مهم ترین ره آورد امر به معروف و نهی از منکر
محتویات
رحمت بیپایان الهی و بهشت و نعمتهای اخروی
(المؤمن و المومنات بعضهم اولیاء بعض یامرون بالمعروف...اولئک سیرحمهم الله ان الله عزیز حکیم وعدالله المؤمنین والمومنات جنات تجری من تحتهاالانهار. [۱]
مردان و زنان مؤمن برخی سرپرست برخی دیگرند. یکدیگر را امربه معروف و نهی از منکر میکنند... خدا ایشان را رحمت کند. به راستی خداوند شکست ناپذیر و حکیم است. خداوند مردان و زنان مؤمن را به بهشتهایی که در آن شهرهایی جاری است وعده میدهد.
فلاح و رستگاری
در برخی از آیات، فلاح و رستگاری درگرو امر به معروف و نهی ازمنکر شمرده شده است.
(ولتکن منکم امة یدعون الی الخیر و یامرون بالمروف و ینهون عن المنکر و اولئک هم المفلحون [۲]
باید گروهی از شما باشند که دعوت به خیر و امر به معروف و نهی از منکر کنند؛ و ایشان رستگارانند.
آمران به معروف شایستگانند
یامرون بالمعروف و ینهون عن المنکر اولئک من الصالحین؛ امر به معروف و نهی از منکر میکنند. ایشان از شایستگانند.[۳]
نجات از عذاب الهی
انجینا الذین ینهون عن السود و اخذنا الذین ظلموا؛ نجات دادیم آنان را که از زشتیها نهی میکردند و آنان را که ستم میکردند، به عذاب گرفتار کردیم.[۴]
شرکت در ثواب اعمال دیگران
و من شیفع شفاعه حسنه یکن له نصیب منها [۵]
هرکس به کار نیکی تشویق کند و دیگران را به نیکیها دعوت کند(و وادارد) از آن بهره میبرد. شفاعت به معنی جفت و ضمیمه شدن در انجام دادن کار است. گاه مراد شفاعت در آخرت است که شفاعت کننده با گنه کار همراهی کرده، او را به بهشت هدایت میکند. شفاعت کننده گاه در دنیا تحقق مییابد، یعنی فرد، با هدایت و امر به معروف، دیگران را همراهی کرده، به صراط مستقیم رهنمون میشود. در تفسیر نورالثقلین آمده است:
رسول الله(ص) فرمود: «من امر بمعروف و نهی عن المنکر اودل علی خیر او اشار به فهو شریک و من امر بسوء او دل علیه اواشاره به فهو شریک.» [۶]
آن که امر به معروف میکند یا از منکری باز میدارد یا راهنایی به خیر و نیکی کند یا اشارهای به نیکی و خیر کند، در(ثواب) آن عمل شریک است؛ و آن که به زشتی فرمان دهد یا بدان راهنایی کندو یا به آن اشاره کند نیز(در مجازات و آثار آن) شریک خواهدبود.
آن حضرت همچنین فرمود: «الدال علی الخیر کفاعله» [۷]
همراهی معصومان
رسول اکرم(ص) میفرماید: کسی که یک شیعه را هدایت و ارشاد کندو شریعت را به وی تعلیم دهد، با ما در جایگاه رفیع و والا همراه خواهد بود. [۸] امام صادق(ع) میفرماید: علمای شیعهای که مرزهای عقیدتی را پاس میدارند و از تسلط شیطان و دشمنان بر شیعیان جلوگیری میکنند، یک میلیون بار از مجاهدان صحنه جنگ برترند. [۹]
ارزشمندتر از جان زمینیان
مردی کسی را کشت. فرزند مقتول او را به محضر امام سجاد(ع)آورد تا قصاص شود. حضرت فرمود: آیا قاتل حقی برگردن شما ندارد؟
عرض کرد: چرا، او توحید و نبوت و امامت را به ما تلقین کرده ولی این به اندازه خون پدر ما نیست. حضرت فرمود:
«والله هذا یفی بدماء اهل الارض کلهم مناالاولین و الاخرین سواالانبیاء و الائمه» [۱۰]
به خدا سوگند، این عمل هم سنگ جان تمام اهل زمین از اولین وآخرین(جز انبیاء و ائمه)است.
امام صادق(ع)فرمود: «لایتکلم الرجل بکلمه حق یوخذ بها الا کان له مثل اجر من اخذبها» [۱۱]
مردی سخن حقی را بگوید و دیگران به آن عمل کنند، برای اوهمانند پاداشی کسانی است که به آن سخن عمل کردهاند.
مقامی ویژه در قیامت
رسول خدا(ص)فرمود: «الا حدثکم عن اقوام لیسوا بانبیاء و لاشهداء یغبطهم یوم القیامه الانبیاء و الشهداء بمنازلهم من الله علی منابر من نورفقیل: من هم قال هم الذین یحببون عبادالله الی الله و یحببون عبادالله الی یامرونهم بما یجب الله و ینهونهم عمایکره الله فاذا اطاعوهم احبهم الله.» [۱۲]
آیا با شما سخن نگویم از کسانی که از پیامبران و شهدا نیستند ولی پیامبران و شهیدان از مشاهده مقام آنان مسرور میشوند که چه جایگاه والای نزد خدا دارند و برچه جایگاههای نورانی تکیه زدهاند. یکی از اصحاب عرض کرد: ای رسول خدا! کیانند؟ فرمود: کسانی هستند که بندگان خدا را نزد خدا و رسول خدا محبوب میسازند. بندگان خدا را به معروف و آنچه خدا دوست دارد فرمان میدهند واز آنچه خدا نمیپسندد، باز میدارند و چون بندگان خدا به امر ونهی آنان عمل کنند، خداوند آنها را دوست خواهدا داشت.
در پاورقی بحارالانوار آمده است: منظور از غبطه، سرور است نه تمنای منزلت آنها.
