کتابخانه:صلوات بر محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله وسلم
|
| |
| نویسنده | مرتضی عسگری؛ مترجم محمد جواد کرمی |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| ناشر | مجمع علمی اسلامی، ۱۳۷۶. |
| محل انتشارات | تهران |
| تاریخ نشر | ۱۳۷۶ |
| دانلود | |
مقدمه
فضیلت صلوات بر پیامبر و آل او
۱. در کنزل العمال از حسن از پیامبر خدا روایت کند که فرمود: أکْثِرُوا الصَّلاه عَلَیَّ، فَإنَّ صَلاتَکُمْ عَلَیَّ مَغْفِرَه لِذُنُوبِکُمْ؛ صلوات بر من را بسیار کنید، زیرا، صلوات شما بر من مایه آمرزش گناهانتان است [۱]. ۲. نیز، از ابودرداء از رسول خدا (ص) است که فرمود: مَنْ صَلّی عَلَیَّ حینَ یُصْبِحُ عَشْراً وَ حینَ یُمْسی عَشْراً أدْرَکَتْهُ شَفاعَتی؛ کسی که در هر صبح و شام ده بار بر من صلوات فرستد، شفاعت من او را فرا گیرد [۲]. ۳. از سهل بن سعد آورده است: قَدِمَ رَسُولُ اللَّه (ص) فَإذا بِأبی طَلْحَه، فَقامَ إلَیْهِ فَتَلَقَّاهُ فَقالَ: بِأبی اَنْتَ وَ اُمّی یا رَسُولَ اللَّه إنّی لَأرَی السُّرُورَ فی وَجْهِکَ، قالَ (ص): تانی جبرئیلُ آنفاً فَقالَ: یا مُحمّد! مَنْ صَلّی عَلَیْکَ مَرَّه کَتَبَ اللَّهُ بِها عَشْرَ حَسَناتٍ وَ مَحی عَنْهُ عَشْرَ سَیِّئاتٍ وَ رَفَعَ لَهُ بِها عَشْرَ دَرَجاتٍ؛ رسول خدا (ص) وارد شد که ابو طلحه به سوی او شتافت و از او استقبال کرد و گفت: «پدر و مادرم فدایت ای رسول خدا! چهره شما را مسرور میبینم.» فرمود: «جبرئیل به تازگی نزد من آمد و گفت: ای محمد! هر کس یک بار بر تو صلوات فرستد، خداوند، ده حسنه پاداشش داده، ده سیئه و بدی را از او زدوده و ده درجه بالایش میبرد [۳] .»
۴. در صحیح مسلم، سنن ترمذی، سنن نسائی، مسند احمد و غیر آن از ابو هریره آمده است که: رسول خدا (ص) فرمود: مَنْ صَلّی عَلَیَّ واحِداً صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ عَشْراً [۴]؛ هر کس یک صلوات بر من فرستد، خداوند ده بار بر او صلوات فرستد [۵].
۵. در کنزل العمال از عمار یاسر از رسول خدا (ص) روایت کند که فرمود: إنَّ اللَّهَ أعْطی مَلَکاً مِنَ الْملائکه أسْماعَ الخَلْق، فَهُوَ قائمٌ عَلی قَبْری إلی یَوْمِ القِیامه لا یُصَلّی عَلَیَّ اَحَدٌ صَلاه إلاّ سَمَّاهُ بِاسْمِه وَ اسمِ أبیه و قالَ: یا مُحمّد صَلّی عَلَیک فُلانُ بن فُلان. وَ قَدْ ضَمِنَ لی رَبّی - تَبارَکَ وَ تَعالی- انّه أردُّ عَلَیه بِکُلِّ صَلاه عَشْرا؛ خداوند فرشتهای از فرشتگان را به اندازه همه مردم شنوائی داده و او تا روز قیامت بر قبر من ایستاده است. هیچ کس بر من صلواتی نمیفرستد مگر آنکه او را به نام و نام پدر معرفی کرده و گوید: ای محمد! فلانی پسر فلان بر تو صلوات فرستاد. پروردگار والای من ضمانت کرده که هر صلواتش را ده بار به او باز گردانم [۶].
