فرهنگ مصادیق:چهل حدیث سپاس

از پژوهشکده امر به معروف
پرش به: ناوبری، جستجو
چهل حدیث «سپاس»

مقـدمـه

قالَ اللّهُ تَبارَکَ وَ تَعالی:
وَ اِذْ تَأَذَّنَ ربُّکُمْ لَئِنْ شَکَرتُمْ لَأَ زیدَنَّکُمْ وَلَئِنْ کَفَرْتُمْ اِنَّ عَذابِی لَشَدیدٌ. خداوند تبارک و تعالی می فرماید:
و پروردگار شما اعلام کرد، اگر سپاسگزاری کنید بر شما می افزایم، و اگر ناسپاسی کنید همانا عذاب من سخت است.
برای مقدمه چهل حدیث سپاس، سخنی زیباتر و بهتر از دیباچه گلستان نیست:
«منّت خدای را عَزّوجل که طاعتش موجب قربتست و به شکراندرش مزید نعمت. هر نفسی که فرو می رود مُمدّ حیاتست و چون بر می آید مفرّح ذات».
پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب.
از دست و زبان که برآید کز عهده شکرش بدر آید
اعْمَلُوا آلَ دَاوُودَ شُكْرًا وَقَلِيلٌ مِنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ.
بنده همان به که زتقصیر خویشعُذر بدرگاه خدای آورد
ورنه سزاوار خداوندیشکس نتواند که بجای آورد
باران رحمت بی حسابش همه را رسیده و خوان نعمت بی دریغش همه جا کشیده، پرده ناموس بندگان به گناهِ فاحش ندرد و وظیفه روزی کَس را به خطای مُنکر نَبُرد.
ای کریمی که از خزانه غیبگبر و ترسا وظیفه خور داری
دوستان را کجا کُنی محروم تو که با دشمن این نظر داری
قم ـ محمود شریفی
۱۱ ذیقعده ۱۴۱۶ روز میلاد امام هشتم علیه السلام
و ۱۲ فروردین ۱۳۷۵ روز جمهوری اسلامی

سپاسگزار محـبوب خـدا

۱ عَنْ عَمّارِ الدُّهنی، قالَ : سَمِعْتُ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ علیه السلام یَقُولُ: اِنَّ اللّه یُحِبُّ کُلَّ قَلْبٍ حَزینٍ وَ یُحِبُّ کُلَّ عَبْدٍ شَکُورٍ
عمّار دهنی می گوید: از امام سجاد علیه السلام شنیدم که می فرماید: خداوند هر قلب محزون و هر بنده سپاسگزار را دوست می دارد.

عبادت و سپاسگزاری

۲ عَنْ اَبی جَعْفَرٍ علیه السلام قالَ: کانَ رَسُولُ اللّه صلی الله علیه و آله عِنْدَ عائِشَةَ لَیْلَتِها فَقالَتْ: یا رَسُولَ اللّهِ لِمَ تَتْعَبُ نَفْسَکَ وَ قَدْ غَفَرَاللّهُ لَکَ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِکَ وَ ما تَأخَّرَ؟ فَقالَ: یا عائِشَةُ اَلا اَکُونُ عَبْدا شَکُورا؟
امام باقر علیه السلام فرمود: شبی پیامبر پیش عایشه بود، عایشه گفت: ای رسول خدا، چرا خودت را «با عبادت» رنج می دهی در حالی که خدا تر آمرزیده است؟ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: ای عایشه آیا من بنده سپاسگزار نباشم؟

پاداش سپاسـگزار

۳ عَنْ الصّادِقِ علیه السلام عَنْ آبائِهِ علیه السلام قالَ: اَلطّاعِمُ الشّاکِرُ لَهُ مِنَ الاْجْرِ مِثْلُ اَجْرِ الصّائِمِ الْمُحْتَسِبِ وَ الْمُعافِی الشّاکِرُ لَهُ مِنِ الاْجْرِ کَاَجْرِ الْمُبْتَلَی الصّابِرِ وَ الْغَنِیُّ الشّاکِرُ لَهُ مِنَ الاْجْرِکَاَجْرِ الْمحْرُومِ الْقانِعِ.
امام صادق علیه السلام به نقل از پدرانش می فرماید: پـاداش طعـام خـور سـپاسگزار، هـمانند پـاداش روزه دار در راه خداست، و پاداش انسان سالم سپاسـگزار مثل پاداش گرفتار صبور است، و اجر توانگر سپاسگزار همانند اجر انسان محروم قناعت پیشه است.

