خودی و غیر خودی

خودی و غیر خودی

نویسنده: محمد رضا اکبری

نهی قرآن از دوستی با کفار

قرآن کریم در موارد فراوانی با شدت از دوستی با کفار نهی فرموده است که چند آیه آن را در این جا نقل می کنیم:
ای اهل ایمان هرگز کافران را که دشمن من و شما هستند به دوستی نگیرید که با آنها طرح دوستی افکنید در حالی که آنها به کتابی که از سوی خدا بر شما آمد کفر ورزیدند.
ای کسانی که ایمان آورده اید از غیر خود کسی را به دوستی نگیرید که آنها از هر گونه شر و فسادی درباره شما کوتاهی نمی کنند. آنها دوست دارند شما در رنج و زحمت باشید. دشمنی با شما از زبانشان آشکار شده و آنچه در سینه پنهان کرده اند بیش از آن است که بر زبان آشکار کردند. ما آیا، و نشانه ها را برای شما بیان کردیم اگر اندیشه کنید.
ای پیامبر! آنان که دین خود را به بازیچه و هوسرانی گرفتند و زندگانی دنیا آنها را فریفت به حال خود واگذار و تنها به آنها تذکر ده که هر کسی عاقبت گرفتار اعمال خود می شود.
ای اهل ایمان! یهود و نصاری را به دوستی نگیرید. بعضی از آنها دوست بعضی دیگرند، و هر کسی از شما مؤمنان با آنها دوستی کند به حقیقت از آنها خواهد بود و خداوند ستمکاران را هدایت نمی کند.
ای کسانی که ایمان آورده اید پدران و برادران خود را به دوستی نگیرید اگر کفر را بر ایمان برگزیدند و هر کس از شما که آنها را (که کافرند) دوست بدارد از ستمکاران است.

ضعف حب و بغض

با توجه به حجم وسیع آیات و روایات و تأکید بلیغ اسلام بر دوستی و دشمنی الهی کمترین جایی برای تسامح در این ویژگی های ارزشی وجود ندارد. کسی که در محبت به خدا و دوستان خدا و بغض به دشمنان آنها ضعیف و کم رنگ باشد و یا بسان مسیحیت تحریف شده فقط دم از محبت بزند و از صفت نورانی و سازنده نفرت به دشمنان تهی باشد از مستضعفین ایمانی به حساب می آید که در معرض خطری عظیم قرار دارد. حب بدون بغض دوستی سراب گونه ای بیش نیست، ما محبت خود را در بغض به دشمنان خدا قرار داده ایم و بغض به دشمنان تبلور محبت ما به خدا و دوستان خداست. بغض به دشمنان اسلام به همان اندازه جبهه خودی ها را تحکیم می کند که محبت به خودی ها تحکیم می کند. امام خمینی می فرماید:
موضع گیری ها باید به گونه ای باشد که در عین حفظ اصول اسلام برای همیشه تاریخ، حافظ خشم و کینه انقلابی خود و مردم علیه سرمایه داری غرب و در رأس آن آمریکای جهانخوار و کمونیسم و سوسیالیزم بین الملل و در رأس آن شوروی متجاوز باشند.
به امام صادق علیه السلام عرض شد فانی شما را دوست دارد مگر این که در برائت و بیزاری از دشمن شما ضعیف است. حضرت فرمود: دروغ می گوید کسی که ادعای دوستی ما را می کند ولی از دشمن ما بیزاری نمی جوید.
مردی بر امیرالمؤمنین علیه السلام وارد شد و عرض کرد: یا امیرالمؤمنین! من تو را دوست دارم و فلانی را هم دوست دارم و نام بعضی از دشمنان حضرت را آورد. امام علیه السلام فرمود: تو در این حال یک چشمی هستی، یا (آن چشم دیگر را هم از دست می دهی) و کور می شوی و یا (آن چشم دیگر را هم به دست می آوری) و بینا می گردی.
امام باقر علیه السلام فرمود:
هرگاه بخواهی بدانی در تو خیری هست، به دلت نگاه کن، اگر اهل اطاعت خدا را دوست داشته و اهل معصیت را دشمن می دارد در تو خیری وجود دارد و خداوند هم تو را دوست دارد. و اگر اهل طاعت خدا را دشمن و اهل معصیت خدا را دوست دارد و در تو خیری نیست و خداوند به تو دشمنی می ورزد. و هر کسی همراه کسی است که او را دوست می دارد.

