُخْرَی مِنْ آخِرِ النَّهَارِ إِلَی غُرُوبِ الشَّمْسِ وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 30 ح1</ref>
 +
۶. ایمنی عذاب آخرت:  <br/>
 +
در روایات تصریح شده که یکی از آثار [[نماز جمعه]] ایمنی از عذاب‌های آخرت است: امام صادق (علیه السلام): اولین قدمی که برای شتاب به [[نماز جمعه]] برداشته می‌شود، عذاب جهنم از او برداشته می‌شود مَا مِنْ قَدَمٍ سَعَتْ إِلَی الْجُمُعَهِ- إِلَّا حَرَّمَ اللَّهُ جَسَدَهَا عَلَی النَّارِ. <ref>وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح7</ref><br/>
 +
عده‌ای از یهود خدمت پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) آمدند و از هفت خصلت سوال کردند که یکی از آنها [[نماز جمعه]] بود، حضرت فرمودند روز جمعه روزی است که خداوند اولین و آخرین رادر این روز جمع می‌کند، هیچ مومنی برای [[نماز جمعه]] قدم بر نمی‌دارد مگر اینکه خداوند سختی‌های روز قیامت را از او برمی دارد، و به او می‌گویند می‌کنند وارد بهشت شو. <ref>وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح9</ref>
 +
 
 +
== راهکارها ==
 +
رهبر عزیز انقلاب در این زمینه نکاتی را فرمودند: ما اول باید فکر کنیم که چگونه می‌شود جوانان را به [[نماز جمعه]] جذب کرد. آنچه که برای ما ایجاب می‌کند، این است که نسبت به این قضیه، بررسی و فکر بشود. البته خیلی آسان می‌شود همهٔ تقصیرها را گردن دیگران انداخت؛ بگوییم وضع اقتصادی این طور، گرانی آن طور، فوتبال آن طور، پس مردم نمی‌آیند! می‌شود این را گفت؛ اما درست نیست.<br/>
 +
اینها عواملی در گوشه و کنار هستند و البته تأثیراتی هم دارند - بی تأثیر نیستند - اما عامل این که ما ببینیم در [[نماز جمعه]] ی ما جوانی حضور ندارد، یا بسیار معدود حضور دارد، یا با شوق و رغبت نمی‌آید، این نیست. اصل قضیه این است که این مرکز باید جاذبه داشته باشد، تا بکشاند. اگر جاذبه داشت، خواهد کشاند؛ حتی از پای تلویزیون هم هرگونه انسانی را می‌کشاند. ما نباید این مرکز به این مهمی را رها بکنیم؛ اساس کار ما این جاست. [[نماز جمعه]] است که دلها را محکم و ایمانها را قوی می‌کند؛ شجاعت اقدام به افراد می‌بخشد و این سربازان عظیم و این جنودالله را در هنگام لزوم به کار می‌اندازد. اگر این حربه کند شد، بسیاری از مشکلات به وجود خواهد آمد. <ref>سخنرانی در آغاز هفتمین گردهمایی ائمهٔ جمعهٔ سراسر کشور 25/06/1370</ref>
 +
=== راهکارهای اجتماعی و حکومتی ===
 +
۱. پرهیز از اختلاف:<br/>
 +
« گاهی در بعضی از شهرها دیده می  شود که بین بعضی از مسؤولان، یا بعضی از اهل علم، یا بعضی از اصحاب و شؤون مختلف، اختلافاتی وجود دارد؛ مردم نه حال نماز جمعه، نه حال نماز جماعت، نه حال راهپیمایی، نه حال کارهای گوناگون را دارند؛ اصلا دلمرده‌اند. وحدت و اتفاق و هماهنگی و نزدیکی به هم، به مردم شور و نشاط می‌دهد. این جا بحمدالله این طور است؛ ما باید این را هرچه بیشتر کنیم. <ref>سخنرانی در جمع روحانیون و طلاب حوزهٔ علمیه و ائمهٔ جمعه و جماعات استان بوشهر 11/10/1370</ref><br/>
 +
۲.انتصاب خطیب توانا، مقبول، باسواد، با تقوا:<br/>
 +
«اگر ما بی تقوایی کردیم و بر اثر بی تقوایی ما ضایعه یی پیش آمد، ضایعه بر اسلام پیش می‌آید، نه بر ما؛ آن وقت وزر و وبالش به گردن ماست، روسیاهیش متعلق به ماست. هر وقت این داستان به یادم می‌آید، تکان می‌خورم. در شهری از شهرهای مسلمانان، محلهٔ مسیحی نشینی بود و دختری از مسیحیها عاشق اسلام شده بود و رغبت به اسلام پیدا کرده بود. او به کلیسا نمی‌رفت، در مراسم دینی شرکت نمی‌کرد و پدر و مادر او درمانده بودند که با این دختر چه بکنند. مؤذن یا قرآن خوان بدصدایی پیدا شد، پدر آن دختر پول داد و گفت بیا نزدیک خانهٔ ما اذان بگو! او هم رفت و اذان گفت. وقتی صدای نکرهٔ او بلند شد، همهٔ مردم آن محل متوحش شدند. این دختر گفت: چه صدایی است؟ پدر پاسخ گفت: چیزی نیست، اذان مسلمانان است. دختر گفت: عجب! مسلمانان اینند؟ عشق اسلام از دلش رفت! مولوی این داستان را در کتاب مثنوی نقل می‌کند. این کتاب، کتاب پرحکمتی است. این هم یک حکمت است که واقعیت دارد. <ref>سخنرانی در دیدار با مسؤولان و کارگزاران نظام جمهوری اسلامی ایران 23/05/1370</ref><br/>
 +
۳.آگاه کردن مردم نسبت به آثارنماز جمعه:<br/>
 +
۴.تهیه امکانات مناسب؛ مصلی بزرگ، مجهز، نزدیک به مرکز شهر، آماده کردن وسیله ایاب و ذهاب،تهیه هدایای جزیی برای نونهالان<br/>
 +
۵.اصلاح رفتار متدینین، که منجر به بد بینی سایر افراد می‌شود؛ <br/>
 +
 
 +
=== راهکارهای شخصی ===
 +
۱. احساس مسئولیت و تقویت انگیزه مومنان:<br/>
 +
۲. پرهیز از تنبلی و راحت طلبی:<br/>
 +
۳. معرفت پیدا کردن به نماز جمعه:<br/>
 +
 
 +
== شرایط نماز جمعه ==
 +
علاوه بر شرائط نمازهای یومیه، چند شرط دیگر دارد: <ref>صلاه الجمعه (للحائری)؛ ص: 255</ref><br/>
 +
=== حضور پنج نفر ===
 +
حدّ اقلّ نمازگزاران که امام هم یکی از آنهاست باید پنج نفر باشند و به کمتر از آن منعقد نمی‌شود. <br/>
 +
اگر بعضی از افراد جماعت بروند و عدد مطلوب یعنی حدّ اقل نمازگزاران کم شود هر چند بعد از خطبه باشد و آن افراد برنگردند یا کسانی دیگر به جای آنها نیایند و حدّ اقلّ عدد تکمیل نشود، جمعه منعقد نمی‌گردد و از باقی مانده جمعه ساقط می‌شود. <br/>
 +
اگر افرادی که در بین خطبه رفته بودند قبل از گذشتن وقت برگردند [[نماز جمعه]] را باید بخوانند، و تکرار آن چه از خطبه شنیده شده بود در صورتی که موالات عرفیّه بهم نخورده باشد واجب نیست و الّا احوط تکرار خطبه است، و هم چنین اگر افرادی که بعد از خطبه رفته بودند پیش از نماز برگردند. هر گاه به واسطهٔ رفتن چند نفر عدد کم شود و به جای آنها از کسانی که خطبه را گوش نکرده‌اند عدد تکمیل گردد، ظاهر این است که تکرار خطبه لازم باشد زیرا که عدد مذکور «پنج یا هفت نفر» در استماع خطبه ظاهراً شرط است، هر چند جایز است دیگران که خطبه را گوش نداده‌اند به آنها در نماز ملحق شوند.<br/>
 +
عدول از [[نماز جمعه]] به نماز ظهر صحیح نیست. <br/>
  
== اهمیت نماز جمعه ==  
+
=== ایراد دو خطبه ===
در باره اهمیت‌ حضور در نماز جمعه‌ گفتنی است‌ که‌ حضرت‌ علی علیه‌السلام‌ زندانیان‌ را برای شرکت‌ کردن‌ در آن‌ آزاد می‌کرد<ref>حسین‌ بن محمدتقی نوری، مستدرک‌ الوسائل‌ و مستنبط ‌المسائبل‌، ج‌ ۶، ص‌ ۲۷، قم‌ ۱۴۰۷ ۱۴۰۸.</ref>.<br/>
+
در خطبه‌های [[نماز جمعه]] چه مطالبی باید بیان شود:<br/> [[نماز جمعه]] دارای دو خطبه است که مانند اصل نماز، واجب بوده و باید توسط امام جمعه ایراد شود. بدون این دو خطبه [[نماز جمعه]] محقق نمی‌شود.<br/>
 +
واجب است دو خطبه را قبل از [[نماز جمعه]] بخواند و اگر اول [[نماز جمعه]] را به جا آورد باطل است. <ref>توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 849 </ref>جائز است دو خطبه [[نماز جمعه]] قبل از ظهر شرعی ایراد شود <ref>مکارم: احتیاط واجب آن است که بعد از ظهر بخوانند.</ref> به طوری که پایان خطبه‌ها با ظهر شرعی مصادف باشد ولی احتیاط مستحب آن است که آنها را در وقت ظهر بخواند.<br/>
 +
در خطبه اول واجب است حمد الهی، گرچه به هر لفظی که حمد الهی محسوب شود جایز است، ولی احتیاط مستحب آن است که به لفظ جلاله «اللّٰه» باشد و احتیاط واجب آن است که پس از آن به ثنای الهی بپردازد و سپس به پیغمبر اسلام درود فرستد و واجب است مردم را به تقوی سفارش کند و یک سوره کوچک از قرآن را بخواند. <br/>
 +
و در خطبه دوم نیز حمد و ثنای الهی به صورتی که ذکر شد و درود بر پیغمبر اسلام واجب است. و احتیاط واجب  آن است که در این خطبه نیز به تقوی سفارش کند و سوره کوچکی از قرآن تلاوت نماید. و احتیاط مستحب و مؤکد آن است که در خطبهٔ دوم پس از درود بر پیغمبر صلی اللّٰه علیه و آله و سلم به ائمه معصومین علیهم السلام نیز درود بفرستد و برای مؤمنین [[استغفار]] کند. و بهتر است از خطبه‌های منسوب به امیر المؤمنین علیه السلام یا آن چه از ائمه معصومین علیهم السلام وارد شده انتخاب کند.<br/>
 +
بهتر است امامِ خطیب، بلیغ باشد و به تناسب اوضاع و احوال سخن گوید و عبارات فصیح و روان به کار برد، به حوادثی که در سراسر عالم بر مسلمین می‌گذرد بخصوص حوادث منطقه خود، آشنا باشد. مصالح اسلام و مسلمین را تشخیص دهد. چنان شجاع باشد که در راه خدا از ملامت و نکوهش احدی بیم به خود راه ندهد، در اظهار حق و ابطال باطل بر حسب شرایط زمان و مکان صراحت داشته باشد، اموری از قبیل مواظبت در اوقات نماز و عمل به روش صلحا و اولیاء خدا را که موجب تأثیر کلام او در مردم است رعایت کند، کارهای او با مواعظ و وعد و وعیدهایش تطبیق نماید، از آن چه که موجب سبکی او و کلامش می‌شود حتی از قبیل پرگویی، شوخی و بیهوده گویی بپرهیزد و همه این امور را تنها برای خداوند رعایت کند و هدفش اعراض از دنیا پرستی و ریاست طلبی باشد که سر سلسلهٔ همهٔ گناهان است، تا کلامش در جان مردم مؤثر افتد.<br/>
 +
بهتر است امام خطیب در خطبه [[نماز جمعه]] مصالح دین و دنیای مسلمین را تذکر دهد و مردم را در جریان مسائل زیانبار و سودمند کشورهای اسلامی و غیر اسلامی قرار دهد و نیازهای مسلمین را در امر معاد و معاش تذکر دهد و از امور سیاسی و اقتصادی آن چه را که در استقلال و کیان مسلمین نقش مهمی دارد گوشزد کند و کیفیت صحیح روابط آنان را با سایر ملل بیان نماید و مردم را از دخالتهای دول ستمگر و استعمارگر در امور سیاسی و اقتصادی مسلمین که منجر به استعمار و استثمار آنها می‌شود برحذر دارد. <br/>
 +
خلاصه، [[نماز جمعه]] و دو خطبه آن نظیر [[حج]] و مراکز تجمع آن و نمازهای عید فطر و قربان و غیره از سنگرهای بزرگی است که متأسفانه مسلمانان  از وظائف مهم سیاسی خود در آن غافل مانده‌اند، چنانچه از سایر پایگاه‌های عظیم سیاست اسلام هم غافلند. اسلام دین سیاست آن هم در همه شئون آن است و کسی که در احکام قضایی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی اسلام اندکی تأمل کند متوجه این معنی می‌شود. هر کس گمان کند دین از سیاست جدا است، جاهلی است که نه اسلام را می‌شناسد و نه سیاست را.<br/>
 +
مستحب است  امام خطیب در زمستان و تابستان عمامه داشته باشد و ردایی از برد یمنی یا عدنی به پوشد و خود را بیاراید، تمیزترین لباسهای خود را به پوشد و بوی خوش به کار برد به طوری که با وقار و سکینه باشد و قبل از خطابه هنگامی که مؤذن اذان می‌گوید او بر منبر نشسته باشد تا اذان به پایان رسد و خطبه را آغاز کند و هنگام صعود بر منبر خطابه روبروی مردم بایستد و سلام کند و مردم نیز با چهره‌های خود از او استقبال کنند و به چیزی از قبیل کمان و شمشیر (اسلحه) و عصا تکیه کند. و مردم نیز خود را روبروی او قرار دهند.<br/>
 +
واجب است امام جمعه شخصاً و در حال ایستاده به ایراد خطبه بپردازد و اگر نتواند خطبه‌ها را در حال ایستاده بخواند، باید دیگری به ایراد خطبه بپردازد و امامت نماز را هم به عهده گیرد. و اگر هیچ کس برای ایراد خطبه‌ها در حال ایستاده پیدا نشود، [[نماز جمعه]] ساقط و نماز ظهر واجب است.<br/>
 +
احتیاط مستحب آن است که در هنگام موعظه و سفارش به تقوی صدای خود را چنان بلند نماید که همه حاضرین مواعظ او را بشنوند و در مجامع بزرگ به توسط بلندگوها به خطبه بپردازد تا تشویق و تحذیر و مسائل مهمه را به گوش همگان برساند.احتیاط مستحب آن است که امام در حال خطبه سخنی غیر مربوط به خطبه‌ها نگوید البته در فاصله بین خطبه‌ها و نماز سخن گفتن بلا مانع است.واجب است امام پس از خطبه اول مقدار کمی بنشیند و سپس به خطبه دوم بپردازد.احتیاط مستحب  آن است که امام و مستمعین در حال خطبه واجد طهارت کامل که برای نماز معتبر است باشند.احتیاط مستحب آن است که مأمومین در حال خطبه روبروی امام بوده و بیش از مقداری که در نماز می‌توانند خود را از قبله منحرف کنند، رو برنگردانند.. <ref>توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 852
 +
</ref>  
  
== حکم بیع قبل از اقامه نماز جمعه ==
+
=== مسافت بین دو نماز جمعه بیش از یک فرسخ باشد ===
=== قائلان به حرمت بیع ===
+
اگر در کمتر از مسافت یک فرسخ دو [[نماز جمعه]] هم زمان و با هم برپا شد، هر دو نماز باطل است.هر گاه یکی از این دو نماز پیشتر از دوّمی منعقد شد، هر چند به تکبیره الإحرام باشد «به این معنی که امام جماعت یکی از دو نماز تکبیره الإحرام را جلوتر از امام جماعت نماز دوّم گفت» دوّمی باطل و اوّلی صحیح است، خواه سبقت گیرنده بداند که نماز جمعهٔ دیگری بعد از شروع او منعقد شده یا نداند و در صورتی که بداند جمعهٔ دیگری در کمتر از مسافت اقامه می‌شود، و سبقت بگیرد این دانستن ضرر بجواز سبقت ندارد. در باطل بودن جمعهٔ دوّم فرقی نیست بین این که بدانند جمعهٔ دیگری منعقد است یا ندانند.<br/>
فقیهان‌ مذاهب‌ اسلامی خودداری کردن‌ از اعمالی را که‌ اشتغال‌ به‌ آنها موجب‌ اهمال‌ در اقامه نماز یا از دست‌ دادن‌ آن‌ می شود، مانند کارهای تجاری و داد و ستد ، لازم‌ دانسته‌ و با استناد به‌ آیه ۹ سوره جمعه‌<ref>جمعه/سوره۶۲، آیه۹.</ref> ــ که‌ در آن‌ مؤمنان‌ به‌ محض‌ شنیدن‌ ندای نماز، به‌ دست‌ کشیدن‌ از بیع‌ و تلاش‌ برای رسیدن‌ به‌ نماز جمعه‌ مأمور شده‌اند حکم‌ به‌ حرمت‌ اشتغال‌ به‌ این‌ قبیل‌ کارها داده‌اند؛ البته‌ حنبلیان‌ ، با استناد به‌ این‌ آیه‌، تنها اشتغال‌ به‌ عقد بیع‌ را حرام‌ شمرده‌ و انجام‌ دادن‌ عقود دیگر، مانند اجاره‌ و نکاح‌ ، را ممنوع‌ ندانسته‌اند<ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۳۰۴۳۰۵، ج‌ ۱۱، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۶۴، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
+
=== زمان حرمت بیع ===
+
به‌ نظر فقها، زمان‌ حرمت‌ خرید و فروش‌ از اذان‌ ظهر یا شروع‌ شدن‌ خطبه‌های نماز آغاز می‌شود، البته‌ فقها حرمت‌ خرید و فروش‌ را قبل‌ از اذان‌ ، در صورتی که‌ موجب‌ محروم‌ شدن‌ از نماز شود، بعید ندانسته‌اند<ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۳۰۴۳۰۵، ج‌ ۱۱، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۶۴، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
+
این‌ حرمت‌ اختصاص‌ به‌ کسانی دارد که‌ نماز جمعه‌ بر آن‌ها واجب‌ است‌ (ادامه مقاله‌)، ولی مالک‌ بن انس‌ این‌ کار را برای بردگان‌ ، که‌ نماز جمعه‌ بر آنان‌ واجب‌ نیست‌، نیز حرام‌ دانسته‌ است‌<ref>محمد بن حسن‌ طوسی، کتاب ‌الخلاف، ج‌ ۱، ص‌ ۶۳۱، قم‌ ۱۴۰۷۱۴۱۷.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۶۴، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
+
=== معامله هم‌زمان با نماز ===
+
اگر هم‌زمان‌ با نماز معامله‌ای صورت‌ گیرد، حنفیان‌ و شافعیان‌ با وجود منع‌ از آن‌، چنین‌ معامله‌ای را صحیح‌ دانسته‌اند، هر چند مالکیان‌ و حنبلیان‌ و برخی فقهای شیعه‌ به‌ بطلان‌ آن‌ حکم‌ کرده‌اند<ref>جعفر بن حسن‌ محقق‌ حلّی، المعتبر فی شرح‌ المختصر، ج‌ ۲، ص‌ ۲۹۶۲۹۷، ج‌ ۲، قم‌ ۱۳۶۴ ش‌.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۶۵، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
+
  
== تلاش برای حضور در نماز جمعه ==
+
همهٔ شرائطی که در نماز جماعت معتبر است در [[نماز جمعه]] نیز لازم است، مانند نبودن حائل، بالاتر نبودن جای امام، فاصله بیش از حدّ نداشتن و غیر اینها.<br/>
فقهای مذاهب‌ مختلف‌ در باره اینکه‌ از چه‌ زمانی تلاش‌ برای حضور در نماز واجب‌ می‌شود، آرای گوناگونی مطرح‌ کرده‌اند.<br/>
+
همه شرائطی که در امام جماعت لازم است باید در امام جمعه هم باشد مانند عقل، ایمان، حلال زادگی و عدالت. ولی امامت کودکان و زنان در [[نماز جمعه]] جایز نیست اگر چه در نمازهای دیگر برای خودشان جایز باشد.<br/>
با این‌ همه‌، آنان‌، با استناد به‌ احادیث‌، حضور زود هنگام‌ در مراسم‌ نماز را مستحب‌ دانسته‌اند<ref>حسن‌ بن یوسف‌ علامه‌ حلّی، کتاب‌ منتهی المطلب‌، ج‌ ۱، ص‌ ۳۲۹، چاپ‌ سنگی تبریز (۱۳۱۶) ۱۳۳۳.</ref> <ref>حسن‌ بن یوسف‌ علامه‌ حلّی، تذکره الفقهاء، ج‌ ۴، ص‌ ۱۰۱، قم‌ ۱۴۱۴.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۶۳ـ ۲۶۴، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref> <ref>علی غروی تبریزی، التنقیح‌ فی شرح‌ العروه الوثقی، ج‌ ۱، ص‌ ۱۶ـ ۱۸، تقریرات‌ درس‌ آیه اللّه‌ خوئی، ج‌ ۱، قم‌ ۱۴۱۸/۱۹۹۸.</ref>.<br/>
+
  
== آغاز وقت نماز جمعه ==
 
آغاز وقت‌ نماز جمعه‌ هنگام‌ زوال‌ خورشید است‌؛ تنها حنبلیان‌، بر خلاف‌ نظر مشهور مذاهب‌ دیگر، اقامه نماز جمعه‌ را قبل‌ از زوال‌ (مانند نمازهای عید) جایز دانسته‌اند<ref>محمد بن محمد مفید، المقنعه، ج۱، ص‌ ۱۶۴، قم‌ ۱۴۱۰.</ref> <ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۱۳۴ ۱۳۵، ج‌ ۱۱، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۷۲ـ ۲۷۳، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
 
  
== پایان وقت نماز جمعه ==  
+
== کیفیت نماز جمعه ==
پایان‌ وقت‌ اقامه نماز جمعه‌ به‌ نظر اهل‌ سنّت‌، انتهای وقت‌ اختصاصی نماز ظهر است‌، زیرا نماز جمعه‌ جانشین‌ نماز ظهر به‌ شمار می‌رود<ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۷۳، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
+
[[نماز جمعه]] دو رکعت است و کیفیت آن مانند نماز صبح است و مستحب است که حمد و سوره با صدای بلند خوانده شود و در رکعت اول بعد از حمد، «سوره جمعه» و در رکعت دوم، «سوره منافقون» را قرائت نمایند.<br/> [[نماز جمعه]] دارای دو قنوت است، قنوت اول قبل از رکوع رکعت اول و قنوت دوم پس از رکوع رکعت دوم است. <br/>
به‌ نظر مشهور فقهای شیعه‌، آخر وقت‌ نماز جمعه‌ هنگامی است‌ که‌ سایه « شاخص‌ » به‌ اندازه خودش‌ شود، هرچند برخی گفته‌اند حدیثی که‌ به‌ صراحت‌ بر این‌ مطلب‌ دلالت‌ کند، وجود ندارد<ref>احمد بن محمد مقدس‌ اردبیلی، مجمع‌الفائده و البرهان‌ فی شرح‌ ارشاد الاذهان، ج‌ ۲، ص‌ ۳۳۰۳۳۱، چاپ‌ مجتبی عراقی، علی پناه‌ اشتهاردی، و حسین‌ یزدی اصفهانی، ج‌ ۲، قم‌ ۱۳۶۲ ش‌.</ref> <ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۱۳۵۱۳۶، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref>.<br/>
+
احتیاط آن است که قرائت حمد و سوره در [[نماز جمعه]] به جهر یعنی بلند خوانده شود.<br/>
 +
مستحبّ است در رکعت اوّل بعد از حمد سورهٔ جمعه و در رکعت دوّم بعد از حمد سورهٔ منافقین خوانده شود.<br/>
 +
هر گاه در رکعت اوّل شروع به سورهٔ جمعه و در رکعت دوّم شروع به سورهٔ منافقین نمود، احوط آن است که به غیر آنها عدول نکند.<br/>
  
