فرهنگ مصادیق:مشاوره با منافقان: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۱ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۱۳

مشورت بایدها و نبایدها

مقدمه

امام صادق (ع) می فرمایند: زمانی که گرفتاری طاقت فرسایی به شما رو آورد چه مانعی برای شما است که با فردی خردمند , دیندار و پارسا مشورت کند _ آگاه باش که چون این کار را انجام دهد خداوند او را به حال خود وا نگذارد بلکه او را همراهی کند و بالا برد و به کارهای خوب و خداپسندانه برساند.

در روایات است که مشورت یعنی ضمیمه کردن عقلی به عقل دیگر و هر چه مشاوران بیشتر باشند ، عقل های بیش تری به عقل خود ضمیمه کرده ایم ، در نتیجه تصمیم گیری پخته تر می شود .

پیامبر اکرم (ص) با جوانها در جنگ خندق مشورت کردند که داخل شهر بجنگند یا خارج از آن ، در نهایت سلمان پیشنهاد کرد که در مدینه بجنگیم و خارج نشویم ، وی گفت ما در ایران خندق می کنیم و در شهر میمانیم و جنگ می کنیم ، این پیشنهاد مورد قبول پیامبر (ص) واقع شد .

در این روایت امام صادق (ع) می فرمایند : چه چیزی منع میکند یکی از شما را هنگامی که امری بر شما وارد شود که تا به حال با آن برخود نکرده اید ، در آن امر با مردعاقل متدین مشورت کنید .

این که می فرماید آن امر قبلاً سابقه نداشته یعنی امر تازه ای است که دربارهٔ آ ن تجربه ندارد ، پس از دیگران کمک بگیرد و از تجربهٔ آنها استفاده کند که لا علم کالتجربه .

و این که میفرماید مرد عاقل باشد برای این است که نظر و رأی او منشأ عقلانی و تفکر دارد و بی جهت و بدون تأمل نظر نمیدهد و این که فرمود ، متدین باشد، برای این که متدین خیانت نمی کند .

سپس امام فرمود: اگر کسی چنین مشورتی کند خدا او را در آن امر در دید مردم خوار نمی کند بلکه او را در دید مردم بلند می کند و با دید احترام به او می نگرند و میگویند انسان عاقلی است که در امور خود با عقلا متدین مشورت می کند و نیز خدا او را به بهترین تصمیم در نزد خود رهنمون می کند . ^[۱]

کدام مشورت است که مرا به هدفم میرساند

امام صادق (علیه السلام ) فرمودند :مشورت ، مشورت نمیگردد مگر ان که حدود وشرایط ان رعایت گردد اما اگر کسی با عدم رعایت شرایط بخواهد با کسی مشورت کند ضرر این کاربرای مشورت گیرنده بیش از سود ان خواهد بود اما شرایط ۱-مشاور عاقل باشد ۲-آزاد و پایبند به دین باشد۳-دوستی راستگووپایبند به حقوق برادری باشد ۴- به گونه ای اورا از امر مورد مشورت با خبر کنی که او آنگونه که تو مطلب را میدانی همانگونه مطلب را بفهمد و او چنان باشد که راز تورا مخفی کند وان را سرو راز خود تلقی کند بنا براین اگر مشاور عاقل باشد مشورت او تورا نفع دهد واگر آزاد و متدین باشد تما م تلاش خود را برای مشورت دادن صحیح به تو میکند و اگر دوست راستگو وپایبند به حدود رفاقت و برادری باشد راز وسر ترا پنهان خواهد کرد وبا اجتماع این شرایط مشورت کامل وبرای تو سودمند خواهد بود.2
از آنجا که کسی که به مشورت روی آورده به دنبال هدفی این گزینه را انتخاب کرده و آن هدف چیزی نیست جز انتخاب گزینه صحیح از میان چند گزینه مشکوک ورسیدن به منافعی که در گرو آن انتخاب است این نکته بسیار حایز اهمیت است که:کدام مشورت است که مرا به هدفم میرساند؟
امام صادق (علیه السلام) در سخن گهربار خود با اشاره به این نکته که یک مشوره اگر از روی اسلوب و شرایط صحیح انجام نشود میتواند نه تنها مفید نبوده بلکه مضر هم باشد انگشت روی ۲ رکن اساسی مشورت گذاشته و یک مشورت مفید را در گرو ۱_ انتخاب مشاور باصلا حیت و۲_ مطرح کردن کامل و صحیح موضوع مشورت با او بیان میدارند.

