عالمان دینی و دفاع فرهنگی
عنوان: عالمان دينى و دفاع فرهنگى مجموعه ها: مقالات شناسه کتاب: ۷۱۱ نویسنده: محمود مهدی پور شابک: ---- تعداد صفحات: ۰ نام اپراتور: محمد خلیلی ایمیل اپراتور: ۲farizeh@gmail.com زبان: پارسي رتبه: 0 تصویر: cover دانلود فایل: دانلود عالمان دينى و دفاع فرهنگى توضیحات: عالمان دينى و دفاع فرهنگى
سردبير
جايگاه اجتماعى حوزويان عالمان دين در جامعه ما به عنوان مفسران قرآن, حديث شناسان معتبر, روشنگران مرزهاى حلال و حرام الهى, كارشناسان مسائل دينى, دانشوران تاريخ پيامبران, محققات تاريخ اسلام و تشيع, مشاوران اجتماعى مردم, مربيان اخلاق و راهنمايان سلوك عرفانى و معنوى, اصلاحگران اختلافات مردمى, مناديان معروف و بنيانگذاران اقدامات خيريه و عام المنفعه, مبارزان نستوه با استعمار خارجى و بيداد داخلى, معلمان دروس دينى, عربى, فقه و بينش اسلامى و امناى دين و دنياى مردم شناخته شده اند. اين پايگاه والاى اجتماعى در پرتو قرن ها تلاش, صداقت, دانشورى, حق محورى, مردم دارى, تعهد و شب زنده دارى و فداكارى عالمان در راه آموزش, پژوهش, تبليغ, برنامه ريزى و كوشش براى گسترش انديشه قرآنى و اجراى قوانين قرآن و سنت و تفكر عترت(عليهم السلام) به دست آمده است. همين اعتبار اجتماعى, بزرگ ترين پشتوانه انقلاب اسلامى در مراحل پيدايش, گسترش, پايدارى و تداوم آن بوده و خواهد بود. حوزه هاى علوم دينى و تربيت يافتگان آن, درطول تاريخ بزرگ ترين و جسورترين مدافعان حقوق محرومان و مظلومان بوده و مشعل ((استقلال)) و ((آزادى)) را فرا راه توده ها برافروخته, پرچم جهاد با انحراف, التقاط, وابستگى و استبداد و بيداد را بر دوش كشيده و صداى پيامبران را به گوش نسل ها و عصرها رسانده اند.
كارنامه عالمان دين كارنامه حوزه ها در ميادين زهد و تلاش, دانش و عبادت, شجاعت و صداقت و آزادگى و دفاع از محرومان و نبرد با خوانين و سلاطين و شياطين, درخشان تر از آن است كه نياز به تشريح و تبيين داشته باشد. انديشه ى آسمانى ((توحيد)) و نظام سياسى, الهى ((امامت)) و نهاد تربيتى آموزشى((روحانيت)), هنوز هم دژهاى استوار و نفوذناپذير محرومان و پناهگاه تاريخى مظلومان در برابر يورش نظامى, سياسى و فرهنگى غارتگران شرق و غرب است. روحانيت هميشه پاسدار نظام اعتقادى و سياسى برخاسته از قرآن و تفكر اهل بيت(عليهم السلام) بوده و مزاحم بزرگ استثمار اقتصادى دشمن استعمار سياسى. مانع بزرگ هجوم فرهنگى محسوب مى شده است و به همين دليل هميشه مورد هجوم استعمارگران خارجى و استبداد داخلى و همه خودكامان و مزدوران آنان قرار گرفته است. انتقام از اسلام, حجم هجوم تبليغاتى و رسانه اى مطبوعات جبهه ى كفر و نفاق, در عصر مشروطه, در جريان روى كار آمدن رضاخان قلدر, در دوره كشف حجاب, در ماجراى ملى شدن نفت, در آستانه پيروزى انقلاب اسلامى و در سالهايى كه سايه سياست تساهل و تسامح نهضت آزادى برسر بوق هاى تبليغاتى دشمن بود و هم اكنون كه دوباره وابستگان فكرى و عاطفى و پيوستگان سياسى استكبارجهانى در مراكز ونهادهاى فرهنگى, اقتصادى و سياسى نفوذ كرده اند, نشان از احقاد و كينه هاى بدر و خيبر و حنين دارد. هم اكنون صهيونيزم