آثـار سپاسگزاری

۴ عَنْ اَمیرِالْمُؤْمِنینَ علیه السلام قالَ: شُکْرُ الْمُنْعِمِ یَـزیدُ فِی الـرِّزْقِ.
امیر مؤمنان علی علیه السلام فرمود: سپاسگزاری از انعام کننده روزی، روزی را زیاد می کند.

سپاسگزاری و زیادی نعمت

۵ قالَ عَلِیٌّ علیه السلام: ما کانَ اللّهُ لِیَفْتَحَ عَلی عَبْدٍ بابَ الشُّکْرِ، وَ یَغْلِقَ عَنْهُ بابَ الزِّیادَةِ.
امام علی علیه السلام فرمود: چنـان نـیست که خداوند درب شکرگزاری را بر بنده ای بـگشاید و درب زیـاد شدن نعـمت را بر او بـبندد. (بـلکه هـر دو باهم بـاز شده اند)

شکر و افزایش نعـمت

۶ عَنِ الْباقِرِ علیه السلام قالَ: لا یَنْقَطِعُ الْمزَیدُ مِنَ اللّهِ حَتَّی یَنْقَطِـعَ الشُّکْرُ مِنَ الْعِبادِ.
امام باقر علیه السلام فرمود: افزایش نعمت از طرف خداوند قطع نمی شود مگر بخاطر ناسپاسی بندگان.

نتیجه سپاسگزاری

۷ عَنْ اَبی عَبْدِاللّهِ علیه السلام قالَ: مَنْ اُعْطِیَ الشُّکْرَ اُعْطِیَ الزِّیادَةَ، یَقُولُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ: لَئِنْ شَکَرْتُمْ لاَزیدَنَّکُمْ.
امام صادق علیه السلام فرمود: کسی که توفیق شکر یابد، افزایش نعمت هم نصیب او خواهد شد خداوند متعال می فرماید: اگر سپاسگزای کنیدزیاد خواهم کرد.

جاودانگی و فنای نعمت

۸ اَوصی عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیه السلام بَعْضَ وُلْدِهِ، فَقالَ: یا بُنَیَّ اُشْکُرِ اللّهَ لِمَنْ اَنْعَمَ عَلَیْکَ، وَ اَنْعِمْ عَلی مَنْ شَکَرَکَ، فَاِنَّهُ لا زَوالَ لِلنِّعْمَةِ اِذا شَکَرْتَ وَلا بَقاءَ لَها اِذا کَفَرْتَ.
امام سجاد علیه السلام به بعضی از فرزندانش سفارش کرد و فرمود: ای فرزندم خدا را بخاطر نعمتی که از دیگران بتو می رسد سپاسگزار باش و به کسی که از تو قدردانی کرد عطا کن، چرا که وقتی نعمتی سپاسگزاری شود از بین نخواهد رفت، و وقتی که ناسپاسی شود دوام نخواهد یافت.

سپاس و زیادی نعـمت

۹ قالَ اَبُو عَبْدِاللّهِ علیه السلام: اَیُّما عَبْدٍ اَنْعَمَ اللّهُ عَلْیهِ بِنِعمَةٍ فَعَرَفَها بِقَلبِهِ وَ حَمِدَ اللّهَ عَلَیْها بِلِسانِهِ لَمْ تَنْفَدْ حَتّی یَأْمُرَ اللّهُ لَهُ بِالزِّیادَةِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر بنده ای که خدابه او نعمت داده، اگر نعمت را بشناسدو با زبانش خدارا بر آن نعمت ستایش کند، هنوز آن نعمت تمام نشده خدا فرمان می دهد تا نعمت او زیادتر گردد.

جایگاه سپاس گـزاران

۱۰ قالَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: یُنادِی مُنادٍ یَوْمَ الْقِیامَةِ لِیَقُمِ الْحَمّادُونَ، فَیَقُومُ زُمرَةٌ فَیُنْصَبُ لَهُمْ لِوآءٌ فَیَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ. قِیلَ: وَمَنِ الْحَمّادُونَ؟ فَقالَ: اَلَّذینَ یَشْکُرُونَ اللّهَ تَعالی_'feعَلی_'feکُلِ حالٍ.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: روز قـیامت منادی ندا می دهد، ستـایش کنندگان بـرخیزند، پـس عده ای بلند می شـوند، سپس پرچـمی برای آنها نصب می شود، آنگاه وارد بهشت می شوند. گفته شـد: ستایش کنندگان چه کسـانی هستند؟ فرمود: آنانـکه همـیشه خدا را سپاسگزاری می کنند.

