نمایش مبدأ برای مدح و ستایش بی جا


<div class="head1"> مدح و ستایش بی جا </div>
محدث قمی رحمه الله می‌فرماید: « [واعظ] اباطیل را ترویج نکند و فاجر و فاسق را مدح ننماید.<br/>
از پیامبر صلی الله علیه و آله روایت شده است: «اذا مدح الفاجر اهتزّ العرش و غضب الربّ ؛ آن گاه که فاجر مدح شود، عرش خدا بلرزد و پروردگار خشمگین گردد.»
ابوالحسن علی بن محمد بصری ماوردی گوید:« [سخنران] ستایش را از اندازه نگذارند و در نکوهش زیاده روی نکند؛ چرا که منزّه بودن از نکوهش بزرگواری است و از اندازه گذشتن در ستایش، نوعی تملّق و چاپلوسی می‌باشد.» <br/>
امام محمد غزّالی نوشته است: «آفت پنجم زبان، مداحی است.<br/>
عادت واعظان و سخنرانان این است که اگر ثروتمند یا دارای مقامی در مجلس وعظشان حضور داشته باشد، مدّتی به مدّاحی از او می‌پردازند و نمی‌دانند که در مدح، آفت‌هایی وجود دارد.<br/>
اوّلین آفت این است که امکان دارد، در ستایش مبالغه کند و اوصافی را به ممدوح نسبت دهد که در او موجود نباشد؛ در این حال دروغ گفته است و کذب به شمار می‌آید.<br/>
آفت دوم این است که امکان دارد، در ضمن مدح، اظهار محبت کند بی آن که محبّت واقعی باشد و در این صورت منافقی و ریاکاری خود را ثابت می‌کند و.... »
نقل کرده اند که: صاحب یکی از کارخانه‌های بزرگ تهران مسجدی ساخته بوده او برای تبلیغ و اقامۀ جماعت از امام خمینی رحمه الله تقاضا کرد که یک نفر امام جماعت و مبلّغ برای آن مسجد تعیین نمایند.<br/>
امام رحمه الله ابتدا این موضوع را با اکراه می‌پذیرند وقتی که یک روحانی را برای اعزام به حضور پذیرفتند به او فرمودند: وظیفه شما علاوه بر تبلیغ و ارشاد، این است که دو موضوع را از یاد نبرید:<br/>
۱ ـ در این مسجد نامی از من برده نشود.<br/>
۲ ـ برخورد شما با بانی مسجد به گونه‌ای باشد که خیال نکند، به ثروت و مال او چشم طمع دوخته ایم. <br/>


<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.welayatnet.com/fa/book/47053 سایت رهروان ولایت ]  -   تاریخ برداشت: 95/10/29</span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[مدح بی جا ]] </div>
</div>