کتابخانه:صلوات بر محمد و آل محمد (ص)
|
| |
| نویسنده | مرتضی عسکری؛ مترجم: محمدجواد کرمی |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| ناشر | مجمع علمی اسلامی |
| محل انتشارات | تهران |
| تاریخ نشر | ۱۳۷۶ |
| مشخصات ظاهری | ۳۰ ص؛ ۵/۱۱ x۱۶سم |
| شابک | ۹۶۴-۵۸۴۱-۳۳ |
| دانلود | |
محتویات
مقدمه
فضیلت صلوات بر پیامبر و آل او
۱. در کنزل العمال از حسن از پیامبر خدا روایت کند که فرمود: أکْثِرُوا الصَّلاه عَلَیَّ، فَإنَّ صَلاتَکُمْ عَلَیَّ مَغْفِرَه لِذُنُوبِکُمْ؛ صلوات بر من را بسیار کنید، زیرا، صلوات شما بر من مایه آمرزش گناهانتان است[۱] . ۲. نیز، از ابودرداء از رسول خدا(ص) است که فرمود: مَنْ صَلّی عَلَیَّ حینَ یُصْبِحُ عَشْراً وَ حینَ یُمْسی عَشْراً أدْرَکَتْهُ شَفاعَتی؛ کسی که در هر صبح و شام ده بار بر من صلوات فرستد، شفاعت من او را فرا گیرد[۲]
۳.از سهل بن سعد آورده است: قَدِمَ رَسُولُ اللَّه(ص) فَإذا بِأبی طَلْحَه، فَقامَ إلَیْهِ فَتَلَقَّاهُ فَقالَ: بِأبی اَنْتَ وَ اُمّی یا رَسُولَ اللَّه إنّی لَأرَی السُّرُورَ فی وَجْهِکَ، قالَ(ص): تانی جبرئیلُ آنفاً فَقالَ: یا مُحمّد! مَنْ صَلّی عَلَیْکَ مَرَّه کَتَبَ اللَّهُ بِها عَشْرَ حَسَناتٍ وَ مَحی عَنْهُ عَشْرَ سَیِّئاتٍ وَ رَفَعَ لَهُ بِها عَشْرَ دَرَجاتٍ؛ رسول خدا(ص) وارد شد که ابو طلحه به سوی او شتافت و از او استقبال کرد و گفت: «پدر و مادرم فدایت ای رسول خدا! چهره شما را مسرور میبینم.» فرمود: «جبرئیل به تازگی نزد من آمد و گفت: ای محمد! هر کس یک بار بر تو صلوات فرستد، خداوند، ده حسنه پاداشش داده، ده سیئه و بدی را از او زدوده و ده درجه بالایش میبرد [۳] .»
۴. در صحیح مسلم، سنن ترمذی، سنن نسائی، مسند احمد و غیر آن از ابو هریره آمده است که: رسول خدا(ص) فرمود: مَنْ صَلّی عَلَیَّ واحِداً صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ عَشْراً[۴] ؛ هر کس یک صلوات بر من فرستد، خداوند ده بار بر او صلوات فرستد[۵] .
۵. در کنزل العمال از عمار یاسر از رسول خدا(ص) روایت کند که فرمود: إنَّ اللَّهَ أعْطی مَلَکاً مِنَ الْملائکه أسْماعَ الخَلْق، فَهُوَ قائمٌ عَلی قَبْری إلی یَوْمِ القِیامه لا یُصَلّی عَلَیَّ اَحَدٌ صَلاه إلاّ سَمَّاهُ بِاسْمِه وَ اسمِ أبیه و قالَ: یا مُحمّد صَلّی عَلَیک فُلانُ بن فُلان. وَ قَدْ ضَمِنَ لی رَبّی - تَبارَکَ وَ تَعالی- انّه أردُّ عَلَیه بِکُلِّ صَلاه عَشْرا؛ خداوند فرشتهای از فرشتگان را به اندازه همه مردم شنوائی داده و او تا روز قیامت بر قبر من ایستاده است. هیچ کس بر من صلواتی نمیفرستد مگر آنکه او را به نام و نام پدر معرفی کرده و گوید: ای محمد! فلانی پسر فلان بر تو صلوات فرستاد. پروردگار والای من ضمانت کرده که هر صلواتش را ده بار به او باز گردانم[۶] .
