فرهنگ مصادیق:مولوی و استفاده از احادیث جعلی: تفاوت بین نسخهها
(اصلاح نویسههای عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام) |
جز (Golafshan صفحهٔ مولوی و استفاده از احادیث جعلی را به فرهنگ مصادیق:مولوی و استفاده از احادیث جعلی منتقل کرد) |
(بدون تفاوت)
| |
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ دی ۱۳۹۵، ساعت ۲۱:۴۹
مولوی در مخالفت با مکتب تشیع تا آنجا پیش میرود که حتی متن احادیث نبوی در باب فضایل اهلبیت علیهم السلام را طبق نقل شیعه نمیآورد که مبادا فضیلتی برای آل اللّه باشد! مثلاً در حدیث مشهور و مورد اتفاق که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:
“مثال اهلبیت من مانند کشتی نوح است که هرکس سوار شود نجات یابد و هرکس تخلّف کند هلاک شود” و دهها دانشمند بزرگ اهل سنت آن را نقل نموده، حکم به صحّت آن دادهاند.[۱]
برخی مغرضان دست برده، به جای “اهلبیت”، “اصحاب” را قرار دادهاند، حتی برخی ـ مانند ابن تیمیه ـ پا را فراتر نهاده، آن را دروغ خواندهاند!! مولوی نیز روش آنان را برگزیده، گوید:
بهر این فرمود پیغمبر که من همچو کشتیم به طوفان زمن
ما و اصحابیم چون کشتی نوح هر که دست اندر زند یابد فتوح[۲]
براستی چه کسانی چنین تحریفهایی را میپسندند و نقل میکنند؟ آیا مولوی این مقدار از دانش کم بهره بود که چنین مسائل سادهای را نداند؟ یا آیه «یحرّفون الکلم عن مواضعه»: “کلمات را از جای خود جابجا میکنند”[۳] را نخوانده بود؟ یا مقام اصحاب را بسی بلند مرتبه و آنان را معصوم از خطا و گناه میدانست که مطابق حدیثی مجعول گفت:
گفت پیغمبر که اصحابی نجوم رهروان را شمع و شیطان را رجوم[۴]
و یا:
مقتبس شو زود چون یابی نجوم گفت پیغمبر که اصحابی نجوم[۵]
یا حدیث نبوی مشهور و مورد اتفاق:
“من کذب علی متعمّدا فلیتبوّأ مقعده من النّار”:
کسی که عمدا بر من دروغ ببندد جایگاهی از آتش برای خود فراهم کرده است.[۶]
را نشنیده بود؟
پانویس
- ↑ احقاق الحق: 9 / 270 ـ 293، 18 / 311 ـ 322 با دهها سند از دهها کتاب اهل سنت؛ عبقات الانوار: جلد حدیث سفینه؛ نفحات الازهار: تمام جلد چهارم؛ غایة المرام: 3 / 13 ـ 24؛ فضائل الخمسة: 2 / 56 ـ 59 و دهها منبع دیگر.
- ↑ مثنوی، دفتر چهارم، 539، به نقل نقدی بر مثنوی، 185.
- ↑ سوره نساء، آیه 46.
- ↑ مثنوی، دفتر اوّل، 3656، به نقل نقدی بر مثنوی، 179.
- ↑ مثنوی، نسخه کتابفروشی اسلامیه، دفتر اوّل، 54، شماره 9، به نقل نقدی بر مثنوی، 179.
- ↑ بحارالانوار : 2 / 160؛ صحیح بخاری : جلد اوّل، کتاب العلم، باب : اثم من کذب علی النبی صلی الله علیه وآله.







