توجیهات بی حجابی

عنوان: توجيهات بی حجابی مجموعه ها: مقالات شناسه کتاب: ۴۰۴ نویسنده: مهدی کرد فیروز جایی شابک: - تعداد صفحات: ۰ نام اپراتور: محمد خلیلی ایمیل اپراتور: ۲farizeh@gmail.com زبان: پارسي رتبه: 0 تصویر: cover دانلود فایل: دانلود توجيهات بی حجابی توضیحات: توجيهات بی حجابی

مهدی کرد فیروز جایی

سخن از آن درّ گراني است كه در وجود تك تك زنان نهاده شده است و جزء ذات و فطرت و حقيقت وجودي زن و عفت اوست. آري زنان ذاتاً عفيفند و جزو ذاتشان است. و اين، فطرت است كه به ارمغان آورنده شخصيت و كرامت براي اين موجود ممتاز اجتماعي است. اوّلين و بهترين سلاحي كه ضمانت و صيانت ازعفت زن را بر عهده دارد چيزي نيست جزآن مهم مؤكد در اسلام كه حجاب ناميده مي شود. بشريت بايد به هوش باشد كه بدخواهان و شيطان سيرتان در پي زدودن اين امتياز ويژه از وجود زن، بي مهابا در تلاش اند. آنان كه در پي ترويج بي حجابي اند، ارزش زن را آن اندازه تنزّل مي دهند كه همسان حيوان، حيايي برايش باقي نماند. منكرين حجاب، به گونه هاي متعدد حربه هاي شيطاني خود را عنوان مي كنند كه ما در اين مقاله به دو مورد از توجيهاتشان پرداخته و مورد نقد قرار مي دهيم. توجيه اول آنان مبارزه با حجاب را نوعي دفاع از حقوق و آزادي زن قلمداد مي كنند و حجاب را مانع آزادي زن مي دانند و چنين وانمود مي كنند كه مقام زن برتر از آن است كه وي در چهارچوب يك قانون محدود كننده، از آزادي و حضور مؤثّر اجتماعي محروم گردد و الزام حجاب برزن را نوعي بي اعتنايي به حيثيت انساني و حق طبيعي و بالاخره ظلم به زن مي دانند. آنان حجاب را زنداني براي او معرفي كرده اند. خانم شهره مستشار در كتابي با عنوان «زندانيان چادر » كه در انگليس منتشر شده موارد گفته شده را آورده است. (۱) در پاسخ به اين افراد كه داعيه دفاع از آزادي زن را دارند و حجاب را مانع آن مي دانند بايد گفت: آزادي، قلمروهاي متعدد و گوناگوني دارد، مانند: بيان، انديشه، عقيده، فعاليتهاي سياسي، اجتماعي، فرهنگي و هنري. حال، حجاب كدام يك از اين آزاديها را سلب مي كند؟ حضور اجتماعي زنان ممنوع نيست؛ بلكه مطلوب هم هست و در صورتي كه اختلاط زن و مرد با حفظ تمامي شئون صورت پذيرد، حرمت ندارد. وقتي فعاليتهاي اجتماعي و سياسي زنان، ممنوع نيست پس كدام آزادي است كه حجاب، آن را از زن گرفته است. شايد مراد از آزادي در گفتار اين دسته افراد، هرزگي جنسي و بي بندباري است كه در حقيقت سلب انسانيت و كرامت از زن است. البته كه حجاب اين آزادي را سلب مي كند كه رسالتش هم همين است تا ارزش، وقار و شخصيت زن را حفظ كرده باشد. و البته شايد حجاب سختيهايي را به همراه داشته باشد كه وقتي هدف آن حفظ مقام زن و سلامت جامعه باشد تحمل آن، امر مطلوب و قابل تقدير است. مگر دستيابي به ديگر توفيقات با دشواريها همراه نيست؟ (۲) استاد ارجمند شهيد مطهري در پاسخ به اين شبهه مباحث ارزشمندي ارائه كرده اند كه براي علاقه مندان بسيار مفيد است. (۳) توجيه دوم زن مانند مرد داراي ذوق، فكر، فهم، هوش و استعدادِ خدادادي است و بيهوده هم نيست؛ پس بايد به كار گرفته شود. وجود اين استعدادها در زن دال برحق استفاده از آنها است. وسوسه گران و مروّجان حيوانيت اين گونه وانمود مي كنند كه حجاب، مانع بروز اين استعدادها در اجتماع است و همچنين آن را ضربه اي به اجتماع مي دانند؛ چرا كه در صورت الزامي بودن حجاب نيمي از افراد جامعه معطل هستند و حجاب جلوي فعاليتهايشان را مي گيرد. (۴) آنان غافل اند از اينكه حجاب اسلامي هيچ وقت موجب هدر رفتن چنين سرمايه هاي ذاتي نيست. زنان مسلمان در جوامع اسلامي با حضور در صحنه هاي متعدّد سياسي، اجتماعي و اقتصادي، به ويژه در دهه هاي اخير در جمهوري اسلامي ايران، به اثبات رساندند كه حجاب هيچ گونه منعي براي فعاليت مثبت زنان ايجاد نمي كند. حجاب در اسلام لذتهاي جنسي را فقط به محيط خانواده و براي همسر مشروع اختصاص مي دهد (۵) و محيط كار بايد خالص از هرگونه ظاهري باشد كه از آن استفاده جنسي مي شود و عامل تحريك قواي شهواني است. از طرفي همان گونه كه بيان شد اسلام هيچ گونه منعي براي حضور زنان در اجتماع و صحنه هاي گوناگون ندارد؛ همچنان كه در جنگهاي صدر اسلام زنان مسلمان با اجازه پيامبر براي كمك به رزمندگان اسلام (به خصوص در جنگ احد) (۶) همراه آنان از شهر بيرون مي آمدند، و با آب رساني به نيروها، شستن لباسهاي آنان و مداواي مجروحان به آنان كمك مي كردند. حتي در جنگ احد يكي از همين زنان به نام «نسيبه » وقتي جان پيامبر را در خطر ديد و مسلمانان پا به فرار گذاشتند، شمشير به دست گرفت و به دفاع از حضرت پرداخت كه تا حد زيادي در نجات جان ايشان مؤثر واقع گشت. (۷) همچنين بسياري از مشاغل اجتماعي زمان پيامبر را زنان عهده دار بودند از قبيل كار در مزرعه، پرستاري، معالجه و درمان بيماران و... كه هيچ كدام مورد نهي پيامبر قرار نگرفت. (۸) آيا اينها دلايل محكمي بر بطلان ادعا و توجيه دوم نيست؟ حال كه دريافتيم اسلام با حضور زن در صحنه هاي اجتماعي؛ به شرط حجاب مخالفتي ندارد و حجاب هم خللي در ارائه خدمت وارد نمي كند، كدامين محيط كار، بهره وري اش بيشتر است؟ محيطي كه مسموم به ظواهر شهواني است كه آرامش افراد را به هم مي ريزد يا محيطي كه در پناه عفت و غيرت است؟ بر فرض محال اگر زنان توان حضور در اجتماع را پيدا نكنند و در منزل مشغول جلب رضايت همسر و تربيت فرزند شوند، چه ضرري متوجه جامعه است؟ چرا كه حضرت رسول صلي الله عليه وآله در جواب زناني كه تقاضاي حضور در جنگ مي كردند، فرمود: «انّ حُسْنَ التَّبَعُّلِ يعْدِلُ ذالكْ كُلَّهُ؛ خوب شوهرداري كردن با جهاد «في سبيل اللَّه » برابري مي كند.» (۹) افرادي كه با اين توجيهات دروغين و استدلالات بي پايه خود را طرفدار حقوق زن جلوه مي دهند خواسته يا ناخواسته، دانسته يا ندانسته در اوج غفلت اند و نمي دانند بي حجابي چه فاجعه اي براي جامعه بشري به بارآورده است. ________________________________________ پی نوشت: ۱) جوانه رشد، مهدي مهريزي، چاپ اول، ۱۳۷۹، تهران، ص ۷۱. ۲) آسيب شناسي حجاب، مهدي مهريزي، چاپ اول، ۱۳۷۹، تهران، جوانه رشد، ص ۷۱-۷۳. ۳) مسئله حجاب، مرتضي مطهري، ص ۹۹و۱۰۰. ۴) آسيب شناسي حجاب، مهدي مهريزي، ص ۶۱. ۵) مسئله حجاب، مرتضي مطهري، صدرا، ص ۱۰۵ و ۱۰۶. ۶) فرازهايي از تاريخ پيامبر اسلام، جعفر سبحاني، نشرمشعر، چاپ پانزدهم، ۱۳۸۲، قم، ص ۲۹۰ و ۲۹۱. ۷) همان. ۸) آسيب شناسي حجاب، مهدي مهريزي، ص ۶۲و۶۳. ۹) فرازهايي از تاريخ پيامبر اسلام، جعفر سبحاني، ص ۲۹۰. منبع: ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره ۸۰.