۶. در سنن ابوداود و ترمذی و نسائی و مسند احمد و مستدرک از فضاله بن عبید آوردهاند که گفت [۷]: سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) رَجُلاً یَدعُو فِی الصَّلاه وَ لَمْ یَذْکُر اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَمْ یُصَلِّ عَلَی النَّبی فَقالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «عَجَّلَ هذا» ثُمَّ دَعاهُ وَ قالَ لَهُ وَ لِغَیْرِهِ: إذا صَلّی اَحَدُکُمْ فَلْیَبْدأ بِتَحْمیدِ اللَّهِ وَ الثَّناءِ عَلَیْه ثُمَّ لِیُصَلِّ عَلَی النَّبی (ص) ثُمَّ لِیَدْعُ بَعْدُ ما شاءَ؛ رسول خدا (ص) شنیدند مردی در نماز دعا میکند، ولی نه خدا را یاد کرد و نه صلوات بر پیامبر خدا (ص) فرستاد. رسول اللَّه (ص) فرمودند: «او شتاب کرد.» سپس وی را فرا خواند و به او و دیگران فرمود: «هر گاه یکی از شما نماز خواند، ابتدا حمد و ثنای الهی کند، سپس بر پیامبر خدا (ص) صلوات فرستد، پس از آن هر چه خواست، از خدا بخواهد[۸] .»
۷. از سعد ساعدی از رسول خدا (ص) آوردهاند که فرمود: لا صَلاه لِمَنْ لا یُصَلّی عَلَی النَّبیّ (ص)؛ نماز کسی که بر پیامبر (ص) صلوات نفرستد، نماز نیست[۹].
۸. از جابر از رسول خدا (ص) روایت کردهاند که فرمود: مَنْ ذُکِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ یُصَلِّ عَلَیَّ فَقَدْ شَقی؛ کسی که نام من نزد او برده شود و بر من صلوات نفرستد یقیناً ستم کرده است [۱۰].
۹. از امام حسین بن علی (ع) از رسول خدا (ص) روایت کردهاند که فرمود: مَنْ ذُکِرْتُ عِنْدَهُ فَخَطَئ الصَّلاه عَلَیَّ خَطَئ طَریقَ الجَنَّه؛ کسی که نام من نزد او برده شود و صلوات بر مرا ندیده انگارد، راه بهشت را ندیده انگاشته است[۱۱].
۱۰. در مسند احمد و سنن ترمذی و غیر آن، از حسین بن علی (ع) از رسول خدا (ص) روایت کردهاند که فرمود: ألبَخیلُ مَنْ ذُکِرتُ عِنَدهُ فَلَم یُصَلِّ عَلَیَّ؛ بخیل کسی است که نام من نزد او برده شود و بر من صلوات نفرستد[۱۲].
چگونه بر پیامبر (ص) صلوات بفرستیم؟
۱. در کنزل العمال از امام علی بن ابی طالب (ع) روایت کند که فرمود: قالُوا یا رَسُولَ اللَّه! وَ کَیْفَ نُصَلّی عَلَیک؟ قالَ: قُولُوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیمَ وَ آلِ إبراهیم إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیمَ وَ عَلی آلِ إبراهیمَ إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ (اصحاب) گفتند: ای رسول خدا! چگونه بر شما صلوات فرستیم؟ فرمود: «بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم صلوات فرستادی، راستی را که تو ستوده و والائی؛ و بر محمد و آل محمد فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم فزونی دادی، راستی را که تو پسندیده و عظمائی[۱۳].
