فرهنگ مصادیق:سلام - احادیث

از پژوهشکده امر به معروف
نسخهٔ تاریخ ‏۱۱ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۵ توسط Hoseinzadeh (نظرات | مشارکت‌ها)

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به: ناوبری، جستجو
سلام - احادیث

حدیث ۱

پیامبر صلی الله علیه و آله :
إنَّ أَولَی النّاسِ بِاللّه وَ بِرَسولِهِ مَن بَدا بِالسَّلامِ؛
نزدیکترین مردم به خدا و رسول او کسی است که آغازگر سلام باشد.
[۱]

حدیث ۲

امام علی علیه السلام :
اَلسَّلامُ سَبعونَ حَسَنَهً تِسعَهٌ وَ سِتّونَ لِلمُبتَدی وَ واحِدَهٌ لِلرّادِّ؛
سلام هفتاد ثواب دارد که شصت و نه تای آن برای سلام کننده است و یکی برای جواب دهنده.
[۲]

حدیث ۳

پیامبر صلی الله علیه و آله :
یُسَلِّمُ الرَّاکِبُ عَلَی الْمَاشِی وَ الْمَاشِی عَلَی الْقَاعِدِ وَ إِذَا لَقِیَتْ جَمَاعَهٌ جَمَاعَهً سَلَّمَ الْأَقَلُّ عَلَی الْأَکْثَرِ وَ إِذَا لَقِیَ وَاحِدٌ جَمَاعَهً سَلَّمَ الْوَاحِدُ عَلَی الْجَمَاعَهِ.
سلام می‌کند سواره بر پیاده و رهگذر بر نشسته و هنگام ملاقات جماعتی با جماعت دیگر سلام کند (گروه) کم بر (گروه) زیاد و هنگام ملاقات (شخص) واحدی با جماعت سلام کند (شخص) واحد بر جماعت
[۳]

حدیث ۴

امام صادق علیه السلام :
اَلسَّلامُ قَبلَ الکَلامِ؛
نخست سلام، سپس کلام.
[۴]

حدیث ۵

پیامبر صلی الله علیه و آله :
اَلبادی بِالسَّلامِ بَری ءٌ مِنَ الکِبرِ؛
سلام کننده، از تکبر به دور است.
[۵]

حدیث ۶

پیامبر صلی الله علیه و آله :
خَمسٌ لا أَدَعُهُنَّ حَتَّی المَماتِ ... وَ التَّسلیمُ عَلَی الصِّبیانِ لِتَکونَ سُنَّهً مِن بَعدی؛
پنج چیز است که تا زنده‌ام رهایشان نمی‌کنم... و سلام کردن به کودکان تا بعد از من سنّت شود.
[۶]

حدیث ۷

پیامبر صلی الله علیه و آله :
أفشِ السَّلامَ یَکثُر خَیرُ بَیتِکَ؛
سلام را رواج ده تا خیر و برکت خانه ات زیاد شود.
[۷]

حدیث ۸

امام باقر علیه السلام :
إنَّ اللّه یُحِبُّ إطعامَ الطَّعامِ وَ إفشاءَ السَّلامِ؛
خداوند غذا دادن و به همه سلام کردن را دوست دارد.
[۸]

حدیث ۹

پیامبر صلی الله علیه و آله :
إنَّ مِن موجِباتِ المَغفِرَهِ بَذلُ السَّلامِ وَ حُسنُ الکَلامِ؛
یکی از موجبات مغفرت، سلام کردن و سخن نیکو گفتن است.
[۹]

حدیث ۱۰

امام باقر علیه السلام:
سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ علیه السلام عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِذا دَخَلْتُمْ بُیُوتاً فَسَلِّمُوا عَلی أَنْفُسِکُمْ الْآیَهَ قَالَ هُوَ تَسْلِیمُ الرَّجُلِ عَلَی أَهْلِ الْبَیْتِ حِینَ یَدْخُلُ ثُمَّ یَرُدُّونَ عَلَیْهِ فَهُوَ سَلَامُکُمْ عَلَی أَنْفُسِکُم‏
دربارهٔ سخن پروردگار از امام باقر علیه السلام پرسیدمآیه «هرگاه وارد خانه‌هایی شدید به خودتان سلام کنید» فرمود: منظور سلام کردن مرد به اهل خانه است در هنگام وارد شدن به آن و جواب دادن اهل خانه به او. پس، این سلام شماست به خود شما.
[۱۰]