سپاسگزارترین فـرد

۱۱ قالَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: اَشْکَرُ النّاسِ اَشْکَرُهُمْ لِلنّاسِ.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: سپاسگزارترین مردم کسی است که نسبت به مردم سپاسگزارترین فرد باشد.

بهترین مـردم

۱۲ عَنْ اَبی عَبْدِاللّهِ علیه السلام قِیلَ لَهُ: مَنْ اَکْرَمُ الْخَلْقِ عَلَی اللّهِ؟ قالَ: مَنْ اِذا اُعْطِیَ شَکَرَ وَ اِذا ابْتُـلِیَ صَبَرَ.
از امام صادق علیه السلام پرسیدند: گرامـی ترین مردم نزد خدا کیست؟ فرمود: کسی که وقتی چیزی به او داده شود سـپاسگزاری می کند و وقتی گرفتار شود صبر می کند.

سپاسـگزاری از مـردم

۱۳ عَنِ الرِّضا علیه السلام قالَ: مَنْ لَمْ یَشْکُرِ الْمُنْعِمَ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ لَمْ یَشْکُرِ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ.
امام رضا علیه السلام فرمود: کسی که از انسانهای نیکوکار تشکر و قدرانی نکند از خداوند سبحان هم قدرانی نکرده است.

پاداش سپاسـگزاری

۱۴ قالَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: اِنَّ لِلطّاعِمِ الشّاکِرِمِنَ الاْجْرِ مِثْلُ ما لِلصّائِمِ الصّابِرِ.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: پاداش کسی که غدا می خورد و شُکر بجا آورد، مانند روزه دار صبور است.

سپاسگزاری پیامبر صلی الله علیه و آله

۱۵ عَنْ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ علیه السلام قالَ: کانَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله اِذا اَتاهُ اَمْرٌ یَسُرُّهُ قالَ: «اَلْحُمْدُلِلّهِ الَّذی بِنِعْمَتِهِ تَتِمُّ الصّالِحاتُ» وَ اِذا اَتاهُ اَمْرٌیَکْرَهُهُ قالَ: «اَلْحَمْدُلِلّهِ عَلی کُلِّ حالٍ».
امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمود: هنگامی که مسئله خوشحال کننده ای برای پیامبر پیش می آمد می فرمود: سـتایش مخـصوص خداونـدیـست که کـارهای خـیر با نعمتش تکمیل مـی شود و هنـگامی که مـسئله ناخوشـایندی رخ می داد، می فـرمود: در هر حـال سـتایش مخـصوص خـداوند است.

سپاسگزاری در شـادی

۱۶ قال عَلِیٌّ علیه السلام: کُنْ فِی السَّرَّاءِ عَبْدا شَکُورا وَفِی الضَّرّاءِ عَبْدا صَبُورا.
امام علی علیه السلام فرمود: در روزهای آسایش و خوشبختی سپاسگزار باش، و در روزهای گرفتاری و سختی صبور باش.

برخورد با نعمت

۱۷ قالَ اَمیرُالْمُؤْمِنینَ علیه السلام: اَحْسِنُوا صُحْبَةَ النِّعَمِ قَبْلَ فِراقِها فَاِنِّها تَزُولُ وَتَشْهَدُ عَلی صاحِبِها بِما عَمِلَ فیها.
امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمود: با نعمت ها قبل از جدا شدن از شما رفتار نیکو داشته باشید که آنها از بین می روند و علیه صاحب نعمت ناسپاس که چطور با آنها رفتار کرده، گواهی می دهند.

سپاسگزاری کـامـل

۱۸ عَنْ اَبِی عَبْدِاللّهِ علیه السلام قالَ: شُکْرُ النِّعْمَةِ اِجْتِنابُ الْمَحارِمِ، وَتَمامُ الشُّکْرِ قَوْلُ الرَّجُلِ: اَلْحَمْدُلِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ.
امام صادق علیه السلام فرمود: شکر نعمت پرهیز از گناهان و شکر کامل اینست که شخص بگوید، اَلْحَمْدُلِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ.

