مبارزه در سه جبهه: خودسازی، فرهنگی، سیاسی

رشته بعدی هم رشته‏ ی نهی از منکر و امر به معروف در بالاترین شکل آن است که در نامه به معاویه در کتابهای تاریخ نقل شده است- نقل شیعه هم نیست- اتّفاقاً این نامه را- تا آنجا که در ذهنم هست- مورّخین سنّی نقل کرده ‏اند؛ به گمانم شیعه نقل نکرده است؛ یعنی من برخورد نکرده ‏ام؛ یا اگر هم نقل کرده ‏اند، از آن‏ها نقل کرده ‏اند. آن نامه‏ ی کذایی و نهی از منکر و امر به معروف، تا هنگام حرکت از مدینه است که بعد از به سلطنت رسیدن یزید است که این هم امر به معروف و نهی از منکر است. «ارید ان امر بالمعروف و أنهی عن المنکر».

ببینید؛ یک انسان، هم در تلاش نفسانی و شخصی- تهذیب نفس- آن حرکت عظیم را می‏کند؛ هم در صحنه و عرصه‏ ی فرهنگی، که مبارزه‏ ی با تحریف، اشاعه‏ ی احکام الهی و تربیت شاگرد و انسانهای بزرگ است و هم در عرصه‏ ی سیاسی که امر به معروف و نهی از منکر است. بعد هم مجاهدت عظیم ایشان، که مربوط به عرصه‏ ی سیاسی است. این انسان، در سه عرصه مشغول خودسازی و پیشرفت است.