جهانى و سرمايه دارى غرب از اسلام و تشيع و عالمان دين در كل جهان انتقام مى گيرد. كشتار بى رحمانه شيعيان در افغانستان, ترور مداوم شيعه در پاكستان, كشتار مردم مظلوم كشمير, فقر و خفقان بى مرز حاكم بر مردم مسلمان عراق, و هجوم رسانه هاى غربى عليه ولايت فقيه, روحانيت و فقهاى شوراى نگهبان و ائمه جمعه و جماعت در ايران اسلامى, همه مهره هاى يك شطرنج است و از سوى يك ستاد جهانى هدايت و حمايت مى شوند. انديشه هاى توحيدى و تفكر شيعى و اسلامى در همه عالم مورد هجوم استكبار جهانى است. نسل كشى مسلمانان در بوسنى و فلسطين, كشتار شيعيان افغانستان و پاكستان و كشمير و دخالت گستاخانه آمريكا در سرنوشت بزرگ ترين كشور اسلامى جهان ((اندونزى)) و محكم كردن زنجير استبداد نظامى در تركيه و فقر و فساد حاكم بر مسلمانان آذربايجان و سكوت و تشويق و حمايت سردمداران قدرت درجهان از همه اين حوادث, اوج خشم و نفرت و كينه آمريكا و غرب بى رحم را نسبت به اسلام و تشيع نشان مى دهد. و چقدر غافل و وابسته و بى رحم اند, احزاب و مطبوعاتى كه عليه رقباى داخلى و مسلمان خويش هزاران تيتر و سوتيتر و مقاله و شعر و طرح و عكس و... نوشتند و مى نويسند و نسبت به سرنوشت غم انگيز مسلمانان و هزاران بى گناه يكبارهم فرياد اعتراض و انتقاد برنياوردند و از قتل عام هاى زنجيره اى آمريكا يكبارهم سخن نگفتند. و در ((روز جهانى مبارزه با استكبار)) هم نيش قلم و زبان خويش را به سوى جبهه مسلمانان مى گشايند و خبر مرگ فلان ترانه سراى عهد آريامهر را از شهادت محمدالدوره, نوجوان فلسطينى ـ و هجوم تانكها به كودكان فلسطينى بزرگ تر مى بينند. عالمان دين و حوزه هاى علوم دينى, اگر در شرايط كنونى مورد شديدترين هجوم رسانه اى قرار مى گيرند, جاى شگفتى نيست. دشمنى استعمارگران خارجى و مزدوران داخلى آنان با پاسداران فرهنگ و انديشه ناب شيعى و اسلامى, ريشه در نبرد حق و باطل و جنگ آدم و شيطان در طول تاريخ دارد. امام خمينى(ره) كه خود الگوى كامل عالمان دينى است, خصومت بيگانگان با روحانيان راستين را چنين بازگو مى كند: ((بايد بعضى از تجربياتى كه درطول زندگى دارم, به شما بگويم. از وقتى رضاخان برسركار آمد, من متوجه بودم و اين طورى فهميدم هرچيزى كه براى اسلام مفيدتر بود, حمله به آن بيشتر مى شد. آن روز روحانيت مهمترين پايگاه ملت در مقابل اجانب بود. لذا شديدترين حملات به آن مى شد. با شعر و نثر و هرچه داشتند, به آن حمله مى كردند و براى اضمحلالش درهاى ادارات را به روى آنان گشودند و در حوزه ها و شهرها به قدرى آنان را در فشار قرار دادند كه ما از صبح تا شام در باغ ها زندگى مى كرديم. با عاشورا و تبليغات اسلامى شديدا مخالفت كردند. چون مى دانستند اين پايگاهى است براى رسوايى حكومت ها.))(۱) حملات گستاخانه مطبوعات جبهه نفاق عليه شوراى نگهبان و قوه قضائيه و دادگاه ويژه روحانيت و حوزه ها و امامان جمعه و جماعت و مبانى فكرى ((ولايت فقيه)) كه در سايه سياست هاى تساهل و تسامح و با همكارى برخى غرب انديشان و فريب خوردگان و سارقان لباس روحانيت صورت گرفته و مى گيرد; چيزى جز انتقام گرفتن از انقلاب اسلامى و شاگردان راستين امام خمينى(ره) نيست.
