فرهنگ مصادیق:دنبلان

دنبلان

دُنبالان به بیضه چارپایان اهلی مانند بز، گوسفند و گاو گفته می‌شود. دنبالان غده‌ای سفید و پر چربی است که وزن آن به ۱۰۰ گرم نیز می‌رسد. در خاورمیانه و کشورهای مدیترانه‌ای دمبالان را به عنوان خوراک تهیه می‌کنند. در کشورهای دیگر دنبالان گاو پرطرفدار است.

معنی واژه

واژهٔ دنبالان مشتقی از واژه دنب و دنباله است. در فرهنگ دهخدا، در توصیف دنبلان آمده است: تخم گوسپند، خایه گوسفند و بزغاله و غیره. بیضه غنم. خصی المواشی، بیضه گوسفند که کباب کرده خورند.

در اسلام

بیشتر مراجع تقلید شیعه خوردن دنبالان را حرام می‌دانند. ولی در نظر اهل سنت وقتی حیوانی به روش شرعی ذبح شده باشد، هیچ کدام از قسمت‌هایش حرام نیست ولی به نظر برخی علما ممکن است مکروه باشد.

پانویس

منبع:ویکی پدیا - تاریخ برداشت : ۹۵/۸/۶

بازگشت به خوردن دنبلان