۶. در سنن ابوداود و ترمذی و نسائی و مسند احمد و مستدرک از فضاله بن عبید آوردهاند که گفت[۷] : سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ(ص) رَجُلاً یَدعُو فِی الصَّلاه وَ لَمْ یَذْکُر اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَمْ یُصَلِّ عَلَی النَّبی فَقالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص): «عَجَّلَ هذا» ثُمَّ دَعاهُ وَ قالَ لَهُ وَ لِغَیْرِهِ: إذا صَلّی اَحَدُکُمْ فَلْیَبْدأ بِتَحْمیدِ اللَّهِ وَ الثَّناءِ عَلَیْه ثُمَّ لِیُصَلِّ عَلَی النَّبی(ص) ثُمَّ لِیَدْعُ بَعْدُ ما شاءَ؛ رسول خدا(ص) شنیدند مردی در نماز دعا میکند، ولی نه خدا را یاد کرد و نه صلوات بر پیامبر خدا(ص) فرستاد. رسول اللَّه(ص) فرمودند: «او شتاب کرد.» سپس وی را فرا خواند و به او و دیگران فرمود: «هر گاه یکی از شما نماز خواند، ابتدا حمد و ثنای الهی کند، سپس بر پیامبر خدا(ص) صلوات فرستد، پس از آن هر چه خواست، از خدا بخواهد[۸] .»
۷. از سعد ساعدی از رسول خدا(ص) آوردهاند که فرمود: لا صَلاه لِمَنْ لا یُصَلّی عَلَی النَّبیّ(ص)؛ نماز کسی که بر پیامبر(ص) صلوات نفرستد، نماز نیست[۹] .
۸. از جابر از رسول خدا(ص) روایت کردهاند که فرمود: مَنْ ذُکِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ یُصَلِّ عَلَیَّ فَقَدْ شَقی؛ کسی که نام من نزد او برده شود و بر من صلوات نفرستد یقیناً ستم کرده است[۱۰] .
۹. از امام حسین بن علی(ع) از رسول خدا(ص) روایت کردهاند که فرمود: مَنْ ذُکِرْتُ عِنْدَهُ فَخَطَئ الصَّلاه عَلَیَّ خَطَئ طَریقَ الجَنَّه؛ کسی که نام من نزد او برده شود و صلوات بر مرا ندیده انگارد، راه بهشت را ندیده انگاشته است[۱۱] .
۱۰. در مسند احمد و سنن ترمذی و غیر آن، از حسین بن علی(ع) از رسول خدا(ص) روایت کردهاند که فرمود: ألبَخیلُ مَنْ ذُکِرتُ عِنَدهُ فَلَم یُصَلِّ عَلَیَّ؛ بخیل کسی است که نام من نزد او برده شود و بر من صلوات نفرستد[۱۲] .
چگونه بر پیامبر(ص) صلوات بفرستیم؟
۱. در کنزل العمال از امام علی بن ابی طالب(ع) روایت کند که فرمود: قالُوا یا رَسُولَ اللَّه! وَ کَیْفَ نُصَلّی عَلَیک؟ قالَ: قُولُوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیمَ وَ آلِ إبراهیم إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیمَ وَ عَلی آلِ إبراهیمَ إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ (اصحاب) گفتند: ای رسول خدا! چگونه بر شما صلوات فرستیم؟ فرمود: «بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم صلوات فرستادی، راستی را که تو ستوده و والائی. و بر محمد و آل محمد فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم فزونی دادی، راستی را که تو پسندیده و عظمائی[۱۳] .
