فرهنگ مصادیق:حنوط میّت: تفاوت بین نسخهها
| سطر ۸: | سطر ۸: | ||
| ۱ || [[رسالة فی أحکام الأموات]] | | ۱ || [[رسالة فی أحکام الأموات]] | ||
|- | |- | ||
| − | | | + | | 2 || [[آداب بیماری و احکام وفات]] |
|} | |} | ||
<p class="relatebook">مقالات مرتبط</p> | <p class="relatebook">مقالات مرتبط</p> | ||
نسخهٔ ۴ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۰۲:۰۲
کتب مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|---|
| ۱ | رسالة فی أحکام الأموات |
| 2 | آداب بیماری و احکام وفات |
مقالات مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|---|
| ۱ | حُنوط کردن میت یعنی چه؟ |
موضوعات مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
چندرسانهای مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
مرتبطهای بوستان
| ردیف | عنوان |
|---|
نرمافزارهای مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
پایگاههای اینترنتی مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
محتویات
حنوط – ویکی فقه
کافور، که به بدن میت مالیده میشود. از آن در باب طهارت سخن گفتهاند.
معنای لغوی و اصطلاحی حنوط
حنوط در لغت به هر مادّه خوش بویی گفته میشود که بدن یا کفن میت را بدان معطر کنند، لیکن در کلمات فقها تنها دربارهٔ کافور به کار رفته که به مواضعی از بدن میت مالیده میشود.
مالیدن کافور به بدن میت را «تحنیط» گویند.[۱] [۲][۳][۴]
حکم حنوط
مالیدن کافور به بدن میت مسلمان واجب است،[۵][۶]]جز میت محرم که- به جهت حرمت موادّ خوش بو بر محرم- جایز نیست. البتّه زن در عده وفات و معتکف به رغم حرمت بوی خوش بر آنان، در این حکم ملحق به محرم نیستند و تحنیط آنان واجب است. [۷] [۸]
در اینکه تحنیط قبل از کفن کردن میت انجام میشود یا بعد از کفن کردن وی یا پس از پوشاندن لنگ و قبل از پوشاندن پیراهن و یا همه صورتهای فوق جایز است، هر چند بهتر آن است که تحنیط قبل از تکفین باشد، اختلاف است. [۹]
اگر کافور یافت نشود، میت بدون تحنیط دفن میگردد؛ هرچند خوش بو کردن بدن وی با ذریره جایز است؛ لیکن حنوط به شمار نمیرود. در کراهت یا حرمت خوش بو کردن میت به غیر ذریره و کافور اختلاف است. مخلوط کردن کافور با ذریره در حنوط جایز است. [۱۰][۱۱]
در صورت کم بودن کافور و دوران امر بین استفاده آن در غسل میت یا تحنیط، غسل مقدّم است، و بین تحنیط پیشانی و سایر مواضع، پیشانی مقدّم است. [۱۲][۱۳]
کیفیت تحنیط
در اینکه واجب، مالیدن کافور به مواضعی از بدن میت است یا صرف نهادن و تماس آن با مواضع واجب، و مسح (مالیدن) مستحب میباشد، اختلاف است. [۱۴]
مواضع حنوط
مواضع واجب حنوط، مواضع هفت گانه سجده است، یعنی پیشانی، کف دو دست، دو زانو و نوک انگشتان شصت پاها و بنابر قول برخی، نوک بینی. [۱۵][۱۶][۱۷]]برخی، تحنیط نوک بینی را مستحب دانستهاند. چنان که برخی، تحنیط زیر بغل، گودی گلو، زیر زانو، مفاصل، کف پاها، پشت دستها و هر موضعی از بدن را که عرق میکند و بوی بد میدهد مستحب دانستهاند. [۱۸][۱۹] [۲۰]
مستحب است حنوط اضافی بر سینه میت نهاده شود.[۲۱][۲۲]]داخل کردن کافور در چشم، گوش و بینی میت مکروه است. [۲۳][۲۴]
مقدار حنوط
مقدار واجب حنوط بنابر قول مشهور متأخران مسمّای آن است. قول مقابل مشهور، وجوب یک درهم، به معنای عدم کفایت کمتر از آن است. [۲۵]
بنابر قول مشهور مبنی بر کفایت مسمَّا، مستحب است مقدار کافور از یک درهم یا بنابر قول دیگر، از یک مثقال کمتر نباشد و افضل، چهار درهم یا بنابر قولی چهار مثقال و افضل از آن سیزده و یک سوم درهم است.[۲۶]
آداب حنوط
آمیختن حنوط با تربت امام حسین علیه السّلام مستحب است، لیکن نباید به مواضع منافی با احترام مالیده شود. [۲۷][۲۸]
نیز بنابر تصریح بعضی، مستحب است تحنیط از پیشانی آغاز گردد.
ظاهر کلام برخی وجوب آن است. [۲۹][۳۰][۳۱]
پا نویس
- ↑ . لسان العرب، ج۷، ص۲۷۸
- ↑ مجمع البحرین، ج۴، ص۲۴۳
- ↑ مستمسک العروه، ج۴، ص۱۸۵
- ↑ جامع المقاصد، ج۱، ص۳۵۸
- ↑ جواهر الکلام، ج۴، ص۱۷۶
- ↑ مستمسک العروه، ج۴، ص۱۸۵
- ↑ جواهر الکلام، ج۴، ص۱۸۲-۱۸۴
- ↑ جواهر الکلام، ج۱۸، ص۴۲۱
- ↑ جواهر الکلام، ج۴، ص۱۷۵-۱۷۶
- ↑ مستمسک العروه، ج۴، ص۱۹۵-۱۹۷
- ↑ جواهر الکلام، ج۴، ص۱۸۸-۱۹۰
- ↑ العروه الوثقی ج۲، ص۸۲-۸۳
- ↑ مستمسک العروه، ج۴، ص۲۰۰
- ↑ جواهر الکلام، ج۴، ص۱۷۷.
- ↑ المقنعه، ص۷۸
- ↑ المهذب، ج۱، ص۶۱-۶۲
- ↑ منتهی المطلب، ج۷، ص۲۲۹
- ↑ جواهر الکلام، ج۴، ص۱۷۹-۱۸۰
- ↑ العروه الوثقی، ج۲، ص۷۹-۸۰
- ↑ مستمسک العروه، ج۴، ص۱۸۶-۱۹۰
- ↑ جواهر الکلام، ج۴، ص۱۸۰-۱۸۱
- ↑ العروه، ج۴، ص۱۹۸
- ↑ العروه الوثقی، ج۲، ص۸۲
- ↑ مستمسک العروه، ج۴، ص۱۹۷
- ↑ جواهر الکلام، ج۴، ص۱۸۱
- ↑ جواهر الکلام، ج۴، ص۱۸۴-۱۸۷
- ↑ العروهالوثقی ، ج۲، ص۸۲
- ↑ مستمسک العروه ج۴، ص۱۹۹
- ↑ العروهالوثقی ، ج۲، ص۸۲
- ↑ مستمسک العروه، ج۴، ص۱۹۹
- ↑ مصباح الهدی ج۶، ص۲۵۱







