فرهنگ مصادیق:پاسخ به شبهات

پاسخ به شبهات

بسم الله الرحمن الرحیم با سلام بر عزیزان .
خب. نظر عزیز دلی را دیدم مبنی بر اینکه شما خدا را رها کردید و به امام زمان چسبیده‌اید.
من می‌گویم :
نه عزیز دلم، هیچ کس همچین کاری انجام نداده است.
وسیله قرار دادن آبرومندان برای تقرب به خداوند هیچگاه شرک محسوب نمی‌شود باید این را بدانیم که همه وسیله هستند برای رسیدن به خدا، اما ما باید این وسایل را بشناسیم و باید بدانیم پیروی از آنها دستور خداوند و خواست خداوند است و اگر شخصی بگوید که من پیامبر را رها کردم و به خدا چسبیده‌ام شک نکنید که این شخص از خدا دور شده است. در قرآن پیروی از دستور پیامبر مطابق دستور خداوند است و کلمات اطیعوا الرسول هم بسیار زیاد هست. پس شخصی نمی‌تواند به خاطر کله داغیش ( و مقدس معابیش) بگوید نه فقط و فقط خدا. این حرف عین جهالت است.
پیروی از دستورات پیامبر همان پیروی از دستورات خداوند است و پیروی از اولی الامر هم پیروی از دستورات پیامبر و متقابلا پیروی از خداوند است.
اگر شخصی بگوید: نه، ما امام زمان ما نمی‌خواهیم بلکه فقط و فقط خدا می‌خواهیم باید بگوییم درسته که همه وسیله هستند که ما به خدا برسیم اما خداوند اینگونه نمی‌خواهد وگرنه پیامبر نمی‌فرمودند . من مات و لم یعرف امام زمانه مات میته جاهلیه. یعنی هرکس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است. این یعنی اینکه اگر شخصی هرقدر نماز بخواند روزه بگیرد ولی امام زمانش را نشناخته باشد به مرگ جاهلیت مرده است( شاید قبول کردنش سخت باشد اما این دستور پیامبر و خداست) آیا ابن ملجم (لعنة الله علیه) نماز خوان نبود؟ آیا پینه‌های پیشانیش را با شمشیر نمی‌برید؟ آیا جریان ماروق بی دین را شنیده‌اید، آن شخصی را که پیامبر فرمود این شخص نمازش از گردنش بالاتر نمی‌رود؟ آیا امثال اینها را نشنیده‌اید؟ گاهی از اوقات ما دستورات پیامبر را فراموش می‌کنیم به خاطر قیاس‌های اشتباهمان. و باید بدانیم که اولین شخصی که قیاس کرد شیطان بود. ما نباید از حد فرمان الهی تجاوز کنیم زمانی که خداوند در قرآن می‌فرماید که " ابتغوا الیه الوسیه" یعنی وسیله‌ای برای تقرب به خداوند بگیرید. ما نباید به خاطر رأی خودمان دستور قرآن را زیر پا گذاریم. باید حواسمان به محکم و متشابه قرآن باشد. متاسفانه افراد زیادی الان اینگونه فکر می‌کنند که توسل و شفیع قرار دادن دیگران باعث شرک می‌شود. وای از اتفاقات آخر زمان وای از قدرت شیطان که با امیال نفسانی انسان آمیخته می‌شود و دستورات خدا را دگرگون می‌سازد وای از انسان اگر اطیعوا الرسول را فراموش کند. خدا به داد ما برسد در اتفاقات آخر الزمان.
و اما دوستان آیا ما از پیامبر خدا بیشتر می‌فهمیم- نعوذ بالله- ؟ آیا آن جریان را شنیده‌اید که شخصی که نابینا بود آمد خدمت پیامبر (ص) و و تقاضای دعا کرد ( که خداوند به وسیله ی پیامبر به آن مرد بینایش رابرگرداند) و پیامبربه او این دعا را سفارش کردند اللهم إنی أسألک وأتوجه بنبیک محمد نبی الرحمة یا محمد انی توجهت بک إلی ربی فی حاجتی لتقضی لی، اللهم شفعه فی و آیا برای شما نقل کنم آن روایتی را که عمر بن خطاب نقل کرده است. که: حضرت آدم بر اساس اطلاعی که از خلقت پیامبر اسلام و درجه اش نزد خداوند داشت به پیشگاه خداوند چنین عرض کرد: یا رب اسئلک بحق محمد لما غفرت لی. یعنی خداوندا به حق محمد(ص) از تو می‌خواهم که مرا ببخشی .
آیا می‌خواهیم با قیاس‌های خودمان اوامر و دستورات رسول الله را کنار بگذاریم؟ آیا اگر این کار شرک محسوب می‌شد، پیامبر به آن شخص نا بینا این دعا را یاد می‌داد؟
سوره ی نساء آیه ۶۴ را نگاه کنید. نوشته نشده است که: و لو انهم اذ ظلموا انفسهم جائوک فاستغفروالله و استغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحیما یعنی (ای پیامبر) اگر آنهایی که به خودشان ظلم کرده‌اند (گناه کار) از کردار خود به خدا توبه نموده و به تو رجوع می‌کردند که بر آنها استغفار کنی و از خدا آمرزش خواهی(برای آنها) البته در این حال خدا را تو به پذیر و مهربان می‌یافتند.
آیا قرآن مارا به سمت شرک دعوت می‌کند؟ یا بعضی‌ها تند روی را مایه ی کار خودشان قرار داده‌اند؟
آیا سوره ی یوسف آیه ی۹۷ را نشنیده‌اید که برادران یوسف از پدرشان تقاضا کردند که در پیشگاه خداوند برای آنها استغفار کند و یعقوب نیز این کار را انجام داد.
آیا پیغمبر خدا نعوذ بالله مشرک است؟ اگر این کار شرک است پس چرا خداوند این را ضمیمه ی این آیه نفرموده است؟ آیا پا را از دستور خداوند جلو تر گذاشتند و تند روی جاهلانه درست است؟
آیا سوره ی توبه آیه۱۱۴ را نشنیده‌اید ؟ موضوع استغفار ابراهیم برای پدرش که تاثیر دعای پیغمبران را تایید می‌کند؟ آیا این چنین آیات را نشنیده‌اید؟ آیا زمان آن نشده که کمی فکر کنیم و به دستورات خداوند انجام دهیم؟ آیا بس نیست بدعت‌هایی که در دین وارد شده است؟ آیا باز می‌خواهیم به دوران جاهلیت برگردیم و قیاس‌های خودمان را به جای دستورات خداوند بگذاریم؟
آیا سوره ی حجرات آیه ی ۱ را نشنیده‌اید، آنجایی که خداوند می‌فرماید: یا ایها الذین آمنو لا تقدموا بین یدی الله و رسوله و اتقوالله ان الله سمیع علیم. ای کسانی که ایمان آوردید پایتان را از دستور خداوند و رسولش فراتر نگذارید و تقوای اللهی پیشه کنید که خداوند شنوا و داناست.
عزیزان، قیاس خودمان را ترجیح بر دستور خدا و پیامبرش ندهیم.

پانویس

منبع: وبلاگ پاسخ - تاریخ برداشت: 95/09/29

بازگشت به شرک در اطاعت