۲. در صحیح مسلم، سنن ابو داود، ترمذی، نسائی، موطأ مالک، مسند احمد و سنن دارمی، از ابو مسعود انصاری روایت کنند که گفت: رسول خدا(ص) آمد و با ما در مجلس سعد بن عباده نشست. بشیر بن سعد - ابونعمان بن بشیر - به او گفت: ای رسول خدا! خداوند ما را فرمان داده تا بر شما صلوات فرستیم، چگونه بر شما صلوات فرستیم؟ راوی گوید: رسول خدا(ص) (به گونهای) ساکت شد که ما آرزو کردیم ای کاش او چنین سؤالی نکرده بود. سپس فرمود: «بگوئید: خدوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم صلوات فرستادی، و بر محمد و آل محمد فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم در جهانیان فزونی دادی. راستی را که تو ستوده و والائی. سلام نیز همان گونه است که دانستید[۱۴] .»
۳. در صحیح بخاری، سنن نسائی و ابن ماجه و مسند احمد از ابو سعید خدری روایت کنند که گفت: قُلْتُ: یا رَسُولَ اللَّه! هذَا السَّلامُ عَلَیْک قَدْ عَرَفْناه فَکَیْفَ الصَّلاه؟ قالَ: قُولُوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم، وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم؛ گفتم ای رسول خدا! این سلام بر شما بود، آن را دانستیم، صلوات (بر شما) چگونه است؟ فرمود: بگوئید: خداوندا بر محمد بنده و رسول خودت صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم صلوات فرستادی و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم برکت و فزونی دادی[۱۵] .
۴. در تفسیر طبری و سیوطی از ابن عباس آوردهاند: فَقُلْنا أو قالوا: یا رَسُولَ اللَّه! قَدْ علمنا السَّلام عَلَیْک فَکَیْفَ الصَّلاه عَلَیک؟ فقالَ: «أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم و آل ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ علی آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم و آلِ ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ پس گفتیم - یا گفتند -: ای رسول خدا! سلام بر شما را دانستیم، صلوات بر شما چگونه است؟ فرمود: «خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم صلوات فرستادی، همانا تو ستوده و والائی، و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت و فزونی دادی، راستی را که تو پسندیده و والائی[۱۶] .»
۵. در سنن نسائی از زید بن خارجه از رسول خدا(ص) روایت کند که فرمود: صَلُّوا عَلَیَّ وَ اجْتهدوُا فِی الدُّعاءِ و قُولُوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و عَلی آلِ مُحَمَّدٍ وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم و علی آلِ إبراهیم إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ بر من صلوات فرستید و در دعا بکوشید و بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، و بر محمد و آل محمد فزونی بخش. همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم فزونی دادی. راستی را که تو ستوده و والائی[۱۷] .
کیفیت صلوات در کتب سنن نسائی و مسند احمد
۶. در سنن نسائی و مسند احمد از ابوطلحه روایت کنند که گفت: قُلنا: یا رَسول اللَّه! کَیْفَ الصَّلاه عَلیکَ؟ قالَ: قولوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّد کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم و آل ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ بارَکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم و آلِ ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ گفتیم: ای رسول خدا! صلوات بر شما چگونه است؟ فرمود: «بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم صلوات فرستادی، راستی را که تو ستوده و والائی و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت و فزونی دادی، راستی را که تو پسندیده و عظمائی.» در روایت دیگری چنین است: مردی نزد رسول خدا(ص) آمد و گفت: ای رسول خدا! چگونه بر شما صلوات فرستیم؟ فرمود: بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست. همان گونه که بر ابراهیم صلوات فرستادی، راستی را که تو ستوده ووالائی و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم برکت و فزونی دادی، راستی را که تو پسندیده و عظمائی[۱۸] .
۷. در کنز العمال از طلحه روایت کنند که گفت: قُلنا: یا رَسول اللَّه! قَدْ علمنا کَیفَ السّلام عَلَیْک، فَکَیْفَ الصَّلاه عَلیکَ؟ قالَ: قولوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ علی آلِ مُحمَّدٍ وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ و بارَکْتَ عَلی إبراهیم و علی آلِ ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ گفتیم: ای رسول خدا! چگونگی سلام بر شما را دانستیم، صلوات بر شما چگونه است؟ فرمود: بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و بر آل ابراهیم صلوات فرستادی و برکت و فزونی بخشیدی، راستی را که تو ستوده و والائی[۱۹] .»