== اذان دوم نماز جمعه ==
+
== شرایط نمازگزار ==
=== مبدع اذان دوم ===
+
[[نماز جمعه]] بر کسی که واجد شرایط ذیل باشد واجب می‌شود:<br/>
اذان‌ نماز جمعه‌ تا زمان‌ عثمان‌ <ref>حک: ۲۳ـ ۳۵</ref>، پس‌ از استقرار خطیب‌ بر فراز منبر و پیش‌ از شروع‌ خطبه‌ گفته‌ می‌شد؛ اما، به‌ دستور او قبل‌ از این‌ اذان‌، اذانی دیگر در بازار مدینه‌ گفته‌ شد تا مردم‌ برای نماز گرد آیند<ref>ابن ‌شبّه‌ نمیری، تاریخ‌ المدینه المنوره:اخبار المدینه النبویه، ج‌ ۳، ص‌ ۹۵۸۹۵۹، چاپ‌ فهیم‌ محمد شلتوت‌، بیروت‌ ۱۴۱۰/۱۹۹۰.</ref> <ref>ابن ‌کثیر، البدایه و النهایه، ج‌ ۴، جزء ۷، ص‌ ۱۵۴، چاپ‌ احمد ابوملحم‌ و دیگران‌، بیروت‌ ج‌ ۴،) ۱۴۰۵/۱۹۸۵ (، ج‌ ۵ و ۶، ۱۴۰۷/۱۹۸۷.</ref>.<br/>
+
اوّل: آن که بالغ باشد، پس بر شخص نابالغ واجب نمی‌شود. <br/>
در برخی منابع‌ <ref>محمد بن ادریس‌ شافعی، الامّ، ج‌ ۱، ص‌ ۱۹۵، چاپ‌ محمد زهری نجار، بیروت‌) بی تا (.</ref> <ref>محمد بن مکی شهید اول‌، البیان‌، ج۱، ص‌ ۱۰۶، چاپ‌ محمد حسون‌، قم‌ ۱۴۱۲.</ref> این‌ کار به‌ معاویه‌ نسبت‌ داده‌ شده‌ است‌.<br/>
+
دوّم: آن که عاقل باشد و بر دیوانه واجب نیست. <br/>
در منابع‌ فقهی و حدیثی، از این‌ اذان‌ به‌ اذان‌ دوم‌ (با احتساب‌ اذان‌ نماز جمعه‌) یا اذان‌ سوم‌ (با احتساب‌ اقامه نماز جمعه‌ یا اذان‌ صبح‌) تعبیر شده‌ است‌<ref>محمد بن اسماعیل‌ بخاری، صحیح‌البخاری، ج‌ ۲، ص‌ ۳۲۷،) چاپ‌ محمد ذهنی افندی (، استانبول‌ ۱۴۰۱/۱۹۸۱.</ref> <ref>احمد بن علی نسائی، سنن ‌النسائی، ج‌ ۳، ص‌ ۱۰۱، بشرح‌ جلال‌الدین‌ سیوطی و حاشیه نورالدین بن عبدالهادی سندی، استانبول‌ ۱۴۰۱/۱۹۸۱.</ref> <ref>کلینی، اصول کافی، ج‌ ۳، ص‌۴۲۲.</ref> <ref>محمد بن حسن‌ طوسی، النهایه فی مجرد الفقه‌ و الفتاوی، ، ج‌ ۳، ص‌ ۱۹، بیروت‌ ۱۴۰۰/۱۹۸۰.</ref> <ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌۳۰۰، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref> <ref>محمد اشرف‌ بن امیر عظیم‌آبادی، عون‌المعبود: شرح‌ سنن‌ ابیداوود، ج‌ ۳، ص‌ ۳۰۳، چاپ‌ عبدالرحمان‌ محمد عثمانی، بیروت‌ ۱۴۲۱/۲۰۰۱.</ref>.<br/>
+
سوّم: آن که مرد باشد و بر زن واجب نیست <ref>زنان می‌توانند در [[نماز جمعه]] شرکت کنند و نمازشان صحیح است و مجزی از نماز ظهر است اما به تنهایی بدون شرکت مردان نمی‌توانند [[نماز جمعه]] تشکیل دهند چنانکه نمی‌توانند مکمل عدد لازم 5 نفر هم باشند  زیرا [[نماز جمعه]] تنها با شرکت مردان منعقد می‌شود.<br/>
=== حکم اذان دوم ===
+
</ref>. <br/>  
به‌ نظر مشهور فقهای شیعه‌، این‌ اذان‌ بدعت‌ و حرام‌ است‌<ref>ابن ‌ادریس‌ حلّی، کتاب‌السرائر الحاوی لتحریرالفتاوی، ج‌ ۱، ص‌ ۲۹۵ ۲۹۶، قم‌ ۱۴۱۰۱۴۱۱.</ref> <ref>حسن‌ بن یوسف‌ علامه‌ حلّی، تذکره الفقهاء، ج‌ ۴، ص‌ ۱۰۶، قم‌ ۱۴۱۴.</ref> <ref>روح‌اللّه‌ خمینی، رهبر انقلاب‌ و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۱۲، تحریر الوسیله، بیروت‌ ۱۴۰۷/۱۹۸۷.</ref> اما، برخی به‌ کراهت‌ آن‌ قائل‌اند<ref>محمد بن حسن‌ طوسی، المبسوط‌ فی فقه‌الامامیه، ج‌ ۱، ص‌ ۱۴۹، چاپ‌ محمدتقی کشفی، تهران‌ ۱۳۸۷.</ref> <ref>جعفر بن حسن‌ محقق‌ حلّی، المعتبر فی شرح‌ المختصر، ج‌ ۲، ص‌ ۲۹۶، قم‌ ۱۳۶۴ ش‌.</ref> <ref>محمد بن مکی شهید اول‌، ذکری الشیعه فی احکام‌ الشریعه، ج‌ ۳، ص‌ ۲۳۲، قم‌ ۱۴۱۹.</ref>.<br/>
+
== نماز جمعه بر چه کسانی واجب نیست ==
فقهای اهل‌ سنّت‌ در باره بدعت‌ بودن‌ یا استحباب‌ این‌ اذان‌ اختلاف‌نظر دارند<ref>محمد بن ادریس‌ شافعی، الامّ، ج‌ ۱، ص‌ ۲۲۴، چاپ‌ محمد زهری نجار، بیروت‌) بی تا (.</ref> <ref>محمد بن عبدالرحمان‌ مبارکفوری، تحفه الاحوذی بشرح‌ جامع‌الترمذی، ج‌ ۳، ص‌ ۴۰ـ۴۱، بیروت‌ ۱۴۱۰/۱۹۹۰.</ref> <ref>محمد اشرف‌ بن امیر عظیم‌آبادی، عون‌المعبود: شرح‌ سنن‌ ابیداوود، ج‌ ۳، ص‌ ۳۰۳، چاپ‌ عبدالرحمان‌ محمد عثمانی، بیروت‌ ۱۴۲۱/۲۰۰۱.</ref>.<br/>
+
۱. بر مسافر واجب نیست.<br/>
 +
۲. بر نابینا هر چند برای او مشقّت نداشته باشد [[نماز جمعه]] واجب نیست.<br/>
 +
۳. بر شخص مریض و بیمار واجب نیست. <br/>
 +
۴. بر کسی که پایش شل یا لنگ است و انجام نماز برای او حرجی باشد واجب نیست. <br/>
 +
۵. بر پیر مردی که به جا آوردن [[نماز جمعه]] برایش حرجی باشد واجب نیست هم چنان که سایر واجبات از او ساقط می‌شود. <br/>
 +
۶. کسی که دو فرسخ از محلّ نماز دور باشد و نتواند در کمتر از این مسافت آن را به جا آورد واجب نیست،
 +
هر گاه کسی که به جهت دارا نبودن شرایط مذکوره جمعه بر او واجب نیست خود را به زحمت انداخته و حاضر شد و [[نماز جمعه]] را به جا آورد [[نماز جمعه]] اش صحیح است (بجز دیوانه و بچّهٔ غیر ممیّز) بلکه بر چنین شخصی بعد از حضور عیناً واجب می‌شود بنا بر قول به وجوب عینی، جز کسی که اقامهٔ جمعه بر او حرجی باشد ولی ظهر حرجی نباشد و امّا طفل غیر ممیّز یا نابالغ گرچه نه جمعه و نه ظهر بر او واجب است زیرا تکلیفی ندارد لکن بعید نیست که فقط جمعه برای او با اجتماع سایر شرایط مشروع باشد نه ظهر.<br/>
 +
=== فتاوای مراجع تقلید عصر حاضر ===
 +
امام خمینی(رضوان الله علیه):<br/>
 +
در زمان غیبت ولی عصر عجل اللّٰه تعالی فرجه الشریف [[نماز جمعه]] واجب تخییری است یعنی مکلف می‌تواند روز جمعه به جای نماز ظهر [[نماز جمعه]] بخواند ولی جمعه، افضل است و ظهر، أحوط و احتیاط بیشتر در آن است که هر دو را به جا آورند.<br/>
 +
بر هر مرد مکلف آزاد غیر مسافری که نابینا، بیمار و پیر فرتوت نباشد، [[نماز جمعه]] واجب تخییری است  البته در صورتی که فاصله او تا محل اقامهٔ جمعه بیش از دو فرسخ نباشد بنا بر این بر کسانی که فاقد یکی از این شروط باشند حرکت به سوی [[نماز جمعه]] به فرض این که وجوب تعیینی هم داشته باشد واجب نیست گرچه حضور در آن بر ایشان هیچ مشقتی نداشته باشد. <ref>توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 846 </ref> <br/>
 +
آیت الله مکارم شیرازی:<br/>
 +
به هنگام تشکیل حکومت اسلامی، احتیاط در انجام [[نماز جمعه]] است.<br/>
  
== استثناءهای مکلفین نماز جمعه ==
+
حضرت آیت اللّٰه بهجت :<br/>
نماز جمعه‌ برای همه افراد واجب‌ نیست‌، بلکه‌ به‌ استناد احادیث‌<ref>حرّ عاملی، وسائل الشیعه، ج‌ ۷، ص‌ ۲۹۵۲۹۷.</ref> <ref>محمد شوکانی، نیل‌ الاوطار: شرح‌ منتقی الاخبار من‌ احادیث‌ سید الاخبار، ج‌ ۳، ص‌ ۲۵۷ـ۲۵۹، مصر: شرکه مکتبه و مطبعه مصطفی البابی الحلبی،) بی تا (، چاپ‌ افست‌ بیروت‌) بی تا (.</ref> از عهده برخی افراد برداشته‌ شده‌ است‌ که‌ عبارت‌اند از: زنان‌ ؛ بردگان‌؛ مسافران‌<ref>ناشنوایان‌ و پیران‌، شورای سیاستگذاری ائمه جمعه‌، آشنایی با تشکیلات‌،) تهران‌ (۱۳۸۲ ش‌.</ref>؛ کسانی که‌ از ضرر مالی یا جانی، بر اثر شرکت‌ کردن‌ در نماز جمعه‌، ترس‌ دارند؛ و کسانی که‌ بیش‌ از دو فرسخ‌ از محل‌ اقامه نماز جمعه‌ فاصله‌ دارند<ref>محمد بن محمد مفید، المقنعه، ج۱، ص‌ ۱۶۴، قم‌ ۱۴۱۰.</ref> <ref>محمدجواد بن محمد حسینی عاملی، مفتاح‌ الکرامه فی شرح‌ قواعد العلامه، ج‌ ۸، ص‌ ۴۶۳ـ۴۸۳، چاپ‌ افست‌ قم‌: موسسه آل‌البیت‌،) بی تا (.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۶۵ـ ۲۶۸، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
+
در زمان غیبت [[نماز جمعه]] واجب تخییری است و کفایت از نماز ظهر می‌کند. <br/>
با این‌که‌ نماز جمعه‌ برای این‌ افراد واجب‌ نیست‌، برخی فقها، در صورت‌ حضور آنان‌ در نماز جمعه‌، اقامه نماز را واجب‌ و نمازشان‌ را صحیح‌ دانسته‌اند<ref>حرّ عاملی، وسائل الشیعه، ج‌ ۷، ص‌ ۳۳۷ ۳۳۸.</ref> <ref>محمدجواد بن محمد حسینی عاملی، مفتاح‌ الکرامه فی شرح‌ قواعد العلامه، ج‌ ۸، ص‌ ۳۵۲ـ۳۵۷، چاپ‌ افست‌ قم‌: موسسه آل‌البیت‌،) بی تا (.</ref>.<br/>
+
  