اصلاح طلبى روحانيان عالمان دين هميشه سكان دار كشتى اصلاحات راستين و انقلاب هاى بزرگ و رهائى بخش بوده اند: ـ قيام شيخ خليفه و شيخ حسن جورى در برابر بيدادگرى مغولان. ـ قيام ميرزاى شيرازى در برابر استعمار انگلستان و استبداد ناصرالدين شاه در ايران. ـ قيام ميرزا محمدتقى شيرازى در برابر استعمار انگليس و فرماندار انگليسى عراق. ـ قيام حاج آقا حسين قمى در برابر رضاخان در مشهد و تهران. ـ قيام بافقى در شهر خون و قيام. ـ قيام شيخ محمد خيابانى در تبريز در جريان مشروطيت. ـ قيام ميرزا كوچك خان در خطه شمال. ـ مبارزات سيد محمدمجاهد در جريان جنگ هاى ايران و روس و حضور فقيه بزرگى مثل ملا احمدنراقى در اين جنگ. ـ مبارزات شهيد نواب صفوى و آيت الله كاشانى و فدائيان اسلام, عليه استعمار و استبداد. ـ مبارزات سيدجمال الدين اسدآبادى در شرق و غرب عالم. ـ مبارزات سيدعبدالحسين لارى در خطه دليران تنگستان. ـ قيام ((شيخ شهيد نور)) در برابر استعمار خارجى, روشنفكران وابسته و استبداد قاجار. ـ انقلاب و قيام شكوهمند امام خمينى(ره). اينها همه پرده هايى كوتاه از تاريخ بلند, اصلاح طلبى و ((انقلاب اسلامى)) و نبرد با بيداد و دفاع از استقلال و آزادى درتاريخ عالمان دين است. مبارزه با ((فقر و فساد و تبعيض)) شعار جاويد روحانيت راستين اسلام بوده و هست و خواهد بود. تلاش براى ((فريب)), ((خريد)), ((تحقير)) و ((واداشتن)) عالمان دين به ((سكوت)) و ((سازش)) كه از سوى دشمنان خارجى به كمك مزدوران منافق داخلى, مدت هاست جريان دارد, از اين روست كه عالمان دين بزرگ ترين دژ مقاومت در برابر كفر و شرك و الحاد و التقاط و نفاق و فسق و گناه اند. وابستگان فكرى, سياسى و اقتصادى به سرمايه دارى غرب ((اسلام)) و ((روحانيت)) را بزرگ ترين مانع در برابر اهداف پليد خويش مى دانند. امروز فريب خوردگان و مزدوران به نام ((قرائت نوين از اسلام)), ((روشنفكرى دينى)), ((آزادى)), ((جامعه چندصدايى)), ((مدنيت غربى)), ((حقوق شهروندى)), ((شادى و نشاط)) و ((پيشرفت و توسعه)) به پاسداران رشيد استقلال و آزادى و آگاهى يورش آورده اند و از هجوم به توحيد و ((حق حاكميت خدا)) و ((قانون گذارى وحى)) و عصمت و جايگاه معنوى پيامبران و امامان معصوم(عليهم السلام) وتحريف قرآن و حديث و تاريخ هم در جهت توجيه وابستگى و غارتگرى آمريكا و صهيونيسم جهانى دريغ نمى ورزند. مدعيان روشنفكرى دينى, از طريق فيلم, عكس, مقاله, طرح, شعر, مصاحبه, گفتگو, نوار, و با كمك ((روزنامه هاى زنجيره اى)) و فرماندهى ستاد ائتلاف ((كفر و نفاق و فريب)) به اسم تساهل و تسامح, عليه ارزش ها و پاسداران فرهنگ محمدى و علوى يورشى وحشيانه و بى رحمانه آغاز كردند و سياست تخريب, تحقير و نفوذ و فريب را همزمان پى گرفتند. برخى اسطوانه هاى روحانيت و عالمان آگاه و با صلابت را به شدت مورد تمسخر و تحقير و تهمت قرار دادند و سياست نفوذ در برخى بيوت عالمان دين را به شدت دنبال كردند و برخى ملبسان غرب انديش و فاقد اصالت حوزوى را با خود همراه نمودند و بادادن مدرك و پول, تبليغات و بزرگداشت هاى ((بادكنكى)) خريدارى كردند.