۸. در صحیح بخاری و مسلم، سنن ابو داود و دارمی و نسائی و ترمذی و ابن ماجه، مسند احمد، تفسیر طبری و سیوطی از کعب ابن عجزه روایت کنند که گفت: کُنْتُ جالِساً عِندَ النبی(ص) إذْ جْاءَ رجل فقالَ: قَدْ علمنا کَیفَ نسلّمُ عَلیکَ یا رَسُول اللَّه فَکیفَ نصلّی عَلَیکَ؟ قالَ: قولوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ علی آلِ مُحمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم و علی آل ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم و علی آلِ ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ نزد پیامبر خدا(ص) نشسته بودم که مردی آمد و گفت: ای رسول خدا! ما چگونه سلام کردن بر شما را دانستیم، چگونه بر شما صلوات فرستیم؟ فرمود: بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم صلوات فرستادی، راستی را که تو پسندیده و والائی. خداوندا بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت و فزونی دادی، راستی را که تو ستوده و عظمائی[۲۰] .
۹. در مسند احمد و در المنثور سیوطی از برده خزاعی از رسول خدا(ص) روایت کنند که فرمود: قُولُوا: أللَّهُمَّ اجْعَلْ صَلَواتکَ وَ رَحْمتکَ وَ بَرَکاتکَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَما جَعَلْتَها عَلی إبراهیم إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ بگوئید: خداوندا صلوات و رحمت و برکاتت را بر محمد و آل محمد ارزانی بخش، همان گونه که آنها را بر ابراهیم ارزانی داشتی، راستی را که تو ستوده و والائی[۲۱] .
۱۰. در کنز العمال از محمد بن عبداللَّه بن زید از رسول خدا(ص) روایت کند که فرمود: قُولُوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم فِی الْعالمین إنَّک حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ السَّلام کَما عَلمتم؛ بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم صلوات فرستادی، و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم در جهانیان برکت و فزونی دادی، راستی را که تو ستوده و والائی. سلام نیز همان گونه است که دانستید[۲۲] .
۱۱. در تفسیر طبری و سیوطی از ابراهیم در ذیل آیه شریفه: «ان اللَّه و ملائکته...» آوردهاند که: قالُوا یا رَسُولَ اللَّه! هذَا السَّلام قَدْ عَرفْناه، فَکَیفَ الصَّلاه عَلَیکَ؟ فَقالَ: قُولُوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ عَبْدکَ وَ رَسُولکَ وَ أهلِ بَیْتِهِ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ گفتند: ای رسول خدا! این سلام را دانستیم، صلوات بر شما چگونه است؟ فرمود: «بگوئید: خداوندا بر محمد بنده و رسولت و اهل بیت او صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم صلوات فرستادی، راستی را که تو ستوده و والائی[۲۳] .
۱۲. در کنز العمال از ام المؤمنین عایشه روایت کند که گفت: قالَ اَصحابُ النَّبیّ(ص): یا رَسُول اللَّه أُمِرنا أنْ نکثر الصَّلاه عَلَیکَ فِی اللَّیْلَه الغراء وَ الیَوْم الأزْهَرِ وَ أحبّ ما صَلّینا عَلَیکَ کَما تُحِبّ، قالَ: «قُولُوا: أللّهمّ صلّ علی مُحمّدٍ وَ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیمَ وَ آلَ إبراهیم، وَ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ کَما رحمتَ إبراهیم وَ آلَ إبراهیم، وَ بارِکْ عَلی مُحمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّد کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم وَ آلِ إبراهیم إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ أمَّا السَّلامُ فَقَدْ عرفتم کَیْف هُوَ؛ صحابه پیامبر گفتد: ای رسول خدا! فرموده شدیم تا در شب تار و روز روشن، صلوات بر شما را بسیار کنیم. (چه زیباست که) محبوبترین صلوات ما بر شما به گونهای باشد که دوست میدارید، فرمود: بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم صلوات فرستادی، و محمد و آل محمد را ببخشای، همان گونه که ابراهیم و آل ابراهیم را بخشودی، و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت و فزونی دادی، راستی را که تو ستوده و والائی. اما کیفیت سلام را که خود دانستید [۲۴] .
پانویس
- ↑ کنز العمال، ج ۱، ص ۴۳۶.
- ↑ همان، ص ۴۳۹.
