فرهنگ مصادیق:امید به پاداش الهی (قرآن) – ویکی فقه
خداوند در قرآن به تلاوت کنندگان قرآن و برپادارندگان نماز و انفاق کنندگان امید به پاداش الهی داده است. و بر انسان لازم است که به پاداش الهی امیدوار باشد.
امید به پاداش الهی
تلاوت کنندگان قرآن، برپادارندگان نماز و انفاق کنندگان به پاداش زوال ناپذیر خداوند امیدوار هستند.
إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ[۱]
در حقيقت كسانى كه كتاب خدا را مى خوانند و نماز برپا مى دارند و از آنچه بديشان روزى داده ايم نهان و آشكارا انفاق مى كنند اميد به تجارتى بسته اند كه هرگز زوال نمى پذيرد.
تلاوت کتاب به معنای خواندن قرآن است، که خدای سبحان آن را ستوده. و اقامه نماز به معنای ادامه برآوردن آن و محافظت از ترک نشدن آن است. و انفاق از رزق در سر و علانیه به معنای این است که: از مال خود به فقرا میدهند، و چون در انفاقهای مستحبی میترسند جنبه خودنمایی به خود بگیرد، و خلوص آن از بین برود، لذا آن را پنهانی میدهند، و در انفاقهای واجب برای اینکه اطاعت خدا در بین مردم شایع شود و دیگران هم تشویق شوند، علنی میدهند.
یرجون تجارة لن تبور یعنی تجارتی را امیدوارند که به هیچ وجه ضرر نمیآورد، بعضی از مفسرین گفتهاند: جمله یرجون... خبر است برای کلمه (ان) که در اول آیه است. و نزد بعضی دیگر خبر (ان) مقدر است. و جمله لیوفیهم... متعلق به آن است و معنایش این است که: اگر کردند آنچه را که کردند، برای این بود که خدا پاداشهایشان را بدهد.[۲]
لزوم امید به پاداش خدا
لازم است که انسان امیدوار به پاداش خدا باشد:
مَا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا[۳] شما را چه شده است كه از شكوه خدا بيم نداريد؟!
برای «ترجون» در آیه مزبور دو معنا ذکر شده است: ۱. اعتقاد؛ ۲. امید.[۴]
برداشت مزبور با توجه به معنای دوم است. برخی گفتهاند آیه یاد شده در مقام سرزنش کسانی است که به پاداش الهی امیدی ندارند. [۵]
در بعضی از روایات آمده است که وقتی این قوم لجوج از قبول دعوت نوح سر باز زدند، خشکسالی و قحطی آنها را فرا گرفت، و بسیاری از اموال و فرزندانشان هلاک شدند، زنان عقیم گشتند و کمتر بچه میآوردند، نوح به آنها گفت: اگر ایمان بیاورید همه این مصائب و بلاها از شما دفع خواهد شد، ولی آنها اعتنایی به او نکردند و هم چنان سر سختی نشان دادند تا عذاب نهایی فرا رسید و همه را درو کرد! سپس بار دیگر به انذار باز میگردد، و میگوید: چرا شما از خدا نمیترسید و برای خدای عظمت قائل نیستید؟!
وقار به معنی سنگینی و عظمت است، و ترجون از ماده رجاء به معنی امید است که گاه توام با خوف میباشد، و مجموع جمله به این معنی است که چرا شما در برابر عظمت خدا خاضع نیستید[۶]
