فرهنگ مصادیق:ناصبی

ناصبی

تعریف

ناصبی(به عربی: النواصب) واژه‌ای است که به کسی که با علی بن ابی طالب یا یکی از امامان شیعه دشمن باشد اطلاق می‌شود.

معنای «ناصبی»

ابن ادریس می‌گوید: «کسی که جنگ در برابر مسلمانان به پا می‌کند ناصبی است».
فاضل مقداد می‌گوید: «ناصبی به پنج معنا به کار می‌رود: خوارجی که عیب به امیرالمؤمنین می‌گیرند، کسی که به یکی از ائمه اهل بیت چیزی که موجب سقوط عدالت است نسبت می‌دهد. کسی که وقتی فضیلتی از آنان را می‌شنود انکار می‌کند. کسی که معتقد به فضیلت غیر از حضرت علی بر آن وی است و کسی که با آن که می‌داند نصّ بر حضرت علی وجود دارد آن را انکار می‌کند».
و در روایت صحیحه‌ای آمده است: «ناصبی کسی نیست که دشمنی با ما اهل بیت نماید، زیرا تو نمی‌توانی کسی را بیآبی که بگوید من پیامبر و خاندان او را دشمنی می‌ورزم، بلکه ناصبی کسی است که خود را در مقام دشمنی شما قرار دهد در حالی که می‌داند شما ولایت ما را داشته و شیعه ما هستید».
و در روایت دیگری آمده است که: «شخصی از امام موسی کاظم سؤال نمود چه کسی ناصبی است و آیا برای شناخت ناصبی و امتحان او بیش از این لازم است که اوجبت و طاغوت را مقدم داشته و عقیده به امامت آنان داشته باشد؟ پس در پاسخ آمد: هرکس چنین عقیده‌ای داشته باشد ناصبی است»

ناصبی‌های معروف

ابن تیمیه[نیازمند منبع]
حریز بن عثمان حمصی
عمران بن حطان
مروان بن حکم

منابع

محقق حلی، جعفر بن حسن، الرسائل التسع، مکتبه آیه الله العظمی المرعشی قم، ۱۴۱۳ق/۱۳۷۱ش
خوئی، ابو القاسم، کتاب الطهاره، دار الهادی للمطبوعات، قم، ۱۴۱۰ق/۱۳۶۹ش
صنعانی، محمد بن إسماعیل، توضیح الأفکار لمعانی تنقیح الأنظار، به کوشش محمد محی الدین عبد الحمید، مدینه

پانویس

منبع:ویکی پدیا - تاریخ برداشت :۹۵/۳/۱۸

بازگشت به ازدواج زن مسلمان با نواصب