== شرائط صحت نماز جمعه ==
+
آیت الله صافی گلپایگانی:<br/>
در نماز جمعه‌، علاوه‌ بر مقدمات‌ و شروطی که‌ در تمام‌ نمازهای واجب‌ باید رعایت‌ شود، شروط‌ دیگری نیز برای وجوب‌ یا صحت‌ نماز لازم‌ است‌.<br/>
+
به جا آوردن [[نماز جمعه]] در عصر حاضر «زمان غیبت» اگر شرائطی که بیان خواهد شد موجود باشد احتیاطاً و برجاءِ مطلوبیت جایز است، بلکه این احتیاط مستحسن است، و احوط و اولی برای غیر فقیه عادل آن است که در اقامهٔ [[نماز جمعه]] از فقیه عادل اذن بگیرد.<br/>
=== حداقل افراد برای تشکیل نماز ===
+
از جمله این‌ شروط‌، اقامه نماز به‌ جماعت‌ و حضور حداقل‌ چند نفر در نماز است‌.<br/>
+
فقهای مذاهب‌ اسلامی در باره حداقل‌ تعداد کسانی که‌ حضورشان‌ برای انعقاد نماز جمعه‌ ضروری است‌، اختلاف‌نظر دارند: حنفیان‌، حضور حداقل‌ سه‌ تن‌ علاوه‌ بر امام‌ جمعه‌ ، شافعیان‌ و حنبلیان‌ حضور حداقل‌ چهل‌ تن‌، و مالکیان‌ حضور دست‌ کم‌ دوازده‌ تن‌ از اهالی شهر را لازم‌ دانسته‌اند<ref>ابوبکر بن مسعود کاسانی، کتاب‌ بدائع‌ الصنائع‌ فی ترتیب‌ الشرائع‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۶۶، کویته‌ ۱۴۰۹/۱۹۸۹.</ref> <ref>ابن ‌قدامه‌، المغنی، ج‌ ۲، ص‌ ۱۷۲، چاپ‌ افست‌ بیروت‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.</ref> <ref>محمد بن احمد دسوقی، حاشیه الدسوقی علی الشرح‌الکبیر، ج‌ ۱، ص‌ ۳۷۷،) بیروت‌ (: داراحیاء الکتب‌ العربیه،) بی تا (.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۷۵ـ۲۷۶، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
+
برخی فقهای شیعه‌<ref>علی بن حسین‌ علم‌الهدی، رسائل‌ الشریف‌المرتضی، ج‌ ۱، ص‌ ۲۲۲، چاپ‌ مهدی رجائی، قم‌ ۱۴۰۵۱۴۱۰.</ref> <ref>ابن ‌ادریس‌ حلّی، کتاب‌السرائر الحاوی لتحریرالفتاوی، ج‌ ۱، ص‌۲۹۰، قم‌ ۱۴۱۰۱۴۱۱.</ref> <ref>محمد بن حسن‌ فاضل‌ هندی، کشف ‌اللثام‌، ج‌ ۴، ص‌ ۲۱۵، چاپ‌ سنگی تهران‌ ۱۲۷۱ ۱۲۷۴، چاپ‌ افست‌ قم‌ ۱۴۰۵.</ref> بر پا ساختن‌ نماز جمعه‌ را با حضور پنج‌ تن‌ واجب‌ شمرده‌اند و برخی دیگر<ref>محمد بن حسن‌ طوسی، النهایه فی مجرد الفقه‌ و الفتاوی، ج۱، ص‌ ۱۰۳، بیروت‌ ۱۴۰۰/۱۹۸۰.</ref> <ref>ابن براج، المهذب، ج‌ ۱، ص‌ ۱۰۰، قم ۱۴۰۶.</ref> برگزاری نماز جمعه‌ را با حضور پنج‌ تن‌ مستحب‌ و با حضور هفت‌ تن‌ واجب‌ دانسته‌اند.<br/>
+
به‌ نظر فقهای شیعه‌، حضور این‌ تعداد تنها در ابتدای انعقاد نماز جمعه‌ لازم‌ است‌<ref>محمدجواد بن محمد حسینی عاملی، مفتاح‌ الکرامه فی شرح‌ قواعد العلامه، ج‌ ۲، ص‌ ۱۰۳، چاپ‌ افست‌ قم‌: موسسه آل‌البیت‌،) بی تا (.</ref>.<br/>
+
=== محل اقامه نماز ===
+
شرط‌ دیگر اقامه نماز جمعه‌ به‌ محل‌ آن‌ مربوط‌ می‌شود.<br/>
+
به‌ نظر حنفیان‌، برای اقامه نماز جمعه‌ شرط‌ است‌ که‌ محل‌ اقامه آن‌، امیر یا قاضی داشته‌ باشد و از این‌رو، نماز جمعه‌ تنها در شهرها اقامه‌ می‌شود و برپا داشتن‌ آن‌ برای ساکنان‌ روستاها واجب‌ نیست‌؛ ولی، شافعیان‌ و مالکیان‌ برپایی نماز جمعه‌ را در تمام‌ شهرها و روستاها جایز و آن‌ را صحیح‌ شمرده‌اند.<br/>
+
به‌ نظر حنبلیان‌، اقامه نماز جمعه‌ در روستایی که‌ کمتر از چهل‌ نفر جمعیت‌ دارد و نیز برای چادرنشینان‌ واجب‌ نیست‌<ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۶۶ـ۲۶۹، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۷۴ـ۲۷۵، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>، ولی فقهای امامی ، ساکن‌ شهر یا روستا بودن‌ را شرط‌ اقامه نماز یا مانع‌ آن‌ ندانسته‌ و فقط‌ سکونت‌ نمازگزاران‌ را در محلی ثابت‌ لازم‌ دانسته‌اند، حتی اگر محل‌ سکونت‌ آنان‌ چادر باشد<ref>محمدجواد بن محمد حسینی عاملی، مفتاح‌ الکرامه فی شرح‌ قواعد العلامه، ج‌ ۲، ص‌ ۱۴۴، چاپ‌ افست‌ قم‌: موسسه آل‌البیت‌،) بی تا (.</ref> <ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۲۷۹، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref> <ref>توضیح‌ المسائل‌ مراجع‌، مطابق‌ با فتاوای دوازده‌ نفر از مراجع‌ معظّم‌ تقلید، ج‌ ۱، ص‌ ۸۷۴، گردآوری محمدحسن‌ بن ی هاشمی خمینی، قم‌: دفتر انتشارات‌ اسلامی، ۱۳۷۸ ش‌.</ref>.<br/>
+
=== فاصله مکانی بین نماز جمعه‌ها ===
+
شرط‌ دیگر صحت‌ نماز جمعه‌، که‌ فقیهان‌ شیعه‌ و بیش‌تر مذاهب‌ اهل‌ سنّت‌ ذکر کرده‌اند، رعایت‌ فاصله مکانی مناسب‌ میان‌ نماز جمعه‌ها یا متعدد نبودن‌ آن‌ در یک‌ شهر است‌.<br/>
+
به‌ نظر فقهای امامی، حداقل‌ یک‌ فرسخ‌ فاصله‌ میان‌ دو نماز جمعه‌ لازم‌ است‌ و اگر این‌ شرط‌ رعایت‌ نشود، [[نماز جمعه]] متأخر باطل‌ خواهد بود<ref>محمدجواد بن محمد حسینی عاملی، مفتاح‌ الکرامه فی شرح‌ قواعد العلامه، ج‌ ۲، ص‌۱۳۰ـ۱۳۵، چاپ‌ افست‌ قم‌: موسسه آل‌البیت‌،) بی تا (.</ref> <ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۲۴۵، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref>.<br/>
+
برخی فقهای حنفی تعدد نماز جمعه‌ را در یک‌ شهر جایز دانسته‌اند و شماری دیگر در شهرهایی که‌ در حکمِ دو شهر مجزایند، به‌ جواز آن‌ حکم‌ داده‌اند<ref>ابوبکر بن مسعود کاسانی، کتاب‌ بدائع‌ الصنائع‌ فی ترتیب‌ الشرائع‌، ج‌ ۱، ص‌۲۶۰، کویته‌ ۱۴۰۹/۱۹۸۹.</ref>.<br/>
+
دیگر مذاهب‌ اهل‌ سنّت‌ تعدد نماز جمعه‌ را در یک‌ شهر، چه‌ کوچک‌ باشد چه‌ بزرگ‌، جز در موارد ضرورت‌ (مانند کثرت‌ نمازگزاران‌، جنگ‌ یا مسافت‌ طولانی میان‌ نواحی گوناگون‌ شهر) جایز ندانسته‌اند<ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۷۹ـ۲۸۲، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
+
=== شرط اختصاصی حنفیان ===
+
شرط‌ دیگری که‌ برخی مذاهب‌ اسلامی، از جمله‌ حنفیان‌، بدان‌ قائل‌اند، حضور سلطان‌ برای امامت‌ نماز جمعه‌ یا نایب‌ او یا کسی است‌ که‌ از سلطان‌ اجازه اقامه نماز جمعه‌ را داشته‌ باشد؛ حتی حضور یا اجازه حاکم‌ ستمگر این‌ شرط‌ را برآورده‌ می‌سازد.<br/>
+
هم‌چنین‌ حنفیان‌ اجازه عام‌ سلطان‌ را برای حضور مردم‌ در مسجد جامع‌ برای اقامه نماز جمعه‌ لازم‌ دانسته‌اند<ref>ابن ‌ماجه‌، سنن‌ ابن ‌ماجه، ج‌ ۱، ص‌ ۳۴۳، استانبول‌ ۱۴۰۱/۱۹۸۱.</ref> <ref>ابوبکر بن مسعود کاسانی، کتاب‌ بدائع‌ الصنائع‌ فی ترتیب‌ الشرائع‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۶۱، کویته‌ ۱۴۰۹/۱۹۸۹.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۷۷، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
+
مستند حنفیان‌ برای این‌ شرط‌، جلوگیری از بروز اختلاف‌ و پیروی از سیره عملی پیامبر اکرم‌ ذکر شده‌ است‌<ref>محمد بن احمد شمس‌الائمه‌ سرخسی، کتاب‌المبسوط‌، ج‌ ۲، ص‌ ۱۲۰، قاهره‌ ۱۳۲۴ـ ۱۳۳۱، چاپ‌ افست‌ استانبول‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.</ref>، ولی فقهای بیش‌تر مذاهب‌ اهل‌ سنّت‌، برای صحت‌ نماز جمعه‌ (مانند دیگر عبادات‌ بدنی) حضور یا اجازه سلطان‌ را شرط‌ نکرده‌اند و از جمله‌ به‌ امامت‌ حضرت‌ علی علیه‌السلام‌ در نماز جمعه‌، هنگامی که‌ عثمان‌ در محاصره مخالفان‌ بود، استناد کرده‌اند<ref>محمد بن ادریس‌ شافعی، الامّ، ج‌ ۱، ص‌ ۱۹۲، چاپ‌ محمد زهری نجار، بیروت‌) بی تا (.</ref> <ref>ابن ‌قدامه‌، المغنی، ج‌ ۲، ص‌ ۱۷۳ـ۱۷۴، چاپ‌ افست‌ بیروت‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.</ref> <ref>یحیی بن شرف‌ نووی، المجموع‌، ج‌ ۴، ص‌ ۵۰۹، شرح‌ المهذّب، بیروت‌: دارالفکر، (بی تا (.</ref>.<br/>
+
با این‌ همه‌، در طول‌ تاریخ‌ اسلام‌ امامت‌ جمعه‌ همواره‌ منصبی حکومتی بوده‌ است‌<ref>رسول‌ جعفریان‌، صفویه‌ در عرصه دین‌، ج‌ ۳، ص‌ ۲۵۵، فرهنگ‌ و سیاست‌، قم‌ ۱۳۷۹ ش‌.</ref>.<br/>
+
=== شرط حضور یا اجازه معصوم ===
+
شرط‌ اجازه سلطان در فقه‌ شیعه‌ ، البته‌ به‌ گونه‌ای دیگر (یعنی حضور یا اجازه امام‌ معصوم‌)، مطرح‌ بوده‌ و بر پایه آن‌، جایز بودن‌ یا نبودنِ اقامه نماز جمعه‌ در عصر غیبت‌ امام‌ معصوم‌ علیه‌السلام‌ از موضوعات‌ بحث‌ برانگیز در میان‌ فقهای امامی شده‌ و چند نظریه‌ در این‌ باره‌ مطرح‌ گردیده‌ که‌ از مهم‌ترین‌ آن‌هاست‌: حرمت‌، وجوب‌ تعیینی و وجوب‌ تخییری<ref>عزالدین‌ رضانژاد، صلاه الجمعه: دراسه فقهیه و تاریخیه، ج۱، ص‌ ۲۸، قم‌ ۱۴۱۵.</ref>.<br/>
+
==== قائلان ====
+
برخی فقهای متقدم‌ شیعه‌، از جمله‌ سَلاّر دیلمی <ref>حمزه‌ بن عبدالعزیز سلاّر دیلمی، المراسم ‌العلویه فی الاحکام‌ النبویه، ج۱، ص‌ ۷۷، چاپ‌ محسن‌ حسینی امینی، بیروت‌ ۱۴۱۴/۱۹۹۴.</ref> و ابن ‌ادریس‌ حلّی <ref>ابن ‌ادریس‌ حلّی، کتاب‌السرائر الحاوی لتحریرالفتاوی، ج‌ ۱، ص‌ ۳۰۴، قم‌ ۱۴۱۰۱۴۱۱.</ref> و به‌ پیروی از ایشان‌، بسیاری از فقهای متأخرتر از جمله‌ فاضل‌ هندی، مشروعیت‌ نماز جمعه‌ را مشروط‌ به‌ حضور امام‌ معصوم‌ یا حضور فردی دانسته‌اند که‌ از سوی معصوم‌ به‌ امامت‌ جمعه‌ منصوب‌ شده‌ باشد<ref>محمد بن حسن‌ فاضل‌ هندی، کشف ‌اللثام‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۴۶ ۲۴۸، چاپ‌ سنگی تهران‌ ۱۲۷۱ ۱۲۷۴، چاپ‌ افست‌ قم‌ ۱۴۰۵.</ref> <ref>علی بن محمدعلی طباطبائی، ریاض ‌المسائل‌ فی بیان‌ الاحکام‌ بالدّلائل، ج‌ ۴، ص‌ ۷۳ ۷۵، بیروت‌ ۱۴۱۲۱۴۱۴/۱۹۹۲۱۹۹۳.</ref> <ref>احمد بن محمد مهدی نراقی، مستند الشیعه فی احکام‌ الشریعه، ج‌ ۶، ص‌۶۰، قم‌، ج‌ ۶، ۱۴۱۵.</ref> <ref>احمد خوانساری، جامع‌ المدارک‌ فی شرح‌ المختصر النافع‌، ج‌ ۱، ص‌ ۵۲۴، علق‌ علیه‌ علی اکبر غفاری، ج‌ ۱، تهران‌ ۱۳۵۵ ش‌.</ref>.<br/>
+
==== پیروان نظریه حرمت ====
+
پیروان‌ فتوای حرمت‌ نماز جمعه‌، با این‌ استدلال‌ که‌ حضور یا اجازه امام‌ شرط‌ صحت‌ آن‌ است‌ و در عصر غیبت‌ چنین‌ اجازه‌ای وجود ندارد، برپا داشتن‌ نماز جمعه‌ را در این‌ عصر جایز نمی‌دانند<ref>محمد بن حسن‌ فاضل‌ هندی، کشف ‌اللثام‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۴۶ ۲۴۸، چاپ‌ سنگی تهران‌ ۱۲۷۱ ۱۲۷۴، چاپ‌ افست‌ قم‌ ۱۴۰۵.</ref> <ref>علی بن محمدعلی طباطبائی، ریاض ‌المسائل‌ فی بیان‌ الاحکام‌ بالدّلائل، ج‌ ۴، ص‌ ۷۳ ۷۵، بیروت‌ ۱۴۱۲۱۴۱۴/۱۹۹۲۱۹۹۳.</ref> <ref>احمد بن محمد مهدی نراقی، مستند الشیعه فی احکام‌ الشریعه، ج‌ ۶، ص‌ ۶۰، قم‌، ۱۴۱۵.</ref> <ref>احمد خوانساری، جامع‌ المدارک‌ فی شرح‌ المختصر النافع‌، ج‌ ۱، ص‌ ۵۲۴، علق‌ علیه‌ علی اکبر غفاری، ج‌ ۱، تهران‌ ۱۳۵۵ ش‌.</ref>.<br/>
+
هم‌چنین‌ برخی گفته‌اند که‌ ولیّ فقیه‌ در کارهایی که‌ نیاز به‌ اختیارات‌ وسیع‌ ( بَسطِ ید ) دارد، مانند برپا کردن‌ نماز جمعه‌ و امر به‌ جهاد ، از سوی معصوم‌ نیابت‌ ندارد<ref>حسینعلی منتظری، البدر الزاهر فی صلاه الجمعه و المسافر، ج۱، ص‌ ۵۷ - ۵۸، تقریرات‌ درس‌ آیه اللّه‌ بروجردی، قم‌ ۱۳۶۲ ش‌.</ref>.<br/>
+
==== ادله قائلین به حرمت ====
+
از جمله‌ ادله مورد استناد قائلان‌ به‌ حرمت‌، احادیثی است‌ که‌ در آن‌ها تعابیری مانند «امام‌» و «امام‌ عَدل‌ تَقی» آمده‌ و گفته‌ شده‌ که‌ مخالفت‌ با امام‌ در مورد نماز جمعه‌ باعث‌ هلاکت‌ است‌، یا برپا داشتن‌ نماز جمعه‌ جز با حضور امام‌ عادل‌ و پرهیزگار صحیح‌ نیست‌<ref>نعمان بن محمد قاضی نعمان‌، دعائم‌ الاسلام‌ و ذکر الحلال‌ و الحرام‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۳۴، چاپ‌ عارف‌ تامر، بیروت‌ ۱۴۱۶/۱۹۹۵.</ref> <ref>حسین‌ بن محمدتقی نوری، مستدرک‌ الوسائل‌ و مستنبط ‌المسائبل‌، ج‌ ۶، ص‌ ۱۳۱۴، قم‌ ۱۴۰۷ ۱۴۰۸.</ref>.<br/>
+
امام‌ سجاد علیه‌السلام‌ <ref>علی بن حسین‌ (ع‌)، امام‌ چهارم‌، الصحیفه السجادیه، ، ص‌ ۴۷۴، چاپ‌ محمدجواد حسینی جلالی، قم‌ ۱۳۸۰ ش‌.</ref> نیز امامت‌ جمعه‌ را مقامی مخصوص‌ برگزیدگان‌ خدا دانسته‌ است‌.<br/>
+
==== ادله مخالفان به حرمت ====
+
برخی فقهای متأخرتر، منظور از تعابیر مذکور در این‌ احادیث‌ را امام‌ معصوم‌ ندانسته‌ و آن‌ را به‌ مفاهیمی عام‌تر، که‌ شامل‌ امام‌ جماعت‌ نیز بشود، تفسیر کرده‌اند.<br/>
+
به‌ نظر آنان‌، در این‌ احادیث‌ تأکید اصلی بر لزومِ به‌ جماعت‌ برگزار شدن‌ بوده‌ است‌<ref>حرّ عاملی، وسائل الشیعه، ج‌ ۷، ص‌ ۳۱۰.</ref>.<br/>
+
از سوی دیگر، در بیش‌تر منابع‌ متقدم‌ فقهی شیعه‌، که‌ در دسترس‌ است‌، هر چند به‌ استناد احادیث‌ بر وجوب‌ نماز جمعه‌ تأکید شده‌، امامت‌ امام‌ معصوم‌ یا نایب‌ او به‌ صراحت‌ شرط‌ نشده‌ است‌<ref>کلینی، اصول کافی، ج‌ ۳، ص‌ ۴۱۸۴۱۹.</ref> <ref>ابن ‌بابویه‌، الامالی، ج۱، ص‌ ۵۷۳، قم‌ ۱۴۱۷.</ref>.<br/>
+
==== شرط عدالت ====
+
با این‌ همه‌، فقیهان‌ امامیِ قرون‌ بعد، از جمله‌ شروط‌ اقامه نماز جمعه‌ را حضور یا اجازه سلطان‌ عادل‌ <ref>محمد بن محمد مفید، المقنعه، ج۱، ص‌ ۶۷۶، قم‌ ۱۴۱۰.</ref> <ref>علی بن حسین‌ علم‌الهدی، مسائل‌ الناصریّات‌، ج۱، ص‌ ۲۶۵، تهران‌ ۱۴۱۷/ ۱۹۹۷.</ref> <ref>محمد بن حسن‌ طوسی، المبسوط‌ فی فقه‌الامامیه، ج‌ ۱، ص‌ ۱۴۳، چاپ‌ محمدتقی کشفی، تهران‌ ۱۳۸۷.</ref> یا امام‌ عادل‌ <ref>علی بن حسین‌ علم‌الهدی، رسائل‌ الشریف‌المرتضی، ج‌ ۱، ص‌ ۲۷۲، چاپ‌ مهدی رجائی، قم‌ ۱۴۰۵۱۴۱۰.</ref> <ref>علی بن حسین‌ علم‌الهدی، رسائل‌ الشریف‌المرتضی، ج‌ ۳، ص‌ ۴۱، چاپ‌ مهدی رجائی، قم‌ ۱۴۰۵۱۴۱۰.</ref> بر شمرده‌اند.<br/>
+
شرط‌ عدالت‌ را برای امام‌ جمعه‌ تنها فقهای شیعه‌ مطرح‌ کرده‌اند و اهل‌ سنت‌ بدان‌ قائل‌ نیستند<ref>جعفر بن حسن‌ محقق‌ حلّی، المعتبر فی شرح‌ المختصر، ج‌ ۲، ص‌ ۲۷۹۲۸۰، قم‌ ۱۳۶۴ ش‌.</ref>.<br/>
+
==== مراد از لزوم اجازه امام ====
+
با این‌ همه‌، نمی‌توان‌ دریافت‌ که‌ مراد از این‌ تعابیر، لزوم‌ حضور یا اجازه امام‌ معصوم‌ در نماز جمعه‌ ، حتی در عصر غیبت‌، است‌ یا آن‌که‌ صرفاً بر جواز حاضر نشدن‌ در نماز جمعه‌هایی که‌ حاکمان‌ جور برگزار می‌کنند، دلالت‌ دارد<ref>محمد بن شاه‌ مرتضی فیض‌ کاشانی، کتاب‌الوافی، ج‌ ۸، ص‌ ۱۱۲۷، چاپ‌ ضیاءالدین‌ علامه‌ اصفهانی، اصفهان‌ ۱۳۶۵ـ۱۳۷۴ ش‌.</ref>.<br/>
+
به‌ گفته بروجردی ، هر چند شیخ‌ طوسی در برخی آثار خود <ref>محمد بن حسن‌ طوسی، المبسوط‌ فی فقه‌الامامیه، ج‌ ۱، ص‌ ۱۴۳، چاپ‌ محمدتقی کشفی، تهران‌ ۱۳۸۷.</ref> <ref>محمد بن حسن‌ طوسی، کتاب ‌الخلاف، ج‌ ۱، ص‌ ۶۲۶، قم‌ ۱۴۰۷۱۴۱۷.</ref> ظاهراً شرط‌ حضور امام‌ را پذیرفته‌، در کتاب‌ النهایه <ref>محمد بن حسن‌ طوسی، النهایه فی مجرد الفقه‌ و الفتاوی، ج۱، ص‌ ۱۰۷، بیروت‌ ۱۴۰۰/۱۹۸۰.</ref> <ref>محمد بن حسن‌ طوسی، النهایه فی مجرد الفقه‌ و الفتاوی، ج۱، ص‌ ۳۰۲، بیروت‌ ۱۴۰۰/۱۹۸۰.</ref> بر آن‌ است‌ که‌ اجازه عام‌ امامان‌ بر اقامه نماز جمعه‌ در عصر غیبت‌، برای فقهای دارای صلاحیت‌ یا مؤمنان‌ صادر شده‌ است‌.<br/>
+
سیره امامان‌ شیعه‌ و برخی احادیث‌ راجع‌ به‌ جواز اقامه نماز جمعه‌ در روستاها را می‌توان‌ از جمله‌ ادله این‌ نظر دانست‌<ref>حسینعلی منتظری، البدر الزاهر فی صلاه الجمعه و المسافر، ج۱، ص‌ ۳۲۳۴، تقریرات‌ درس‌ آیه اللّه‌ بروجردی، قم‌ ۱۳۶۲ ش‌.</ref>.<br/>
+
==== قائلان به وجوب تعیینی ====
+
هر چند فتوای وجوب‌ تعیینی از ابتدای غیبت‌ کبری کم‌ و بیش‌ در میان‌ فقها مطرح‌ بوده‌ است‌<ref>عزالدین‌ رضانژاد، صلاه الجمعه: دراسه فقهیه و تاریخیه، ج۱، ص‌ ۲۹ـ۶۵، قم‌ ۱۴۱۵.</ref>، وجوب‌ تعیینی نماز جمعه‌ در دوره غیبت‌ امام‌ را شهید ثانی در قرن‌ دهم‌ به‌ طور جدّی مطرح‌ کرد<ref>زین‌الدین‌ بن علی شهید ثانی، رسائل‌ الشهیدالثانی، ج۱، ص‌ ۱۹۷، قم‌ ۱۳۷۹ـ۱۳۸۰ ش‌.</ref>.<br/>
+
برخی از فقها، از جمله‌ نواده‌اش‌ صاحب‌ مدارک‌ ، نیز از او پیروی کردند<ref>محمد بن علی موسوی عاملی، مدارک‌ الاحکام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۴، ص‌ ۲۵، قم‌ ۱۴۱۰.</ref> و این‌ نظر در دوره صفوی ، به‌ویژه‌ با توجه‌ به‌ زمینه‌های اجتماعی و سیاسی موجود، رواج‌ یافت‌<ref>محمد مقیم‌ بن محمدعلی یزدی، الحجه فی وجوب‌ صلوه الجمعه فی زمن‌الغیبه، ج۱، ص‌ ۵۳-۵۴، چاپ‌ جواد مدرسی،) بی جا، بی تا).</ref>.<br/>
+
==== ادله قائلان وجوب تعیینی ====
+
به‌ نظر برخی از فقیهان‌، هرگاه‌ شرایط‌ اقامه نماز جمعه‌ مانند عصر حضور امام‌ فراهم‌ باشد، اقامه آن‌ واجب‌ است‌ و این‌ امر نیازی به‌ نصب‌ عام‌ یا خاصِ امام‌ معصوم‌ ندارد.<br/>
+
هم‌چنین‌ گفته‌اند نماز جمعه‌، مانند امر افتا و قضا ، از شئون‌ فقیهان‌ در عصر غیبت‌ است‌.<br/>
+
بیشتر قائلان‌ به‌ وجوب‌ اقامه نماز جمعه‌ در عصر غیبت‌ گرایش‌ اخباری داشته‌اند، هر چند شهید ثانی و شماری دیگر از اصولیان‌ سرشناس‌ نیز پیرو این‌ نظر بوده‌اند (برای دیگر قائلان‌ و تفاصیل‌ ادله‌ به این منابع رجوع کنید <ref>زین‌الدین‌ بن علی شهید ثانی، الروضه البهیه فی شرح‌ اللمعه الدمشقیه، ج‌ ۱، ص‌ ۲۹۹ـ۳۰۱، محمد کلانتر، بیروت‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.</ref> <ref>محمد بن علی موسوی عاملی، مدارک‌ الاحکام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۴، ص‌ ۲۵، قم‌ ۱۴۱۰.</ref> <ref>محمد بن شاه‌ مرتضی فیض‌ کاشانی، الشهاب ‌الثاقب‌ فی وجوب‌ صلاه الجمعه العینی، ج۱، ص‌ ۴۷ـ۱۰۲، قم‌ ۱۴۰۱.</ref> <ref>محمدمحسن‌ آقابزرگ‌ طهرانی، الذریعه الی تصانیف‌الشیعه، ج‌ ۱۵، ص‌ ۶۳، چاپ‌ علینقی منزوی و احمد منزوی، بیروت‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.</ref> <ref>محمدمحسن‌ آقابزرگ‌ طهرانی، الذریعه الی تصانیف‌الشیعه، ج‌ ۱۵، ص‌ ۶۷، چاپ‌ علینقی منزوی و احمد منزوی، بیروت‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.</ref> <ref>محمدمحسن‌ آقابزرگ‌ طهرانی، الذریعه الی تصانیف‌الشیعه، ج‌ ۱۵، ص‌ ۷۳، چاپ‌ علینقی منزوی و احمد منزوی، بیروت‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.</ref> <ref>کاظم‌ جابری، صلاه الجمعه: تاریخیاً و فقهیاً، ج۱، ص‌ ۵۴ - ۵۵، قم‌ ۱۳۷۶ ش‌.</ref>).<br/>
+
==== قائلان به وجوب تخییری ====
+
بسیاری از فقهای ادوار میانی و متأخر شیعه‌ به‌ فتوای وجوب‌ تخییری قائل‌اند، از جمله‌ محقق‌ حلّی <ref>جعفر بن حسن‌ محقق‌ حلّی، شرائع‌ الاسلام‌ فی مسائل‌ الحلال‌ و الحرام‌، ج‌ ۱، ص‌ ۷۶، چاپ‌ صادق‌ شیرازی،) تهران‌ (۱۴۰۹.</ref>، علامه‌ حلّی<ref>حسن‌ بن یوسف‌ علامه‌ حلّی، مختلف‌ الشیعه فی احکام‌ الشریعه، ج‌ ۲، ص‌ ۲۳۸۲۳۹، قم‌ ۱۴۱۲۱۴۲۰.</ref>، ابن ‌فهد حلّی<ref>ابن ‌فهد حلّی، المهذب‌ البارع‌ فی شرح‌ المختصر النافع‌، ج‌ ۱، ص‌ ۴۱۴، چاپ‌ مجتبی عراقی، قم‌ ۱۴۰۷۱۴۱۳.</ref>، شهید اول‌ <ref>محمد بن مکی شهید اول‌، الدروس‌الشرعیه فی فقه‌الامامیه، ج‌ ۱، ص‌ ۱۸۶، قم‌ ۱۴۱۲۱۴۱۴.</ref> و محقق‌ کرکی<ref>علی بن حسین‌ محقق‌ کرکی، رسائل‌المحقق‌ الکرکی، ج‌ ۱، ص‌ ۱۵۸۱۷۱، چاپ‌ محمد حسون‌، رساله ۳:رساله صلاه الجمعه، قم‌ ۱۴۰۹۱۴۱۲.</ref>.<br/>
+
==== معنای وجوب تخییری ====
+
مراد از وجوب‌ تخییری نماز جمعه‌ این‌ است‌ که‌ بر پا داشتن‌ آن‌ به‌ خودی خود مستحب‌ است‌، ولی با اقامه‌ و به‌ جا آوردن‌ آن‌ نماز ظهر ساقط‌ می‌شود<ref>احمد بن محمد مهدی نراقی، مستند الشیعه فی احکام‌ الشریعه، ج‌ ۶، ص‌ ۵۹، قم‌، ۱۴۱۵.</ref> <ref>مصطفی خمینی، تحریرات‌ فی الاصول‌، ج‌ ۲، ص‌ ۲۹۴، تهران‌) ۱۳۶۶ (۱۳۷۲ ش‌.</ref> <ref>توضیح‌ المسائل‌ مراجع‌، مطابق‌ با فتاوای دوازده‌ نفر از مراجع‌ معظّم‌ تقلید، ج‌ ۱، ص‌ ۸۷۱-۸۷۲، گردآوری محمدحسن‌ بن ی هاشمی خمینی، قم‌: دفتر انتشارات‌ اسلامی، ۱۳۷۸ ش‌.</ref>.<br/>
+
==== ادله قائلان واجب تخییری ====
+
به‌ نظر این‌ گروه‌ از فقها، احادیثی که‌ بر وجوب‌ نماز جمعه‌ دلالت‌ دارند عام‌اند و زمان‌ غیبت‌ امام‌ را نیز در بر می‌گیرند.<br/>
+
بنا بر این‌، با توجه‌ به‌ تحقق‌ اجماع‌ بر عدم‌ وجوب‌ تعیینی نماز جمعه‌ در عصر غیبت‌، باید به‌ وجوب‌ تخییری آن‌ قائل‌ شد<ref>حسن‌ بن یوسف‌ علامه‌ حلّی، تذکره الفقهاء، ج‌ ۴، ص‌ ۲۷، قم‌ ۱۴۱۴ـ.</ref> <ref>علی بن حسین‌ محقق‌ کرکی، رسائل‌المحقق‌ الکرکی، ج۱، ص‌ ۱۶۳، چاپ‌ محمد حسون‌، رساله ۳: رساله صلاه الجمعه، قم‌ ۱۴۰۹ـ۱۴۱۲.</ref> <ref>محمدجواد بن محمد حسینی عاملی، مفتاح‌ الکرامه فی شرح‌ قواعد العلامه، ج‌ ۸، ص‌ ۲۱۶، چاپ‌ افست‌ قم‌: موسسه آل‌البیت‌،) بی تا (.</ref> <ref>کاظم‌ جابری، صلاه الجمعه: تاریخیاً و فقهیاً، ج۱، ص‌ ۹۲، قم‌ ۱۳۷۶ ش‌.</ref>.<br/>
+
هم‌چنین‌ ادله دیگری، مانند سیره یاران‌ ائمه‌ و نیز فقهای متقدم‌ مبنی بر اقامه‌ نکردن‌ نماز جمعه‌، از جمله‌ مستندات‌ این‌ فتواست<ref>احمد مبلغی، «عناصر تأثیرگذار در وجوب‌ تعیینی نماز جمعه‌ در روش‌ اخباریان‌»، ج۱، ص‌ ۲۱۱ـ۲۱۶، حکومت‌ اسلامی، سال‌ ۹، ش‌ ۲ (تابستان‌ ۱۳۸۳).</ref>.<br/>
+
==== مقبولیت وجوب تخییری ====
+
نظریه وجوب‌ تخییری در میان‌ فقهای متأخر، یعنی از قرن‌ سیزدهم‌ به‌ بعد، مقبولیت‌ یافته‌ است‌ <ref>جعفر بن خضر کاشف‌الغطاء، کشف‌الغطاء عن‌ مبهمات‌ الشریعه الغراء، ج‌ ۳، ص‌ ۲۴۸، قم‌ ۱۳۸۰ ش‌.</ref> <ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۱۵۱، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref> <ref>روح‌اللّه‌ خمینی، رهبر انقلاب‌ و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۰۵، تحریر الوسیله، بیروت‌ ۱۴۰۷/۱۹۸۷.</ref> (برای دیگر قائلان‌ به‌ آن‌ به این منبع رجوع کنید <ref>محمدتقی دانش‌ پژوه‌، فهرست‌ کتابخانه مرکزی دانشگاه‌ تهران‌، ج‌ ۱۴، ص‌ ۳۶۰۴، ج‌ ۱۴، تهران‌ ۱۳۴۰ ش‌.</ref>).<br/>
+
به‌طور کلی، در میان‌ فقهای اصولی گرایش‌ به‌ نظریه وجوب‌ تخییری نماز جمعه‌ شایع‌تر است‌، هر چند شماری از آنان‌ قائل‌ به‌ حرمت‌ آن‌ شده‌اند<ref>رسول‌ جعفریان‌، نماز جمعه‌: زمینه‌های تاریخی و آگاهیهای کتابشناسی، ج۱، ص‌ ۳۷،) تهران‌ (۱۳۷۲ ش‌.</ref>.<br/>
+
برخی از قائلان‌ به‌ وجوب‌ تخییری نماز جمعه‌، تلاش‌ کردن‌ برای انعقاد نماز جمعه‌ را واجب‌ تخییری دانسته‌اند، ولی پس‌ از تشکیل‌ نماز جمعه‌، حضور در آن‌ را برای واجدان‌ شرایط‌، واجب‌ تعیینی به‌ شمار آورده‌اند<ref>محمد بن مکی شهید اول‌، غایه المراد فی شرح‌ نکت‌الارشاد، ج‌ ۱، ص‌ ۱۶۳، قم‌ ۱۴۱۴ـ۱۴۲۱.</ref> <ref>علی غروی تبریزی، التنقیح‌ فی شرح‌ العروه الوثقی، ج‌ ۱، ص‌ ۱۶، تقریرات‌ درس‌ آیه اللّه‌ خوئی، ج‌ ۱، قم‌ ۱۴۱۸/۱۹۹۸.</ref>.<br/>
+
  
