فرهنگ مصادیق معروف و منکر

از پژوهشکده امر به معروف
نسخهٔ تاریخ ‏۲۶ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۲۱:۵۹ توسط User11 (نظرات | مشارکت‌ها)

پرش به: ناوبری، جستجو
چراحضوردرمجلس گناه حرام است

کتب مرتبط

ردیف عنوان

چراحضوردرمجلس گناه حرام است؟-وارث

2-
ردیف عنوان

حضوردرمجلس گناه-راسخون

3-
ردیف عنوان

حضوردرمجلس معصیت

4-
ردیف عنوان

فتوای فقهادرباره شرکت درمجالس گناه

5-
ردیف عنوان

مجالس اجتماعی واحکام شرع

6-
ردیف عنوان

مجالسی که حضور درآن حرام است

ردیف عنوان
۱ نام موضوع مرتبط

موضوعات مرتبط

ردیف عنوان

چندرسانه‌ای مرتبط

ردیف عنوان

مرتبط‌های بوستان

ردیف عنوان

نرم‌افزارهای مرتبط

ردیف عنوان

پایگاه‌های اینترنتی مرتبط

ردیف عنوان

چراحضوردرمجلس گناه حرام است

مقدمه

در مراکز نظامى و صنعتى به خاطر پنهان داشتن اسرار جنگى و تاکتیکى، قسمتى از اراضى را منطقۀ ممنوعه اعلام مى دارند و گاهى به خاطر اهمیت مطلب، نه تنها ورود در منطقه، ممنوع مى گردد، بلکه چه بسا نزدیکى به آن منطقه با خطر مرگ همراه مى باشد، از این جهت براى مناطق ممنوعه، حریمى قائل مى شوند و اطراف حریم را با سیم خاردار، محصور مى سازند تا از این طریق، حتى از نزدیکى افراد مشکوک و یا مغرض به منطقه، جلوگیرى نمایند. عین همین مطالب در معاصى الهى حکمفرما مى باشد؛ گناهان بسان همان مناطق ممنوع مى باشند که ورود به آن براى افراد حرام است، ولى خداوند بزرگ براى صیانت افراد از ارتکاب گناه، حریمى براى آن قائل شده است و آن، همان شرکت در مجالس گناه مى باشد و شرکت در این مجالس به منزلۀ شکستن «قرق» و نزدیکى به خود گناه تلقى مى گردد، چنین فرد، در یک قدمى گناه قرار مى گیرد و به همین زودى دست خود را به گناه آلوده مى سازد و لذا در مراکز نظامى، اخطار مى کنند که نه تنها ورود به منطقه ممنوع است، بلکه نزدیکى به آن نیز با خطر مرگ همراه مى باشد. اسلام نیز مى گوید: نه تنها خود را به گناه آلوده مکن، بلکه خود را در نزدیکى و آستانۀ گناه قرار مده، که خواه ناخواه انسان را به گناه مى کشد و در آیۀ مورد بحث، یکى از نشانه هاى بندگان خدا را پرهیز از حضور در مجالس گناه اعلام مى دارد. در قرآن مجید، در آیات متعددى از شرکت در مجالس گناه نهى شده است مانند: 1. «وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَیْکُمْ فِی اَلْکِتٰابِ أَنْ إِذٰا سَمِعْتُمْ آیٰاتِ اَللّٰهِ یُکْفَرُ بِهٰا وَ یُسْتَهْزَأُ بِهٰا فَلاٰ تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتّٰى یَخُوضُوا فِی حَدِیثٍ غَیْرِهِ إِنَّکُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اَللّٰهَ جٰامِعُ اَلْمُنٰافِقِینَ وَ اَلْکٰافِرِینَ فِی جَهَنَّمَ جَمِیعاً [۱]؛ در کتاب بر شما نازل شده است که هر موقع بشنوید که آیات الهى را انکار و یا مسخره مى کنند با آنان منشینید تا سخن دیگر را آغاز کنند وگرنه شما نیز مثل آنها خواهید بود، خداوند منافقان و کافران را در دوزخ گرد مى آورد» . 2. «وَ إِذٰا رَأَیْتَ اَلَّذِینَ یَخُوضُونَ فِی آیٰاتِنٰا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى یَخُوضُوا فِی حَدِیثٍ غَیْرِهِ [۲]؛ هرگاه کسانى را دیدى [به بدگویى]در آیات ما فرورفته اند، از آنان روى برگردان تا در سخن دیگر وارد شوند» . این آیات و نظایر آنها به جامعۀ با ایمان هشدار مى دهد که حضور در مجالس معصیت، هرچند به صورت تماشاگر باشد، خود حرام است و مایۀ تقویت کفر و جرأت گنهکار به گناه و موجب لغزش خود انسان نیز مى باشد. احادیث اسلامى به پیروى از قرآن با شدیدترین لحن از حضور در این مجالس جلوگیرى کرده و به عنوان نمونه، احادیثى را یادآور مى شویم. امام رضا علیه السّلام مى فرماید: «المطّلع فی الشطرنج کالمطّلع فی النار [۳]؛ 1) . نساء (4) آیۀ 140. 2) . انعام (6) آیۀ 68. 3) . وسائل الشیعه، باب 103، حدیث 42. نظر افکندن به بازى شطرنج بسان نگاه کردن به آتش است» . امام صادق علیه السّلام مى فرماید: «اللاهی بها و الناظر إلیها فی حال ما یلهى بها، و السّلام على اللاهی بها فی حالته تلک فی الإثم سواء 1» . امام صادق علیه السّلام مى فرماید: «لا تصحبوا أهل البدع و لا تجالسوهم فتکونوا عند الناس کواحد منهم. . . و قال رسول اللّه: المرء على دین حلیله و قرینه [۴]؛ با گروه بدعت گذار نشست و برخاست نکنید، مبادا بسان آنان شوید و پیامبر گرامى فرمود: انسان بر آیین دوست و مصاحب خویش است» . امام صادق علیه السّلام فرمود: «لا ینبغی للمؤمن أن یجلس مجلسا یعص اللّه فیه و لا یقدر على تغییره [۵]؛ هرگز شایسته نیست که فرد با ایمانى در مجلسى بنشیند که در آن، خدا را نافرمانى مى کنند و او قادر بر جلوگیرى نیست» . از آیۀ مورد بحث، باید به خوبى پند بگیریم از مجالس شراب و قمار، رقص و عروسیهایى که با ساز و آواز همراه است و محافلى که در آن، پشت سر افراد بدگویى مى شود و جشنهایى که با حرام آمیخته است، کاملا بپرهیزیم تا بتوانیم از بندگان صالح خدا باشیم. منبع :

http://www.imamalinet.net/fa/BookView.html?ItemID=45518&BookArticleID=161613


پا نویس

  1. وسائل الشیعه، باب 103، حدیث 42.
  2. همان، کتاب حج، ابواب احکام عشرت، باب 27، حدیث 1.
  3. همان، کتاب جهاد، ابواب امر به معروف، باب 48، حدیث 4.
  4. همان، کتاب حج، ابواب احکام عشرت، باب 27، حدیث 1.
  5. همان، کتاب جهاد، ابواب امر به معروف، باب 48، حدیث 4.
منبع: ویکی فقه - تاریخ برداشت : 94/10/29


منکر جنسی