بررسی مبانی فقهی حقوقی امر به معروف و نهی از منکر
بررسی مبانی فقهی حقوقی امر به معروف و نهی از منکر پارسای داخل کشور کارشناسی ارشد 1396 پدیدآور: مهدی قلی نژاد استاد راهنما: سید مجتبی حسین نژاد موسسه آموزش عالی پارسا
چکیده
اهمیت امر به معروف و نهی از منکر در آیات و روایات تا حدی است که بسیاری از فقها این فرع دینی را از سویی مبنای انقلاب علیه حکومت های استبدادی و ایجاد نظام اسلامی و از سوی دیگر مهمترین راهکار دوام و قوام حکومت میدانند. با این حال و علیرغم الزام اصل هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر اجرای این واجب همگانی، هنوز زمینه لازم برای درک اهداف و جایگاه حقوقی آن نزد کارگزاران نظام و اندیشمندان حقوقی برای ترویج و نهادسازی و نزد افکار عمومی برای مطالبه و اجرا فراهم نشده است. لذا این تکلیف بر دوش همه افراد در اجتماع اسلامی اعم از دولت و ملت بوده و نیاز به تلاش روزافزون برای گسترش این فریضه مهم الهی می باشد. با توجه به یافته های این نوشته به این باور رسیدیم که انجام این دو فریضه توسط آحاد مومنین نه تنها باعث هرج و مرج وآشوب نمی شود بلکه باعث استحکام پایه ها و باورهای اسلامی می شود و در تربیت عمومی جامعه بسیار تاثیرگذار است و لذا عدم تاثیر امر به معروف و نهی از منکر در مخاطب نمی تواند بهانه و توجیهی برای ترک این عمل باشد. بر فرض وجود این ضرورت، هدف از این تحقیق یافتن پاسخ سوالات زیر است: آیا امر به معروف و نهی از منکر دارای قواعد ساختارمند فقهی و حقوقی برخوردار است؟ ضمانت های اجرایی این امر چگونه تبیین شده است؟آیا فرضیه امر به معروف و نهی از منکر در انتظام اجتماع تاثیرگذار است؟ راهکارهای رسیدن به آثار مثبت ناشی از انجام آن بویژه پیشگیری ازوقوع جرم چیستند؟