۲. در صحیح مسلم، سنن ابو داود، ترمذی، نسائی، موطأ مالک، مسند احمد و سنن دارمی، از ابو مسعود انصاری روایت کنند که گفت: رسول خدا (ص) آمد و با ما در مجلس سعد بن عباده نشست. بشیر بن سعد - ابونعمان بن بشیر - به او گفت: ای رسول خدا! خداوند ما را فرمان داده تا بر شما صلوات فرستیم، چگونه بر شما صلوات فرستیم؟ راوی گوید: رسول خدا (ص) (به گونهای) ساکت شد که ما آرزو کردیم ای کاش او چنین سؤالی نکرده بود. سپس فرمود: «بگوئید: خدوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم صلوات فرستادی، و بر محمد و آل محمد فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم در جهانیان فزونی دادی. راستی را که تو ستوده و والائی. سلام نیز همان گونه است که دانستید[۱۴] .»
۳. در صحیح بخاری، سنن نسائی و ابن ماجه و مسند احمد از ابو سعید خدری روایت کنند که گفت: قُلْتُ: یا رَسُولَ اللَّه! هذَا السَّلامُ عَلَیْک قَدْ عَرَفْناه فَکَیْفَ الصَّلاه؟ قالَ: قُولُوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم، وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم؛ گفتم ای رسول خدا! این سلام بر شما بود، آن را دانستیم، صلوات (بر شما) چگونه است؟ فرمود: بگوئید: خداوندا بر محمد بنده و رسول خودت صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم صلوات فرستادی و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم برکت و فزونی دادی[۱۵].
۴. در تفسیر طبری و سیوطی از ابن عباس آوردهاند: فَقُلْنا أو قالوا: یا رَسُولَ اللَّه! قَدْ علمنا السَّلام عَلَیْک فَکَیْفَ الصَّلاه عَلَیک؟ فقالَ: «أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم و آل ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ علی آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم و آلِ ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ پس گفتیم - یا گفتند -: ای رسول خدا! سلام بر شما را دانستیم، صلوات بر شما چگونه است؟ فرمود: «خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم صلوات فرستادی، همانا تو ستوده و والائی، و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت و فزونی دادی، راستی را که تو پسندیده و والائی[۱۶] .»
۵. در سنن نسائی از زید بن خارجه از رسول خدا (ص) روایت کند که فرمود: صَلُّوا عَلَیَّ وَ اجْتهدوُا فِی الدُّعاءِ و قُولُوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و عَلی آلِ مُحَمَّدٍ وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم و علی آلِ إبراهیم إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ بر من صلوات فرستید و در دعا بکوشید و بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، و بر محمد و آل محمد فزونی بخش. همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم فزونی دادی. راستی را که تو ستوده و والائی[۱۷].
۶. در سنن نسائی و مسند احمد از ابوطلحه روایت کنند که گفت: قُلنا: یا رَسول اللَّه! کَیْفَ الصَّلاه عَلیکَ؟ قالَ: قولوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّد کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم و آل ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ بارَکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم و آلِ ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ گفتیم: ای رسول خدا! صلوات بر شما چگونه است؟ فرمود: «بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم صلوات فرستادی، راستی را که تو ستوده و والائی و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت و فزونی دادی، راستی را که تو پسندیده و عظمائی.» در روایت دیگری چنین است: مردی نزد رسول خدا (ص) آمد و گفت: ای رسول خدا! چگونه بر شما صلوات فرستیم؟ فرمود: بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست. همان گونه که بر ابراهیم صلوات فرستادی، راستی را که تو ستوده ووالائی و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم برکت و فزونی دادی، راستی را که تو پسندیده و عظمائی[۱۸].
۷. در کنز العمال از طلحه روایت کنند که گفت: قُلنا: یا رَسول اللَّه! قَدْ علمنا کَیفَ السّلام عَلَیْک، فَکَیْفَ الصَّلاه عَلیکَ؟ قالَ: قولوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ علی آلِ مُحمَّدٍ وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ و بارَکْتَ عَلی إبراهیم و علی آلِ ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ گفتیم: ای رسول خدا! چگونگی سلام بر شما را دانستیم، صلوات بر شما چگونه است؟ فرمود: بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و بر آل ابراهیم صلوات فرستادی و برکت و فزونی بخشیدی، راستی را که تو ستوده و والائی [۱۹] .»