- ↑ همان، ج ۱، ص ۴۴۷-۴۳۶ و ج ۲، ص ۱۷۹. این روایت از زبان ابوطلحه با این زیادت آمده است: و فرشته به او (فرستنده صلوات) همان را گوید که به شما گفته است. گفتم: ای جبرئیل! این فرشته کیست؟ گفت: خدای عز و جل از هنگامی که شما را آفریده تا زمانی که مبعوثتان کرده و فرشته را بر شما گماشته است؛ هیچ یک از امت شما بر شما صلوات نفرستد مگر آنکه (فرشته به او) گوید: و تو! خداوند بر تو صلوات فرستاد. کنزل العمال، ج ۱، ص ۴۴۹-۴۴۰ و ج ۲، ص ۱۸۱. این روایت از سعید بن عمر انصاری و ابو برده بن نیار و انس نیز آمده است. کنزل العمال، ج ۱، ص ۴۳۸، ۴۴۸ - ۴۴۹؛ سنن نسائی، ج ۳، ص ۵۰؛ کتاب الصلاه، باب فضل صلوات بر پیامبر(ص)؛ فرائد السمطین، ج ۱، ص ۲۴؛ تاریخ بغداد، ج ۸، ص ۲۸۱.
- ↑ عبارت از صحیح مسلم است.
- ↑ صحیح مسلم، ج ۱، ص ۳۰۶؛ کتاب الصلاه، باب صلوات بر پیامبر(ص)؛ سنن ترمذی، ج۲، ص ۲۷۰. سنن نسائی، ج ۳، ص ۵۰. مسند طیاسی، ج ۱، ص ۲۸۳، حدیث ۲۱۲۲؛ ریاض الصالحین، ص ۳۸۱؛ اسباب التنزیل واحدی، ص ۲۵۰؛ درالمنثور سیوطی، ج ۵، ص۲۱۸؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۴، ص ۲۹۴.
- ↑ کنز العمال، ج ۱، ص ۴۵۰-۴۴۸.
- ↑ عبارت از ابو داود است.
- ↑ سنن ابو داود، ج ۲، ص ۷۷، حدیث ۱۴۸۰؛ سنن ترمذی، کتاب دعا، ج ۱۳، ص ۲۱. در روایت دیگر از همین باب آمده است: رسول خدا(ص) به مردی که نماز خواند و برای خویش دعا کرد ولی نه خدا را سپاس گفت و نه بر پیامبر خدا صلوات فرستاد، فرمود: ای نمازگزار! هرگاه نماز خواندی و نشستی، خدای را سپاس گوی و بر من صلوات فرست. سپس از او بخواه. آن حضرت به فرد دیگری که نماز گزارد و سپاس خدا گفت و صلوات بر پیامبر فرستاد، فرمود: ای نمازگزار! دعا کن که اجابت میشود. مسند احمد، ج ۶، ص ۱۸؛ سنن نسائی، ج ۳، ص ۴۴؛ مستدرک حاکم، ج ۱، ص ۲۶۸؛ ریاض الصالحین نبوی، ص ۳۸۲.
- ↑ سنن ابن ماجه، ج ۱، ص ۴۰۱، ۴۰۰.
- ↑ همان.
- ↑ کنز العمال، ج ۱، ص ۴۳۸ از طبرانی. همانند این حدیث را از ابن عباس نیز در، ج ۱، ص۴۳۸ میبینید. و نیز در تفسیر درالمنثور، ج ۵، ص ۲۱۸؛ ابن ماجه، ص ۲۹۴.
- ↑ مسند احمد، ج ۱، ص ۲۰۱؛ سنن ترمذی، کتاب دعا، ج ۱۳، ص ۶۲ -۶۳؛ کنزل العمال، ج۱، ص ۴۳۷، از حسن که ظاهراً اشتباه است. زیرا مؤلف خود گفته است: این حدیث را از احمد و ترمذی و نسائی و ابن حبان روایت کردهاند. (لذا باید از حسین(ع) باشد.) همانند این حدیث را از عوف بن مالک و حسن و جابر و ابو هریره و قتاده نیز، در کنزل العمال، ج۱، ص ۴۳۸-۴۳۶ و ۴۵۳ مییابید. و نیز در تفسیر الدر المنثور، ج ۵، ص ۲۱۸؛ و ریاض الصالحین، ص ۳۸۲.