چرا که اگر مشاور صلاحیت مشورت را  نداشته باشد این راهنما راه گم کن میشود و اگر مشورت گیرنده مشکل خود را درست مطرح نکند و یا نتواند مشکل مورد نطر خودرا  درست  به مشاور بفهماند راهکاری که  به او داده میشود نمیتواند گره گشای کار او باشد چرا که هر کلید به در د قفل همان کلید میخورد و هر دارویی به درد هر بیماری  نمیخورد و چه بسا تجویز یک دارو در یک بیماری  منجر به مرگ آن بیمار گردد پس هم طبیب باید حاذق باشد و هم بیماری باید درست تشریح شود .

به خاطر همین حضرت (علیه السلام) به ۴ شرط از شرایط عمومی هر مشورت اشاره میکنند که ۳ شرط اول برای مشاور و شرط آخر برای مشورت گیرنده است و توضیحی کوتاه در رابطه با هر یک میدهند تا مشورت ما به هدف مورد نظر برسد .

ابتدا ۳شرط برای مشاور

۱_مشاور عاقل و فهمیده باشد ( و به عبارتی احمق و کج فهم نباشد.) درروایتی از دوستی با احمق نهی شده چرا که به خاطر احمقی اش سبب ضرر و پشیمانی انسان میگردد و در این جا میفرمایند اگر مشاور عاقل و فهمیده باشد میتوانی امید به انتخاب صحیح داشته باشی یعنی در مشورت با غیر عاقل و غیر فهمیده امیدی به انتخاب صحیح و در نتیجه رسید ن به هدف و منفعت نیست و این نکته فراموش نشود که منظور از عاقل در این روایت به این معنی نیست که بخواهند از مشورت با دیوانه ما را بر حذر کنند چرا که هیچ کس به طور طبیعی با دیوانه مشورت نمیکند بلکه مقصود از عاقل در اینجا یعنی انسان فهمیده و دقیقی که از عهده حل مشاکل بر میاید .
۲_مشاور دین دار وآزاده باشد (در نظریاتش بر ملاک دین صحبت کند و تسلیم ذلت نباشد ) و بعد میفرمایند اگر دیندار باشد تمام تلاش و کوشش خود را به کار میگیرد تا به طور صحیح و کامل به او مشورت دهد چرا که متدین خدارا شاهد میداند و در مشورت خیانت نمیکند ..
^[۲] ۳_دوستی را ستگو و پایبند به حقوق برادری باشد :سپس میفرمایند اگر دوستی با این وصف برای مشوره انتخاب کردی که هم مراعات حقوق برادری و هم مراعات حقوق انسانی تورا بکند آنموقع اگر در رابطه با سری از اسرار خود با او مشورت کردی اسرار تو را برای کسی باز گو نمیکند و تو هراسی از افشای اسرار خود نداری و البته در روایتی فرمودند دوستی که بتوان به آن اعتماد کرد از کبریت احمر کمتر است ( کبریت احمر ماده ای است که اگر به سنگ بزنند طلا میشود )

و اما۱ شرط مشورت گیرنده

باید به گونه ای او را از موضوع مورد مشورت خود آگاه کنی که همانطور که تو مطلب را میدانی او هم بداند تا راهی که نشان میدهد مناسب با مشکل تو باشد .
ودر نتیجه میفرمایند اگر به این شروط عمل کردی شرایط مشورت کامل و سود آن برای تو بیشتر خواهد بود انشاءالله همیشه سخن این بزرگان را نقشه راه خود بدانیم و در رسیدن به قرب الهی لحظه ای از آنها فاصله نگیریم که جدایی از انها جدایی از خداست.

پا نویس