فرهنگ مصادیق:زیانهای خون خواری
مقدمه
مضرات خون خواری فقط جنبه جسمی ندارد. بلکه ضررهای روانی آن بیش از جسمی است امام ششم (ع ) علت حرمت خون را بیان فرموده و اشاره به زیان هر دو قسمت روان و بدن کرده است.
قال: فلم حرم الدم المسفوح ؟ قال لانه یورث القساوة و یسلب الفواد رحمته. و یعفن البدن و یغیر اللون، و اکثرما یصیب الانسان الجذم یکون من اکل الدم
مردی پرسید، چرا خداوند خوردن خون را حرام نموده ؟ امام صادق (ع ) فرمودند: برای آنکه خوردن خون باعث قساوت قلب و رفتن مهر و عاطفه است و نیز برای آنست که خون خواری سبب تعفن بدن و تغییر رنک چهره و پوست انسان و بسیاری از مبتلایان به بیماری جذام بواسطه خوردن خون گرفتار این بلای خانمانسوز گشتهاند.
در قسمت اول روایت به مضرات روانی خون خواری و در قسمت دوم آن به مضرات جسمی آن تذکر دادهاند.
خون در کشور بدن همانند نهری است که در کوچه و خیاباهای شهر جاری است که در آغاز صاف و گوارا و سر انجام به کثافات آلوده میشود. خون هم بعد از گذشت از ریه و کبد و مشروب ساختن بدن به هنگام عبور از وریدها مسموم کننده است.
مهم تر از زیانهای خون خواری بر جسم ضررهای آن بر روان است. چوپانان همیشه برای اینکه سگ گله سبعیت بیشتری پیدا کند مدتی به او خون میخوارند
در سخن امام (ع) این نکته دیده میشود که بیماری جذم از راه خون خواری به انسان منتقل میشود بدنیست بدانیکه بیشتر بیماریها به شکل عفونت خونی یا (سپتی سمی ) بروز مینماید، یعنی ابتدا میکرب به خون نفوذ کرده، سپس عوارض مخصوص بیماری به وجود میآید.
در حالات حملات میکرب به بدن سربازان مدافع، گویچههای سفید خون میباشند؛ و در مواقع بیماری به تعداد آنان افزوده میشود، و از گویچههای قرمز خون کاسته میگردد، بنابراین اثر میکربهای بیماری زا در خون است، و در خوردن خون، مساوی با خوردن آنها همه میکروبها است، دستور ذبح حیوانات نیز از این نظر است که اگیر این حیوانات در معرض حمله میکربی قرار گرفتهاند و در حال ابتدایی و کمون بیماری باشد، چون خون در این موقع آلوده است ؛ و نشانههای خارجی نزد حیوان نیست لذا در اسلام از نظر کاستن سمیت چنین گوشتی دستور ذبح داده است
منبع
کتاب اسلام پزشک بی دارو