حـقّ نعـمت

۱۹ قَالَ عَلِیٌ علیه السلام: اِنَّ لِلّهِ تَبارکَ وَتَعالی فِی کُلِّ نِعْمَةٍ حَقّا فَمَنْ اَدّاهُ زادَهُ مِنْها، وَمَنْ قَصَّرَ عَنْهُ خاطَرَ بِزَوالِ نِعْمَتِهِ.
امام علی علیه السلام فرمود: خداوند تـبارک و تـعالی در هـر نعـمتی دارای حقّی می باشد پس هر کس آنرا ادا کند، خداوند نعمت او را زیاد می کند و هر که کوتاهی کند در معرض زوال نعمت قرار می گیرد.

سپاس و عرفان

۲۰ قالَ الاْمامُ الْعَسْکَریُّ علیه السلام: لایَعْرِفُ النِّعْمَةَ اِلاَّالشّاکِرُ، وَلایَشْکُرُ النِّعْمَةَ اِلاَّالْعارِفُ.
امام عسکری علیه السلام فرمود: نعمت را کسی جز سپاسگزار نمی شناسد و از نعمت جز انسان عارف سپاسگزاری نمی کند.

شُکر توانایی

۲۱ قالَ عَلیٌ علیه السلام: اِذا قَدَرْتَ عَلی عَدُوِّکَ فَاجْعَلِ الْعَفْوَ عَنْهُ شُکْرا لِلْقُدْرَةِ عَلَیْهِ.
امام علی علیه السلام فرمود: آنگاه که بر دشمن تسلّط یافتی بخشیدن او را سپاس این نعمت قرار بده.

حــقّ سپاسگزاری

۲۲ عَنِ الباقِرِ علیه السلام قالَ: قالَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ لِمُوسَی بْنِ عِمْرانَ: یا مُوسی اُشْکُرْنِی حَقَّ شُکْری، قالَ: یا رَبِّ کَیْفَ اَشْکُرُکَ حَقَّ شُکْرِکَ وَالنِّعْمَةُ مِنْکَ، وَالشُّکْرُ عَلَیْها نِعْمَةٌ مِنْکَ؟ فَـقالَ اللّهُ تَبـارَکَ وَتَعالی: اِذا عَرَفْتَ ذلِکَ مِنّی فَقَدْ شَکَرْتَنی حَقَّ شُـکْری.
امام باقر علیه السلام فرمود: خداوند متعال به موسی بن عمران علیه السلام فرمود: حـقّ سپـاسگزاری مرا ادا کن، حضـرت موسی گـفت: پروردگارا چـگونه حـقّ شـکُر تـرا انجـام دهـم در حالیـکه نـعمت از تـو اسـت و شـکر بر نـعمت هم خودنعمتی ازتوست؟ خـداوند فرمود: اگر همین را بدانی همین ادای واقعی شُکر من است.

سپاس هـر نَفَس

۲۳ قالَ الصّادِقُ علیه السلام: فِی کُلِّ نَفَسٍ مِنْ اَنْفاسِکَ شُکْرٌ لاْزِمٌ لَکَ، بَلْ اَلْفٌ وَاَکْثَرُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: در هر نَفَس لازم است خدا را شکر کنی، نه یکبار بلکه هزار بار و بیشتر

کمترین سپاس

۲۴ قالَ الصّادِقُ علیه السلام: وَاَدْنَی الشُّکْرِ رُؤْیَةُ النِّعْمَةِ مِنَ اللّهِ مِنْ غَیْرِ عِلَّةٍ یَتَعَلَّقُ الْقَلْبُ بِها دُونَ اللّهِ وَالرِّضا بِما اَعْطاهُ، وَاَنْ لاتَعْصِیَهُ بِنِعْمَتِهِ وَتُخالِفَهُ بِشَیٍ مِنْ اَمْرِهِ وَنَهْیِهِ بِسَبَبِ نِعْمَتِهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: پائین ترین درجه شکر، دیدن همه نعمتها از جانب خدا، بدون اینکه دل به چیزی غیر خدا وابسته باشد و خشنودی به داده خداست، و اینکه با نعمت خدا گناه نکنی و بواسطه نعمت، امر و نهی خدا را مخالف نکنی.

