فرهنگ مصادیق:با کدام مجوز به علما اهانت می‌کنید؟

با کدام مجوز به علما اهانت می‌کنید؟

مقدمه

در فضای سیاسی- رسانه‌ای کشورمان، هر فردی اعم از نماینده مجلس، خبرنگار، هنرمند، ورزشکار، و سایر صنوف اجازه اظهارنظر دارند اما عالم بزرگی همچون آیت الله مصباح یزدی نمی‌تواند اعلام موضع کند و اگر چنین کند باید آماده پرداخت تاوان سنگینش باشد!
"خیبرآنلاین" - فضای سیاسی- رسانه‌ای کشور در ایام انتخابات ریاست جمهوری یازدهم و به ویژه پس از اعلام نتایج میان برخی افراد قلم به دست و رسانه‌های نشردهنده افکار آنها به شکل کاملا عجیبی به سمت انحطاط اخلاقی قدم نهاده است.
به گزارش پایگاه خبری- تحلیلی "خیبرآنلاین"، این قلیل قلم به دست که شاید بتوان برآنها لقب اجاره‌ای را نهاد، به شکل مهندسی شده‌ای، نوک پیکان تخریب و تهمت خود را به سمت یکی از عالمان بزرگ ایران اسلامی نشانه رفته‌اند و بی آنکه متوجه عواقب این اقدام سخیف خود باشند درصدد هستند تا از تور شکست سیاسی خود، ماهی هتک علما را صید کنند.
نگاهی به نقطهٔ هدفگیری این عده نشان می‌دهد که مرکز سیبل، شخصیت وارسته و بزرگی همچون آیت الله محمدتقی مصباح یزدی است که در برهه‌های مختلف پس از انقلاب از سوی جریانات معلوم الحالی مورد حمله قرار گرفته است اما حضرتشان چونان کوهی استوار در حمایت از ولایت مطلقه فقیه و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایستاده است.
از سال‌های نخست انقلاب و مناظرات تلویزیونی علامه در برابر جریانات ملی- مذهبی و توده‌ای گرفته تا دوران اصلاحات و مناظرات دیگری با امثال حجتی کرمانی و سپس سخنرانی‌های روشنگرانه پیش از خطبه‌های نمازجمعه تهران که جیغ بنفش روزنامه‌های زنجیره‌ای اصلاح طلبان را به آسمان بلند کرده بود.
تقریبا می‌توان گفت هفته‌ای نبود که با بیانات بصیرت افزای علامه مصباح، تئوریسین‌های اصلاحات دستپاچه نشده و در مواقع بسیاری که در منطق کم می‌آوردند، به فحاشی و هتاکی روی نیاورند.
پس از اصلاحات، دولتی بر سر کار آمد که منتقدان امروز، آن را ثمره تلاش‌های آیت الله می‌دانند. اگر چنین باشد، دولتی برسر کار آمد که امام خامنه‌ای عزیز از آن به عنوان محبوبترین دولت از زمان مشروطه تاکنون یاد کردند. دولتی که بارها و بارها حمایت‌های بی سابقه ولایت و امت انقلابی را پشت سر خود دید و طی ۴ سال، به اندازه چندین دولت قبلی کار کرد و خدمت نمود.
در چهار سال دوم دولت احمدی نژاد اما زمانی که برخی انحرافات در رفتار اطرافیان وی دیده شد، اتفاقا جزو اولین نفراتی که اعتراض علنی نمود و هشدار داد، آیت الله مصباح یزدی بود و این یعنی علما، پاسدار دین و منافع مردم هستند که جای بسی خرسندی دارد اما ظاهرا به مذاق عده‌ای خوش نیامد.
برخی کوتوله‌هایی که هنوز به دوران هم نرسیده‌اند و فقط چند مقاله و یادداشت آنها در برخی وبلاگ‌ها و سایت‌ها فضای انتشار دارد، بی آنکه از قواعد سیاسی و نیز تکالیف علما اطلاعی داشته باشند، در لباس نیمه حزب اللهی شروع کردند به قلم فرسایی که چون شما از احمدی نژاد حمایت کردی، پس دیگر نمی‌توانی انتقاد کنی؟!
با این منطق از اساس بی پایه، کوشیدند تا فضای کار را از دست امثال علامه بگیرند و جالب آنکه در برخی مواقع در هتاکی به ساحت علما حتی از توده ای‌ها و اصلاح طلبان نیز جلو زدند که جای تاسف شدید دارد.
اما آیت الله مصباح که به فرموده امام خامنه‌ای مطهری زمان می‌باشد، اگر قرار بود در برابر این لفظ پراکنی‌ها عقب بکشد که دیگر نام عالم با بصیرت را با خود به همراه نداشت. او عمرش را صرف تبیین اسلام ناب و دفاع از حریم ولایت کرده بود و بزرگانی از جبهه مخالفان را با منطق مستدل خود به پستو کشانده بود.
اینجا بود که علامه، برای ادامه تکلیفی که احساس می‌کرد، در جمع آوری جمعی ناب از حزب اللهی‌ها تلاش نمود تا نهایتا در انتخابات ریاست جمهوری، به دکتر سعید جلیلی رسیدند. اتفاقا رفتار انتخاباتی جلیلی اعم از رعایت کامل اصول اخلاقی در تبلیغات، حفظ حرمت کاندیداهای رقیب، عدم هزینه کرد از بیت المال و حتی اموال خصوصی شبهه ناک، مقاومت بر آرمان‌ها و گفتمان ناب انقلاب اسلامی و... نشان داد که انتخاب علامه، انتخاب درستی بود.

