امر به معروف و نهی از منکر در آینه احادیث
|
خطا در ایجاد بندانگشتی: نمیتوان تصویر بندانگشتی را در مقصد ذخیره کرد | |
| نویسنده | محمود لطیفی |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| ناشر | نشر معروف |
| محل انتشارات | قم |
| تاریخ نشر | 1396 |
| قطع | وزیری |
| دانلود | [ PDF] |
گزیده کتاب
مقدمه
ضرورت عقلی قانون
از ویژگی های منحصر به فرد شریعت اسلام که آن را در قله تقنین، هدایت و رهبری جوامع بشری قرار داده افزون بر جهانی بودن ، واقع گرایی و انعطاف پذیری و هماهنگی با فطرت، فراگیری و احاطه او به تمامی ابعاد زندگی اجتماعی و فردی انسان و پاسخگویی آن به همه نیازهای مادی، معنوی، عقلی، روحی، احساسی و عاطفی او در عین رعایت آزادی انسان در انتخاب و گزینشگری است.
قانون نتیجه قهری و ناخواسته سنن و آداب و رسوم اجتماعی و یا اقتصادی نیست. وضع و ایجاد قانون عملی ارادی و معقول و براساس گزینش و انتخاب و به قصد رسیدن به هدفی تعریف شده و ارادی انجام می گیرد. عقل مصلحت سنج تمامی باورها و آرمان ها را شناسایی و روش و ابزار دستیابی به آنها را در اختیار انسان گزینش گر قرار می دهد تا او صالح ترین، پرسودترین و کم ضررترین را برای مسیر زندگی عقلانی و وصول به سعادت برگزیند و سپس الزام عملی را همراه و پشتبند آن سازد تا با عملکردی نظام مند و معقول به هدف گزینش شده دست یابد.
در جوهر هر گزاره قانونی دستیابی به هدفی خاص و در نگاه کلان، ایجاد نظم، عدالت و مصلحت نهفته است و قانونگذار تلاش می کند تا هر چه بیشتر با نظم و عدالت همگام و همسو شده و با گزینش قوانین مناسب راه رسیدن به صالح ترین چشم انداز را برای بیشترین افراد هموار سازد و تأمین نماید.
این تمایل فطری به سمت نظم و عدالت ریشه در نفخه الهي متجلی در قالب بشر دارد و همانگونه که خدای آفریننده انسان با شیوه عدل و حکمت، هستی را ربوبیت می کند، آفریده خداگونه او نیز به آرمانی جز عدل و مصلحت و دستیابی به اعتدال در ظاهر و باطن عشق نمی ورزد.
علاقه انسان به نظم و عدل در زندگی عقلانی، الگو گرفته از اعتدال در پدیده ها و مطابق باعدل و حکمت الهی است و پیامبران الهی برای ابلاغ و آموزش و تأیید این هماهنگی مبعوث شده اند و این، یعنی تسلیم شدن آگاهانه و گزینش گرانه در برابر عدل و حکمت الهی در تکوین و تشریع! سیر شرایع پیامبران از حضرت آدم تا نبی خاتم صلوات الله عليهم برای دستیابی معصومانه و صادقانه و خالصانه به این اصل اصیل است که خود مقدمه ضروری و عامل طبیعی برای تحقق اراده الهی و هدف او از آفرینش انسان یعنی باور به وحدانیت خدای سبحان در آفرینش و ربوبیت و قیام و عزم برای تحقق عینی آن در زندگی عقلانی خود توحید در عبادت» است.
«فالتوحيد هو روح الأديان السماوية و الشرايع الربانية جميعا و هو عين الإسلام بمعناه الشامل، و هدفها الأخير و مثلها الاعلى هوعبادة الله سبحانه حق عبادته»