۸. در صحیح بخاری و مسلم، سنن ابو داود و دارمی و نسائی و ترمذی و ابن ماجه، مسند احمد، تفسیر طبری و سیوطی از کعب ابن عجزه روایت کنند که گفت: کُنْتُ جالِساً عِندَ النبی (ص) إذْ جْاءَ رجل فقالَ: قَدْ علمنا کَیفَ نسلّمُ عَلیکَ یا رَسُول اللَّه فَکیفَ نصلّی عَلَیکَ؟ قالَ: قولوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ علی آلِ مُحمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم و علی آل ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم و علی آلِ ابراهیم إنّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ نزد پیامبر خدا (ص) نشسته بودم که مردی آمد و گفت: ای رسول خدا! ما چگونه سلام کردن بر شما را دانستیم، چگونه بر شما صلوات فرستیم؟ فرمود: بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم صلوات فرستادی، راستی را که تو پسندیده و والائی. خداوندا بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت و فزونی دادی، راستی را که تو ستوده و عظمائی[۲۰].
۹. در مسند احمد و در المنثور سیوطی از برده خزاعی از رسول خدا (ص) روایت کنند که فرمود: قُولُوا: أللَّهُمَّ اجْعَلْ صَلَواتکَ وَ رَحْمتکَ وَ بَرَکاتکَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَما جَعَلْتَها عَلی إبراهیم إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ بگوئید: خداوندا صلوات و رحمت و برکاتت را بر محمد و آل محمد ارزانی بخش، همان گونه که آنها را بر ابراهیم ارزانی داشتی، راستی را که تو ستوده و والائی[۲۱].
۱۰. در کنز العمال از محمد بن عبداللَّه بن زید از رسول خدا (ص) روایت کند که فرمود: قُولُوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم وَ بارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم فِی الْعالمین إنَّک حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ السَّلام کَما عَلمتم؛ بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم صلوات فرستادی، و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم در جهانیان برکت و فزونی دادی، راستی را که تو ستوده و والائی. سلام نیز همان گونه است که دانستید[۲۲].
۱۱. در تفسیر طبری و سیوطی از ابراهیم در ذیل آیه شریفه: «ان اللَّه و ملائکته...» آوردهاند که: قالُوا یا رَسُولَ اللَّه! هذَا السَّلام قَدْ عَرفْناه، فَکَیفَ الصَّلاه عَلَیکَ؟ فَقالَ: قُولُوا: أللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ عَبْدکَ وَ رَسُولکَ وَ أهلِ بَیْتِهِ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیم إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ؛ گفتند: ای رسول خدا! این سلام را دانستیم، صلوات بر شما چگونه است؟ فرمود: «بگوئید: خداوندا بر محمد بنده و رسولت و اهل بیت او صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم صلوات فرستادی، راستی را که تو ستوده و والائی[۲۳].
۱۲. در کنز العمال از ام المؤمنین عایشه روایت کند که گفت: قالَ اَصحابُ النَّبیّ (ص): یا رَسُول اللَّه أُمِرنا أنْ نکثر الصَّلاه عَلَیکَ فِی اللَّیْلَه الغراء وَ الیَوْم الأزْهَرِ وَ أحبّ ما صَلّینا عَلَیکَ کَما تُحِبّ، قالَ: «قُولُوا: أللّهمّ صلّ علی مُحمّدٍ وَ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ عَلی إبراهیمَ وَ آلَ إبراهیم، وَ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ کَما رحمتَ إبراهیم وَ آلَ إبراهیم، وَ بارِکْ عَلی مُحمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّد کَما بارَکْتَ عَلی إبراهیم وَ آلِ إبراهیم إنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، وَ أمَّا السَّلامُ فَقَدْ عرفتم کَیْف هُوَ؛ صحابه پیامبر گفتد: ای رسول خدا! فرموده شدیم تا در شب تار و روز روشن، صلوات بر شما را بسیار کنیم. (چه زیباست که) محبوبترین صلوات ما بر شما به گونهای باشد که دوست میدارید، فرمود: بگوئید: خداوندا بر محمد و آل محمد صلوات فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم صلوات فرستادی، و محمد و آل محمد را ببخشای، همان گونه که ابراهیم و آل ابراهیم را بخشودی، و بر محمد و آل محمد برکت و فزونی بخش، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت و فزونی دادی، راستی را که تو ستوده و والائی. اما کیفیت سلام را که خود دانستید [۲۴].
