نقش امر به معروف و نهی از منکر در سیاست جنایی تقنینی ایران
 | |
| نویسنده | مهناز اسراری |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| استاد راهنما | عبدالرضا جوان جعفری |
| استاد مشاور | سیدمهدی سیدزاده ثانی |
| رشته | حقوق |
بقای هر جامعه درگرو حفظ و حراست آن از انحراف و فساد میباشد؛ که هر نظام اجتماعی سازوکارهای خاصی را برای این منظور فراهم کردهاست. دین مبین اسلام ازجمله ابزارهای مهم و موثری که برای این موضوع تبیین نمودهاست، نظارت همگانی است؛ که از طریق امر به معروف و نهی از منکر اعمال میشود. هدف از نگارش این پایاننامه، با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی، بررسی قوانین و مقررات موجود در حوزه امر به معروف و نهی از منکر، میباشد تا کارایی این فریضه در کاهش جرایم و انحرافات موجود در جامعه آشکار شود.
یافتههای پژوهش حاکی از آن است که امر به معروف و نهی از منکر با بهکارگیری مشارکت مردم، میتواند نقش ویژهای در جهت پیشگیری اجتماعی و وضعی از جرایم و انحرافات در جامعه ایفا کند. این فریضه علاوه بر نقش پیشگیرانه، در صورت وقوع جرایم و تخلفات با بهکارگیری ضمانت اجراهای واکنشی کیفری و غیرکیفری وارد عمل میشود و به مبارزه با جرایم و تخلفات، اقدام میکند. اما با توجه به اینکه شالوده اصلی این فریضه را پاسخهای کنشی تشکیل میدهد، پاسخهای واکنشی بهندرت مشاهده گردید. به همین دلیل نهادهای اعمال پاسخ برای این فریضه، بیشتر از نوع کنشگر میباشند.
نمایه ها:
امر به معروف | نهی از منکر | پاسخهای واکنشی | تدابیر کنشی | قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر | نهادهای پاسخگو |
