رقص - ویکی فقه
معنای رقص
رقص عبارت از مجموعه ای از حرکات موزن و هماهنگ بدنی که معمولا با موسیقی نیز همراه است.
رقص عبارت است از حرکات و اطوار مخصوص و متوالی سر، گردن، سینه، دستها و پاها که معمولًا توأم با آواز و آهنگ موسیقی است.
رقص در ابواب فقهی
از آن در باب تجارت، بخش مکاسب محرّمه و مسائل مستحدثه سخن گفتهاند.
آراء فقها در باب رقص
آیا رقص به خودی خود حرام است؟
← نظر اکثر فقها
برخی قائل به حرمت آن شده اند، هرچند توأم با موسیقی لهوی و آلات لهو نباشد، مگر رقص زن برای شوهر که بدون آلات لهو و موسیقی بنابر قول بسیاری از فقها جایز است. [۱] [۲][۳] [۴][۵]
← حرمت رقص مطلقا
برخی، حتی آن را نیز بنابر احتیاط حرام دانستهاند. [۶]
← جواز رقص
درمقابل، برخی رقص را به خودی خود حرام نمی دانند، مگر آنکه موجب تهییج شهوت و ترتّب مفسده گردد یا توأم با موسیقی و آلات لهو باشد.[۷][۸] [۹]
منبع
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۴، ص۱۲۴.
