امر به معروف و نهی از منکر و مسئولیت اجتماعی
 | |
| نویسنده | قضایی ابراهیم |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| تاریخ دفاع | ۱۳۹۳ |
| رشته | ادبیات |
چکیده
امر به معروف و نهی از منکر از جمله فرائض شرع اسلام است، که از جایگاه ویژهای برخوردار میباشد. این فریضه الهی به دلیل نتایج و آثار مهم و بی بدیلی که در بر دارد، توجه محققان و اندیشمندان مسلمان و غیر مسلمان را به خود جلب کرده است. ابعاد گسترده این واجب در زندگی دنیوی، اخروی و اجتماعی و نقش تأثیر گذار آن در تعاملات اجتماعی میطلبد که هر چه بیشتر و عمیقتر مورد توجه محافل علمی قرار بگیرد. یکی از حوزههای تأثیر گذار امر به معروف و نهی از منکر به موضوع مسؤلیت اجتماعی برمیگردد. سخن بر سر آن است که امر به معروف و نهی از منکر چه نقشی و چه تأثیری در تحقق مسؤلیت اجتماعی شهروندان دارد. به طور طبیعی تحقق حس مسؤلیت اجتماعی شهروندان، موضوعی است که میتوان از آن به عنوان یک عامل بنیادین در استواری جامعه یاد کرد؛ به گونهای که بدون آن روابط اجتماعی گسسته خواهد شد.
امر به معروف با ظرفیت مناسبی که در اختیار دارد این هدف را محقق میکند. رسیدن به این حقیقت که مسئولیت اجتماعی یکی از مصادیق معروف و نبود آن یک منکر است کمک مهمی در تحقق مسئولیت اجتماعی خواهد داشت. ادعا آن است که در رویکرد اسلام، امر به معروف و نهی از منکر میتواند به نحو بهتر و مؤثر تری این مهم را محقق سازد. عبادی بودن این فریضه الهی، توجه به آثار مثبت دنیوی و اخروی ناشی از اعمال آن و مد نظر قرار دادن آثار تلخ و سخت ناشی از ترک آن، اصلیترین عامل نقش ساز در انجام این فریضه ی بزرگ تعریف میشوند. ایجاد روحیه ی جمعی در مورد امر به معروف و نهی از منکر و فراگیر شدن در جامعه ی اسلامی، ارتباط مستقیمی با مسؤلیت اجتماعی دارد.
مسؤلیت اجتماعی که همان پذیرش مسؤلیت از سوی شهروندان در قبال جامعه میباشد با برخوردار بودن از پشتوانه ی امر به معروف و نهی از منکر، به جهت توانمندی و ظرفیت، زمینه ی اجرائی مطلوبی را به خود اختصاص خواهد داد.
واژگان کلیدی: امر به معروف، نهی از منکر، مسئولیت اجتماعی، نظارت شهروندی