پانویس
- ↑ كنز العمال، ج 1، ص 436.
- ↑ همان، ص 439.
- ↑ همان، ج 1، ص 447-436 و ج 2، ص 179. اين روايت از زبان ابوطلحه با اين زيادت آمده است: و فرشته به او (فرستنده صلوات) همان را گويد كه به شما گفته است. گفتم: اي جبرئيل! اين فرشته كيست؟ گفت: خداي عز و جل از هنگامي كه شما را آفريده تا زماني كه مبعوثتان كرده و فرشته را بر شما گماشته است؛ هيچ يك از امت شما بر شما صلوات نفرستد مگر آنكه (فرشته به او) گويد: و تو! خداوند بر تو صلوات فرستاد. كنزل العمال، ج 1، ص 449-440 و ج 2، ص 181. اين روايت از سعيد بن عمر انصاري و ابو برده بن نيار و انس نيز آمده است. كنزل العمال، ج 1، ص 438، 448 - 449؛ سنن نسائي، ج 3، ص 50؛ كتاب الصلاه، باب فضل صلوات بر پيامبر(ص)؛ فرائد السمطين، ج 1، ص 24؛ تاريخ بغداد، ج 8، ص 281.
- ↑ عبارت از صحيح مسلم است.
- ↑ صحيح مسلم، ج 1، ص 306؛ كتاب الصلاه، باب صلوات بر پيامبر(ص)؛ سنن ترمذي، ج2، ص 270. سنن نسائي، ج 3، ص 50. مسند طياسي، ج 1، ص 283، حديث 2122؛ رياض الصالحين، ص 381؛ اسباب التنزيل واحدي، ص 250؛ درالمنثور سيوطي، ج 5، ص218؛ تفسير قرطبي، ج 14، ص 294.
- ↑ كنز العمال، ج 1، ص 450-448.
- ↑ عبارت از ابو داود است.
- ↑ سنن ابو داود، ج 2، ص 77، حديث 1480؛ سنن ترمذي، كتاب دعا، ج 13، ص 21. در روايت ديگر از همين باب آمده است: رسول خدا(ص) به مردي كه نماز خواند و براي خويش دعا كرد ولي نه خدا را سپاس گفت و نه بر پيامبر خدا صلوات فرستاد، فرمود: اي نمازگزار! هرگاه نماز خواندي و نشستي، خداي را سپاس گوي و بر من صلوات فرست. سپس از او بخواه. آن حضرت به فرد ديگري كه نماز گزارد و سپاس خدا گفت و صلوات بر پيامبر فرستاد، فرمود: اي نمازگزار! دعا كن كه اجابت مي شود. مسند احمد، ج 6، ص 18؛ سنن نسائي، ج 3، ص 44؛ مستدرك حاكم، ج 1، ص 268؛ رياض الصالحين نبوي، ص 382.
- ↑ سنن ابن ماجه، ج 1، ص 401، 400.
- ↑ همان.
- ↑ كنز العمال، ج 1، ص 438 از طبراني. همانند اين حديث را از ابن عباس نيز در، ج 1، ص438 مي بينيد. و نيز در تفسير درالمنثور، ج 5، ص 218؛ ابن ماجه، ص 294.