== خطبه‌های نماز جمعه ==
+
آیت الله سیستانی:<br/>
نماز جمعه‌ با دو خطبه‌ آغاز می‌شود که‌ در واقع‌ جانشین‌ دو رکعت‌ اول‌ نماز ظهر است‌<ref>علی بن حسین‌ علم‌الهدی، رسائل‌ الشریف‌المرتضی، ج‌ ۳، ص‌ ۴۱، چاپ‌ مهدی رجائی، قم‌ ۱۴۰۵۱۴۱۰.</ref> <ref>عبدالکریم بن محمد رافعی قزوینی، فتح‌العزیز شرح‌الوجیز، ج‌ ۴، ص‌ ۵۷۶،) بیروت‌ (: دارالفکر،) بی تا (.</ref> <ref>یحیی بن شرف‌ نووی، المجموع‌، ج‌ ۴، ص‌ ۵۱۳، شرح‌ المهذّب، بیروت‌: دارالفکر، (بی تا (.</ref> <ref>حرّ عاملی، وسائل الشیعه، ج‌ ۷، ص‌ ۳۱۲۳۱۳.</ref>، البته‌ شیخ‌ صدوق‌ محل‌ خطبه‌ها را بعد از دو رکعت‌ نماز و به‌ جای دو رکعت‌ آخر نماز ظهر دانسته‌ است‌<ref>ابن ‌بابویه‌، الهدایه فی الاصول‌ و الفروع‌، ج۱، ص‌ ۱۴۶، قم‌ ۱۴۱۸.</ref>.<br/>
+
مکلف در روز جمعه مخیر است که [[نماز جمعه]] را بخواند در صورتی که شرایطش موجود باشد، یا نماز ظهر به جا آورد، اگر [[نماز جمعه]] را به جا آورد کفایت از ظهر می‌کند. <ref>توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 862 </ref><br/>
به‌ نظر او، نخستین‌ کسی که‌ دو رکعت‌ نماز جمعه‌ را پس‌ از خطبه‌ها به‌جا آورد، عثمان‌ بن عفان‌ بود<ref>ابن ‌بابویه‌، الهدایه فی الاصول‌ و الفروع‌، ج۱، ص‌ ۱۴۶، قم‌ ۱۴۱۸.</ref> <ref>حرّ عاملی، وسائل الشیعه، ج‌ ۷، ص‌ ۳۳۲.</ref>.<br/>
+
=== وجوب دو خطبه ===
+
همه فقهای مذاهب‌ اسلامی ایراد دو خطبه‌ و فاصله‌ انداختن‌ میان‌ آن‌ دو را واجب‌ دانسته‌اند<ref>محمد بن ادریس‌ شافعی، الامّ، ج‌ ۱، ص‌ ۲۷۲ـ۲۷۳، چاپ‌ محمد زهری نجار، بیروت‌) بی تا (.</ref> <ref>عثمان بن محمد شطا دمیاطی، اعانه الطالبین‌ علی حل‌ الفاظ‌ فتح‌ المعین، ج‌ ۲، ص‌ ۷۰، بیروت‌: داراحیاء التراث‌العربی،) بی تا (.</ref> <ref>جعفر بن حسن‌ محقق‌ حلّی، شرائع‌ الاسلام‌ فی مسائل‌ الحلال‌ و الحرام‌، ج‌ ۱، ص‌ ۷۴، چاپ‌ صادق‌ شیرازی،) تهران‌ (۱۴۰۹.</ref> <ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۲۲۳، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref>، فقط‌ حنفیان‌، با استناد به‌ عمل‌ ابن ‌عباس‌ ، یک‌ خطبه‌ را کافی شمرده‌اند<ref>ابوبکر بن مسعود کاسانی، کتاب‌ بدائع‌ الصنائع‌ فی ترتیب‌ الشرائع‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۶۳، کویته‌ ۱۴۰۹/۱۹۸۹.</ref>.<br/>
+
=== لزوم شنیدن خطبه‌ها ===
+
به‌ نظر فقها، نمازگزاران‌ باید انجام‌ دادن‌ هر کاری را که‌ آنان‌ را از شنیدن‌ خطبه‌ها باز می‌دارد، مانند صحبت‌ کردن‌ یا نماز خواندن‌، ترک‌ کنند<ref>محمد بن احمد شمس‌الائمه‌ سرخسی، کتاب‌المبسوط‌، ج‌ ۲، ص‌ ۲۹ـ ۳۰، قاهره‌ ۱۳۲۴ـ ۱۳۳۱، چاپ‌ افست‌ استانبول‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.</ref> <ref>ابن ‌ادریس‌ حلّی، کتاب‌السرائر الحاوی لتحریرالفتاوی، ج‌ ۱، ص‌ ۲۹۱، قم‌ ۱۴۱۰۱۴۱۱.</ref> <ref>ابن ‌ادریس‌ حلّی، کتاب‌السرائر الحاوی لتحریرالفتاوی، ج‌ ۱، ص‌ ۲۹۵، قم‌ ۱۴۱۰۱۴۱۱.</ref> <ref>یحیی بن شرف‌ نووی، روضه الطالبین‌ و عمده المفتین‌، ج‌ ۱، ص‌ ۵۷۳، چاپ‌ عادل‌ احمد عبدالموجود و علی محمد معوض‌، بیروت‌) بی تا (.</ref> <ref>ابوالقاسم‌ خوئی، منهاج‌الصالحین‌، ج‌ ۱، ص‌ ۱۸۷، قم‌ ۱۴۱۰.</ref> <ref>توضیح‌ المسائل‌ مراجع‌، مطابق‌ با فتاوای دوازده‌ نفر از مراجع‌ معظّم‌ تقلید، ج‌ ۱، ص‌ ۸۸۸، گردآوری محمدحسن‌ بن ی هاشمی خمینی، قم‌: دفتر انتشارات‌ اسلامی، ۱۳۷۸ ش‌.</ref> <ref>توضیح‌ المسائل‌ مراجع‌، مطابق‌ با فتاوای دوازده‌ نفر از مراجع‌ معظّم‌ تقلید، ج‌ ۱، ص‌ ۸۹۲، گردآوری محمدحسن‌ بن ی هاشمی خمینی، قم‌: دفتر انتشارات‌ اسلامی، ۱۳۷۸ ش‌.</ref>.<br/>
+
=== شرائط خطیب جمعه ===
+
خطیب‌ جمعه‌ ، علاوه‌ بر داشتن‌ شروط‌ لازم‌ برای امام‌ جماعت‌<ref>توضیح‌ المسائل‌ مراجع‌، مطابق‌ با فتاوای دوازده‌ نفر از مراجع‌ معظّم‌ تقلید، ج‌ ۱، ص‌ ۸۷۲- ۸۷۳، گردآوری محمدحسن‌ بن ی هاشمی خمینی، قم‌: دفتر انتشارات‌ اسلامی، ۱۳۷۸ ش‌.</ref>، باید واجد شرایط‌ دیگری نیز باشد، از جمله‌ بهره‌مند بودن‌ از گفتار رسا، شجاعت‌ و صراحت‌ در بیان‌ مطالب‌، و آشنایی با مصالح‌ اسلام‌ و مسلمانان‌.<br/>
+
هم‌چنین‌ بهتر است‌ امام‌ جمعه‌ از میان‌ عالم‌ترین‌ و شریف‌ترین‌ افراد برگزیده‌ شود<ref>ابن ‌عطار، کتاب‌ ادب‌ الخطیب‌، ج۱، ص‌ ۸۹- ۹۶، چاپ‌ محمد سلیمانی، بیروت‌ ۱۹۹۶.</ref> <ref>روح‌اللّه‌ خمینی، رهبر انقلاب‌ و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۰۹، تحریر الوسیله، بیروت‌ ۱۴۰۷/۱۹۸۷.</ref> <ref>توضیح‌ المسائل‌ مراجع‌، مطابق‌ با فتاوای دوازده‌ نفر از مراجع‌ معظّم‌ تقلید، ج‌ ۱، ص‌ ۸۷۹- ۸۸۰، گردآوری محمدحسن‌ بن ی هاشمی خمینی، قم‌: دفتر انتشارات‌ اسلامی، ۱۳۷۸ ش‌.</ref>.<br/>
+
=== زمان ایراد خطبه‌ها ===
+
به‌ نظر بیش‌تر فقهای مذاهب‌ اسلامی، خطبه‌های جمعه‌ باید پس‌ از زوال‌ ایراد شود، البته‌ اقوالی مانند استحباب‌ ، وجوب‌ و جوازِ ایرادِ خطبه‌ها پیش‌ از زوال‌ نیز مطرح‌ شده‌ است‌<ref>محمد بن ادریس‌ شافعی، الامّ، ج‌ ۱، ص‌ ۲۲۳، چاپ‌ محمد زهری نجار، بیروت‌) بی تا (.</ref> <ref>عبدالکریم بن محمد رافعی قزوینی، فتح‌العزیز شرح‌الوجیز، ج‌ ۷، ص‌ ۳۵۳،) بیروت‌ (: دارالفکر،) بی تا (.</ref> <ref>یحیی بن شرف‌ نووی، المجموع‌، ج‌ ۴، ص‌ ۵۱۲ـ۵۱۳، شرح‌ المهذّب، بیروت‌: دارالفکر، (بی تا (.</ref> <ref>حسن‌ بن یوسف‌ علامه‌ حلّی، تذکره الفقهاء، ج‌ ۴، ص‌ ۶۸ـ۶۹، قم‌ ۱۴۱۴ـ.</ref> <ref>مرتضی حائری، صلاه الجمعه، ج۱، ص‌ ۱۹۳ـ۱۹۹، قم‌ ۱۴۰۹.</ref>.<br/>
+
=== آداب خطبه‌ها ===
+
هم‌چنین‌ در منابع‌ فقهی و حدیثی ، رعایت‌ کردن‌ برخی آداب‌ در زمان‌ ایراد خطبه‌ها، به‌ خطیب‌ سفارش‌ شده‌ است‌، از جمله‌ رعایت‌ کردن‌ بلاغت‌ کلام‌ در خطابه‌ ، پوشیدن‌ ردایی از بُرد یمنی یا عدنی، عمامه‌ بر سر داشتن‌، ایراد خطبه‌ها به‌ صورت‌ ایستاده‌، در دست‌ داشتن‌ عصا یا شمشیر یا چیزی مانند این‌ها، سلام‌ کردن‌ به‌ جمع‌ نمازگزار، پوشیدن‌ پاکیزه‌ترین‌ لباس‌ و به‌کار بردن‌ بوی خوش‌ ، و بلند کردن‌ صدا به‌طوری که‌ نمازگزاران‌ صدای او را بشنوند<ref>ابن ‌ادریس‌ حلّی، کتاب‌السرائر الحاوی لتحریرالفتاوی، ج‌ ۱، ص‌ ۲۹۴۲۹۵، قم‌ ۱۴۱۰۱۴۱۱.</ref> <ref>حرّ عاملی، وسائل الشیعه، ج‌ ۷، ص‌ ۳۴۱.</ref>  <ref>روح‌اللّه‌ خمینی، رهبر انقلاب‌ و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۰۹، تحریر الوسیله، بیروت‌ ۱۴۰۷/۱۹۸۷.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۸۳ـ۲۹۸، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref> <ref>توضیح‌ المسائل‌ مراجع‌، مطابق‌ با فتاوای دوازده‌ نفر از مراجع‌ معظّم‌ تقلید، ج‌ ۱، ص‌ ۸۸۰ - ۸۸۲، گردآوری محمدحسن‌ بن ی هاشمی خمینی، قم‌: دفتر انتشارات‌ اسلامی، ۱۳۷۸ ش‌.</ref> <ref>توضیح‌ المسائل‌ مراجع‌، مطابق‌ با فتاوای دوازده‌ نفر از مراجع‌ معظّم‌ تقلید، ج‌ ۱، ص‌ ۸۹۵ -۸۹۶، گردآوری محمدحسن‌ بن ی هاشمی خمینی، قم‌: دفتر انتشارات‌ اسلامی، ۱۳۷۸ ش‌.</ref>.<br/>
+
=== محتویات خطبه‌ها ===
+
فقهای مذاهب‌ اسلامی در باره این‌که‌ در خطبه نماز جمعه‌ دست‌کم‌ چه‌ سخنانی باید حتماً آورده‌ شود، آرای مختلفی ابراز کرده‌اند.<br/>
+
==== شافعیان ====
+
شافعیان‌ وجود پنج‌ رکن‌ را در خطبه‌ شرط‌ کرده‌اند: حمد خدا ، صلوات‌ بر پیامبر ، سفارش‌ به‌ [[تقوا]] در هر دو خطبه‌، دعا کردن‌ برای مؤمنان‌ در خطبه دوم‌ و خواندن‌ آیه‌ای از قرآن‌ در یکی از خطبه‌ها<ref>محمد بن احمد خطیب‌ شربینی، مغنی المحتاج‌، ج‌ ۱، ص‌ ۲۸۵ـ۲۸۷،) بی جا (: دارالفکر،) بی تا (.</ref>.<br/>
+
==== برخی حنفیان ====
+
برخی از حنفیان‌ صرفاً تهلیل‌ (گفتنِ لااله‌الااللّه‌) و تکبیر را در خطبه نماز کافی دانسته‌اند<ref>ابن ‌نجیم‌، البحر الرائق‌ شرح‌ کنزالدقائق‌، ج‌ ۲، ص‌ ۲۶۱، بیروت‌ ۱۴۱۸/۱۹۹۷.</ref>.<br/>
+
=== مشهور فقهای شیعه ===
+
به‌ نظر مشهور فقهای شیعه‌، خطبه‌ دست‌کم‌ باید مشتمل‌ بر حمد خدا، صلوات‌ بر پیامبر، وعظ‌ و توصیه‌ به‌ تقوا، و قرائت‌ سوره‌ای کوچک‌ از قرآن‌ باشد<ref>حمزه‌ بن عبدالعزیز سلاّر دیلمی، المراسم ‌العلویه فی الاحکام‌ النبویه، ج۱، ص‌ ۷۷، چاپ‌ محسن‌ حسینی امینی، بیروت‌ ۱۴۱۴/۱۹۹۴.</ref> <ref>حرّ عاملی، وسائل الشیعه، ج‌ ۷، ص‌ ۳۴۴.</ref> <ref>توضیح‌ المسائل‌ مراجع‌، مطابق‌ با فتاوای دوازده‌ نفر از مراجع‌ معظّم‌ تقلید، ج‌ ۱، ص‌ ۸۷۸ـ۸۷۹، گردآوری محمدحسن‌ بنی هاشمی خمینی، قم‌: دفتر انتشارات‌ اسلامی، ۱۳۷۸ ش‌.</ref>.<br/>
+
  
== رکعات نماز جمعه ==
+
(استفتاءات از مقام معظم رهبری)<br/>
پس‌ از ایراد دو خطبه‌، دو رکعت‌ نماز جمعه‌ خوانده‌ می‌شود.<br/>
+
[س ۶۰۶ شرکت در نماز جمعه]<br/>
=== قرائت سوره‌های خاص ===
+
س ۶۰۶: نظر جناب عالی در بارهٔ شرکت در [[نماز جمعه]] با توجه به این که در عصر غیبت حضرت حجت «عجل اللّٰه تعالی فرجه الشریف» به سر می‌بریم، چیست؟ اگر افرادی اعتقاد به عدالت امام جمعه نداشته باشند، آیا تکلیف شرکت در [[نماز جمعه]] از آنان ساقط می‌شود؟<br/>
به‌ نظر فقهای مذاهب‌ اسلامی، خواندن‌ سوره جمعه‌ در رکعت‌ اول‌ و سوره منافقون‌ در رکعت‌ دوم‌ یا سوره اعلی در رکعت‌ نخست‌ و سوره غاشیه‌ در رکعت‌ دوم‌، پس‌ از سوره حمد ، مستحب‌ است‌.<br/>
+
ج: هر چند [[نماز جمعه]] در عصر حاضر واجب تخییری است و حضور در آن واجب نیست، ولی با توجه به فوائد و آثار شرکت در آن، سزاوار نیست که مؤمنین خود را از برکات حضور در این نماز به مجرد تشکیک در عدالت امام جمعه و یا عذرهای واهی دیگر، محروم سازند.<br/>
=== جهر در قرائت ===
+
[س ۶۰۷ معنای وجوب تخییری نماز جمعه]<br/>
آنان‌ خواندن‌ سوره‌ها با صدای بلند ( جَهْر ) را نیز مستحب‌ دانسته‌اند<ref>محمد بن محمد مفید، المقنعه، ج۱، ص‌ ۱۴۱، قم‌ ۱۴۱۰.</ref> <ref>ابوبکر بن مسعود کاسانی، کتاب‌ بدائع‌ الصنائع‌ فی ترتیب‌ الشرائع‌، ج‌ ۱، ص‌۲۶۹، کویته‌ ۱۴۰۹/۱۹۸۹.</ref> <ref>محمد بن احمد خطیب‌ شربینی، مغنی المحتاج‌، ج‌ ۱، ص‌۲۹۰،) بی جا (: دارالفکر،) بی تا (.</ref> <ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۱۳۳۱۳۴، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref>.<br/>
+
س ۶۰۷: معنای وجوب تخییری در مسأله [[نماز جمعه]] چیست؟<br/>
=== قنوت ===
+
ج: معنای آن این است که مکلّف در ادای فریضهٔ واجب ظهر روز جمعه بین خواندن [[نماز جمعه]] یا نماز ظهر مخیر است.<br/>
به‌ نظر فقهای شیعه‌، خواندن‌ قنوت‌ در رکعت‌ اول‌ قبل‌ از رکوع‌ و در رکعت‌ دوم‌ پس‌ از آن‌ مستحب‌ است‌<ref>محمد بن حسن‌ طوسی، النهایه فی مجرد الفقه‌ و الفتاوی، ج‌ ۳، ص‌ ۲۴۵، بیروت‌ ۱۴۰۰/۱۹۸۰.</ref> <ref>محمد بن حسن‌ طوسی، کتاب ‌الخلاف، ج‌ ۱، ص‌ ۶۳۱ ۶۳۲، قم‌ ۱۴۰۷۱۴۱۷.</ref> <ref>توضیح‌ المسائل‌ مراجع‌، مطابق‌ با فتاوای دوازده‌ نفر از مراجع‌ معظّم‌ تقلید، ج‌ ۱، ص‌ ۸۷۸، گردآوری محمدحسن‌ بن ی هاشمی خمینی، قم‌: دفتر انتشارات‌ اسلامی، ۱۳۷۸ ش‌.</ref>.<br/>
+
[س ۶۰۸ شرکت نکردن در نماز جمعه]<br/>
شیخ‌ صدوق‌ <ref>ابن ‌بابویه‌، کتاب‌ من‌ لایحضره‌ الفقیه‌، ج‌ ۱، ص‌ ۳۱۶، چاپ‌ علیاکبر غفاری، قم‌ ۱۴۰۴.</ref> <ref>ابن ‌بابویه‌، کتاب‌ من‌ لایحضره‌ الفقیه‌، ج‌ ۱، ص‌ ۴۱۱، چاپ‌ علیاکبر غفاری، قم‌ ۱۴۰۴.</ref> این‌ قنوت‌ها را واجب‌ دانسته‌ است‌.<br/>
+
س ۶۰۸: نظر جناب عالی در مورد شرکت نکردن در [[نماز جمعه]] بر اثر بی مبالاتی، چیست؟<br/>
در فقه‌ اهل‌ سنّت‌ چنین‌ حکمی دیده‌ نمی‌شود.<br/>
+
ج: ترک حضور و شرکت نکردن در نماز عبادی سیاسی جمعه به خاطر اهمیت ندادن به آن، شرعاً مذموم است.<br/>
=== اقتدا در رکعت دوم ===
+
[س ۶۰۹ [[نماز جمعه]] واجب تخییری است]<br/>
بنا بر فقه‌ اسلامی ، اقتدا کردن‌ به‌ امام‌ در رکعت‌ دوم‌ نماز جمعه‌ کافی است‌، یعنی می‌توان‌ یک‌ رکعت‌ از نماز جمعه‌ را به‌ جماعت‌ اقامه‌ کرد و رکعت‌ دیگر را به‌ انفراد ادامه‌ داد<ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۱۴۷، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۷۳، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>، حتی حنفیان‌ همراهی با امام‌ جمعه‌ را در بخشی از رکعت‌ دوم‌، مانند تشهد یا سجده سهو ، برای تحقق‌ شرکت‌ در نماز کافی دانسته‌اند<ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۷۳، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
+
س ۶۰۹: بعضی از مردم به دلیل عذرهای واهی و گاهی بر اثر اختلاف دیدگاه‌ها، در [[نماز جمعه]] شرکت نمی‌کنند، نظر جناب عالی در این باره چیست؟<br/>
 +
ج: [[نماز جمعه]] هر چند واجب تخییری است، ولی خودداری از شرکت در آن بصورت دائمی وجه شرعی ندارد.<br/>
 +
[س ۶۱۰ اقامۀ نماز جماعت ظهر هم زمان با اقامۀ نماز جمعه]<br/>
 +
س ۶۱۰: آیا اقامهٔ نماز جماعت ظهر هم زمان با اقامهٔ [[نماز جمعه]] در مکان دیگری نزدیک محل اقامهٔ [[نماز جمعه]] جایز است؟<br/>
 +
ج: این کار فی نفسه اشکال ندارد و موجب برائت ذمّه مکلّف از فریضهٔ ظهر جمعه می‌شود، زیرا در عصر حاضر، [[نماز جمعه]] واجب تخییری است، ولی با توجه به این که اقامهٔ نماز جماعت ظهر در روز جمعه در مکانی نزدیک محل اقامه [[نماز جمعه]] باعث تفرقهٔ صفوف مؤمنین می‌شود و چه بسا در نظر مردم بی احترامی و اهانت به امام جمعه و کاشف از بی اعتنایی به [[نماز جمعه]] است، بنا بر این سزاوار است که مؤمنین اقدام به انجام آن نکنند، و حتی در صورتی که مستلزم مفاسد و حرام باشد، واجب است از اقامهٔ آن اجتناب کنند.<br/>
 +
[س ۶۱۱ خواندن نماز ظهر در فاصلۀ زمانی بین [[نماز جمعه]] و نماز عصر]<br/>
 +
س ۶۱۱: آیا خواندن نماز ظهر در فاصلهٔ زمانی بین [[نماز جمعه]] و نماز عصر، جایز است؟ اگر نماز عصر را شخصی غیر از امام جمعه بخواند، آیا اقتدا به او در نماز عصر جایز است؟<br/>
 +
ج: [[نماز جمعه]] مجزی از نماز ظهر است، ولی خواندن آن بعد از [[نماز جمعه]] از باب احتیاط اشکال ندارد و اقتدا در نماز عصر روز جمعه به غیر امام جمعه اشکال ندارد، ولی هر گاه بخواهد با مراعات احتیاط در خواندن نماز ظهر پس از خواندن [[نماز جمعه]] نماز عصر را به جماعت بخواند، احتیاط کامل این است که به کسی اقتدا نماید که نماز ظهر را احتیاطاً بعد از [[نماز جمعه]] خوانده است.<br/>
 +
[س ۶۱۲ اگر امام جمعه نماز ظهر را بعد از [[نماز جمعه]] نخواند]<br/>
 +
س ۶۱۲: اگر امام جمعه نماز ظهر را بعد از [[نماز جمعه]] نخواند، آیا مأموم می‌تواند آن را احتیاطاً به جا آورد؟<br/>
 +
ج: برای او جایز است.<br/>
 +
[س ۶۱۳ آیا بر امام جمعه کسب اجازه از حاکم شرع واجب است]<br/>
 +
س ۶۱۳: آیا بر امام جمعه کسب اجازه از حاکم شرع واجب است؟ مراد از حاکم شرع چه کسی است؟ و آیا این حکم در شهرهای دور دست هم جاری است؟<br/>
 +
ج: اصل جواز امامت برای اقامهٔ [[نماز جمعه]] متوقف بر این اجازه نیست، ولی ترتب احکام نصب وی برای امامت جمعه متوقف بر این است که منصوب از طرف ولی امر مسلمین باشد و این حکم شامل هر سرزمین و شهری که ولی امر مسلمین در آن حاکم و مطاع است، می‌شود.<br/>
 +
[س ۶۲۵ کسی که نمازش شکسته است]<br/>
 +
س ۶۲۵: کسی که نمازش شکسته است آیا می‌تواند آن را به صورت جماعت پشت سر امام جمعه بخواند؟<br/>
 +
ج: [[نماز جمعه]] از مأموم مسافر صحیح و مجزی از نماز ظهر است.<br/>
 +
[س ۶۲۹ اگر مأموم چیزی از خطبه‌های [[نماز جمعه]] را درک نکند]<br/>
 +
س ۶۲۹: اگر مأموم چیزی از خطبه‌های [[نماز جمعه]] را درک نکند، بلکه فقط هنگام نماز حاضر شود و به امام جمعه اقتدا نماید. آیا نماز او صحیح و مجزی است؟<br/>
 +
ج: نماز او صحیح و مجزی است، حتی اگر امام را در رکوع رکعت آخر [[نماز جمعه]] درک کند <ref>توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 880
 +
</ref>.<br/>
  