پس ایراد کار کجا بود؟

از سوی قلم به دستان هتاک، ایراد کار اینجا بود که اولا چرا روحانی رای آورد؟ ثانیا چرا کاندیدای محبوب آنها رای نیاورد؟ این دو چرا، سبب شده است تا تیرهای مسموم خود را به سمت علما نشانه روند و به خیال خود تلاش کنند تا آیت الله و یاران به پاخاسته اش را به انزوا بکشانند.
راجع به رای جلیلی و اتفاقات مثبتی که رخ داده، سخن بسیار داریم که در روزهای آتی خواهیم گفت اما اینک حرفمان این است که چه کسی به این عده تندرو مجوز اهانت به ساحت علما را داده است؟ این عده اصولا راجع به علمای فقهی و دینی چه گمان کرده‌اند؟
نکند این چند جوان هتاک منتظرند تا عالمان بصیر و انقلابی برای امورات روزانهٔ خود هم از اینان کسب تکلیف کنند؟ شاید عالم دینی مطلوب اینان باید کسی باشد که پشت سر مشتی سیاست باز قدرت طلب راه بیفتد و هرچه آنها گفتند را تایید کند و اگر غیر این عمل نمود مجازند به او سخیف‌ترین بی احترامی‌ها را روا دارند؟ وااسفا برای یادآوری و آشنایی بیشتر اینها و همهٔ آنانی که در عرصهٔ سیاست قدم می‌زنند و از قضا خود را انقلابی و حزب اللهی می‌دانند، معدودی از آیات و روایات راجع به حفظ شان و شئون علما را درج می‌کنیم، شاید با خواندن آنها، حریم علما و روحانیت انقلابی و نیز وظیفه این عده مشخص شود:
إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ؛ از بندگان خدا تنها علماء هستند که از خدا می‌ترسند‎
امام جعفرصادق(علیه السلام): انّما العلماء ورثه‌الانبیاء؛ یقینا دانشمندان وارثان انبیاء الهی هستند.
امیرالمومنین امام علی(علیه السلام): مَن وقَّرَ عالمِاً وَقَّرَ رَبَّه؛ کسی که عالمی را گرامی بدارد و تعظیم نماید، پروردگارش را گرامی و بزرگ داشته است.
امام جعفرصادق(علیه السلام): اذا رأیتَ عالماً فکُن لَهُ خادماً؛ زمانی که به عالمی برخوردی، خدمتگذار او باش.
امیرالمومنین امام علی(علیه السلام): از تحقیر و کوچک کردن علماء بپرهیزید که این عمل موجب خوارشدن انسان و کوچک شدن در چشم دیگران و گمان بدبردن نسبت به شخص خواهد شد.
نکتهٔ جالب اینجاست که در فضای سیاسی- رسانه‌ای کشورمان، هر فردی اعم از نماینده مجلس، خبرنگار، هنرمند، ورزشکار و سایر اجازه اظهارنظر دارند اما عالم بزرگی همچون آیت الله مصباح یزدی نمی‌تواند اعلام موضع کند و اگر چنین کند باید آماده پرداخت تاوان سنگینش باشد!

پا نویس

منبع: سایت خیبر آنلاین - تاریخ برداشت : 95/05/29

بازگشت به اهانت به عالمان