نقش امر به معروف و نهی از منکر در پیشگیری از جرم
|
خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد | |
| نویسنده | عباس سیدمیرزائی |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| استاد راهنما | محمدجواد صفار |
| تاریخ دفاع | 1394 |
| رشته | حقوق عمومی |
| محل دفاع | دانشکده حقوق و علوم سیاسی/ دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی |
چکیده
امر به معروف و نهی از منکر عاملی برای حفظ، گسترش و تقویت ارزش های الهی و انسانی در جامعه اسلامی و اصلاح نقاط آسیب پذیر فرد و مسئولان و جامعه، شمرده می شود و از جمله عواملی است که بیشترین تأثیرگذاری را در سلامت و سعادت و طهارت جامعه اسلامی دارد. معروف به معنای امور خوب و منکر به معنای زشتی می باشد. امر به معروف و نهی از منکر از ضروریات ایمان و رستگاری امت است و هر جامعه ای بر اثر ترک این فریضه، دچارتباهی می گردد. در متن قرآن کریم و در سخن انبیاء و ائمهی اطهار و نیز در سخن بزرگان دینی به این امر فراوان اشاره شده است، چنانکه از مهمترین فرایضی است که وجوب آن در دین ضروری شناخته شده و ضامن بقای اجتماع است. این فریضه شامل همه ی امور اعتقادی، اخلاقی، عبادی، اقتصادی، نظامی، سیاسی و فرهنگی جامعه می گردد.
مسلمان متعهد یا آن کس که زندگی اجتماعی فعال دارد، کسی است که همواره درپی تحقق هنجارهای دینی و آرمانهای اجتماعی در جامعه است. برای جفظ جامعه و در امن نگه داشتن آن از فساد، انحراف و سقوط، در بعضی موارد نظارت گروهی خاص لازم است تا بر آنچه بر جامعه میگذرد، نظارت کنند و جامعه را از رفتن به سوی فساد و انحرافات حفظ کنند. نتیجه به دست آمده موید این امر است که امر به معروف و نهی از منکر در ایجاد امنیت و انتظام اجتماعی تأثیر بسزایی دارد. به طوری که با گسترش امر به معروف و نهی از منکر در اجتماع به هدایت افراد و اصلاح جامعه و برقراری امنیت در راستای نظام اجتماعی کمک مؤثری میکند. انضباط اجتماعی بر پایه فریضه امر به معروف و نهی از منکر باعث اقامه و اجبات و اصلاح امور دین و دنیا و به تبع آن برقراری نظم و امنیت اجتماعی می شود.
