فرهنگ مصادیق:کفاره شکستن قسم
محتویات
- ۱ کفاره شکستن قسم در فتوای مراجع عظام
- ۱.۱ فتوای امام خمینی (ره)
- ۱.۲ فتوای آیت الله اراکی (ره)
- ۱.۳ فتوای آیت الله بهجت (ره)
- ۱.۴ فتوای آیت الله خویی (ره)
- ۱.۵ فتوای آیت الله تبریزی (ره)
- ۱.۶ فتوای آیت الله خامنهای (دام ظلّه)
- ۱.۷ فتوای آیت الله خویی (ره)
- ۱.۸ فتوای آیت الله سیستانی (دام ظلّه)
- ۱.۹ فتوای آیت الله شبیری زنجانی (دام ظلّه)
- ۱.۱۰ فتوای آیت الله صافی گلپایگانی (دام ظلّه)
- ۱.۱۱ فتوای آیت الله فاضل لنکرانی (ره)
- ۱.۱۲ فتوای آیت الله گلپایگانی (ره)
- ۱.۱۳ فتوای آیت الله مکارم شیرازی (دام ظلّه)
- ۱.۱۴ فتوای آیت الله نوری همدانی (دام ظلّه)
- ۱.۱۵ فتوای آیت الله وحید خراسانی (دام ظلّه)
- ۲ پانویس
کفاره شکستن قسم در فتوای مراجع عظام
سؤال: کفاره شکستن قسم چه میباشد؟
فتوای امام خمینی (ره)
آزاد کردن یک بنده یا اطعام ده مسکین یا پوشاندن آنها اگر قدرت ندارد و نمیتواند سه روز روزه بگیرد. [۱]
فتوای آیت الله اراکی (ره)
کفاره عمل نکردن به قسم عمداً، یک بنده آزاد کند یا اطعام ۱۰ مسکین یا پوشاندن آنها و اگر نتواند ۳ روزه بگیرد.[۲]
فتوای آیت الله بهجت (ره)
اگر عمداً مخالف قسم عمل کند: باید یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند و اگر نتواند ۳ روز، روزه بگیرد.[۳]
فتوای آیت الله خویی (ره)
اگر از روی اختیار به قسم خود عمل نکند باید یک بنده آزاد کند و یا ده فقیر را سیر کند و یا آنان را بپوشانند و اگر اینها را نتواند باید ۳ روز پی در پی روزه بگیرد
فتوای آیت الله تبریزی (ره)
اگر عمداً مخالفت قسم کند باید کفاره بدهد یعنی یک بنده آزاد کند و یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشانند و اگر نتوانست ۳ روز پی در پی روزه بگیرد. [۴][۵]
فتوای آیت الله خامنهای (دام ظلّه)
سیر کردن ده فقیر یا پوشانیدن آن هاست و اگر نتوانست باید سه روز روزه بگیرد و بنابر احتیاط واجب باید پی در پی باشد. [۶]
فتوای آیت الله خویی (ره)
اگر از روی اختیار به قسم خود عمل نکند باید یک بنده آزاد کند و یا ده فقیر را سیر کند و یا آنان را بپوشانند و اگر اینها را نتواند باید ۳ روز پی در پی روزه بگیرد.[۷]
فتوای آیت الله سیستانی (دام ظلّه)
کفاره مخالفت با قسم یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را را سیر کند یا آنان را بپوشاند و اگر اینها را نتواند باید ۳ روز پی در پی روزه بگیرد. [۸]
فتوای آیت الله شبیری زنجانی (دام ظلّه)
اگر عمداً مخالفت کند گناه کرده و باید کفاره بدهد؛ یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند و اگر اینها را نتواند باید سه روز پی در پی روزه بگیرد.[۹]
فتوای آیت الله صافی گلپایگانی (دام ظلّه)
اگر انسان عمداً مخالف قسم عمل کند باید کفاره بدهد؛ یک بنده را آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند و اگر اینها را نتواند باید ۳ روز پی در پی روزه بگیرد.[۱۰]
فتوای آیت الله فاضل لنکرانی (ره)
چنانچه عمداً مخالفت قسم عمل کند باید کفاره بدهد؛ یک بنده را آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند و اگر اینها را نتواند باید ۳ روز پی در پی روزه بگیرد. [۱۱]
فتوای آیت الله گلپایگانی (ره)
اگر عمداً با قسم خود مخالفت کند باید کفاره بدهد یا ده فقیر را سیر کند و یا لباس بپوشاند یا یک بنده آزاد کند و اگر توانایی اینها را نداشته باشد باید ۳ روز، روزه بگیرد.[۱۲]
فتوای آیت الله مکارم شیرازی (دام ظلّه)
اگر عمداً با قسم خود مخالفت کند باید کفاره بدهد یا ده فقیر را سیر کند و یا لباس بپوشاند یا یک بنده آزاد کند و اگر توانایی اینها را نداشته باشد باید ۳ روز، پی در پی روزه بگیرد.توضیح المسائل، مدرسه امام علی بن ابی طالب، ۱۳۸۳- امیرالمومنین ، چهل و یکم ص ۴۴۸ م ۲۳۰۲ و ص ۲۶۱ م 1453
فتوای آیت الله نوری همدانی (دام ظلّه)
چنانچه عمداً با قسم مخالفت کند باید کفاره بدهد یعنی یک بنده آزاد کند و یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند و اگر اینها را نتواند باید ۳ روز پی در پی روزه بگیرد. [۱۳]
فتوای آیت الله وحید خراسانی (دام ظلّه)
اگر انسان از عمد با قسم مخالفت کند باید کفاره بدهد؛ یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند و یا بپوشاند و اگر اینها را نتواند ۳ روز پی در پی روزه بگیرد. [۱۴]
پانویس
- ↑ تحریر الوسیله، نشر اسلامی ج2، ص 110، اول بحث کفارات و ص 102 م 16.
- ↑ مسائل الواضحه، ج 2 ص 149، م 2684.
- ↑ توضیح المسائل، 1377 سیزدهم، ص 425، م 2121.
- ↑ توضیح المسائل، ستاره 1378.
- ↑ ششم، ص 438، م 2679.
- ↑ استفتائات جدید، ج 1 ص 73 س 374 و 376.
- ↑ توضیح المسائل احیاء آثار امام خویی، 1422 هـ. ق ص 484، م 2689.
- ↑ توضیح المسائل، 1422 هـ. ق بیستم. ص 541، م 2628.
- ↑ توضیح المسائل، ج 2، ص 281 م 2679.
- ↑ توضیح المسائل، ص 545 م 2679.
- ↑ توضیح المسائل امیرالعلم 1383، ص 487 م 2805.
- ↑ توضیح المسائل ص 455 م 2679.
- ↑ توضیح المسائل، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، ص 530 م 2668.
- ↑ توضیح المسائل، مدرسه باقر العلوم، 1379، پنجم، ص 719 م 2734.
