رعایت اولیت
در میان کارهایی که برای انسان پیش می آید، برخی در اولویت درجه یک و برخی در مرتبه ای پایین تر قرار دارند؛ به عبارت دیگر، بعضی کارها ارزش و سود بیشتری نسبت به کارهای دیگر دارند ـ لذا در برنامه ریزی باید به اولویت ها توجه کرد تا در موقع تزاحم، به برنامه و کاری که ارزش بیشتر دارد و به انرژی و نشاط بیشتری نیاز دارد، پرداخته شود. اگر برنامه ریزی بر اساس اولویت صورت نگیرد، چه بسا کارهای اساسی و ضروری زمین بماند و به کارهای جنبی و غیر ضروری پرداخته شود. مثلاً ممکن است دانشجویی در طول ترم، برای خودش این برنامه ها را در نظر بگیرد: گذراندن واحدهای درسی مربوطه، همکاری با کانون های فرهنگی و ورزشی، همکاری در اداره خوابگاه، شرکت در اردوهای تفریحی و فرهنگی و مانند آن. بنابراین اگر اولویت بندی نکند، ممکن است زمان بهینه و مفید خود را صرف همکاری با کانون فرهنگی و اردوها که از اولویت کمتری برخوردارند، بکند و برای درس خواندن که اولویت اول است، وقت کافی و مفید نداشته باشد. امیرالمؤمنین علی درباره اهمیت اولویت بندی در کارها می فرمایند: «کسی که به غیر مهم مشغول شود، مهم تر را از دست می دهد».