حجّت خدا بـربنده

۲۵ قالَ الصّادِقُ علیه السلام: ما مِنْ عَبْدٍ اِلاّ وَلِلّهِ عَلَیْهِ حُجَّةٌ اِمّا فِی ذَنْبٍ اِقْتَرَفَهُ وَاِمّا فِی نِعْمَةٍ قَصَّرَ عَنْ شُکْرِها.
امام صادق علیه السلام فرمود: انسان همیشه در برابر خداوند بدهکار است بخاطر گناهی که مرتکب شده یا بخاطر نعمتی که در سپاسگزاری آن کوتاهی نموده است

عاقبت ناسپاس

۲۶ عَنْ اَبی عَبْدِاللّهِ الصّادِقِ علیه السلام قالَ: اِنَّ اللّهَ عَـزَّوَجَلَّ اَنْعَـمَ عَـلی قَوْمٍ بِالْمَواهِبِ فَلَمْ یَشْکُرُوا فَصارَتْ عَلَیْهِمْ وَبالاً وَابْتَلی قَـوْما بِالْمَـصائِبِ فَصَبَـرُوا فَصارَتْ عَـلَیْهِمْ نِعْـمَةً.
امام صادق علیه السلام فرمود: خداونـد به گـروهی نـعمت داد و آنـها سـپاسگزاری نـکردند، پس نـعمت ها تبـدیل به بـلا شد، و گـروهی را گرفـتار کـرد و آنـها صبـر کردنـد، پس گرفـتاریـهای آنـان تـبدیل بـه نـعمت شد.

نتیجه کـم شکری

۲۷ قالَ اَمیرُ الْمُؤْمِنینَ علیه السلام: اِذا وَصَلَتْ اِلَیْکُمْ اَطْرافُ النِّعَمِ فَلا تُنَفِّرُوا اَقْـصاها بِقِلَّةِ الشُّکْرِ.
امام علی علیه السلام فرمود: هنگامی که قسمتی از نعمت بشما رسید با کم شکری باقیمانده آنرا فراری ندهید.

نعمت بی سپاس

۲۸ قالَ الْجَوادُ علیه السلام : نِعْمَةٌ لاتُشْکَرُ کَسَیِّئَةٍ لاتُغْفَرُ.
امام جواد علیه السلام فرمود: نعمتی که سپاسگزاری نشود، همانند گناهی است که آمرزیده نشود. «یعنی همانطور که انسان در مورد گناه بازخواست می شود، در مورد نعمتی که شکرگزاری نشود از او سؤال خواهد شد» .

گریز نعمت

۲۹ قالَ عَلِیٌ علیه السلام: اِحْذَرُوا نِفارَالنِّعَمِ، فَما کُلُّ شارِدٍ بِمَرْدُودٍ.
امام علی علیه السلام فرمود: «نعمتها با ناسپاسی از دست انسان می روند و معلوم نیست دوباره برگردند.» از گریختن نعمتها حذر کنید، که هر گریخته ای برنمی گردد.

سپاسـگزار باشـید

۳۰ قالَ الرِّضا علیه السلام: اِتَّقُوا اللّهَ وَعَلَیْکُمْ بِالتَّواضُعِ وَالشُّکْرِ وَالْحَمْدِ.
امام رضا علیه السلام فرمود: تقوا داشته باشید وتواضع و سپاسگزاری و ستایش خدا را پیشه خود سازید.

سپاسـگزاری چگونه است؟

۳۱ قالَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: اَلتَّحَدُّثُ بِنِعَمِ اللّهِ شُکْرٌ، وَتَرْکُهُ کُفْرٌ وَمَنْ لایَشْکُرُ الْقَلِیلَ لایَشْکُرُ الْکَثیرَ وَ مَنْ لا یَشْکُرُ النّاسَ لایَشْکُرُاللّهَ.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: گفتگو از نعمت های خداوند، شکر است و ترک آن ناسپاسی است و کسی که از نعمتِ کم سپاسگزاری نکند، از نعمت زیاد هم سپاسگزاری نخواهد کرد، و کسی که از مردم قدردانی نکند از خدا هم قدردانی نخواهد کرد.

سپاسگزارترین فـرد

۳۲ قالَ عَلِیٌ علیه السلام: اَشْکَرُ النّاسِ اَقْنَعُهُمْ، وَاَکْفَرُهُمْ اَجْشَعُهُمْ.
امام علی علیه السلام فرمود: سپاسگزارترین مردم کسی است که قانع تر از دیگران باشد و ناسپاس ترین افراد کسی است که حریص تر از دیگران باشد.


