فرهنگ مصادیق:سهل انگاری در نماز
با سلام و عرض ادب
من پسری ۲۳ ساله هستم. که یک مشکل بزرگی دارم و آن هم سهل انگاری در نماز میباشد.
حدودا قبل از سن تکلیف و بعد از آن همیشه نمازم را بموقع و بصورت جماعت میخواندم و مکر هم بودم. تقوای الهی داشتم. لحظهای نبود که به ذکر الهی مشغول نباشم. همیشه و در همه حال با خدا بودم. تا جایی که بهترین دوستم به من میگفت اگر مرجع تقلید بودی یقینا از تو تقلید میکردم. نمیدانید آن موقعها چقدر آرامش روحی داشتم. چقدر به خدا نزدیک بودم . چقدر خدا را احساس میکردم. چقدر خدا دوستم داشت.
ولی....
ولی همه اینها تا زمانی بود وارد دانشگاه شدم. از ترم اول کم کم نمازم قضا شد و الآن که ترم ششم هستم دیگر خبری از نماز نیست. اگر هم بخوانم شاید در ماه مضان.
نمیدانم که چرا ایطور شد.
دیگر ماه رمضان امسال به مسجد نرفتم نماز نخواندم قرآن هم ختم نکردم. ماه محرم هم که بدتر از آن شد. دیگر نه از ذکر الهی خبری هست نه از نماز جماعت و نه از آن آرامش روحی. الآن خیلی با خدا دورم. انگار با گناهانم باعث شدهام که خدا از من ناراضی باشد
.
خیلی وقت هست که تصمیم دارم به همان روزهای سابق بازگردم ولی انگار شیطان با زنجیر دست و پای مرا بسته است. دیگر ان عشق الهی سابق در وجودم نیست. بخدا نمیخوام اینجوری باشم. چطور باید دل از دنیا بکنم و تعادل قبل رو برقرار کنم. بخدا پشیمانم.
خدا کمکم کن
با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
از این که میخواهید با یاد خدا به آرامش برسید، خوشحالیم و شما را ستایش میکنیم. در پاسخ لازم است به دو نکته توجه کنید:
قرآن مجید، عامل آرامش را در ذکر و یاد خدا میداند:"أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ؛ آگاه باشید تنها با یاد خدا دلها آرامی میگیرد."[۱]از سوی دیگر غفلت از خدا منشأ ناآرامی دل است. قرآن مجید میفرماید: "وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا؛ هر کس از یاد من روی بگرداند، زندگی سختی در پیش خواهد داشت."[۲]
اگر میخواهید به آرامش قبل برسید، باید عامل آرامش که ذکر و یاد خداست، پیدا کنید. چگونه انتظار دارید به آرامش برسید، در حالی که نماز را بر اساس آیات قرآن و روایات، بهترین وسیله برای شناخت پروردگار و بالاترین ذکر و عامل آرامش است، را ترک میکنید؟ قرآن کریم ذکر و یاد خدا را در اقامه نماز میداند[۳] اگر میخواهید به آرامش و اطمینان قلبی قبل برگردید، باید مداومت بر نماز داشته باشید. در هیچ شرایطی نماز را ترک نکنید.
برادر گرامی؛
سستی مسلمان در نماز میتواند علتهای مختلفی داشته باشد. نماز عملی است که در مجموعه عقیده توحیدی، دارای معنا و فلسفه خاصی است. انسان طبق فطرتش همواره به چیزی که برایش اهمیت دارد، توجه و اهتمام میورزد. یکی از علل ترک نماز یا سستی در انجام آن عدم آشنایی با فلسفه نماز است. امام علی (ع) میفرماید: "الناس أعداء ما جهلوا؛ [۴] انسانها دشمن چیزی هستند که به آن جهل دارند". اگر انسان بداند چرا نماز میخواند و نماز چه آثاری و برکاتی در زندگی دنیا و آخرت او دارد و ترک نماز چه عواقب و نتایجی خواهد داشت، قطعا نماز را ترک نخواهد کرد.
کسی که سستی و کاهلی میکند و نماز نمیخواند یا گاهی میخواند و گاهی نمیخواند، باید با تدابیری مشکل ضعف ایمان و سستی در نماز را برای خویش حل کند.
از این رو میبایست در آغاز زیر بناهای فکریتان را مورد بررسی قرار داده و در اصلاح آن بکوشید. زیرا دیدگاه فرد در مورد خداوند، جهان هستی، انسان، معاد و ... اموری است که دارای نتیجه مستقیم بر عملکرد فرد است. پس باید در تقویت و اصلاح این مبانی بکوشید.
در گام اول لازم است با مطالعه کتب مذهبی بیشتر با فلسفه نماز آشنا شوید. منابع جهت مطالعه مناسب است: نماز عارفانه، جواد محدثی، پرورش در پرتو نیایش، حسنعلی نوریها، نماز زیباترین الگوی پرستش، غلامعلی نعیم آبادی، نماز از دیدگاه قرآن و حدیث، موسوی لاهیجی، نماز، حسین انصاریان.
و در گام دوم، با دقت در رفتار و کردار خویش، علل سستی خود را در نماز جستجو کنید و آنها را رفع کنید. ارتباط خویش با دوستان نمازخوان را بیشتر کنید.
توصیه میکنیم ضمن تماس با بخش تلفنی این مرکز به شماره (۰۹۶۴۰) در این زمینه راهنمایی بیشتر بگیرید.
