فرهنگ مصادیق:آبروداری و حفظ آبروی مومن

از پژوهشکده امر به معروف
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ تیر ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۵۱ توسط User2 (نظرات | مشارکت‌ها) (User2 صفحهٔ آبروداری و حفظ آبروی مومن را به فرهنگ مصادیق:آبروداری و حفظ آبروی مومن منتقل کرد)

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به: ناوبری، جستجو
آبروداری و حفظ آبروی مومن

با توجه به ادعیه رسیده از معصومین و توجبه آنها می‌توان به نکات سبک زندگی اسلامی رسید به عنوان مثال در زیارت عاشورا می‌خوانیم: «اللهم اجعلنی عندک وجیها بالحسین علیه السلام فی الدنیا و الاخره» که از خدا می‌خواهیم به وسیله امام حسین(ع) ما را آبرومند نماید.
کلمه وجیه به معنی آبرومند است و در قرآن در دو مورد به کار رفته است، یکی در مورد حضرت موسی(ع) و دیگری در مورد حضرت عیسی(ع) این کلمه آمده است.
این دو پیامبر بسیار مورد هجمه و آزار و اذیت قوم خود قرار گرفتند.
به عنوان مثال در مورد حضرت عیسی(ع) حتی تولد ایشان هم مورد هجمه و تهمت واقع شد و خداوند برای دلداری حضرت مریم در قرآن چنین فرمودند:
إِذْ قَالَتِ الْمَلآئِکَهُ یَا مَرْیَمُ إِنَّ اللّهَ یُبَشِّرُکِ بِکَلِمَهٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِیحُ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ وَجِیهاً فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَهِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِینَ[۱]
در این آیه خداوند به حضرت مریم مژده می‌دهد که فرزندی به تو می‌دهیم که از مقربین بوده و در دنیا و آخرت آبرومند است.
در آیه دیگر در مورد حضرت موسی(ع) هم کلمه وجیه آمده است. این حضرت هم از طرف قوم خود بسیار اذیت شد، به عنوان مثال چون حضرت موسی(ع) بسیار باحیا بود برای شستشوی بدن خود به منطقه‌ای دور از قوم خود می‌رفت، و قوم ایشان به وی تهمت زدند که به بیماری پیسی دچار است و یا پس از اینکه برادر بزرگوار ایشان حضرت هارون از دنیا رفت تهمت قتل برادر را به وی زدند و دلیل آن را هم به قضیه سامری نسبت دادند که آیه فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قَالُواْ وَکَانَ عِندَ اللَّهِ وَجِیهاً [۲] در این مورد نازل شده که در آن حضرت موسی(ع) به عنوان آبرومند معرفی شده است.
در زیارت عاشورا و قسمت یاد شده هم ما از خداوند درخواست می‌کنیم که به واسطه نزدیکی به امام حسین(ع) ما را آبرومند در دنیا و آخرت گرداند.
در دین اسلام به حفظ آبروی مومن بسیار سفارش شده است و کسانی که آبروی مومن را می‌برند را وعده عذاب دردناک در دنیا و آخرت داده است.
آیه« إنَّ الَّذِینَ یُحِبُّونَ أَن تَشِیعَ الْفَاحِشَهُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ » [۳] بر همین نکته اشاره دارد.
امام حسین(ع) وقتی سائلی از ایشان کمک طلبید فرمود تا خواسته‌اش را بنویسد تا آبروی او پیش چند نفری که این خواسته را می‌شنوند نرود.
بر تلخی سوال کسانی که واقفند فرصت به لب گشودن سائل نمی‌دهند[۴]
در روایتی امام حسین(ع) به یکی از شیعیان خود فرمودند: هرگاه گرفتار شدی فقط خواسته‌ات را پیش سه نفر ببر:
۱- دیندار که اگر نداشته باشد هم با زبانش تو را دلگرم می‌کند ۲- با مروت و جوانمرد ۳- صاحب حسب ونسب [۵]
در حدیثی دیگر داریم که حرمت مومن از حرمت کعبه بالاتر است.[۶]
دنیادیده۲اما نکته‌ای که باید به آن توجه داشت این است که غیر از این که مومن باید آبروی دیگران را نبرد باید آبروی خود را نیز حفظ کند و وجاهت خود را زیر سوال نبرد خصوصا کسی که با دستگاه امام حسین(ع) سروکار دارد باید در اوج وجاهت و آبرومندی باشد.
امام سجاد(ع) در روایتی به ابو خالد کابلی که از اصحاب خاص حضرت بود مباحثی در مورد گناهان بیان فرمودند و در پاره‌ای از این مباحث گناهانی که باعث از بین رفتن آبروی انسان می‌شوند را چنین برشمردند:
۱- شرابخواری ۲- قماربازی ۳- مسخره کردن مردم ۴- هم‌نشینی با کسانی که در دین شبهه می‌افکنند[۷] که در این مورد در دنیای امروز برخی شبکه‌ها و سایت‌های اینترنتی را می‌توان شامل این گروه دانست که فقط شبهه ایجاد کرده و پاسخی برای آنها نمی‌آورند.

پانویس

  1. سوره آل‌عمران آیه۴۵.
  2. سوره احزاب آیه ۶۶.
  3. سوره النور آیه ۱۹.
  4. صائب تبریزی.
  5. بحارالانوار، ج۱۷؛ص ۱۱۲.
  6. خصال، ص ۲۷.
  7. وسائل الشیعه، ج ۱۱، ص ۵۲۰.
منبع: سایت هیئت مساکین الزهرا (س) - تاریخ برداشت: 96/04/24
بازگشت به حفظ آبروی مؤمن