رابطه نظارت همگانی و اصل حاکمیت قانون در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران
|
خطا در ایجاد بندانگشتی: نمیتوان تصویر بندانگشتی را در مقصد ذخیره کرد | |
| نویسنده | رمضان پناهنده |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| استاد راهنما | محمدعلی فریدونی خانیمنی |
| تاریخ دفاع | 1394 |
| رشته | علوم تربیتی و روانشناسی |
| محل دفاع | دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت |
چکیده
نظارت امری اساسی، مهم و شاهرگ حیاتی هر جامعه ای است و رابطه ی نظارت و جامعه مثل رابطه ی پرتوهای خود با منبع آن است. اگر نظارت از جامعه ای رخت بر بندد آن جامعه دچار تزلزل شده و هرج و مرج و نابسامانی به جای امنیت و آسایش می نشیند لذا مناسب است نظارت ها به نحوی صورت گیرد که تأمین کننده اهداف جامعه در جبنه های مختلف باشد.
حاکمیت قانون مانعی بر سر راه خودسریها و تجاوزات زمامداران و پایمال نمودن حقوق شهروندان می گردد. حاکمیت قانون ضامن حفظ حقوق و آزادیهای فردی-اجتماعی بوده و الزامی جهت دوام قرارداد اجتماعی است. نظارت همگانی موجب مشارکت بیشتر مردم در اداره امور و نقش فعال تر آنان در تعیین سرنوشت خویش می باشد. لذا می توان گفت این دو مقوله ارتباط نزدیک وتنگاتنگی با یکدیگر دارند. نظارت از ملزومات استقرار قانون در جامعه می باشد و قانون ساز و کارها و شیوه نظارت را تعیین می نماید. بنابراین شناخت این دو مقوله کمک شایانی به تحقق جامعه ای قانونمند است .
کلیدواژگان:
حاکمیت قانون ، نظارت همگانی ، امر به معروف و نهی از منکر
