امر به معروف و نهی از منکر پشتوانه اتحاد ملی
|
خطا در ایجاد بندانگشتی: نمیتوان تصویر بندانگشتی را در مقصد ذخیره کرد | |
| نویسنده | زینبسادات نوری |
|---|---|
| زبان | فارسی |
| ناشر | اندیشه ماندگار |
| محل انتشارات | قم |
| تاریخ نشر | 1387 |
| قطع | جیبی (شومیز) |
| شابک | 9789642600090 |
| دانلود | [ PDF] |
مقدمه
از مهم ترین و و اساسی ترین دستورات آسمانی برای سعادت و نیکبختی انسان، امر به معروف و نهی از منکر است. این دو هفتمین و هشتمین فرع از فروع دین در آیین امامیه به شمار می رود که مراد از آنها، برانگیختن مردم به نیکی و طاعت و بازداشتن آنان از بدی و معصیت می باشد.
هدف از خلقت رسیدن به کمال و سعادت و رسیده به لقای هستی است. از این رو با نگاهی گذرا به سرگذشت بشر درمی یابیم که امر به معروف و نهی از منکر از پیشینه ای به قدمت انسان برخوردار است. هدف بعثت انبیای الهی نیز دعوت مردم به خیر، صلاح توحید و بازداشتن آنها از پیروی از طاغوت بوده است. حضور پیام آوران وحی در عرصه تحولات اجتماعی به اندازه ای چشمگیر است که می تنوان گفت همه حرکت های اصلاحی و دگرگونی های سازنده در جامعه بشری در پرتو امر به معروف و نهی از منکر تحقق یافته است.
بدین ترتیب وظیفه مقدس امر به نیکی ها و نهی از بدی ها، قبل از هر چیز در شان رسالت داران خدا و پیام آوران بوده و هر کس در این مسیر گام بردارد قدم جای قدم انبیا نهاده است و نباید کار خود را کوچک بپندارد و از مشقت های این راه بهراسد و کاسه صبرش لبریز شود.
آری، امر به معروف و نهی از منکر آنقدر ارزنده است که خداوند، عاملین آن را به عنوان بهترین ها معرفی کرده و به تاج برترین بودن مفتخر نموده است.
مولا علی(ع) در هشدار از عمل نکردن به آن فرموده است: «امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید که اگر ترک کنید، اشرار بر شما مسلط می شوند».
در قران کریم و روایات اسلامی در اهمیت این دو فریضه و نقش اصلاحی آن و زیان ها و مفاسد ترک آن دو تکلیف بسیار سخن گفته شده است و به عنوان برترین فریضه به شمار امده است که فرایض و احککام الهی دیگر در سایه امر به معروف و نهی از منکر قوام و استواری می یابد.
آری، امر به معروف و نهی از منکر نشانه عشق انسان به مردم است.
امر به معروف نشانه تعهد و سوز علاقه انسان به سلامتی جامعه است. امر به معروف ضامن اجرای تمام واجبات و نهی از منکر، ضامن ترک همه محرمات است. امر به معروف و نهی از منکر ترمزی است که جامعه را هدایت می کند. نهی از منکر جبران کننده کمبود تقوای بعضی از افراد جامعه است. امر به معروف نشانه حضور در صحنه است. امر به معروف، جامعه را رشد می دهد و نهی از منکر جامعه را از سقوط نجات می دهد.
و در نهایت یک ملت و جامعه و همچنین فرد فرد جامعه، در صورتی زنده و رستگار و پیروز است که در میانشان امر به معروف و نهی از منکر باشد، چنانکه خداوند در آیه 104 سوره آل عمران پس از ذکر لزوم انجام این دو فریضه می فرماید: «کسانی که در میانشان این دو فریضه وجود دارد، رستگارند».