- ↑ تفسیر در المنثور، ج ۵، ص ۲۱۷؛ کنزل العمال، ج ۲، ص ۱۷۶.
- ↑ صحیح مسلم، کتاب الصلاه، ج ۱، ص ۳۰۵، حدیث ۶۷؛ سنن دارمی، ج ۱، ص ۳۱۰؛ سنن ابوداود، ج ۱، ص ۲۵۸، حدیث ۹۸۰؛ سنن نسائی، ج ۳، ص ۴۵ - ۴۷؛ سنن ترمذی، کتاب تفسیر، تفسیر سوره احزاب، ج ۲، ص ۹۵؛ موطأ مالک، ج ۱، ص ۱۶۵ - ۱۶۶؛ مسند احمد، ج ۵، ص ۲۷۴ و ج ۴، ص ۱۱۸؛ کنز العمال، ج ۲، ص ۱۸۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۲۳۳؛ تفسیر در المنثور، ج ۵، ص ۲۱۶ - ۲۱۷؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص ۵۰۸؛ تفسیر خازن، ج ۳، ص ۴۷۷؛ مستدرک الصحیحین، ج ۱، ص ۲۶۸؛ سنن بیهقی، ج ۲، ص ۳۷۸.
- ↑ صحیح بخاری، کتاب تفسیر، تفسیر سوره احزاب، ج ۳، ص ۱۱۹ و کتاب دعوات، ج ۴، ص ۷۲؛ سنن نسائی، ج ۳، ص ۴۹؛ سنن ابن ماجه، ج ۱،ص۲۹۲، حدیث ۹۰۲؛ مسند احمد، ج۳، ص۴۷؛ تفسیر در المنثور، ج۵، ص۲۱۷.
- ↑ تفسیر طبری، تفسیر سوره احزاب، ج ۲۲، ص ۳۱؛ تفسیر درالمنثور، ج ۵، ص ۲۱۶.
- ↑ سنن نسائی، کتاب سهو، ج ۳، ص ۴۹.
- ↑ همان، ص ۴۸؛ مسند احمد، ج ۱، ص ۱۶۲.
- ↑ کنز العمال، ج ۲، ص ۱۷۶؛ تفسیر در المنثور، ج ۵، ص ۲۱۶.
- ↑ صحیح بخاری، کتاب بدء الخلق، ج ۲، ص ۱۶۰ - ۱۵۹ و کتاب تفسیر، تفسیر سوره احزاب، ج ۳، ص ۱۱۹ و کتاب الدعوات، ج ۴، ص ۷۲؛ صحیح مسلم، کتاب صلاه، ج ۱، ص ۳۰۵، حدیث ۶۶؛ سنن ابو داود، ج ۱، ص ۲۵۷، حدیث ۹۷۶؛ سنن دارمی، ج ۱، ص۳۰۹؛ سنن نسائی، ج ۳، ص ۴۸-۴۷؛ سنن ترمذی، ج ۲، ص ۲۶۸؛ سنن ابن ماجه، حدیث ۹۰۴. مسند احمد، ج ۴، ص ۲۴۴-۲۴۱؛ تفسیر طبری، ج ۲۲، ص ۳۱؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۴، ص ۳۳۴؛ تفسیر در المنثور، ج ۵، ص ۲۱۶-۲۱۵؛ کنز العمال، ج ۲، ص ۱۸۰؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۳، ص ۵۰۷.
- ↑ مسند احمد، ج ۵، ص ۳۵۳؛ تفسیر در المنثور، ج ۵، ص ۲۱۸؛ کنزل العمال، ج ۱، ص ۴۴۲.
- ↑ کنز العمال، ج ۱، ص ۴۴۲.
- ↑ تفسیر طبری، ج ۲، ص ۳۲؛ تفسیر در المنثور، ج ۵، ص ۲۱۶.
- ↑ کنزالعمال، ج ۲، ص ۱۸۲ و ج ۱، ص ۴۳.







