الگو:مقاله پیشنهادی: تفاوت بین نسخه‌ها

از پژوهشکده امر به معروف
پرش به: ناوبری، جستجو
 
(۷ نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است)
سطر ۱: سطر ۱:
<h2 class="headsrc">پرداخت رشوه </h2>
+
<h2 class="headsrc">اشتغال و کسب درآمد از کار حرام</h2>
مفهوم رشوه<br />
+
مقدمه<br/>
واژه رشوه از ماده رشا و به معنای ریسمان است. تناسب رشوه با ریسمان هم از این جهت است که به وسیله ریسمان آب از چاه بیرون می‌آید و به وسیله رشوه برای خواسته‌ها چاره جویی می‌شود.<br />
+
اسلام انسان را در کسب روزی و به دست آوردن متاع زندگی آزاد گذارده، امّا هرگز اجازه نمی‌دهد که درآمد از مسیرهای غیر شرعی و حرام وارد زندگی انسان شود. راه‌های کسب درآمد حرام در جامعه بسیار است از جمله کسب به وسیله زنا، فحشا، معاملات نامشروع مانند: رشوه خواری، دزدی، کم فروشی، قمار، ربا، رانت خواری، غشَ در معامله، احتکار نیازمندی‌های مردم و فروش سگ و خوک و شراب... که این کارها اگر چه موجب سود شخصی می‌شود ولی ضرر و بدبختی آن برای اشخاص دیگر یا افراد جامعه می‌باشد کسب درآمد از این طرق جرم و گناه است و کیفر و عذاب سختی در دنیا و آخرت برای آنها وعده داده شده است.<br/>
در کتاب المعجم الوسیط رشوه را معنا کرده به (ما یعطی لقضا مصلحه او ما یعطی لاحقاق باطل او ابطال حق) یعنی آنچه که به خاطر مصلحتی یا حق نمایاندن باطلی و باطل نمودن حقی داده می‌شود. در کتاب تاج العروس نیز معنا کرده است به آنچه شخص به حاکم یا غیر حاکم می‌دهد تا به سود او حکم کند یا او را به آنچه می‌خواهد وادار کند.<br />
+
[[اشتغال و کسب درآمد از کار حرام|<big>'''ادامه مطلب'''</big>]]
در اصطلاح نیز معنای رشوه با معنای لغوی آن تفاوت چندانی نمی‌کند و آن هر چیزی است که به قاضی و کارگزاران دولت در مقابل انجام کار موظف که از انجام آن استنکاف می‌ورزند و یا در مقابل ابطال حق و احیای باطل و یا حتی برای قضاوت صحیح پرداخت شود در اصطلاح به آن رشوه می‌گویند. با توجه به این معنا شهید ثانی در کتاب روضه البهیه می‌فرماید رشوه آن است که قاضی مالی را از طرفین دعوا یا یکی از آن دو یا از فرد ثالثی بگیرد تا حکم صادر کند یا راهگشای حکم شود یعنی قاضی یکی از دو طرف را راهنمایی کند تا به پیروزی برسد، در این باره تفاوتی نمی‌کند که در مقابل گرفتن مال به حق حکم کند یا به باطل.<br />
+
[[پرداخت رشوه  |<big>'''ادامه مطلب'''</big>]]
+

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ خرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۰۳

اشتغال و کسب درآمد از کار حرام

مقدمه
اسلام انسان را در کسب روزی و به دست آوردن متاع زندگی آزاد گذارده، امّا هرگز اجازه نمی‌دهد که درآمد از مسیرهای غیر شرعی و حرام وارد زندگی انسان شود. راه‌های کسب درآمد حرام در جامعه بسیار است از جمله کسب به وسیله زنا، فحشا، معاملات نامشروع مانند: رشوه خواری، دزدی، کم فروشی، قمار، ربا، رانت خواری، غشَ در معامله، احتکار نیازمندی‌های مردم و فروش سگ و خوک و شراب... که این کارها اگر چه موجب سود شخصی می‌شود ولی ضرر و بدبختی آن برای اشخاص دیگر یا افراد جامعه می‌باشد کسب درآمد از این طرق جرم و گناه است و کیفر و عذاب سختی در دنیا و آخرت برای آنها وعده داده شده است.
ادامه مطلب