فرهنگ مصادیق:احسان - ویکی پدیا
احسان
احسان یک اصطلاح عربی به معنی کمال یا برتریست که به نیکی (عربی: حُسن) (یا خِیر مخالف شر) مربوط میشود. این یک امر مهم از رسیدن به ایمان درونی شخصی و نشان دادن آن در کردار و رفتار است، یک حس مسئولیت اجتماعی که شخص را نسبت به ارتکاب جرم دینی (گناه) صبور نگاه میدارد.
در اسلام احسان یک وظیفهٔ مسلمانی برای بدست آوردن کمال یا برتری در عبادت است؛ مانند مسلمانانی که خدا را چنان عبادت میکنند که انگار او را میبینند در حالی که آنها نمیتوانند او را ببینند (رسیدن به این باور که خدا از ماده ساخته نشده است).
آنها مسلماً باور دارند که خدا دائما در حال نگاه کردن به آن هاست. این تعریف از یک حدیث میآید (که به عنوان حدیث جبرئیل شناخته شده است). به طوری که [پیامبر خدا حضرت] محمد [صلی الله علیه و آله و سلم] توضیح میدهد که، احسان پرستش خداست، آنچنان که انگار او را میبینی، و اگر تو نمیتوانی او را ببینی، همانا او تو را میبیند. (مسلم بن الحجاج و محمد بخاری).[۱]
احسان به معنی انجام دادن چیزهای عالی، یکی از ابعاد سه گانهٔ دین اسلام است: اسلام، ایمان و احسان. در مقابل تأکیدهای اسلام (کدام کار بهتر است انجام شود) و ایمان (چرا بهتر است انجام شود) عقیدهٔ احسان ابتدایی و همراه با قصد است. کسی که آنچه را عالیست انجام میدهد محسن نامیده میشود. این به طور معمول جا افتاده است که شخص میتواند به احسان درست با کمک و هدایت الله، کسی که بر همه چیز حکومت میکند، دست یابد.
برخی مکاتب اسلامی احسان را به عنوان ابعاد درونی اسلام توصیف میکنند در حالی که شریعت اغلب ابعاد بیرونی را شرح میدهد.
در اول بحث بهتر است روشن شود که نه تنها هر مسلمانی مؤمن (جزو مؤمنین و مؤمنات) است، بلکه هر انسان مؤمنی یک مسلمان است. بعلاوه هر مسلمانی که به تمامی اصول اسلام اعتقاد دارد لزوماً انسان نیکوکاری نیست. یک نیکی کننده (محسن)، جز یک شخص خوب و نیکوکار به طور صادقانه که هم یک مسلمان است و هم یک مومن حقیقیست، نیست.[۲]
احسان شکل بالاتری از عبادت را تشکیل میدهد[۳] که در کار و بازخوردهای اجتماعی عالیست. برای مثال، احسان صداقت در نماز و شکرگذار والدین، خانواده و خداوند بودنِ مسلمان را شامل میشود.
این واژه در قرآن نیز آمده است:
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسَانِ وَ إِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَ يَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ. (معنی: خداوند فرمان به عدل و احسان و بخشش به نزديكان ميدهد، و از فحشاء و منكر و ظلم و ستم نهي ميكند، خداوند به شما اندرز ميدهد شايد متذكر شويد).[۴]
هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ. (مگر پاداش احسان جز احسان است؟)[۵]
احسان همچنین یک نام پسرانه در میان مسلمانان است.