احکام حب و بغض

اگر چه از خلال بحث های گذشته احکام دوستی و دشمنی آشکار گردید اما با توجه به اهمیت موضوع و ورود روایات به اختصار معارفی را ارائه می کنیم.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
الحب فی الله فریضه، و البغض فی الله فریضه
دوستی در راه خدا واجب و دشمنی در راه خدا واجب است.
امام صادق علیه السلام فرمود:
محبت و دوستی دوستان خدا و بیزاری از دشمنان آنها واجب است.
امام صادق علیه السلام فرمود:
بیزاری از بت ها و ازلام (نوعی بخت آزمایی زمان جاهلیت) و پیشوایان گمراهی و رهبران ظلم، همگی آنها از اول و آخر واجب است.
امام رضا علیه السلام فرمود:
حب اولیاء الله عزوجل واجب و کذلک بغض اعداء الله و البراءه منهم و من ائمتهم
دوستی دوستان خدای عزوجل واجب است و هم چنین دشمنی با دشمنان خدا و بیزاری از آنها و پیشوایان آنان واجب می باشد.
اولیاء خدا کسانی هستند که در راه خدا دوستی و دشمنی می کنند، خدا را عبادت می کنند و در انجام وظایف شرعی خود اهتمام می ورزند. و نمونه دوستان خدا در عصر ما جمعیت حزب الله است که مردمی متدین و حاضر در صحنه های دفاع از اسلام و انقلاب اند. برخی گمان برده اند. اولیاء خدا عارفان شب زنده داری هستند که جز به علم و عبادت نمی اندیشند و تعداد انگشت شماری بیش نیستند در حالی که شرط اولی دوستان خدا حضور در صحنه های دوستی و دشمنی برای خدا و دفاع از دین خدا و نابودی باطل است و عبادات به همه اهمیتی که دارند بعد از این امور مطرحند.
بنابراین اولیاء خدا همین بسیجی ها و آمرین به معروف و ناهیان از منکر، حزب اللهی ها و عابدان حاضر در صحنه اند که امروز وجود مبارک و الهی آنها به وفور در جامعه اسلامی دیده می شود و هر کدام زینت جامعه خود هستند و خدا آنها را دوست دارد و آنها هم خدا را دوست دارند و گه گاهی پرنده خونین بالی از میان آنها پر می کشد و دوستی خدا را برای همگان تفسیر می کند. دوستی این افراد واجب است. کسی که حزب الله را دوست نداشته باشد فاسق است و مرتکب گناه کبیره شده است و نمی تواند اموری از امریکا، اسرائیل و دشمنان غربی و غرب زده اسلام و مخالفان انقلاب اسلامی و غیر خودی های خائن بیزاری نجوید فاسق است. محبت به مؤمنین مخلص که به دنبال امام خمینی انقلاب را به پیروزی رساندند و پس از او تغییری نکردند از واجبات دینی است امام صادق علیه السلام فرمود:
دوست داشتن مؤمنینی که بعد از پیامبر تغییری نکردند واجب مثل سلمان فارسی، ابی ذر غفاری، مقداد بن اسود کندی، عمار بن یاسر، جابر بن عبدالله انصاری، حذیفه بن یمان، ابی الهیثم بن تیهان، سهل بن حنیف، ابو ایوب انصاری عبداله بن صامت، عباده بن صامت، حزیمه بن ثابت، ابی سعید خدری و کسانی که مثل آنها هستند و نظیر آنها عمل کردند و دوستی با پیروان آنها و کسانی که به آنان و راه آنها اقتدا کردند واجب است.

پانویس

منبع: مرکز اطلاع رسانی غدیر - تاریخ برداشت:۹۵/۱/۲۸

بازگشت به دوستی با کفّار