منبر حسينى و دفاع فرهنگى مبلغان بزرگوار و دلسوز و عالمان آگاه و انقلابى وظيفه دارند, همچون هميشه توطئه هاى گوناگون دشمنان خارجى و مزدوران داخلى را عليه ملت مسلمان و شريعت محمد(ص) و فكر و فرهنگ علوى افشا كنند و ((قرائت هاى ناشيانه و خائنانه)) از اسلام و قرآن را با ارائه تفكر راستين تشيع علوى و انديشه آزادى بخش امامت و عدالت در صحنه جامعه اسلامى رسوا سازند. مبلغان اسلام و تشيع بايد خطر ((تفسير به رإى)) و ((تحريف دين)) و ((التقاط)) و ((بدعت)) را همچون خطر ((سرمايه دارى)) و ((رفاه زدگى)) و ((جمود و تحجر)) يادآورى كنند و از گناهان كبيره اى مثل افترا برخدا و رسول و امامان معصوم: ـ كه به بهانه آزادى انديشه و مطبوعات و تساهل و مدارا تجويز و ترويج مى شود.ـ پرده بردارند. ((كفر و شرك و نفاق و التقاط و جمود)) در قلمرو فكرى و عقيدتى و ((فقر و فساد و تبعيض)) در قلمرو اجتماعى, بزرگ ترين آفات انديشه و زندگى فرزندان ميهن بزرگ اسلامى از جمله آفت نسل جوان ايران عزيز است. مبلغان گرامى بايد خطر كفر و بى ايمانى, خطر شرك و قانون گذارى جبهه كفر و شرك جهانى براى مسلمانان را يادآور شوند و در منابر و مراكز آموزشى اعلام كنند: هيچ قانون و مصوبه و آيين نامه و كنوانسيون و معاهده اى در برابر قانون قرآن و فقه اهل بيت(عليهم السلام) اعتبار ندارد و اعتبار همه مقامات و نهادها و اشخاص در چهار چوب انديشه و احكام قرآنى است. مبلغان گرامى در ماه مبارك رمضان و با استمداد از قرآن و معارف اهل بيت(عليهم السلام) سيماى واقعى يهود و صهيونيسم جهانى را براى مسلمانان تبيين كنند و نقش صهيونيسم در مراكز و مجامع بين المللى اقتصادى, بهداشتى و فرهنگى را افشا نمايند. بزرگ ترين ((منكر سياسى)) ((سلطه كفار)) و اشرار برجامعه اسلامى است. عالمان دين قبل از بيان فروع و شاخه هاى درخت دين و مسائل اخلاقى, بايد خطر نفوذ كفار و منافقان در نهادهاى قانونى و مراكز قدرت سياسى, اقتصادى و فرهنگى دنياى اسلام را ياد آور شوند و نسبت به وابستگى از سوى هر جناح و گروه هشدار دهند. مبلغان دين درماه خدا ذهن نسل جوان را نسبت به آن ها كه همه را ((خودى)) معرفى مى كنند و به آمريكا و اسرائيل بيش از مسلمانان اعتماد دارند, روشن سازند و دو اصل و ((ريزش و رويش)) درتاريخ انقلاب را يادآور شوند. روحانيت, بشير و نذير است و مبشر و منذر, خطرهاى فكرى, فرهنگى, سياسى و اجتماعى را بايد به امت اسلام گوشزد كنند و نسبت به آفاتى كه حيات اسلام و مسلمانان را تهديد مى كند, هشدار دهند و امكانات و توانايى هاى مسلمانان را گوشزد كنند.