عبادت آزادگان

۳۳ قالَ عَلِیٌ علیه السلام: اِنَّ قَوْما عَبَدُوا اللّهَ شُکْرا فَتِلْکَ عِبادَةُ الاْحْرارِ.
امام علی علیه السلام فرمود: گروهی خدا را بخاطر سپاس از نعمت هایش می پرستند این عبادت آزادگان است.

سـپاس و سـتایش

۳۴ عَنْ مُعَمَّرِبْنِ خَلاّدِ قالَ: سَمِعْتُ اَبَاالْحَسَنِ صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْهِ یَقُولُ: مَنْ حَمِدَاللّهَ عَلَی النِّعْمَةِ فَقَدْ شَکَرَهُ، وَکانَ الْحَمْدَ اَفْضَلُ مِنْ تِلْکَ النِّعْمَةِ.
مُعمّربن خلاّد گوید: از امام هشتم علیه السلام شنیدم که فرمود: کسی که خدا را بر نعمتی که باو داده ستایش نماید، شکر او را بجا آورده است، و ستایش خدا از آن نعمت برتر است.

سپاسـگزاری و جـفا

۳۵ قالَ اَبُوعَبْدِاللّهِ علیه السلام: مَنْ لَمْ یُنْکِرِ الْجَفْوَةَ لَمْ یَشْکُرِ النِّعْمَةَ.
امام صادق علیه السلام فرمود: کسی که از جفا کردن بدش نیاید در مقابل نعمت هم سپاسگزاری نخواهد کرد.

کمترین حقّ ولیّ نعمت

۳۶ قالَ عَلِیٌ علیه السلام: اَقَلُّ ما یَجِبُ لِلْمُنْعِمِ اَنْ لایَعْصِیَ بِنِعْمَتِهِ.
امام علی علیه السلام فرمود: کمترین چیزی که در مقابل نعمت دهنده باید انجام داد اینست که با نعمت او گناه صورت نگیرد.

سپاسگزاری از نعمتها

۳۷ عَنْ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ علیه السلام قالَ: شُکْرُ کُلِّ نِعْمَةٍ اَلْوَرَعُ عَمّا حَرَّمَ اللّهُ.
امیر المؤمنین علی علیه السلام فرمود: شکر هر نعمت، پرهیز از گناه و آنچه خداوند آنرا حرام کرده است می باشد.

ناسپاسی و تغییر نعمت

۳۸ عَنْ اَبی عَبْدِاللّهِ علیه السلام قالَ: طُوبی لِمَنْ لَمْ یُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّهِ کُفْرا، طُوبی لِلْمُتَحابّینَ فِی اللّهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: خوشا بحال کسی که با ناسپاسی، نعمت خدا را تغییر ندهد و خوشا بحال آنانکه در راه خدا با هم دوستی کنند.

ناسپاسی نعمت

۳۹ قالَ عَلِیٌّ علیه السلام: مَنْ لَمْ یَشْکُرِ النِّعْمَةَ مُنِـعَ الزِّیادَةَ.
امام علی علیه السلام فرمود: کسی که شکر نعمت را بجا نیاورد از زیاد شدن آن جلوگیری خواهد شد.

حـدود سپاسـگزاری

۴۰ عَنِ الصّادِقِ علیه السلام اَنَّهُ سُئِلَ: هَلْ لِلشُّکْرِ حَدٌّ اِذا فَعَلَهُ الْعَبْدُ کانَ شاکِرا؟ قالَ: نَعَمْ. قُلْتُ: ما هُوَ؟ قالَ: یَحْمِدُاللّهَ عَلی کُلِّ نِعْمَةٍ عَلَیْهِ فِی اَهْلٍ وَمالٍ وَاِنْ کانَ فِیما اَنْعَمَ عَلَیْهِ فِی مالِهِ حَقٌّ اَدّاهُ.
از امام صادق علیه السلام سئوال شد: آیا شکر حدّی دارد که وقتی بنده انجام داد سپاسگزاری محسوب شود؟ امام فرمود: آری راوی گفت: آن حدّ چیست؟ امام فرمود: خـدا را بر هر نـعمتی کـه به او داده، چـه در مال یـا خـانواده، ستایش کند و اگر به نـعمت مالی، حقّی تعلق گرفته، آنرا ادا کـند.

منبع: کتابخانه احادیث شیعه - تاریخ برداشت: 95/02/26