امر به معروف از موضع قدرت

از پژوهشکده امر به معروف
پرش به: ناوبری، جستجو
امر به معروف از موضع قدرت

در آیه ۴۱، سوره حج می‏‌خوانیم: کسانی که هرگاه به آنان قدرت و امکان دادیم. اقامه نماز می‏‌کنند و زکات می‏‌پردازند و امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر می‏‌کنند.[۱]

از این آیه معلوم می‏‌شود که مسأله امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر تنها یک موعظه عاجزانه در برابر خلاف‌کار نیست؛ بلکه مأموریتی از موضع قدرت است. بدون قدرت نمی‏‌توان از بسیاری از منکرات و بویژه منکرات بین المللی جلوگیری کرد. در قرآن می‏‌خوانیم: اگر طایفه‏‌ای از مسلمانان دست به تجاوز بزنند، وظیفه دیگران است که با قدرت جلو او بایستند تا به امر خدا، بازگردد و دست از طغیان بردارد.[۲]

اگر در جامعه قدرت نباشد، احکام الهی مثل حدود و دیات و قصاص اجرا نمی‏‌شود. کسالت و بی‏‌حالی و ترس، از امراض و آفاتی است که در دعاها از آنها به خداوند پناه برده می‏‌شود.[۳]

یکی از دلایل شکست مسلمانان در جنگ احد، سستی آنان بود.[۴]

ناگفته پیداست که این قدرت، در سایه وحدت و اطاعت از رهبری عادل و شجاع و بصیر و داشتن تخصص‌های گوناگون و هوشیاری همه مردم پیدا می‏‌شود.

امر به معروف از موضع ولایت و قدرت، نه از موضع ضعف‏

قرآن می‏‌فرماید : امر و نهی از موضع ولایت سرچشمه می‏‌گیرد، نه ضعف ؛ مردان و زنان با ایمان، هر یک نسبت به دیگری ولایت دارند. بنابراین، یکدیگر را امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر می‏‌کنند.[۵]

در جامعه اسلامی همه مردم از یکدیگرند[۶] و نسبت به یکدیگر محبت دارند. برای مثال، انصار و مردم مدینه از ورود مسلمانان مکه و مهاجرین خوشحال بودند.[۷] و حتی در شرایط سخت، دیگران را بر خود ترجیح می‏‌دادند.[۸]

پیامبر اکرمصلی‌الله‌علیه بارها میان آنان برادری برقرار کرد و فرمود: همانا مؤمنان با یکدیگر برادرند.[۹]

با این حال، اگر کسی دیگری را از منکری باز دارد و یا به معروفی امر کند، نباید او را یک فضول و یا مزاحم تلقی کرد؛ بلکه باید او را دلسوز دانست که از طرف خداوند، محبت و ولایت و حق نظارت و امر و نهی به او داده شده است.

یک نمونه قرآنی از نهی‌ازمنکر

حضرت ابراهیم همین که عموی خود را بت پرست دید، به او گفت: این مجسمه‏‌هایی که شما پابند عبادت آنها شده‏‌اید، چه معنا دارد[۱۰]

در این بیان بسیار کوتاه، به چند اصل مهم در امربه‌معروف و نهیازمنکر پی می‏‌بریم؛ از جمله:

۱. کسی که امربه‌معروف می‏‌کند، باید از رشد و کفایت خاصی برخوردار باشد.

۲. در امر و نهی شرط سنی وجود ندارد (قالَ ِلاَبیه).

۳. امر و نهی را از نزدیکان شروع کنید. (قالَ ِلاَبیه).

۴. در نهی‌ازمنکر، ابتدا از بزرگ‌ترین منکرات نهی کنید (ما هذِهِ التَّماثیل).

۵. در امر و نهی، مردم را به کرامت و شخصیت خودشان متوجه سازید (اَنْتُم لَها عاکِفُون)

۶. در نهی‌ازمنکر، گاهی باید یک نفر در برابر گروهی قرار گیرد (لاَبیهِ و قَوْمِه).

۷. در امر و نهی با شیوه سؤال، وجدان‌ها را بیدار کنید. (ما هذِهِ التَّماثیل).

۸. در امر و نهی، قاطعیت و صراحت داشته باشید. (اَنْتُم وَ اباءَکُم).

این اصول و درس‌هایی بود که در نگاه نخست به ذهنم آمد. شاید شما اگر فکر کنید و یا به تفاسیر مراجعه کنید، مطالب دیگری نیز فرا گیرید.

پانویس

  1. اَلَّذینَ اِنْ مَکَّنّاهُم فِی اْلاَرضِ اَقامُوا الصَّلوةَ و اتَوالزَّکاةَ و اَمَرُوا بِالْمَعرْوفِ ... (حج/41).
  2. فَاِنْ بَغَتْ اِحْداهُما عَلَی اْلاُخْری فَقاتِلُوا الَّتی تَبْغی حَتَّی تَفی‌ءَ اِلی اَمْرِ اللَّه (حجرات / 9).
  3. اللهم انی اعوذبک من الکسل و الفشل (بحار 98، ص 93، ج ۲).
  4. حَتَّی اِذا فَشِلْتُم.. (آل عمران / 152).
  5. وَاْلمُؤمِنُونَ وَالْمُؤمِناتُ بَعضُهُم اَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأمُرُونَ بِالمَعْرُوفِ وَ یَنْهَونَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُقیمُونَ الصَّلوةَ وَ یُؤتُونَ الزَّکاة (توبه / 71).
  6. بَعْضُکُمْ مِنْ بَعْض (آل عمران / 195).
  7. یُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ اِلَیْهِم (حشر / 9).
  8. و یُؤْثِرُونَ عَلی اَنْفُسِهِم (حشر / 9).
  9. اِنَّما الْمُؤمِنُونَ اِخْوَة (حجرات / 10).
  10. اِذْ قالَ ِلاَبیهِ و قَوْمِه ما هذِه التَّماثیلُ التَّی اَنْتُم لَها عاکِفُون (انبیا/52).