خطرهاى كنونى ـ امروز خطر تحكيم وابستگى و فراموشى استقلال, به بهانه آزادى. ـ خطر التقاط و برخورد گزينشى با معارف و احكام الهى, به بهانه روشنفكرى دينى. ـ خطر گسترش فقر و بيكارى و رباخوارى و غارت قانونى بيت المال مسلمين. ـ خطر گسترش فساد و ابتذال و اعتياد جوانان. ـ خطر رشوه و پارتى بازى. ـ خطر جناح بازى و باندگرايى. ـ خطر سلطه كفار و اشرار و طاغوتيان و مرعوبان و مجذوبان ارزش هاى غربى, به بهانه قوانين بين المللى. ـ خطر رسميت بخشيدن به نوكران صهيونيسم و بهائيان, به بهانه تساوى حقوق شهروندى. ـ خطر ترويج بى غيرتى, به بهانه تساهل و تسامح و خرد ورزى. ـ خطر فراموشى قبر و قيامت و زندگى آخرت, به بهانه نشاط و شادى. ـ خطر فراموشى كار و جهاد و مسائل جدى زندگى در قالب ترويج بى حد و حصر مسابقات ورزشى. ـ خطر فراموشى دشمنان خارجى و تشديد اختلافات داخلى, به بهانه ((مردم سالارى)). ـ خطر توقف كامل توليد و وابستگى در مواد اوليه زندگى. ـ خطر حذف حزب الله و مومنان و بسيج, به بهانه استانداردهاى جهانى. و صدها خطر ديگر, مسلمانان را تهديد مى كند. روحانيت بايد راه رهايى و نجات مسلمانان از آفات و مشكلات اجتماعى و خطرهاى احتمالى را بر اساس پيام آسمانى قرآن يادآور شوند و با صداقت و صراحت, منكرات بين المللى, منكرات سياسى, منكرات اقتصادى, منكرات رسانه اى و مطبوعاتى و فرهنگى را افشا نمايند.
راه فلاح بازگشت به قرآن ولى نه با قرائت هاى ناشيانه و خائنانه. ـ بازگشت به نهج البلاغه و معارف حديثى تشيع علوى در صحنه انديشه و عمل و قانون گذارى و اجرا. ـ بازگشت به سيره و سنت امام على(ع) در سياست, اقتصاد و فرهنگ. ـ بازگشت به زهد و ساده زيستى از سوى كارگزاران و مسوولان جامعه. ـ بازگشت به وحدت و وفاق ملى در سايه قرآن و اهل بيت(عليهم السلام). بازگشت به تعاون و همدلى و عدم اعتماد به كفر و شرك جهانى, راه رهايى و فلاح ايران اسلامى و همه مسلمانان جهان است. مبلغان دين, با پاسداشت تقوا در مرحله دين شناسى, با رعايت كامل احترام مسلمانان در معاشرت تبليغى, با سخن گفتن در مرزهاى آگاهى و اطلاعات دينى و اجتماعى, با كمك كردن به ديگران و تحمل سختى ها در راه ابلاغ پيام هاى الهى و با هوشيارى و جلوگيرى از نفوذ جناح ها و گروه ها در انديشه و گفتار خويش و با برنامه ريزى و تهيه محتوا و قالب مناسب براى فعاليت هاى آموزشى و تبليغى مى توانند بهترين خدمات را يعنى ((خدمات فرهنگى و سياسى)) به فرزندان اسلام و قرآن هديه كنند و خدا و بندگان صالح خدا را از خويش راضى سازند. (الذين يبلغون رسالات الله و يخشونه و لا يخشون احدا الا الله و كفى بالله حسيبا)(۲) و السلام محمود مهدی پور
پى نوشتها:
۱ ـ در جستجوى راه از كلام امام, دفتر هشتم, ص ۲۱۶.
۲ ـ سوره احزاب, آيه ۳۹.
منبع: ماهنامه كوثر ـ شماره ۴۵ ـ آذر ۷۹







