مقدس مآبانی که به امر به معروف و نهی از منکر اعتنا ندارند
مقدس مآبانی که به امر به معروف و نهی از منکر اعتنا ندارند
نویسنده : مطهری،
چکیده :
کلمات کلیدی :
دارد.عـلىرغم تلاشها و اشتراك مساعى صورتگرفته از سوى مسئولان دانشگاه در اين امر،گاهى در برخى از منابع كتابخانهاى مـشاهده مـىشود كه كتـابهاى موجود به علت قدمت و تاريخى بودن در معرض استهلاك و نابودى قرار گرفتهاند.استفاده از فناورى عصر حـاضر،همچون اسكن و كپى از كتابهاى قديمى و در دسترس قرار دادن اين اوراق به جاى كتاب اصلى مىتواند گام بـلندى در جهت حفظ و نگهدارى آنـها بـاشد.كتابخانه مركزى دانشگاه تهران به عنوان يكى از اصلىترين مراكز نگهدارى كتابها و اسناد تاريخى تاكنون به درستى از عهده اين رسالت برآمده است لكن اين تلاش تحسينبرانگيز بايد مستمر باشد و با مداقه بيشترى صورت گيرد.كتابهاى ارزشـمندى همچون تهذيب الاصول امام خمينى(ره)و فروغ ابديت آيت اللّه جعفر سبحانى از جمله مصاديق اين مداقه مضاعف به شمار مىآيند.اين كتابها به همراه ساير كتب قديمى ارزشمند،از سرمايههاى نظام مقدس جمهورى اسلامى ايران مـىباشند كه پايهـهاى فكرى دانشجويان حال و انديشمندان و علماى فردا را شكل مىدهند.اينجانب به عنوان عضوى كوچك از مجموعه عظيم دانشجويى دانشگاه تهران،ضمن تشكر فراوان از دستاندركاران و مسئولان محرتم و خبره امر كتاب و كتابخوانى اين دانـشگاه،از تـلاشهاى صورت گرفته جهت حفظ رسالهها و كتب تاريخى موجود،تقاضامندم ضمن استمراربخشى به اين امر،تلاش و سعى مضاعفى شود تا اين كتب با صورت و شكلى وزينتر همانند محتواى آن،در اختيار دانشپژوهان قـرار گـيرد.در انتها نوشته خود را با فرمايشى از ابن ادريس حلى،از فقهاى برجسته عالم تشيع،به پايان مىرسانم:
«چهبسا انسان فرزانهاى كه درمىگذرد،ولى كتابهايش مىماند.خردمند فانى مىشود؛اما اثرش ماندگار مىگردد.اگر پيشـينيان در كتـابهايشان حـكمتهاى شگفت را جاودانه و شيوه زيست خـود را بـرايمان ثـبت و بدينترتيب ناديدنى را برايمان ديدنى نمىكردند و درهاى بسته را نمىگشودند و فزونى دانش خود را بر كمى معلومات ما نمىافزودند،اكنون چه عاقبتى نصيب مـا مىشد؟»
مـقدسمآبانى كه بـه امر به معروف و نهى از منكر اعتنا ندارند
شـما اگـر مىخواهيد بفهميد كه مقام امر به معروف و نهى از منكر در اسلام چيست،اين روايتى را كه در كافى است و از روايات بسيار معروف و قطعى و مسلم ماست و در تـمام كتـابهاى فـقهى و حديثى معتبرآمده است و مفصلترين حديث در اين باب است مطالعه كنيد.مـن قسمتهايى از آن را براى شما مىخوانم،چون همهاش مفصل است:يك قسمتش كه اول حديث هم هست اين است كه فرمود:در آخر الزمان، مردم رياكارى پيدا مـىشوند كه دائمـا آيهـ قرآن و دعا مىخوانند «ويتنسكون»اظهار«مقدسمآبى»مىكنند«حدثاء سفهاء» يك مردم«تـازه بـه دوران رسيده احمقى»هم هستند.تنها چيزى كه اين مقدسمآبها به آن اعتنا ندارند،امر به معروف و نهى از مـنكر اسـت.«لا يوجـبون امرا بمعروف و لا نهيا عن منكر الا اذا امنوا الضرر»اينها تا مطمئن نشوند كه امـر بـه مـعروف و نهى از منكر كوچكترين ضررى به ايشان نمىزند، به آن تن نمىدهند.«يطلبون لانفسهم الرخص و المـعاذير» دائم دنـبال اينـ هستند كه يك راه فرارى براى امر به معروف و نهى از منكر پيدا كنند،يك عذرى بتراشند كه خـوب،ديگـر نمىشود،ديگر ممكن نيست.«يقبلون على الصلوة و الصيام و ما لا يكلفهم فى نفس و لا مـال»دنـبال آن عـبادتهايى هستند كه نه به جان،نه به مال و نه به حيثيتشان ضرر مىزند(مثل نـماز و روزه)امـا اگر وظيفهاى ضررى به جايى مىزند،ديگر آن را قبول ندارند.تا آنجا كه مـىفرمايد اگـر نـماز هم به كار يا حيثيت يا جانشان ضرر مىزد،آن را رها مىكردند:«كما رفضوا اسمى الفرائض و اشرفها»همانطور كهـ«عـالىترين و شريفترين فريضهها»را رها كردند،نماز را هم رها مىكردند. آن عالىترين و شريفترين فريضهها كدام است؟«انـ الامـر بـالمعرو فو النهى عن المنكر فريضۀ بها تقام الفرائض»[امر به معروف و نهى از منكر]فريضه بزرگى اسـت كه سـاير فـرايض به وسيله آن بپا مىشود.
منبع:مجموعه آثار شهيد مطهرى جلد 17