- ↑ مسند احمد، ج 1، ص 201؛ سنن ترمذي، كتاب دعا، ج 13، ص 62 -63؛ كنزل العمال، ج1، ص 437، از حسن كه ظاهراً اشتباه است. زيرا مؤلف خود گفته است: اين حديث را از احمد و ترمذي و نسائي و ابن حبان روايت كرده اند. (لذا بايد از حسين(ع) باشد.) همانند اين حديث را از عوف بن مالك و حسن و جابر و ابو هريره و قتاده نيز، در كنزل العمال، ج1، ص 438-436 و 453 مي يابيد. و نيز در تفسير الدر المنثور، ج 5، ص 218؛ و رياض الصالحين، ص 382.
- ↑ تفسير در المنثور، ج 5، ص 217؛ كنزل العمال، ج 2، ص 176.
- ↑ صحيح مسلم، كتاب الصلاه، ج 1، ص 305، حديث 67؛ سنن دارمي، ج 1، ص 310؛ سنن ابوداود، ج 1، ص 258، حديث 980؛ سنن نسائي، ج 3، ص 45 - 47؛ سنن ترمذي، كتاب تفسير، تفسير سوره احزاب، ج 2، ص 95؛ موطأ مالك، ج 1، ص 165 - 166؛ مسند احمد، ج 5، ص 274 و ج 4، ص 118؛ كنز العمال، ج 2، ص 182؛ تفسير قرطبي، ج 4، ص 233؛ تفسير در المنثور، ج 5، ص 216 - 217؛ تفسير ابن كثير، ج 3، ص 508؛ تفسير خازن، ج 3، ص 477؛ مستدرك الصحيحين، ج 1، ص 268؛ سنن بيهقي، ج 2، ص 378.
- ↑ صحيح بخاري، كتاب تفسير، تفسير سوره احزاب، ج 3، ص 119 و كتاب دعوات، ج 4، ص 72؛ سنن نسائي، ج 3، ص 49؛ سنن ابن ماجه، ج 1،ص292، حديث 902؛ مسند احمد، ج3، ص47؛ تفسير در المنثور، ج5، ص217.
- ↑ تفسير طبري، تفسير سوره احزاب، ج 22، ص 31؛ تفسير درالمنثور، ج 5، ص 216.
- ↑ سنن نسائي، كتاب سهو، ج 3، ص 49.
- ↑ همان، ص 48؛ مسند احمد، ج 1، ص 162.
- ↑ كنز العمال، ج 2، ص 176؛ تفسير در المنثور، ج 5، ص 216.
- ↑ صحيح بخاري، كتاب بدء الخلق، ج 2، ص 160 - 159 و كتاب تفسير، تفسير سوره احزاب، ج 3، ص 119 و كتاب الدعوات، ج 4، ص 72؛ صحيح مسلم، كتاب صلاه، ج 1، ص 305، حديث 66؛ سنن ابو داود، ج 1، ص 257، حديث 976؛ سنن دارمي، ج 1، ص309؛ سنن نسائي، ج 3، ص 48-47؛ سنن ترمذي، ج 2، ص 268؛ سنن ابن ماجه، حديث 904. مسند احمد، ج 4، ص 244-241؛ تفسير طبري، ج 22، ص 31؛ تفسير قرطبي، ج 14، ص 334؛ تفسير در المنثور، ج 5، ص 216-215؛ كنز العمال، ج 2، ص 180؛ تفسير ابن كثير، ج 3، ص 507.
- ↑ مسند احمد، ج 5، ص 353؛ تفسير در المنثور، ج 5، ص 218؛ كنزل العمال، ج 1، ص 442.
- ↑ كنز العمال، ج 1، ص 442.
- ↑ تفسير طبري، ج 2، ص 32؛ تفسير در المنثور، ج 5، ص 216.
- ↑ كنزالعمال، ج 2، ص 182 و ج 1، ص 43.