== سفر در زمان نماز جمعه ==  
+
== مستحبّات نماز جمعه ==
به‌ نظر همه فقها، سفر کردن‌ پس‌ از زوال‌ و پیش‌ از آغاز شدن‌ نماز جمعه‌، برای کسی که‌ نماز جمعه‌ بر او واجب‌ است‌، حرام‌ است‌.<br/>
+
برای امام جمعه چند چیز مستحبّ است:<br/>
حنفیان‌ و مالکیان‌ سفر کردن‌ پیش‌ از زوال‌ را جایز یا مکروه‌ و شافعیان‌ و حنبلیان‌ سفر کردن‌ از طلوع‌ فجر تا پایان‌ نماز جمعه‌ را حرام‌ دانسته‌اند.<br/>
+
(۱) در حال خطبه خواندن امام رو به مردم بایستد. <br/>
به‌ نظر فقهای شیعه‌، سفر کردن‌ پیش‌ از زوال‌ مکروه‌ است‌، البته‌ برخی فقها بر آن‌اند که‌ هرگاه‌ شخصی امکان‌ اقامه نماز جمعه‌ را در مکانی دیگر داشته‌ باشد، سفر کردن‌ حتی بعد از زوال‌ هم‌ برای او جایز است‌<ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۲۸۲۲۸۷، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌ ۲۶۹ـ۲۷۰، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref>.<br/>
+
(۲) بلیغ و توانا در سخن گفتن و موقع شناس باشد. <br/>
 +
(۳) مواظب بر نمازهای خود در وقتشان باشد. <br/>
 +
(۴) بر انجام اوامر الهی حتّی مستحبّات حریص باشد. <br/>
 +
(۵) نواهی الهی حتّی مکروهات را ترک نماید. <br/>
 +
(۶) از شبهات اجتناب نماید. <br/>
 +
(۷) از سخنان بیهوده خودداری کند <br/>
 +
تا مواعظ او در نفوس افراد تأثیر بیشتری داشته باشد. <br/>
 +
(۸) در حال نماز در زمستان و تابستان عمّامه بگذارد. <br/>
 +
(۹) در حال نماز رداء بر دوش داشته باشد چه عبا باشد چه بُرد یمانی یا غیر اینها. <br/>
 +
(۱۰) هنگام ایراد خطبه تکیه بر عصا یا شمشیر یا غیر آن بنماید. <br/>
 +
(۱۱) هنگام روبرو شدن با مأمومین سلام بنماید. <br/>
 +
(۱۲) قبل از خواندن خطبه‌ها مادامی که مؤذّن مشغول اذان است امام بنشیند <ref>توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 865
 +
</ref>.<br/>
 +
== مکروهات نماز جمعه ==
 +
آن چه بر امام و مأمومین هنگام ایراد خطبه کراهت دارد:<br/>
 +
(۱) آن که خطیب در حال خطبه به غیر از خطبه سخن دیگر بگوید، و أحوط ترک آن است. <br/>
 +
(۲) آن که مأمومین هنگام ایراد خطبه‌ها حرف بزنند، بنا بر احتیاط آنها نیز حرف نزنند و أحوط بر مأمومین آن است که خطبه‌ها را به دقّت گوش کنند و توجّه به مواعظ خطیب بنمایند.<br/>
 +
اگر خطیب در اثناء خطبه حرف بزند که صورت خطبه به هم بخورد خطبه باطل می‌شود و هم چنین هر کاری که موجب محو صورت خطبه شود مانند راه رفتن زیاد یا چیز خوردن زیاد یا کار دیگری از این قبیل که هر کس ببیند نگوید دارد خطبه می‌خواند.<br/>
 +
و به عنوان تیمّن و تبرّک، ملخّص خطبهٔ حضرت امیر المؤمنین علیه السلام را ذکر می‌نماییم: «الحمد اللّٰه الولیّ الحمید ..» سپس خطیب به زبان حاضرین موعظه و نصیحت نموده و آنها را از مسائل مهمّ روز آگاه و به وظائف شرعیّه آشنا می‌نماید آن گاه یک سوره از سوره‌های کوچک قرآن را «سورهٔ توحید یا و العصر یا کوثر» بخواند و مقدار کمی بنشیند و بلند شود بعد خطبهٔ دوّم را بخواند: «الحمد للّٰه نحمده و نستعینه ..».<br/>
  
== هم‌زمانی عید و جمعه ==  
+
== مآخذ ==
در صورت‌ هم‌زمانی عید و جمعه‌ ، بیشتر حنفیان‌، مالکیان‌ و شافعیان‌ اقامه هر دو نماز را واجب‌ دانسته‌اند<ref>محمد بن ادریس‌ شافعی، الامّ، ج‌ ۱، ص‌ ۲۷۴، چاپ‌ محمد زهری نجار، بیروت‌) بی تا (.</ref> <ref>ابن ‌قدامه‌، المغنی، ج‌ ۲، ص‌ ۲۱۲ـ۲۱۳، چاپ‌ افست‌ بیروت‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.</ref> <ref>منصور بن یونس‌ بهوتی حنبلی، کشّاف‌ القناع‌ عن‌ متن‌ الاقناع‌، ج‌ ۲، ص‌ ۴۳، چاپ‌ محمدحسن‌ شافعی، بیروت‌ ۱۴۱۸/۱۹۹۷.</ref>.<br/>
+
قرآن کریم <br/>
برخی از فقهای شیعه‌ نیز به‌ این‌ نظر پای‌بندند<ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، ص‌ ۳۹۶۳۹۷، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref> اما، به‌ نظر حنبلیان‌ و دیگر فقیهان‌ شیعه‌، در این‌ فرض‌، به‌ استناد احادیث‌، شرکت‌ کردن‌ در نماز جمعه‌ واجب‌ نیست‌ <ref>حرّ عاملی، وسائل الشیعه، ج‌۷، ص‌۴۴۷ ۴۴۸.</ref> <ref>محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌۱۱، ص‌ ۳۹۵۳۹۶، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.</ref> <ref>وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، ج‌ ۲، ص‌۲۷۰ـ۲۷۱، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.</ref> (برای مقدمات‌ مستحب‌ نماز جمعه‌ به این منابع رجوع کنید <ref>ابن ‌حنبل‌، مسند احمد بن حنبل، ج‌ ۳، ص‌ ۸۱، استانبول‌ ۱۴۰۲/۱۹۸۲.</ref> <ref>کلینی، اصول کافی، ج‌ ۳، ص‌ ۴۱۷.</ref> <ref>علی بن حسام‌الدین‌ متقی، کنزالعمال‌ فی سنن‌ الاقوال‌ و الافعال‌، ج‌ ۷، ص‌ ۳۱۰، چاپ‌ بکری حیّانی و صفوه سقا، بیروت‌ ۱۴۰۹/ ۱۹۸۹.</ref>).<br/>
+
الصحیفه السجادیه، علی بن الحسین علیه السلام، امام چهارم‏<br/>
 +
بحار الأنوار، اصفهانی، مجلسی دوم، محمد باقر بن محمد تقی، ۳۳ جلد، مؤسسه الطبع و النشر، بیروت - لبنان، اول، ۱۴۱۰ ه‍ ق <br/>
 +
تفسیر قمی، قمی علی بن ابراهیم، قرن: سوم، ناشر: دار الکتاب، مکان چاپ: قم<br/>
 +
توضیح المسائل (محشّٰی - امام خمینی)، امام خمینی(رضوان الله علیه)، سید روح اللّٰه موسوی، ۲ جلد، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، قم - ایران، هشتم، ۱۴۲۴ ه‍ ق<br/>
 +
خطبه‌های نماز جمعه، خامنه‌ای(حفظه الله) (رهبر معظم انقلاب اسلامی)، سید علی، سایت دفتر معظم له <br/>
 +
دوازده رسالهٔ فقهی دربارهٔ نماز جمعه، جعفریان، رسول، در یک جلد، ، قم، اول، ۱۴۲۳ ه‍ ق<br/>
 +
الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه (المحشّٰی - کلانتر)، عاملی، شهید ثانی، زین الدین بن علی، ۱۰ جلد، کتابفروشی داوری، قم - ایران، اول، ۱۴۱۰ ه‍ ق <br/>
 +
الشهاب الثاقب فی وجوب صلاه الجمعه العینی، کاشانی، فیض، محمد محسن ابن شاه مرتضی، در یک جلد، مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، بیروت - لبنان،ناشر: دفتر نشر الهادی‏، مکان چاپ: قم‏<br/>
 +
صلاه الجمعه (للحائری)، یزدی، مرتضی بن عبد الکریم حائری، در یک جلد، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، قم - ایران، سوم، ۱۴۱۸ ه‍ ق<br/>
 +
المیزان فی تفسیر القرآن، محمد حسین طباطایی، ترجمه: موسوی همدانی سید محمد باقر،قرن: چهاردهم،ناشر: دفتر انتشارات اسلامی جامعهٔ مدرسین حوزه علمیه قم،دمکان چاپ: قم <br/>
 +
مجمع البیان فی تفسیر القرآن، طبرسی فضل بن حسن، قرن: ششم، انتشارات ناصر خسرو، مکان چاپ: تهران، سال چاپ: ۱۳۷۲ ش<br/>
 +
نماز جمعه، مولی محمد بن حسن، در یک جلد، مؤسسه دائره المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت علیهم السلام، قم - ایران، اول، ۱۴۲۶ ه‍ ق<br/>
 +
من لا یحضره الفقیه‏، ابن بابویه، محمد بن علی‏، تاریخ وفات مؤلف: ۳۸۱ ق‏، تعداد جلد: ۴، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، مکان چاپ: قم‏، سال چاپ: ۱۴۱۳ ق‏<br/>
 +
الوافی‏، فیض کاشانی، محمد محسن بن شاه مرتضی‏، تاریخ وفات مؤلف: ۱۰۹۱ ق‏، تعداد جلد: ۲۶، ناشر: کتابخانه امام أمیر المؤمنین علی علیه السلام‏، مکان چاپ: اصفهان‏، سال چاپ: ۱۴۰۶ ق‏<br/>
 +
وسائل الشیعه، عاملی، حرّ، محمد بن حسن، ۳۰ جلد، مؤسسه آل البیت علیهم السلام، قم - ایران، اول، ۱۴۰۹ ه‍ ق<br/>
  
== فهرست منابع ==
+
== کتابها ==
(۱۷۱) محمدمحسن‌ آقابزرگ‌ طهرانی، الذریعه الی تصانیف‌الشیعه، چاپ‌ علینقی منزوی و احمد منزوی، بیروت‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.<br/>
+
کتاب از آزادی تا شهادت،خطبه‌های آیت الله طالقانی<br/>
(۱۷۲) محمدمحسن‌ آقابزرگ‌ طهرانی، طبقات‌ اعلام‌الشیعه: نقباءالبشر فیالقرن‌الرابع‌ عشر، مشهد ۱۴۰۴.<br/>
+
چهل حدیث [[نماز جمعه]] و جماعت، محمود لطیفی<br/>
(۱۷۳) ابن ‌اثیر، الکامل فی التاریخ.<br/>
+
رسالت و جایگاه نماز جمعه، سید رضا تقوی<br/>
(۱۷۴) ابن ‌ادریس‌ حلّی، کتاب‌السرائر الحاوی لتحریرالفتاوی، قم‌ ۱۴۱۰ـ۱۴۱۱.<br/>
+
مباحثی پیرامون نماز جمعه، دبیر خانه مرکزی [[نماز جمعه]] کتاب دوازده رساله فقهی دربارهٔ [[نماز جمعه]] ،نویسنده: جعفریان، رسول،  زبان: عربی و فارسی ، تعداد جلد: ۱ ، ناشر: مؤسسه انصاریان ، تاریخ نشر: ۱۴۲۳ ه‍ ق ، چاپ: قم- ایران <br/>
(۱۷۵) ابن ‌بابویه‌، الامالی، قم‌ ۱۴۱۷.<br/>
+
کتاب نماز جمعه، نویسنده: مولی محمد بن حسن ، زبان: فارسی ، حقق/ مصحح: زهرا رجایی موسوی، ناشر: مؤسسه دائره المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت علیهم السلام ، تاریخ نشر: ۱۴۲۶ ه‍ ق ، نوبت چاپ: اول چاپ: قم- ایران  <br/>
(۱۷۶) ابن ‌بابویه‌، ثواب‌ الاعمال‌ و عقاب‌الاعمال‌، نجف‌ ۱۹۷۲، چاپ‌ افست‌ قم‌ ۱۳۶۴ ش‌.<br/>
+
(۱۷۷) ابن ‌بابویه‌، کتاب‌ من‌ لایحضره‌ الفقیه‌، چاپ‌ علیاکبر غفاری، قم‌ ۱۴۰۴.<br/>
+
(۱۷۸) ابن ‌بابویه‌، المقنع‌، قم‌ ۱۴۱۵.<br/>
+
(۱۷۹) ابن ‌بابویه‌، الهدایه فی الاصول‌ و الفروع‌، قم‌ ۱۴۱۸.<br/>
+
(۱۸۰) ابن ‌برّاج‌، المهذّب‌، قم‌ ۱۴۰۶.<br/>
+
(۱۸۱) ابن ‌بطوطه‌، رحله ابن ‌بطوطه، چاپ‌ محمد عبدالمنعم‌ عریان‌، بیروت‌ ۱۴۰۷/۱۹۸۷.<br/>
+
(۱۸۲) ابن ‌تغری بردی، النجوم‌ الزاهره فی ملوک‌ مصر و القاهره، قاهره‌ (۱۳۸۳ (۱۳۹۲/) ۱۹۶۳ (۱۹۷۲.<br/>
+
(۱۸۳) ابن ‌جوزی، المنتظم‌ فی تاریخ‌الملوک‌ والامم‌، چاپ‌ محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا، بیروت‌ ۱۴۱۲/۱۹۹۲.<br/>
+
(۱۸۴) ابن ‌[[حجر]] عسقلانی، فتح ‌الباری شرح‌ صحیح‌البخاری، چاپ‌ عبدالعزیز بن عبداللّه‌ بن باز، بیروت‌ ۱۴۱۸/۱۹۹۷.<br/>
+
(۱۸۵) ابن ‌حنبل‌، مسند احمد بن حنبل، استانبول‌ ۱۴۰۲/۱۹۸۲.<br/>
+
(۱۸۶) ابن ‌شبّه‌ نمیری، تاریخ‌ المدینه المنوره: اخبار المدینه النبویه، چاپ‌ فهیم‌ محمد شلتوت‌، بیروت‌ ۱۴۱۰/۱۹۹۰.<br/>
+
(۱۸۷) ابن ‌عساکر، تاریخ‌ مدینه دمشق‌، چاپ‌ علیشیری، بیروت‌ ۱۴۱۵ـ۱۴۲۱/ ۱۹۹۵ـ۲۰۰۱.<br/>
+
(۱۸۸) ابن ‌عطار، کتاب‌ ادب‌ الخطیب‌، چاپ‌ محمد سلیمانی، بیروت‌ ۱۹۹۶.<br/>
+
(۱۸۹) ابن ‌فهد حلّی، المهذب‌ البارع‌ فی شرح‌ المختصر النافع‌، چاپ‌ مجتبی عراقی، قم‌ ۱۴۰۷ـ۱۴۱۳.<br/>
+
(۱۹۰) ابن ‌قدامه‌، المغنی، چاپ‌ افست‌ بیروت‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.<br/>
+
(۱۹۱) ابن ‌کثیر، البدایه و النهایه، چاپ‌ احمد ابوملحم‌ و دیگران‌، بیروت‌ ج‌ ۴،) ۱۴۰۵/۱۹۸۵ (، ج‌ ۵ و ۶، ۱۴۰۷/۱۹۸۷.<br/>
+
(۱۹۲) ابن ‌ماجه‌، سنن‌ ابن ‌ماجه، استانبول‌ ۱۴۰۱/۱۹۸۱.<br/>
+
(۱۹۳) ابن ‌نجیم‌، البحر الرائق‌ شرح‌ کنزالدقائق‌، بیروت‌ ۱۴۱۸/۱۹۹۷.<br/>
+
(۱۹۴) ابن ‌ندیم‌، الفهرست.<br/>
+
(۱۹۵) علی احمدی میانجی، کتاب‌ مکاتیب‌ الرسول‌،) تهران‌ (۱۳۶۳ ش‌.<br/>
+
(۱۹۶) یوسف‌ بن احمد بحرانی، لؤلؤه البحرین‌، چاپ‌ محمدصادق‌ بحرالعلوم‌، قم‌) بی تا (.<br/>
+
(۱۹۷) محمد بن اسماعیل‌ بخاری، صحیح‌البخاری،) چاپ‌ محمد ذهنی افندی (، استانبول‌ ۱۴۰۱/۱۹۸۱.<br/>
+
(۱۹۸) منصور بن یونس‌ بهوتی حنبلی، کشّاف‌ القناع‌ عن‌ متن‌ الاقناع‌، چاپ‌ محمدحسن‌ شافعی، بیروت‌ ۱۴۱۸/۱۹۹۷.<br/>
+
(۱۹۹) توضیح‌ المسائل‌ مراجع‌، مطابق‌ با فتاوای دوازده‌ نفر از مراجع‌ معظّم‌ تقلید، گردآوری محمدحسن‌ بن ی هاشمی خمینی، قم‌: دفتر انتشارات‌ اسلامی، ۱۳۷۸ ش‌.<br/>
+
(۲۰۰) کاظم‌ جابری، صلاه الجمعه: تاریخیاً و فقهیاً، قم‌ ۱۳۷۶ ش‌.<br/>
+
(۲۰۱) رسول‌ جعفریان‌، صفویه‌ در عرصه دین‌، فرهنگ‌ و سیاست‌، قم‌ ۱۳۷۹ ش‌.<br/>
+
(۲۰۲) رسول‌ جعفریان‌، نماز جمعه‌: زمینه‌های تاریخی و آگاهیهای کتابشناسی،) تهران‌ (۱۳۷۲ ش‌.<br/>
+
(۲۰۳) حاجی خلیفه‌.<br/>
+
(۲۰۴) مرتضی حائری، صلاه الجمعه، قم‌ ۱۴۰۹.<br/>
+
(۲۰۵) حرّ عاملی، وسائل الشیعه.<br/>
+
(۲۰۶) محمدجواد بن محمد حسینی عاملی، مفتاح‌ الکرامه فی شرح‌ قواعد العلامه، چاپ‌ افست‌ قم‌: موسسه آل‌البیت‌،) بی تا (.<br/>
+
(۲۰۷) علی بن ابراهیم‌ حلبی، السیره الحلبیه، بیروت‌) ۱۳۲۰ (، چاپ‌ افست‌) بی تا (.<br/>
+
(۲۰۸) خطیب‌ بغدادی، تاریخ بغدادی.<br/>
+
(۲۰۹) محمد بن احمد خطیب‌ شربینی، مغنی المحتاج‌،) بی جا (: دارالفکر،) بی تا (.<br/>
+
(۲۱۰) روح‌اللّه‌ خمینی، رهبر انقلاب‌ و بن یانگذار جمهوری اسلامی ایران‌، تحریر الوسیله، بیروت‌ ۱۴۰۷/۱۹۸۷.<br/>
+
(۲۱۱) مصطفی خمینی، تحریرات‌ فی الاصول‌، تهران‌) ۱۳۶۶ (۱۳۷۲ ش‌.<br/>
+
(۲۱۲) احمد خوانساری، جامع‌ المدارک‌ فی شرح‌ المختصر النافع‌، علق‌ علیه‌ علی اکبر غفاری، ج‌ ۱، تهران‌ ۱۳۵۵ ش‌.<br/>
+
(۲۱۳) محمدباقر بن زین‌العابدین‌ خوانساری.<br/>
+
(۲۱۴) ابوالقاسم‌ خوئی، منهاج‌الصالحین‌، قم‌ ۱۴۱۰.<br/>
+
(۲۱۵) محمدتقی دانش‌ پژوه‌، فهرست‌ کتابخانه مرکزی دانشگاه‌ تهران‌، ج‌ ۱۴، تهران‌ ۱۳۴۰ ش‌.<br/>
+
(۲۱۶) محمد بن احمد دسوقی، حاشیه الدسوقی علی الشرح‌الکبیر،) بیروت‌ (: داراحیاء الکتب‌ العربیه،) بی تا (.<br/>
+
(۲۱۷) عثمان بن محمد شطا دمیاطی، اعانه الطالبین‌ علی حل‌ الفاظ‌ فتح‌ المعین، بیروت‌: داراحیاء التراث‌العربی،) بی تا (.<br/>
+
(۲۱۸) عبدالکریم بن محمد رافعی قزوینی، فتح‌العزیز شرح‌الوجیز،) بیروت‌ (: دارالفکر،) بی تا (.<br/>
+
(۲۱۹) عزالدین‌ رضانژاد، صلاه الجمعه: دراسه فقهیه و تاریخیه، قم‌ ۱۴۱۵.<br/>
+
(۲۲۰) روزها و رویدادها، تهیه‌ و تنظیم‌ دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی معظم‌ کل‌ قوا، ج‌ ۲، تهران‌: نشر رامین‌، ۱۳۷۸ ش‌، تهران‌: زهد، ۱۳۷۷ ش‌.<br/>
+
(۲۲۱) وهبه‌ مصطفی زحیلی، الفقه ‌الاسلامی وادلّته، دمشق‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۴.<br/>
+
(۲۲۲) احمد بن محمد زراری، تاریخ‌ آل‌زراره،) اصفهان‌، بی تا (.<br/>
+
(۲۲۳) حمزه‌ بن عبدالعزیز سلاّر دیلمی، المراسم ‌العلویه فی الاحکام‌ النبویه، چاپ‌ محسن‌ حسینی امینی، بیروت‌ ۱۴۱۴/۱۹۹۴.<br/>
+
(۲۲۴) سمعانی، الانساب.<br/>
+
(۲۲۵) سیوطی.<br/>
+
(۲۲۶) محمد بن ادریس‌ شافعی، الامّ، چاپ‌ محمد زهری نجار، بیروت‌) بی تا (.<br/>
+
(۲۲۷) محمد بن احمد شمس‌الائمه‌ سرخسی، کتاب‌المبسوط‌، قاهره‌ ۱۳۲۴ـ ۱۳۳۱، چاپ‌ افست‌ استانبول‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.<br/>
+
(۲۲۸) شورای سیاستگذاری ائمه جمعه‌، آشنایی با تشکیلات‌،) تهران‌ (۱۳۸۲ ش‌.<br/>
+
(۲۲۹) محمد شوکانی، نیل‌ الاوطار: شرح‌ منتقی الاخبار من‌ احادیث‌ سید الاخبار، مصر: شرکه مکتبه و مطبعه مصطفی البابی الحلبی،) بی تا (، چاپ‌ افست‌ بیروت‌) بی تا (.<br/>
+
(۲۳۰) محمد بن مکی شهید اول‌، البیان‌، چاپ‌ محمد حسون‌، قم‌ ۱۴۱۲.<br/>
+
(۲۳۱) محمد بن مکی شهید اول‌، الدروس‌الشرعیه فی فقه‌الامامیه، قم‌ ۱۴۱۲ـ۱۴۱۴.<br/>
+
(۲۳۲) محمد بن مکی شهید اول‌، ذکری الشیعه فی احکام‌ الشریعه، قم‌ ۱۴۱۹.<br/>
+
(۲۳۳) محمد بن مکی شهید اول‌، غایه المراد فی شرح‌ نکت‌الارشاد، قم‌ ۱۴۱۴ـ۱۴۲۱.<br/>
+
(۲۳۴) زین‌الدین‌ بن علی شهید ثانی، رسائل‌ الشهیدالثانی، قم‌ ۱۳۷۹ـ۱۳۸۰ ش‌.<br/>
+
(۲۳۵) زین‌الدین‌ بن علی شهید ثانی، الروضه البهیه فی شرح‌ اللمعه الدمشقیه، محمد کلانتر، بیروت‌ ۱۴۰۳/۱۹۸۳.<br/>
+
(۲۳۶) علی بن محمدعلی طباطبائی، ریاض ‌المسائل‌ فی بیان‌ الاحکام‌ بالدّلائل، بیروت‌ ۱۴۱۲ـ۱۴۱۴/۱۹۹۲ـ۱۹۹۳.<br/>
+
(۲۳۷) سلیمان‌ بن احمد طبرانی، المعجم‌الکبیر، چاپ‌ حمدی عبدالمجید سلفی، چاپ‌ افست‌ بیروت‌ ۱۴۰۴ـ ـ۱۴۰.<br/>
+
(۲۳۸) طبرسی، تفسیر مجمع البیان.<br/>
+
(۲۳۹) طبری، تاریخ طبری.<br/>
+
(۲۴۰) محمد بن حسن‌ طوسی، تهذیب‌ الاحکام‌، چاپ‌ حسن‌ موسوی خرسان‌، بیروت‌ ۱۴۰۴/۱۹۸۱.<br/>
+
(۲۴۱) محمد بن حسن‌ طوسی، الفهرست‌، چاپ‌ محمد صادق‌ آل‌بحرالعلوم‌، نجف‌ ۱۳۸۰.<br/>
+
(۲۴۲) محمد بن حسن‌ طوسی، کتاب ‌الخلاف، قم‌ ۱۴۰۷ـ۱۴۱۷.<br/>
+
(۲۴۳) محمد بن حسن‌ طوسی، المبسوط‌ فی فقه‌الامامیه، ج‌ ۱، چاپ‌ محمدتقی کشفی، تهران‌ ۱۳۸۷.<br/>
+
(۲۴۴) محمد بن حسن‌ طوسی، النهایه فی مجرد الفقه‌ و الفتاوی، بیروت‌ ۱۴۰۰/۱۹۸۰.<br/>
+
(۲۴۵) محمد اشرف‌ بن امیر عظیم‌آبادی، عون‌المعبود: شرح‌ سنن‌ ابیداوود، چاپ‌ عبدالرحمان‌ محمد عثمانی، بیروت‌ ۱۴۲۱/۲۰۰۱.<br/>
+
(۲۴۶) حسن‌ بن یوسف‌ علامه‌ حلّی، تذکره الفقهاء، قم‌ ۱۴۱۴ـ.<br/>
+
(۲۴۷) حسن‌ بن یوسف‌ علامه‌ حلّی، کتاب‌ منتهی المطلب‌، چاپ‌ سنگی تبریز (۱۳۱۶) ۱۳۳۳.<br/>
+
(۲۴۸) حسن‌ بن یوسف‌ علامه‌ حلّی، مختلف‌ الشیعه فی احکام‌ الشریعه، قم‌ ۱۴۱۲ـ۱۴۲۰.<br/>
+
(۲۴۹) علی بن حسین‌ علم‌الهدی، رسائل‌ الشریف‌المرتضی، چاپ‌ مهدی رجائی، قم‌ ۱۴۰۵ـ۱۴۱۰.<br/>
+
(۲۵۰) علی بن حسین‌ علم‌الهدی، مسائل‌ الناصریّات‌، تهران‌ ۱۴۱۷/ ۱۹۹۷.<br/>
+
(۲۵۱) علی بن حسین‌ (ع‌)، امام‌ چهارم‌، الصحیفه السجادیه، چاپ‌ محمدجواد حسینی جلالی، قم‌ ۱۳۸۰ ش‌.<br/>
+
(۲۵۲) علی غروی تبریزی، التنقیح‌ فی شرح‌ العروه الوثقی، تقریرات‌ درس‌ آیه اللّه‌ خوئی، ج‌ ۱، قم‌ ۱۴۱۸/۱۹۹۸.<br/>
+
(۲۵۳) محمد بن حسن‌ فاضل‌ هندی، کشف ‌اللثام‌، چاپ‌ سنگی تهران‌ ۱۲۷۱ـ ۱۲۷۴، چاپ‌ افست‌ قم‌ ۱۴۰۵.<br/>
+
(۲۵۴) محمد بک‌ فرید، تاریخ‌الدوله العلیه العثمانیه، چاپ‌ احسان‌ حقی، بیروت‌ ۱۴۰۸/۱۹۸۸.<br/>
+
(۲۵۵) محمد بن شاه‌ مرتضی فیض‌ کاشانی، الشهاب ‌الثاقب‌ فی وجوب‌ صلاه الجمعه العینی، قم‌ ۱۴۰۱.<br/>
+
(۲۵۶) محمد بن شاه‌ مرتضی فیض‌ کاشانی، کتاب‌الوافی، چاپ‌ ضیاءالدین‌ علامه‌ اصفهانی، اصفهان‌ ۱۳۶۵ـ۱۳۷۴ ش‌.<br/>
+
(۲۵۷) نعمان بن محمد قاضی نعمان‌، دعائم‌ الاسلام‌ و ذکر الحلال‌ و الحرام‌، چاپ‌ عارف‌ تامر، بیروت‌ ۱۴۱۶/۱۹۹۵.<br/>
+
(۲۵۸) عبدالنبی بن محمدتقی قزوینی، تتمیم‌ امل‌الآمل، چاپ‌ احمد حسینی، قم‌ ۱۴۰۷.<br/>
+
(۲۵۹) احمد بن علی قلقشندی، صبح‌الاعشی فی صناعه الانشا، قاهره‌ ۱۳۳۱ـ ۱۳۳۸/ ۱۹۱۳ـ۱۹۲۰، چاپ‌ افست‌ ۱۳۸۳/۱۹۶۳.<br/>
+
(۲۶۰) احمد بن علی قلقشندی، مأثر الانافه فی معالم‌ الخلافه، چاپ‌ عبدالستار احمد فراج‌، کویت‌ ۱۹۶۴، چاپ‌ افست‌ بیروت‌ ۱۹۸۰.<br/>
+
(۲۶۱) عباس‌ قمی، کتاب‌ الکنی و الالقاب‌، صیدا ۱۳۵۷ـ ۱۳۵۸، چاپ‌ افست‌ قم‌) بی تا (.<br/>
+
(۲۶۲) ابوبکر بن مسعود کاسانی، کتاب‌ بدائع‌ الصنائع‌ فی ترتیب‌ الشرائع‌، کویته‌ ۱۴۰۹/۱۹۸۹.<br/>
+
(۲۶۳) جعفر بن خضر کاشف‌الغطاء، کشف‌الغطاء عن‌ مبهمات‌ الشریعه الغراء، قم‌ ۱۳۸۰ ش‌.<br/>
+
(۲۶۴) عمررضا کحاله‌، معجم‌المؤلفین‌، دمشق‌ ۱۹۵۷ـ۱۹۶۱، چاپ‌ افست‌ بیروت‌) بی تا (.<br/>
+
(۲۶۵) احمدرضا کشوری، فرزانگان‌ خوانسار، قم‌ ۱۳۷۸ ش‌.<br/>
+
(۲۶۶) کلینی، اصول کافی.<br/>
+
(۲۶۷) محمود لطیفی، «عبادت‌ برتر و اسرار آن‌»، حکومت‌ اسلامی، سال‌ ۹، ش‌ ۲ (تابستان‌ ۱۳۸۳).<br/>
+
(۲۶۸) مالک‌ بن انس‌، المُوَطّأ، استانبول‌ ۱۴۰۱/۱۹۸۱.<br/>
+
(۲۶۹) علی بن محمد ماوردی، الاحکام‌ السلطانیه و الولایات‌ الدینیه، بغداد ۱۴۰۹/۱۹۸۹.<br/>
+
(۲۷۰) محمد بن عبدالرحمان‌ مبارکفوری، تحفه الاحوذی بشرح‌ جامع‌الترمذی، بیروت‌ ۱۴۱۰/۱۹۹۰.<br/>
+
(۲۷۱) احمد مبلغی، «عناصر تأثیرگذار در وجوب‌ تعیینی نماز جمعه‌ در روش‌ اخباریان‌»، حکومت‌ اسلامی، سال‌ ۹، ش‌ ۲ (تابستان‌ ۱۳۸۳).<br/>
+
(۲۷۲) علی بن حسام‌الدین‌ متقی، کنزالعمال‌ فی سنن‌ الاقوال‌ و الافعال‌، چاپ‌ بکری حیّانی و صفوه سقا، بیروت‌ ۱۴۰۹/ ۱۹۸۹.<br/>
+
(۲۷۳) محمد باقر بن محمدتقی مجلسی، بحارالانوار.<br/>
+
(۲۷۴) محمدتقی بن مقصود علی مجلسی، لوامع‌ صاحبقرانی، المشتهر بشرح‌ الفقیه‌، ج‌ ۴، قم‌ ۱۳۷۴ ش‌.<br/>
+
(۲۷۵) جعفر بن حسن‌ محقق‌ حلّی، شرائع‌ الاسلام‌ فی مسائل‌ الحلال‌ و الحرام‌، چاپ‌ صادق‌ شیرازی،) تهران‌ (۱۴۰۹.<br/>
+
(۲۷۶) جعفر بن حسن‌ محقق‌ حلّی، المعتبر فی شرح‌ المختصر، ج‌ ۲، قم‌ ۱۳۶۴ ش‌.<br/>
+
(۲۷۷) علی بن حسین‌ محقق‌ کرکی، رسائل‌المحقق‌ الکرکی، چاپ‌ محمد حسون‌، رساله ۳: رساله صلاه الجمعه، قم‌ ۱۴۰۹ـ۱۴۱۲.<br/>
+
(۲۷۸) محمدباقر محمودی، نهج‌السعاده فی مستدرک‌ نهج‌البلاغه، بیروت‌، ج‌ ۱،) بی تا (، ج‌ ۲، ۱۳۹۶/۱۹۷۶، ج‌ ۳، ۱۳۹۷/۱۹۷۷.<br/>
+
(۲۷۹) مسعودی، مروج‌ الذهب (بیروت‌).<br/>
+
(۲۸۰) محمد بن محمد مفید، المقنعه، قم‌ ۱۴۱۰.<br/>
+
(۲۸۱) احمد بن محمد مقدس‌ اردبیلی، مجمع‌الفائده و البرهان‌ فی شرح‌ ارشاد الاذهان، چاپ‌ مجتبی عراقی، علی پناه‌ اشتهاردی، و حسین‌ یزدی اصفهانی، ج‌ ۲، قم‌ ۱۳۶۲ ش‌.<br/>
+
(۲۸۲) حسینعلی منتظری، البدر الزاهر فی صلاه الجمعه و المسافر، تقریرات‌ درس‌ آیه اللّه‌ بروجردی، قم‌ ۱۳۶۲ ش‌.<br/>
+
(۲۸۳) الموسوعه الفقهیه، ج‌ ۲۷، کویت‌: وزاره الاوقاف‌ و الشئون‌ الاسلامیه، ۱۴۱۲/۱۹۹۲.<br/>
+
(۲۸۴) محمد بن علی موسوی عاملی، مدارک‌ الاحکام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، قم‌ ۱۴۱۰.<br/>
+
(۲۸۵) ناصرخسرو، سفرنامه ناصرخسرو علوی، برلین‌ (۱۳۴۱ (، چاپ‌ افست‌ تهران‌) بی تا (.<br/>
+
(۲۸۶) احمد بن علی نجاشی، فهرست‌ اسماء مصنّفی الشیعه المشتهر ب رجال‌ النجاشی، چاپ‌ موسی شبیری زنجانی، قم‌ ۱۴۰۷.<br/>
+
(۲۸۷) محمدحسن‌ بن باقر نجفی، جواهر الکلام‌ فی شرح‌ شرائع‌ الاسلام‌، ج‌ ۱۱، چاپ‌ عباس‌ قوچانی، بیروت‌ ۱۹۸۱.<br/>
+
(۲۸۸) احمد بن محمد مهدی نراقی، مستند الشیعه فی احکام‌ الشریعه، قم‌، ج‌ ۶، ۱۴۱۵.<br/>
+
(۲۸۹) احمد بن علی نسائی، سنن ‌النسائی، بشرح‌ جلال‌الدین‌ سیوطی و حاشیه نورالدین بن عبدالهادی سندی، استانبول‌ ۱۴۰۱/۱۹۸۱.<br/>
+
(۲۹۰) حسین‌ بن محمدتقی نوری، مستدرک‌ الوسائل‌ و مستنبط ‌المسائبل‌، قم‌ ۱۴۰۷ـ ۱۴۰۸.<br/>
+
(۲۹۱) یحیی بن شرف‌ نووی، روضه الطالبین‌ و عمده المفتین‌، چاپ‌ عادل‌ احمد عبدالموجود و علی محمد معوض‌، بیروت‌) بی تا (.<br/>
+
(۲۹۲) یحیی بن شرف‌ نووی، المجموع‌، شرح‌ المهذّب، بیروت‌: دارالفکر، (بی تا (.<br/>
+
(۲۹۳) یاقوت‌ حموی، معجم البلدان.<br/>
+
(۲۹۴) محمد یزدی، «وظایف‌ روحانیت‌»، در نقش‌ روحانیت‌ در نظام‌ اسلامی: گزارشی از دوازدهمین‌ گردهمایی سراسری ائمه‌ی جمعه،) تهران‌ (: شورای سیاستگذاری ائمه جمعه‌، ۱۳۷۵ ش‌.<br/>
+
(۲۹۵) محمد مقیم‌ بن محمدعلی یزدی، الحجه فی وجوب‌ صلوه الجمعه فی زمن‌الغیبه، چاپ‌ جواد مدرسی،) بی جا، بی تا).<br/>
+
(۲۹۶) یعقوبی، تاریخ یعقوبی؛<br/>
+
دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائره المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «احکام نماز جمعه»، شماره۴۸۶۴.<br/>
+
<br/><br/>
+
  
 +
== مقالات ==
 +
نقش [[نماز جمعه]] در تعالی فرهنگ، محل انتشار: همایش ملی تعالی فرهنگ از دیدگاه قرآن و عترت، فارسی، سال انتشار ۱۳۹۰،<br/>
 +
اهمیت [[نماز جمعه]] در اسلام، روزنامه کیهان، سال انتشار مرداد ۸۳<br/>
 +
مقاله‌ای دربارهٔ [[نماز جمعه]] به قلم حجت الاسلام مصباحی سرشت امام جمعه شهر باغستان<br/>
  
== پا نویس ==
+
== پانویس ==
 
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
 
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%AD%DA%A9%D8%A7%D9%85_%D9%86%D9%85%D8%A7%D8%B2_%D8%AC%D9%85%D8%B9%D9%87 ویکی فقه] - تاریخ برداشت: 03-10-94 </span></div>
 
<br />
 
  
 
[[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]
 
[[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]
[[رده:عبادی]]
+
[[رده:معروف عبادی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ اسفند ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۱۷

نماز جمعه


نویسنده: سید مجید پوربهشت
تهیه و تدوین : پژوهشکده امر به معروف و نهی از منکر قم - 95/7/7

مقدمه

روز جمعه در بین ایام هفته بهترین روز هفته است، این روز نسبت به سایر ایام امتیازایتی دارد، که به نوبه خود منحصر به فرد است، حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) در ضمن خطبه‌ای در روز جمعه فرمودند:
روز جمعه روزی است که خداوند این رور را عید قرار داده، بهترین روز و بهترین عید است، خداوند در این روز شما را امر کرده که به نماز جمعه شتاب کنید، پس رغبت نشان بدهید، نیت‌هاتان را خالص کنید، در نماز جمعه زیاد گریه، دعاء و درخواست مغفرت کنید،[هنگام نماز جمعه] ساعت مبارکی است که هرکس در این ساعت از خداوند در خواستی بکند، عطاء می‌کند..... [۱] در روایت دیگری امام صادق (علیه السلام) می‌فرماید:
در روز جمعه به چیزی غیر از عبادت مشغول نشوید، زیرا در این روز بندگان مورد مغفرت واقع می‌شوند، و رحمت الهی نازل می‌شود [۲].
«اسلام برای نماز جمعه، خیلی اهمیت قائل است، از قول پیامبر خدا(صلی الله علیه واله) نقل شده که فرمود: «َ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ- فَعَلَيْهِ بِالْجُمُعَةِ يَوْمَ الْجُمُعَة» [۳]. یعنی هر کس که ایمان دارد، در روز جمعه نباید نماز جمعه را فراموش کند. از امام باقر(علیه السلام) روایت شده است که فرمود: « وَ اللَّهِ لَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّ أَصْحَابَ النَّبِيِّ ص كَانُوا يَتَجَهَّزُونَ لِلْجُمُعَةِ يَوْمَ الْخَمِيس‏» [۴]. یعنی اصحاب پیامبر، در روز پنجشنبه خودشان را برای فردا آماده می‌کردند، تا به نماز جمعه بروند.
دربارهٔ احترام به نماز جمعه، از امام صادق(علیه الصلاه والسلام) روایت است: « لِيَتَزَيَّنْ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ »؛ روز جمعه، خود را زینت کنید. «يَغْتَسِلُ وَ يَتَطَيَّبُ وَ يُسَرِّحُ لِحْيَتَهُ »؛ غسل کنید، عطر بزنید و سر و صورت خود را مرتب نمایید. «يَلْبَسُ أَنْظَفَ ثِيَابِه‏» [۵]؛ تمیزترین لباس هایتان را بپوشید و به نماز جمعه بروید.
در یک روایت دارد که «ٌ لَوْ يَعْلَمُ أُمَّتِي مَا لَهُمْ فِيهَا ‏»؛ اگر مردم منافع این سه چیز را می‌دانستند، «لَضَرَبُوا عَلَيْهَا بِالسِّهَامِ» [۶]، بر سر آن با هم منازعه می‌کردند برای حضور قرعه کشی می‌انداختند. آن سه چیز، عبارت از اذان و زود رفتن به نماز جمعه و قرار گرفتن در صف اول است، که ممکن است صف اول جهاد یا صف اول نماز جمعه باشد.
در یک روایت فرمود: «مَنْ تَرَكَ الْجُمُعَةَ ثَلَاثاً مِنْ غَيْرِ عِلَّةٍ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قَلْبِه‏» [۷]. هر کس سه جمعه پشت سر هم، از روی بی اعتنایی نماز جمعه را ترک کند - اگر کسی کاری داشته باشد، آن مورد بحث نیست - خداوند بر قلب او مهر می‌زند. [۸] در منابع روایی احادیث زیادی در مورد نماز جمعه وارد شده است، در بحارالانوار باب مستقلی در مورد وجوب، فضیلت، شرایط....نماز جمعه [۹]آمده است، در کتاب وسایل الشیعه [۱۰] بیش از ۲۷۳ روایت پیرامون نماز جمعه آمده است.
نماز جمعه از نماز جماعت بسیار مهم تر است؛ زیرا هم اجتماع بیشتری را در مسجد جامع شهر می‌طلبد و هم خطبه‌های امام جمعه عامل رشد فکری و معنوی مردم است.
امامت جمعه، سمت مهمی است و در هدایت فکر مردم بسیار مؤثر است. هر چه تریبون نماز جمعه قویتر و بهتر و صادقتر و مستقیمتر باشد، مردم صادق تر و مستقیم تر و قوی تر و مقاوم ترند و در مقابل فشار دشمن، هوشیارتر خواهند بود. [۱۱]
«ما نماز جمعه را از انقلاب و از امام داریم. قبل از انقلاب، نماز جمعه ی کشور ما هم از لحاظ تعداد نماز جمعه‌ها، هم از لحاظ کمیت مردمی که در آن شرکت می‌کردند و هم از لحاظ کیفیت سخنانی که گفته می‌شد - مگر استثناهای محدودی - نزدیک به صفر بود. بعد از انقلاب، نماز جمعه ی ایران در صدر فهرست نماز جمعه‌های دنیای اسلام قرار گرفت و این مبالغه نیست. هزار جمعه است که در تهران و در شهرستانهای دیگر، با اندکی تقدیم و تأخیر، نماز جمعه ای تشکیل می‌شود که از لحاظ کمیت شرکت کنندگان، در مواقعی حتما بی نظیر و یا در مواقعی هم کم نظیر است. از لحاظ نوع مطالبی که گفته می‌شود، در دنیای اسلام بی نظیر است. از لحاظ تأثیراتی که این نماز جمعه بر دل مردم، بر جان مردم، بر خط سیاسی مردم و بر تصمیم گیریهای بزرگ مردم می‌گذارد، در دنیا بی نظیر است.

هشت سال دفاع مقدس ما از نماز جمعه‌ها نیرو گرفت و در نماز جمعه‌ها تبیین شد. سخت‌ترین دوران این انقلاب - یعنی سالهای پنجاه ونه و شصت - که توطئهٔ عظیم سیاسی علیه امام و انقلاب و کشور طراحی و اجرا می‌شد، این توطئه در نماز جمعه‌ها شکست خورد. مردم در طول این مدت، در نماز جمعه، از زبان یک امام عادل و یک نفس امین - که همین ائمهٔ جمعهٔ محترمی هستند که در تهران و شهرستانها با مردم حرف می‌زنند - نسبت به مسائل کشورشان و مسائل جهان آگاه شدند و اطلاعاتشان به روز شد. در هیچ جای دنیا چنین چیزی وجود ندارد. این از برکات انقلاب بود.

دو نکته در این زمینه بسیار قابل توجه است: یک نکته، دشمنیهایی است که از اول انقلاب تا امروز با نماز جمعه شده است. هر هفته تبلیغات سنگین حجیمی از طرف دشمنان نسبت به نماز جمعه صورت می‌گرفت. حرفهایی می‌زدند که تقصیر هم نداشتند؛ چون ملت ایران را نمی‌شناختند. به ضرر خودشان حرف می‌زدند؛ مثل بسیاری از جاهای دیگر که رادیوهای بیگانه و صداهای دشمن، نسبت به مردم ایران حرف می‌زنند و اظهارنظر می‌کنند. اینها در واقع خود را پیش ملت ایران رسوا می‌کنند و بی خبری خودشان را نشان می‌دهند. حرفها می زدند که مایهٔ خندهٔ مردم شرکت کننده در نماز جمعه بود. می‌گفتند به هر کدام از افراد شرکت کننده در نماز جمعه ی تهران، فلان قدر پول می‌دهند، فلان قدر جنس می‌دهند! اینها همان مردمی بودند که با پشتیبانیهای مالی خودشان، آن جنگ عظیم را پشتیبانی کردند. در همین نماز جمعه ی تهران، انبوه پول و جنس و هدایای مردمی به سمت جبهه‌ها روانه می‌شد. این قدر این ایرانی ناشناسها، دربارهٔ این مردم اشتباه می‌کردند، جفا می‌نمودند و سخن به یاوه می‌گفتند!

آنها به تبلیغات هم اکتفا نکردند و نماز جمعه را مورد تهاجم خونین قرار دادند. پنج امام جمعهٔ معتبر معروف را به شهادت رساندند: مرحوم آیهالله قاضی، مرحوم آیهالله مدنی، مرحوم آیهالله صدوقی، مرحوم آیهالله دستغیب، مرحوم آیهالله اشرفی. پنج عالم مجتهد پیرمرد با تقوای پرهیزکار پارسا و پاکدامن را که هر هفته مردم با دل و جان پشت سر آنها می‌ایستادند و به آنها اقتدا می‌کردند، جلو چشم همین مردم در نماز جمعه به شهادت رساندند. به بسیاری دیگر هم سوء قصد کردند که بحمدالله به جایی نرسید. همین نماز جمعه ی تهران و همین محوطه‌ای که در آن نشسته‌اید، بسیاری از شما به یاد دارید که شاهد چه حوادثی بوده است. در موشکباران طولانی مدت تهران که در چند نوبت بود، مردم در نماز جمعه شرکت می‌کردند. یک نوبت که در حدود پنجاه روز یا دو ماه بود و هر روز و شبی موشکهای دشمن به این شهر فرود می‌آمد، این نماز جمعه با اجتماعی عظیم - شاید بشود گفت بیش از سایر اوقات - مملو از جمعیت می‌شد. چون خطر بود و مردم احساس می‌کردند که حضورشان در این جا خطرپذیری است و برای خداست، لذا برای ثواب مضاعف شرکت می‌کردند! بنده نماز جمعه‌هایی را به یاد دارم که در اثنای آن، صدای انفجار موشکها از اطراف همین محل نماز جمعه می‌آمد. در همین نماز جمعه، دشمن انفجار خونینی را به راه انداخت و جلو چشم مردم در همین نقطه عده‌ای به شهادت رسیدند؛ اما این مردم مثل کوه استوار ایستادند و تکان نخوردند. بنده آن روز در همین جا ایستاده بودم که آن انفجار اتفاق افتاد. اول خیال کردیم موشک یا بمباران هوایی است؛ نگران شدم که نماز جمعه به هم خواهد خورد. معلوم می‌شود که ما هم مردممان را درست نشناخته بودیم. خدا می‌داند که این صفها تکان نخورد. یک گله جا این انفجار واقع شد و چند لحظه همان جا یک هیاهویی شد، بعد شهدا و مجروحان را بردند؛ اما مردم همان جا نشستند و نماز جمعه و خطبه‌ها ادامه پیدا کرد!

و اما نکتهٔ دوم. مردم در تمام این بیست سال، نماز جمعه را با همهٔ آن دشمنیها گرم نگاه داشتند. در سرمای سخت زمستان، زیر آفتاب داغ سوزان تیر ماه و مرداد ماه تهران، در اوقات گوناگون، زن و مرد، گاهی بر روی زمینهای یخ، بر روی برف، در زیر بارندگی تند، گاهی بر روی زمین تفته و آسفالتهای داغ - که همین محوطه هم مسقف نبود و تمام محوطه را هم آفتاب و باران و برف می‌پوشاند - این نماز جمعه را طی سالهای متمادی حفظ کردند و پاس داشتند و نماز جمعه ی تهران برای نمازهای جمعه در سراسر کشور محور شد. بحمدالله امروز در سرتاسر کشور نمازهای جمعهٔ فراوانی تشکیل می‌شود؛ مردم اجتماع می‌کنند و امنای مردم برای مردم حرف می‌زنند و مسائل دینی و اعتقادی و سیاسی را برای آنها بیان می‌کنند. [۱۲]

آیات

سوره مبارکه جمعه:
یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا نُودِیَ لِلصَّلاهِ مِنْ یَوْمِ الْجُمُعَهِ فَاسْعَوْا إِلی ذِکْرِ اللَّهِ وَ ذَرُوا الْبَیْعَ ذلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ * فَإِذا قُضِیَتِ الصَّلاهُ فَانْتَشِرُوا فِی الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْکُرُوا اللَّهَ کَثِیراً لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ * وَ إِذا رَأَوْا تِجارَهً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَیْها وَ تَرَکُوکَ قائِماً قُلْ ما عِنْدَ اللَّهِ خَیْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَهِ وَ اللَّهُ خَیْرُ الرَّازِقِینَ (جمعه/9-10-11)
ترجمه آیات:
ای کسانی که ایمان آوردید هنگامی که در روز جمعه برای نماز جمعه اذان داده می‌شود به سوی ذکر خدا بشتابید و داد وستد را رها کنید، اگر بفهمید این برای شما بهتر است (9)
و چون نماز به پایان رسید در زمین پراکنده شوید و از فضل خدا طلب کنید و خدا را بسیار یاد کنید تا شاید رستگار گردید (10)
و چون در بین نماز از تجارت و لهوی با خبر می‌شوند به سوی آن متفرق گشته تو را در حال خطبه سر پا رها می‌کنند بگو آنچه نزد خدا است از لهو و تجارت بهتر است و خدا بهترین رازقان است (11)


آثار نماز جمعه

آثار اجتماعی

۱.وحدت و اتحاد و همدلی:
باتوجه به اینکه حضور در نماز جمعه واجب است، حضور همه افراد با تفکرات مختلف، دیدگاه‌های متفاوت، و جناح‌های گوناگون سبب همدلی و وحدت بین مومنین می‌شود؛ در روایتی که امام باقر و امام صادق (علیهماالسلام) نقل کردند:
خداوند سبحان در طول هفته ۳۵ وعده نماز واجب کرده، که در هیچکدام اجتماع واجب نیست مگر در نماز جمعه. [۱۳] این اجتماع با توجه به اینکه هفتگی هست، سبب وحدت و یکپارچگی جامعه می‌شود.
«به نظر من، یکی از مهمترین عوامل حفظ ایمان و روحیه در مردم، همین نمازهای جمعه و خطبه‌های جمعه و حضور معنوی مردم در صحنهٔ نماز جمعه است و این که یک نفر انسان امین، با زبان صادقی که مردم او را قبول دارند، هر جمعه از اوضاع کشور برای مردم می‌گوید و آنها را نصیحت، و جهتگیریشان را تصحیح می‌کند». [۱۴]
۲.نمایش جامعیت اسلام:
نماز جمعه ترکیبی هست از دو رکعت نماز، و دو خطبه که حکم دو رکعت را دارند، بدل از نماز ظهر است؛
در خطبه اول مسایل عبادی ودر خطبه دوم مسایل اجتماعی سیاسی و مشکلات جامعه مطرح می‌شود؛ نشانگر این است که اسلام فقط نماز خواندن و ذکر گفتن نیست، بلکه پرداختن به مسایل اجتماعی جهان اسلام و مشکلات مسلمین در حکم نماز است، حضور در نماز جمعه واجب است؛ نشانگر این است که اسلام دین اجتماعی است و حتی عبادی‌ترین اعمال همراه با اجتماع است، و با رهبانیت مخالف است.
مستحب است امام جمعه به چیزی از قبیل کمان و شمشیر (اسلحه) و عصا تکیه کند؛ نشانگر این است که در همه حال حتی وقت خواندن خطبه نماز جمعه آمادگی دفاعی خود را حفظ می‌کنیم و نسبت به دشمن حساس باشیم.
مستحب است در رکعت دوّم نماز جمعه بعد از حمد سورهٔ منافقین خوانده شود؛ نشانگر این است که هیچوقت حتی موقع انجام نماز، از دشمنان غفلت نکن و مواظب مکر و حیله‌ها باشید .
«سورهٔ جمعه، هر هفته در نماز جمعه تکرار می‌شود. آدم در این جاها می‌فهمد که چرا سورهٔ جمعه باید هر هفته تکرار بشود و مردم اینها را بشنوند. ببینید چه طور این حقیقت، به شکل بسیار هنرمندانه و ظریفی بیان شده است. اول، گسترهٔ دعوت الهی را بیان می‌کند: «هوالذی بعث فی الامیین رسولا منهم یتلوا علیهم ایاته و یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه و ان کانوا من قبل لفی ضلال مبین. و اخرین منهم لما یلحقوا بهم». یعنی خدا این پیامبر را فقط برای همین عده یی که هستند، نفرستاده است؛ بلکه برای دیگرانی هم که هنوز به اینها ملحق نشده‌اند - یعنی شماها، یعنی نسلهای آینده - فرستاده است. آیا پرتاب این دعوت الهی و کشش آن، به نسلهای بعد هم خواهد رسید؟» [۱۵]
به علاوه در در سوره جمعه اندیشه موهوم یهود در باره برتری ایشان به نقد کشیده شده، و آنان به عنوان گروهی ستمگر و تکذیب کننده کتاب آسمانی معرفی شده‌اند.

آثار عبادی

۱.سبب آمرزش گناهان: پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله): کسی که در نماز جمعه حاضرشود، و ایمان داشته باشد، اعمال گذشته او پاک می‌شود، و گویا زندگی را دوباره آغاز کند. مَنْ أَتَی الْجُمُعَهَ إِیمَاناً وَ احْتِسَاباً اسْتَأْنَفَ الْعَمَلَ. [۱۶] ۲. نماز جمعه شرط قبولی سایر اعمال: نماز جمعه به قدری با ارزش است که اگر کسی از روی کوچک شمردن در آن حاضر نشود، سایر اعمال او مقبول واقع نمی‌شود، پیامبر اکرم در ضمن خطبه بلندی که شیعه و سنی نقل کردند فرمودند:
خداوند تبارک وتعالی نماز جمعه را بر شما واجب کرده است، اگر کسی در زمان حیات من یا بعداز من از روی کوچک شمردن در نماز جمعه حاضر نشود، کارهای او برکت ندارد، نمازهای او قبول نمی‌شود، زکات او صحیح نیست، حج او قبول نیست، روزه‌های او صحیح نیست، کارهای نیک او قبول نمی‌شود، مگر اینکه توبه کند [۱۷].
۳.معادل حج: شخصی از اعراب بادیه نشین به نام قلیب خدمت پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) آمد و عرض کرد یا رسول الله من آماده حج شدم ولی موفق به انجام حج نمی‌شوم، حضرت فرمودند در نماز جمعه شرکت کن، که نماز جمعه حج مستمندان است [۱۸].
۴.ترک کردن نماز جمعه سبب نفاق:
در روایتی آمده است :کسی که سه جمعه پشت سر هم از روی عمد بدون علت در نماز جمعه شرکت نکند، خداوند بر قلب او مهر نفاق می‌زند [۱۹] ۵.مستجابب شدن دعاء:
امام صادق (علیه السلام): در روز جمعه دوموقع دعاء مستجاب می‌شود؛ یکی وقتی که امام از خطبه‌ها فارغ می‌شود تا وقتی که مردم صف‌های نماز را مرتب می‌کنند، دوم آخرین وقت از روز تا وقت غروب خورشید. [۲۰] ۶. ایمنی عذاب آخرت:
در روایات تصریح شده که یکی از آثار نماز جمعه ایمنی از عذاب‌های آخرت است: امام صادق (علیه السلام): اولین قدمی که برای شتاب به نماز جمعه برداشته می‌شود، عذاب جهنم از او برداشته می‌شود مَا مِنْ قَدَمٍ سَعَتْ إِلَی الْجُمُعَهِ- إِلَّا حَرَّمَ اللَّهُ جَسَدَهَا عَلَی النَّارِ. [۲۱]
عده‌ای از یهود خدمت پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) آمدند و از هفت خصلت سوال کردند که یکی از آنها نماز جمعه بود، حضرت فرمودند روز جمعه روزی است که خداوند اولین و آخرین رادر این روز جمع می‌کند، هیچ مومنی برای نماز جمعه قدم بر نمی‌دارد مگر اینکه خداوند سختی‌های روز قیامت را از او برمی دارد، و به او می‌گویند می‌کنند وارد بهشت شو. [۲۲]

راهکارها

رهبر عزیز انقلاب در این زمینه نکاتی را فرمودند: ما اول باید فکر کنیم که چگونه می‌شود جوانان را به نماز جمعه جذب کرد. آنچه که برای ما ایجاب می‌کند، این است که نسبت به این قضیه، بررسی و فکر بشود. البته خیلی آسان می‌شود همهٔ تقصیرها را گردن دیگران انداخت؛ بگوییم وضع اقتصادی این طور، گرانی آن طور، فوتبال آن طور، پس مردم نمی‌آیند! می‌شود این را گفت؛ اما درست نیست.
اینها عواملی در گوشه و کنار هستند و البته تأثیراتی هم دارند - بی تأثیر نیستند - اما عامل این که ما ببینیم در نماز جمعه ی ما جوانی حضور ندارد، یا بسیار معدود حضور دارد، یا با شوق و رغبت نمی‌آید، این نیست. اصل قضیه این است که این مرکز باید جاذبه داشته باشد، تا بکشاند. اگر جاذبه داشت، خواهد کشاند؛ حتی از پای تلویزیون هم هرگونه انسانی را می‌کشاند. ما نباید این مرکز به این مهمی را رها بکنیم؛ اساس کار ما این جاست. نماز جمعه است که دلها را محکم و ایمانها را قوی می‌کند؛ شجاعت اقدام به افراد می‌بخشد و این سربازان عظیم و این جنودالله را در هنگام لزوم به کار می‌اندازد. اگر این حربه کند شد، بسیاری از مشکلات به وجود خواهد آمد. [۲۳]

راهکارهای اجتماعی و حکومتی

۱. پرهیز از اختلاف:
« گاهی در بعضی از شهرها دیده می شود که بین بعضی از مسؤولان، یا بعضی از اهل علم، یا بعضی از اصحاب و شؤون مختلف، اختلافاتی وجود دارد؛ مردم نه حال نماز جمعه، نه حال نماز جماعت، نه حال راهپیمایی، نه حال کارهای گوناگون را دارند؛ اصلا دلمرده‌اند. وحدت و اتفاق و هماهنگی و نزدیکی به هم، به مردم شور و نشاط می‌دهد. این جا بحمدالله این طور است؛ ما باید این را هرچه بیشتر کنیم. [۲۴]
۲.انتصاب خطیب توانا، مقبول، باسواد، با تقوا:
«اگر ما بی تقوایی کردیم و بر اثر بی تقوایی ما ضایعه یی پیش آمد، ضایعه بر اسلام پیش می‌آید، نه بر ما؛ آن وقت وزر و وبالش به گردن ماست، روسیاهیش متعلق به ماست. هر وقت این داستان به یادم می‌آید، تکان می‌خورم. در شهری از شهرهای مسلمانان، محلهٔ مسیحی نشینی بود و دختری از مسیحیها عاشق اسلام شده بود و رغبت به اسلام پیدا کرده بود. او به کلیسا نمی‌رفت، در مراسم دینی شرکت نمی‌کرد و پدر و مادر او درمانده بودند که با این دختر چه بکنند. مؤذن یا قرآن خوان بدصدایی پیدا شد، پدر آن دختر پول داد و گفت بیا نزدیک خانهٔ ما اذان بگو! او هم رفت و اذان گفت. وقتی صدای نکرهٔ او بلند شد، همهٔ مردم آن محل متوحش شدند. این دختر گفت: چه صدایی است؟ پدر پاسخ گفت: چیزی نیست، اذان مسلمانان است. دختر گفت: عجب! مسلمانان اینند؟ عشق اسلام از دلش رفت! مولوی این داستان را در کتاب مثنوی نقل می‌کند. این کتاب، کتاب پرحکمتی است. این هم یک حکمت است که واقعیت دارد. [۲۵]
۳.آگاه کردن مردم نسبت به آثارنماز جمعه:
۴.تهیه امکانات مناسب؛ مصلی بزرگ، مجهز، نزدیک به مرکز شهر، آماده کردن وسیله ایاب و ذهاب،تهیه هدایای جزیی برای نونهالان
۵.اصلاح رفتار متدینین، که منجر به بد بینی سایر افراد می‌شود؛

راهکارهای شخصی

۱. احساس مسئولیت و تقویت انگیزه مومنان:
۲. پرهیز از تنبلی و راحت طلبی:
۳. معرفت پیدا کردن به نماز جمعه:

شرایط نماز جمعه

علاوه بر شرائط نمازهای یومیه، چند شرط دیگر دارد: [۲۶]

حضور پنج نفر

حدّ اقلّ نمازگزاران که امام هم یکی از آنهاست باید پنج نفر باشند و به کمتر از آن منعقد نمی‌شود.
اگر بعضی از افراد جماعت بروند و عدد مطلوب یعنی حدّ اقل نمازگزاران کم شود هر چند بعد از خطبه باشد و آن افراد برنگردند یا کسانی دیگر به جای آنها نیایند و حدّ اقلّ عدد تکمیل نشود، جمعه منعقد نمی‌گردد و از باقی مانده جمعه ساقط می‌شود.
اگر افرادی که در بین خطبه رفته بودند قبل از گذشتن وقت برگردند نماز جمعه را باید بخوانند، و تکرار آن چه از خطبه شنیده شده بود در صورتی که موالات عرفیّه بهم نخورده باشد واجب نیست و الّا احوط تکرار خطبه است، و هم چنین اگر افرادی که بعد از خطبه رفته بودند پیش از نماز برگردند. هر گاه به واسطهٔ رفتن چند نفر عدد کم شود و به جای آنها از کسانی که خطبه را گوش نکرده‌اند عدد تکمیل گردد، ظاهر این است که تکرار خطبه لازم باشد زیرا که عدد مذکور «پنج یا هفت نفر» در استماع خطبه ظاهراً شرط است، هر چند جایز است دیگران که خطبه را گوش نداده‌اند به آنها در نماز ملحق شوند.
عدول از نماز جمعه به نماز ظهر صحیح نیست.

ایراد دو خطبه

در خطبه‌های نماز جمعه چه مطالبی باید بیان شود:
نماز جمعه دارای دو خطبه است که مانند اصل نماز، واجب بوده و باید توسط امام جمعه ایراد شود. بدون این دو خطبه نماز جمعه محقق نمی‌شود.
واجب است دو خطبه را قبل از نماز جمعه بخواند و اگر اول نماز جمعه را به جا آورد باطل است. [۲۷]جائز است دو خطبه نماز جمعه قبل از ظهر شرعی ایراد شود [۲۸] به طوری که پایان خطبه‌ها با ظهر شرعی مصادف باشد ولی احتیاط مستحب آن است که آنها را در وقت ظهر بخواند.
در خطبه اول واجب است حمد الهی، گرچه به هر لفظی که حمد الهی محسوب شود جایز است، ولی احتیاط مستحب آن است که به لفظ جلاله «اللّٰه» باشد و احتیاط واجب آن است که پس از آن به ثنای الهی بپردازد و سپس به پیغمبر اسلام درود فرستد و واجب است مردم را به تقوی سفارش کند و یک سوره کوچک از قرآن را بخواند.
و در خطبه دوم نیز حمد و ثنای الهی به صورتی که ذکر شد و درود بر پیغمبر اسلام واجب است. و احتیاط واجب آن است که در این خطبه نیز به تقوی سفارش کند و سوره کوچکی از قرآن تلاوت نماید. و احتیاط مستحب و مؤکد آن است که در خطبهٔ دوم پس از درود بر پیغمبر صلی اللّٰه علیه و آله و سلم به ائمه معصومین علیهم السلام نیز درود بفرستد و برای مؤمنین استغفار کند. و بهتر است از خطبه‌های منسوب به امیر المؤمنین علیه السلام یا آن چه از ائمه معصومین علیهم السلام وارد شده انتخاب کند.
بهتر است امامِ خطیب، بلیغ باشد و به تناسب اوضاع و احوال سخن گوید و عبارات فصیح و روان به کار برد، به حوادثی که در سراسر عالم بر مسلمین می‌گذرد بخصوص حوادث منطقه خود، آشنا باشد. مصالح اسلام و مسلمین را تشخیص دهد. چنان شجاع باشد که در راه خدا از ملامت و نکوهش احدی بیم به خود راه ندهد، در اظهار حق و ابطال باطل بر حسب شرایط زمان و مکان صراحت داشته باشد، اموری از قبیل مواظبت در اوقات نماز و عمل به روش صلحا و اولیاء خدا را که موجب تأثیر کلام او در مردم است رعایت کند، کارهای او با مواعظ و وعد و وعیدهایش تطبیق نماید، از آن چه که موجب سبکی او و کلامش می‌شود حتی از قبیل پرگویی، شوخی و بیهوده گویی بپرهیزد و همه این امور را تنها برای خداوند رعایت کند و هدفش اعراض از دنیا پرستی و ریاست طلبی باشد که سر سلسلهٔ همهٔ گناهان است، تا کلامش در جان مردم مؤثر افتد.
بهتر است امام خطیب در خطبه نماز جمعه مصالح دین و دنیای مسلمین را تذکر دهد و مردم را در جریان مسائل زیانبار و سودمند کشورهای اسلامی و غیر اسلامی قرار دهد و نیازهای مسلمین را در امر معاد و معاش تذکر دهد و از امور سیاسی و اقتصادی آن چه را که در استقلال و کیان مسلمین نقش مهمی دارد گوشزد کند و کیفیت صحیح روابط آنان را با سایر ملل بیان نماید و مردم را از دخالتهای دول ستمگر و استعمارگر در امور سیاسی و اقتصادی مسلمین که منجر به استعمار و استثمار آنها می‌شود برحذر دارد.
خلاصه، نماز جمعه و دو خطبه آن نظیر حج و مراکز تجمع آن و نمازهای عید فطر و قربان و غیره از سنگرهای بزرگی است که متأسفانه مسلمانان از وظائف مهم سیاسی خود در آن غافل مانده‌اند، چنانچه از سایر پایگاه‌های عظیم سیاست اسلام هم غافلند. اسلام دین سیاست آن هم در همه شئون آن است و کسی که در احکام قضایی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی اسلام اندکی تأمل کند متوجه این معنی می‌شود. هر کس گمان کند دین از سیاست جدا است، جاهلی است که نه اسلام را می‌شناسد و نه سیاست را.
مستحب است امام خطیب در زمستان و تابستان عمامه داشته باشد و ردایی از برد یمنی یا عدنی به پوشد و خود را بیاراید، تمیزترین لباسهای خود را به پوشد و بوی خوش به کار برد به طوری که با وقار و سکینه باشد و قبل از خطابه هنگامی که مؤذن اذان می‌گوید او بر منبر نشسته باشد تا اذان به پایان رسد و خطبه را آغاز کند و هنگام صعود بر منبر خطابه روبروی مردم بایستد و سلام کند و مردم نیز با چهره‌های خود از او استقبال کنند و به چیزی از قبیل کمان و شمشیر (اسلحه) و عصا تکیه کند. و مردم نیز خود را روبروی او قرار دهند.
واجب است امام جمعه شخصاً و در حال ایستاده به ایراد خطبه بپردازد و اگر نتواند خطبه‌ها را در حال ایستاده بخواند، باید دیگری به ایراد خطبه بپردازد و امامت نماز را هم به عهده گیرد. و اگر هیچ کس برای ایراد خطبه‌ها در حال ایستاده پیدا نشود، نماز جمعه ساقط و نماز ظهر واجب است.
احتیاط مستحب آن است که در هنگام موعظه و سفارش به تقوی صدای خود را چنان بلند نماید که همه حاضرین مواعظ او را بشنوند و در مجامع بزرگ به توسط بلندگوها به خطبه بپردازد تا تشویق و تحذیر و مسائل مهمه را به گوش همگان برساند.احتیاط مستحب آن است که امام در حال خطبه سخنی غیر مربوط به خطبه‌ها نگوید البته در فاصله بین خطبه‌ها و نماز سخن گفتن بلا مانع است.واجب است امام پس از خطبه اول مقدار کمی بنشیند و سپس به خطبه دوم بپردازد.احتیاط مستحب آن است که امام و مستمعین در حال خطبه واجد طهارت کامل که برای نماز معتبر است باشند.احتیاط مستحب آن است که مأمومین در حال خطبه روبروی امام بوده و بیش از مقداری که در نماز می‌توانند خود را از قبله منحرف کنند، رو برنگردانند.. [۲۹]

مسافت بین دو نماز جمعه بیش از یک فرسخ باشد

اگر در کمتر از مسافت یک فرسخ دو نماز جمعه هم زمان و با هم برپا شد، هر دو نماز باطل است.هر گاه یکی از این دو نماز پیشتر از دوّمی منعقد شد، هر چند به تکبیره الإحرام باشد «به این معنی که امام جماعت یکی از دو نماز تکبیره الإحرام را جلوتر از امام جماعت نماز دوّم گفت» دوّمی باطل و اوّلی صحیح است، خواه سبقت گیرنده بداند که نماز جمعهٔ دیگری بعد از شروع او منعقد شده یا نداند و در صورتی که بداند جمعهٔ دیگری در کمتر از مسافت اقامه می‌شود، و سبقت بگیرد این دانستن ضرر بجواز سبقت ندارد. در باطل بودن جمعهٔ دوّم فرقی نیست بین این که بدانند جمعهٔ دیگری منعقد است یا ندانند.

همهٔ شرائطی که در نماز جماعت معتبر است در نماز جمعه نیز لازم است، مانند نبودن حائل، بالاتر نبودن جای امام، فاصله بیش از حدّ نداشتن و غیر اینها.
همه شرائطی که در امام جماعت لازم است باید در امام جمعه هم باشد مانند عقل، ایمان، حلال زادگی و عدالت. ولی امامت کودکان و زنان در نماز جمعه جایز نیست اگر چه در نمازهای دیگر برای خودشان جایز باشد.


کیفیت نماز جمعه

نماز جمعه دو رکعت است و کیفیت آن مانند نماز صبح است و مستحب است که حمد و سوره با صدای بلند خوانده شود و در رکعت اول بعد از حمد، «سوره جمعه» و در رکعت دوم، «سوره منافقون» را قرائت نمایند.
نماز جمعه دارای دو قنوت است، قنوت اول قبل از رکوع رکعت اول و قنوت دوم پس از رکوع رکعت دوم است.
احتیاط آن است که قرائت حمد و سوره در نماز جمعه به جهر یعنی بلند خوانده شود.
مستحبّ است در رکعت اوّل بعد از حمد سورهٔ جمعه و در رکعت دوّم بعد از حمد سورهٔ منافقین خوانده شود.
هر گاه در رکعت اوّل شروع به سورهٔ جمعه و در رکعت دوّم شروع به سورهٔ منافقین نمود، احوط آن است که به غیر آنها عدول نکند.

شرایط نمازگزار

نماز جمعه بر کسی که واجد شرایط ذیل باشد واجب می‌شود:
اوّل: آن که بالغ باشد، پس بر شخص نابالغ واجب نمی‌شود.
دوّم: آن که عاقل باشد و بر دیوانه واجب نیست.
سوّم: آن که مرد باشد و بر زن واجب نیست [۳۰].

نماز جمعه بر چه کسانی واجب نیست

۱. بر مسافر واجب نیست.
۲. بر نابینا هر چند برای او مشقّت نداشته باشد نماز جمعه واجب نیست.
۳. بر شخص مریض و بیمار واجب نیست.
۴. بر کسی که پایش شل یا لنگ است و انجام نماز برای او حرجی باشد واجب نیست.
۵. بر پیر مردی که به جا آوردن نماز جمعه برایش حرجی باشد واجب نیست هم چنان که سایر واجبات از او ساقط می‌شود.
۶. کسی که دو فرسخ از محلّ نماز دور باشد و نتواند در کمتر از این مسافت آن را به جا آورد واجب نیست، هر گاه کسی که به جهت دارا نبودن شرایط مذکوره جمعه بر او واجب نیست خود را به زحمت انداخته و حاضر شد و نماز جمعه را به جا آورد نماز جمعه اش صحیح است (بجز دیوانه و بچّهٔ غیر ممیّز) بلکه بر چنین شخصی بعد از حضور عیناً واجب می‌شود بنا بر قول به وجوب عینی، جز کسی که اقامهٔ جمعه بر او حرجی باشد ولی ظهر حرجی نباشد و امّا طفل غیر ممیّز یا نابالغ گرچه نه جمعه و نه ظهر بر او واجب است زیرا تکلیفی ندارد لکن بعید نیست که فقط جمعه برای او با اجتماع سایر شرایط مشروع باشد نه ظهر.

فتاوای مراجع تقلید عصر حاضر

امام خمینی(رضوان الله علیه):
در زمان غیبت ولی عصر عجل اللّٰه تعالی فرجه الشریف نماز جمعه واجب تخییری است یعنی مکلف می‌تواند روز جمعه به جای نماز ظهر نماز جمعه بخواند ولی جمعه، افضل است و ظهر، أحوط و احتیاط بیشتر در آن است که هر دو را به جا آورند.
بر هر مرد مکلف آزاد غیر مسافری که نابینا، بیمار و پیر فرتوت نباشد، نماز جمعه واجب تخییری است البته در صورتی که فاصله او تا محل اقامهٔ جمعه بیش از دو فرسخ نباشد بنا بر این بر کسانی که فاقد یکی از این شروط باشند حرکت به سوی نماز جمعه به فرض این که وجوب تعیینی هم داشته باشد واجب نیست گرچه حضور در آن بر ایشان هیچ مشقتی نداشته باشد. [۳۱]
آیت الله مکارم شیرازی:
به هنگام تشکیل حکومت اسلامی، احتیاط در انجام نماز جمعه است.

حضرت آیت اللّٰه بهجت :
در زمان غیبت نماز جمعه واجب تخییری است و کفایت از نماز ظهر می‌کند.

آیت الله صافی گلپایگانی:
به جا آوردن نماز جمعه در عصر حاضر «زمان غیبت» اگر شرائطی که بیان خواهد شد موجود باشد احتیاطاً و برجاءِ مطلوبیت جایز است، بلکه این احتیاط مستحسن است، و احوط و اولی برای غیر فقیه عادل آن است که در اقامهٔ نماز جمعه از فقیه عادل اذن بگیرد.

آیت الله سیستانی:
مکلف در روز جمعه مخیر است که نماز جمعه را بخواند در صورتی که شرایطش موجود باشد، یا نماز ظهر به جا آورد، اگر نماز جمعه را به جا آورد کفایت از ظهر می‌کند. [۳۲]

(استفتاءات از مقام معظم رهبری)
[س ۶۰۶ شرکت در نماز جمعه]
س ۶۰۶: نظر جناب عالی در بارهٔ شرکت در نماز جمعه با توجه به این که در عصر غیبت حضرت حجت «عجل اللّٰه تعالی فرجه الشریف» به سر می‌بریم، چیست؟ اگر افرادی اعتقاد به عدالت امام جمعه نداشته باشند، آیا تکلیف شرکت در نماز جمعه از آنان ساقط می‌شود؟
ج: هر چند نماز جمعه در عصر حاضر واجب تخییری است و حضور در آن واجب نیست، ولی با توجه به فوائد و آثار شرکت در آن، سزاوار نیست که مؤمنین خود را از برکات حضور در این نماز به مجرد تشکیک در عدالت امام جمعه و یا عذرهای واهی دیگر، محروم سازند.
[س ۶۰۷ معنای وجوب تخییری نماز جمعه]
س ۶۰۷: معنای وجوب تخییری در مسأله نماز جمعه چیست؟
ج: معنای آن این است که مکلّف در ادای فریضهٔ واجب ظهر روز جمعه بین خواندن نماز جمعه یا نماز ظهر مخیر است.
[س ۶۰۸ شرکت نکردن در نماز جمعه]
س ۶۰۸: نظر جناب عالی در مورد شرکت نکردن در نماز جمعه بر اثر بی مبالاتی، چیست؟
ج: ترک حضور و شرکت نکردن در نماز عبادی سیاسی جمعه به خاطر اهمیت ندادن به آن، شرعاً مذموم است.
[س ۶۰۹ نماز جمعه واجب تخییری است]
س ۶۰۹: بعضی از مردم به دلیل عذرهای واهی و گاهی بر اثر اختلاف دیدگاه‌ها، در نماز جمعه شرکت نمی‌کنند، نظر جناب عالی در این باره چیست؟
ج: نماز جمعه هر چند واجب تخییری است، ولی خودداری از شرکت در آن بصورت دائمی وجه شرعی ندارد.
[س ۶۱۰ اقامۀ نماز جماعت ظهر هم زمان با اقامۀ نماز جمعه]
س ۶۱۰: آیا اقامهٔ نماز جماعت ظهر هم زمان با اقامهٔ نماز جمعه در مکان دیگری نزدیک محل اقامهٔ نماز جمعه جایز است؟
ج: این کار فی نفسه اشکال ندارد و موجب برائت ذمّه مکلّف از فریضهٔ ظهر جمعه می‌شود، زیرا در عصر حاضر، نماز جمعه واجب تخییری است، ولی با توجه به این که اقامهٔ نماز جماعت ظهر در روز جمعه در مکانی نزدیک محل اقامه نماز جمعه باعث تفرقهٔ صفوف مؤمنین می‌شود و چه بسا در نظر مردم بی احترامی و اهانت به امام جمعه و کاشف از بی اعتنایی به نماز جمعه است، بنا بر این سزاوار است که مؤمنین اقدام به انجام آن نکنند، و حتی در صورتی که مستلزم مفاسد و حرام باشد، واجب است از اقامهٔ آن اجتناب کنند.
[س ۶۱۱ خواندن نماز ظهر در فاصلۀ زمانی بین نماز جمعه و نماز عصر]
س ۶۱۱: آیا خواندن نماز ظهر در فاصلهٔ زمانی بین نماز جمعه و نماز عصر، جایز است؟ اگر نماز عصر را شخصی غیر از امام جمعه بخواند، آیا اقتدا به او در نماز عصر جایز است؟
ج: نماز جمعه مجزی از نماز ظهر است، ولی خواندن آن بعد از نماز جمعه از باب احتیاط اشکال ندارد و اقتدا در نماز عصر روز جمعه به غیر امام جمعه اشکال ندارد، ولی هر گاه بخواهد با مراعات احتیاط در خواندن نماز ظهر پس از خواندن نماز جمعه نماز عصر را به جماعت بخواند، احتیاط کامل این است که به کسی اقتدا نماید که نماز ظهر را احتیاطاً بعد از نماز جمعه خوانده است.
[س ۶۱۲ اگر امام جمعه نماز ظهر را بعد از نماز جمعه نخواند]
س ۶۱۲: اگر امام جمعه نماز ظهر را بعد از نماز جمعه نخواند، آیا مأموم می‌تواند آن را احتیاطاً به جا آورد؟
ج: برای او جایز است.
[س ۶۱۳ آیا بر امام جمعه کسب اجازه از حاکم شرع واجب است]
س ۶۱۳: آیا بر امام جمعه کسب اجازه از حاکم شرع واجب است؟ مراد از حاکم شرع چه کسی است؟ و آیا این حکم در شهرهای دور دست هم جاری است؟
ج: اصل جواز امامت برای اقامهٔ نماز جمعه متوقف بر این اجازه نیست، ولی ترتب احکام نصب وی برای امامت جمعه متوقف بر این است که منصوب از طرف ولی امر مسلمین باشد و این حکم شامل هر سرزمین و شهری که ولی امر مسلمین در آن حاکم و مطاع است، می‌شود.
[س ۶۲۵ کسی که نمازش شکسته است]
س ۶۲۵: کسی که نمازش شکسته است آیا می‌تواند آن را به صورت جماعت پشت سر امام جمعه بخواند؟
ج: نماز جمعه از مأموم مسافر صحیح و مجزی از نماز ظهر است.
[س ۶۲۹ اگر مأموم چیزی از خطبه‌های نماز جمعه را درک نکند]
س ۶۲۹: اگر مأموم چیزی از خطبه‌های نماز جمعه را درک نکند، بلکه فقط هنگام نماز حاضر شود و به امام جمعه اقتدا نماید. آیا نماز او صحیح و مجزی است؟
ج: نماز او صحیح و مجزی است، حتی اگر امام را در رکوع رکعت آخر نماز جمعه درک کند [۳۳].

مستحبّات نماز جمعه

برای امام جمعه چند چیز مستحبّ است:
(۱) در حال خطبه خواندن امام رو به مردم بایستد.
(۲) بلیغ و توانا در سخن گفتن و موقع شناس باشد.
(۳) مواظب بر نمازهای خود در وقتشان باشد.
(۴) بر انجام اوامر الهی حتّی مستحبّات حریص باشد.
(۵) نواهی الهی حتّی مکروهات را ترک نماید.
(۶) از شبهات اجتناب نماید.
(۷) از سخنان بیهوده خودداری کند
تا مواعظ او در نفوس افراد تأثیر بیشتری داشته باشد.
(۸) در حال نماز در زمستان و تابستان عمّامه بگذارد.
(۹) در حال نماز رداء بر دوش داشته باشد چه عبا باشد چه بُرد یمانی یا غیر اینها.
(۱۰) هنگام ایراد خطبه تکیه بر عصا یا شمشیر یا غیر آن بنماید.
(۱۱) هنگام روبرو شدن با مأمومین سلام بنماید.
(۱۲) قبل از خواندن خطبه‌ها مادامی که مؤذّن مشغول اذان است امام بنشیند [۳۴].

مکروهات نماز جمعه

آن چه بر امام و مأمومین هنگام ایراد خطبه کراهت دارد:
(۱) آن که خطیب در حال خطبه به غیر از خطبه سخن دیگر بگوید، و أحوط ترک آن است.
(۲) آن که مأمومین هنگام ایراد خطبه‌ها حرف بزنند، بنا بر احتیاط آنها نیز حرف نزنند و أحوط بر مأمومین آن است که خطبه‌ها را به دقّت گوش کنند و توجّه به مواعظ خطیب بنمایند.
اگر خطیب در اثناء خطبه حرف بزند که صورت خطبه به هم بخورد خطبه باطل می‌شود و هم چنین هر کاری که موجب محو صورت خطبه شود مانند راه رفتن زیاد یا چیز خوردن زیاد یا کار دیگری از این قبیل که هر کس ببیند نگوید دارد خطبه می‌خواند.
و به عنوان تیمّن و تبرّک، ملخّص خطبهٔ حضرت امیر المؤمنین علیه السلام را ذکر می‌نماییم: «الحمد اللّٰه الولیّ الحمید ..» سپس خطیب به زبان حاضرین موعظه و نصیحت نموده و آنها را از مسائل مهمّ روز آگاه و به وظائف شرعیّه آشنا می‌نماید آن گاه یک سوره از سوره‌های کوچک قرآن را «سورهٔ توحید یا و العصر یا کوثر» بخواند و مقدار کمی بنشیند و بلند شود بعد خطبهٔ دوّم را بخواند: «الحمد للّٰه نحمده و نستعینه ..».

مآخذ

قرآن کریم
الصحیفه السجادیه، علی بن الحسین علیه السلام، امام چهارم‏
بحار الأنوار، اصفهانی، مجلسی دوم، محمد باقر بن محمد تقی، ۳۳ جلد، مؤسسه الطبع و النشر، بیروت - لبنان، اول، ۱۴۱۰ ه‍ ق
تفسیر قمی، قمی علی بن ابراهیم، قرن: سوم، ناشر: دار الکتاب، مکان چاپ: قم
توضیح المسائل (محشّٰی - امام خمینی)، امام خمینی(رضوان الله علیه)، سید روح اللّٰه موسوی، ۲ جلد، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، قم - ایران، هشتم، ۱۴۲۴ ه‍ ق
خطبه‌های نماز جمعه، خامنه‌ای(حفظه الله) (رهبر معظم انقلاب اسلامی)، سید علی، سایت دفتر معظم له
دوازده رسالهٔ فقهی دربارهٔ نماز جمعه، جعفریان، رسول، در یک جلد، ، قم، اول، ۱۴۲۳ ه‍ ق
الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه (المحشّٰی - کلانتر)، عاملی، شهید ثانی، زین الدین بن علی، ۱۰ جلد، کتابفروشی داوری، قم - ایران، اول، ۱۴۱۰ ه‍ ق
الشهاب الثاقب فی وجوب صلاه الجمعه العینی، کاشانی، فیض، محمد محسن ابن شاه مرتضی، در یک جلد، مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، بیروت - لبنان،ناشر: دفتر نشر الهادی‏، مکان چاپ: قم‏
صلاه الجمعه (للحائری)، یزدی، مرتضی بن عبد الکریم حائری، در یک جلد، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، قم - ایران، سوم، ۱۴۱۸ ه‍ ق
المیزان فی تفسیر القرآن، محمد حسین طباطایی، ترجمه: موسوی همدانی سید محمد باقر،قرن: چهاردهم،ناشر: دفتر انتشارات اسلامی جامعهٔ مدرسین حوزه علمیه قم،دمکان چاپ: قم
مجمع البیان فی تفسیر القرآن، طبرسی فضل بن حسن، قرن: ششم، انتشارات ناصر خسرو، مکان چاپ: تهران، سال چاپ: ۱۳۷۲ ش
نماز جمعه، مولی محمد بن حسن، در یک جلد، مؤسسه دائره المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت علیهم السلام، قم - ایران، اول، ۱۴۲۶ ه‍ ق
من لا یحضره الفقیه‏، ابن بابویه، محمد بن علی‏، تاریخ وفات مؤلف: ۳۸۱ ق‏، تعداد جلد: ۴، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، مکان چاپ: قم‏، سال چاپ: ۱۴۱۳ ق‏
الوافی‏، فیض کاشانی، محمد محسن بن شاه مرتضی‏، تاریخ وفات مؤلف: ۱۰۹۱ ق‏، تعداد جلد: ۲۶، ناشر: کتابخانه امام أمیر المؤمنین علی علیه السلام‏، مکان چاپ: اصفهان‏، سال چاپ: ۱۴۰۶ ق‏
وسائل الشیعه، عاملی، حرّ، محمد بن حسن، ۳۰ جلد، مؤسسه آل البیت علیهم السلام، قم - ایران، اول، ۱۴۰۹ ه‍ ق

کتابها

کتاب از آزادی تا شهادت،خطبه‌های آیت الله طالقانی
چهل حدیث نماز جمعه و جماعت، محمود لطیفی
رسالت و جایگاه نماز جمعه، سید رضا تقوی
مباحثی پیرامون نماز جمعه، دبیر خانه مرکزی نماز جمعه کتاب دوازده رساله فقهی دربارهٔ نماز جمعه ،نویسنده: جعفریان، رسول، زبان: عربی و فارسی ، تعداد جلد: ۱ ، ناشر: مؤسسه انصاریان ، تاریخ نشر: ۱۴۲۳ ه‍ ق ، چاپ: قم- ایران
کتاب نماز جمعه، نویسنده: مولی محمد بن حسن ، زبان: فارسی ، حقق/ مصحح: زهرا رجایی موسوی، ناشر: مؤسسه دائره المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت علیهم السلام ، تاریخ نشر: ۱۴۲۶ ه‍ ق ، نوبت چاپ: اول چاپ: قم- ایران

مقالات

نقش نماز جمعه در تعالی فرهنگ، محل انتشار: همایش ملی تعالی فرهنگ از دیدگاه قرآن و عترت، فارسی، سال انتشار ۱۳۹۰،
اهمیت نماز جمعه در اسلام، روزنامه کیهان، سال انتشار مرداد ۸۳
مقاله‌ای دربارهٔ نماز جمعه به قلم حجت الاسلام مصباحی سرشت امام جمعه شهر باغستان

پانویس

  1. وسائل الشیعه؛ ج 7، ص: 379
  2. وسائل الشیعه؛ ج 7، ص: 378
  3. بحار الأنوار (ط - بیروت) ج‏20 126 باب 12 غزوه أحد و غزوه حمراء الأسد ..... ص : 14
  4. الکافی (ط - الإسلامیه) ج‏3 415 باب فضل یوم الجمعه و لیلته ..... ص : 413
  5. الکافی (ط - الإسلامیه) ج‏3 417 باب التزین یوم الجمعه ..... ص : 417
  6. بحار الأنوار (ط - بیروت) ج‏81 156 باب 13 الأذان و الإقامه و فضلهما و تفسیرهما و أحکامهما و ص : 103
  7. الوافی ج‏8 1125 18 ..... ص : 1125
  8. خطبه‌های نماز جمعه ی تهران 19/11/1369
  9. بحار الأنوار؛ ج 86، ص: 122
  10. وسائل الشیعه؛ ج 7، ص: 295
  11. سخنرانی در دیدار با گروهی از روحانیون و مردم رفسنجان 21/07/1368
  12. خطبه‌های نماز جمعه ی تهران 08/08/1377
  13. وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح19
  14. سخنرانی در مراسم بیعت ائمهٔ جمعهٔ سراسر کشور به اتفاق رئیس مجلس خبرگان 12/04/1368
  15. سخنرانی در دیدار با فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و رؤسای دفاتر نمایندگی ولی فقیه در این نهاد 29/06/1369
  16. وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح10
  17. قَالَ النَّبِیُّ ص فِی خُطْبَهٍ طَوِیلَهٍ نَقَلَهَا الْمُخَالِفُ وَ الْمُؤَالِفُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَرَضَ عَلَیْکُمُ الْجُمُعَهَ- فَمَنْ تَرَکَهَا فِی حَیَاتِی أَوْ بَعْدَ مَوْتِی- اسْتِخْفَافاً بِهَا أَوْ جُحُوداً لَهَا- فَلَا جَمَعَ اللَّهُ شَمْلَهُ- وَ لَا بَارَکَ لَهُ فِی أَمْرِهِ- أَلَا وَ لَا صَلَاهَ لَهُ- أَلَا وَ لَا زَکَاهَ لَهُ- أَلَا وَ لَا حَجَّ لَهُ- أَلَا وَ لَا صَوْمَ لَهُ- أَلَا وَ لَا بِرَّ لَهُ حَتَّی یَتُوبَ وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح28
  18. جَاءَ أَعْرَابِیٌّ إِلَی النَّبِیِّ ص یُقَالُ لَهُ قُلَیْبٌ- فَقَالَ لَهُ یَا رَسُولَ اللَّهِ- إِنِّی تَهَیَّأْتُ إِلَی الْحَجِّ کَذَا وَ کَذَا مَرَّهً فَمَا قُدِّرَ لِی- فَقَالَ لِی «4» یَا قُلَیْبُ عَلَیْکَ بِالْجُمُعَهِ- فَإِنَّهَا حَجُّ الْمَسَاکِینَوسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح17
  19. وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح26
  20. عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: السَّاعَهُ الَّتِی یُسْتَجَابُ فِیهَا الدُّعَاءُ یَوْمَ الْجُمُعَهِ- مَا بَیْنَ فَرَاغِ الْإِمَامِ مِنَ الْخُطْبَهِ- إِلَی أَنْ یَسْتَوِیَ النَّاسُ فِی الصُّفُوفِ- وَ سَاعَهٌ أُخْرَی مِنْ آخِرِ النَّهَارِ إِلَی غُرُوبِ الشَّمْسِ وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 30 ح1
  21. وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح7
  22. وسائل الشیعه؛ ج 7، باب 1 ح9
  23. سخنرانی در آغاز هفتمین گردهمایی ائمهٔ جمعهٔ سراسر کشور 25/06/1370
  24. سخنرانی در جمع روحانیون و طلاب حوزهٔ علمیه و ائمهٔ جمعه و جماعات استان بوشهر 11/10/1370
  25. سخنرانی در دیدار با مسؤولان و کارگزاران نظام جمهوری اسلامی ایران 23/05/1370
  26. صلاه الجمعه (للحائری)؛ ص: 255
  27. توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 849
  28. مکارم: احتیاط واجب آن است که بعد از ظهر بخوانند.
  29. توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 852
  30. زنان می‌توانند در نماز جمعه شرکت کنند و نمازشان صحیح است و مجزی از نماز ظهر است اما به تنهایی بدون شرکت مردان نمی‌توانند نماز جمعه تشکیل دهند چنانکه نمی‌توانند مکمل عدد لازم 5 نفر هم باشند زیرا نماز جمعه تنها با شرکت مردان منعقد می‌شود.
  31. توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 846
  32. توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 862
  33. توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 880
  34. توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 865