حدیث ۱۱

پیامبر صلی الله علیه و آله :
اِذا دَخَلَ اَحَدُکُم بَیتَهُ فَلیُسَلِّم، فَاِنَّهُ یُنزِلُهُ البَرَکَهَ وَ تُؤنِسُهُ المَلائِکَهُ؛
هرگاه یکی از شما به خانه خود وارد می‌شود، سلام کند، چرا که سلام برکت می‌آورد و فرشتگان با سلام دهنده انس می‌گیرند.
[۱۱]

حدیث ۱۲

امام صادق علیه السلام :
صِلُوا أرحامَکُم و بِرّوا بِإخوانِکُم وَ لَو بِحُسنِ السَّلامِ وَ رَدِّ الجَوابِ؛
صله رحم نمایید و به برادران (دینی) خود نیکی کنید، هر چند با سلام کردن خوب و یا جواب سلام خوب باشد.
[۱۲]

حدیث ۱۳

پیامبر صلی الله علیه و آله :
وَ الّذی نَفسی بِیَدِهِ لا تَدخُلُوا الجَنَّهَ حَتّی تُؤمِنوا وَ لا تُؤمِنوا حَتّی تَحابّوا أ و لا أدُلُّـکُم عَلی شَئیٍ اِذا فَعَلتُموهُ تَحابَبتُم؟ اَفشُوا السَّلامَ بَینَـکُم؛
به خدایی که جانم در اختیار اوست، وارد بهشت نمی‌شوید مگر مؤمن شوید و مؤمن نمی‌شوید، مگر این که یکدیگر را دوست بدارید. آیا می‌خواهید شما را به چیزی راهنمایی کنم که با انجام آن، یکدیگر را دوست بدارید؟ سلام کردن بین یکدیگر را رواج دهید.
[۱۳]

حدیث ۱۴

امام علی علیه السلام :
عَوِّدْ لِسانَکَ لینَ الْکَلامِ وَ بَذْلَ السَّلامِ، یَکْثُرْ مُحِبّوکَ وَ یَقِلَّ مُبْغِضوکَ؛
زبان خود را به نرمگویی و سلام کردن عادت ده، تا دوستانت زیاد و دشمنانت کم شوند.
[۱۴]

حدیث ۱۵

دیلمی :
کانَ النَّبیُّ صلی الله علیه و آله ... یُسَلِّمُ عَلی مَنِ اسْتَقْبَلَهُ مِنْ کَبیرٍ وَ صَغیرٍ وَ غَنیٍّ وَ فَقیرٍ و لا یُحَقِّرُ ما دُعِیَ اِلَیهِ و لو اِلی خَشفِ التَّمْرِه وَ کانَ خَفیفَ المَئونَهِ کَریمَ الطَّبیعَهِ، جَمیلَ المُعاشَرَهِ، طَلِقَ الوَجهِ، بَشّاشا من غَیرِ ضِحکٍ، مَحْزونا مِن غَیرِ عَبوسٍ، مُتَواضِعا مِنْ غَیْرِ مَذَلَّهٍ، جَوادا مِن غَیْرِ سَرَفٍ، رَقیقَ القَلبِ، رَحیما بِکُلِّ مُسْلِمٍ... ؛
رسول اکرم صلی الله علیه و آله به هر کس برخورد می‌نمودند، از بزرگ و کوچک، ثروتمند و فقیر، سلام می‌کردند و اگر به جایی حتی برای خوردن خرمایی خشک دعوت می‌شدند، آن را کوچک نمی‌شمردند. زندگیشان کم هزینه بود، بزرگ طبع، خوش معاشرت و گشاده رو بودند، بی آن‌که بخندند، همیشه متبسم بودند، بی آن‌که اخمو باشند، محزون بودند، بی آن‌که از خود ذلّتی نشان دهند، متواضع بودند، می‌بخشیدند ولی اسراف نمی‌نمودند، دل نازک و نسبت به تمام مسلمانان مهربان بودند.
[۱۵]

پانویس

  1. مستدرک الوسایل و مستنبط المسایل ج8 ، ص 357 ، ح9657 - بحارالانوار(ط-بیروت) ج73 ، ص12 ، ح50
  2. بحارالانوار(ط-بیروت) ج73 ، ص11 ، ح46
  3. کافی(ط-الاسلامیه) ج‏2، ص647 ، ح3
  4. تحف العقول ص246
  5. نهج الفصاحه ص375 ، ح1102
  6. خصال ص 271 ، ح12
  7. خصال ص 181 ، ح246
  8. محاسن ج2 ، ص388 ، ح7
  9. نهج الفصاحه ص342 ، ح928
  10. وسایل الشیعه ج12 ، ص81 ،ح15696 - بحارالانوار(ط-بیروت) ج73 ، ص5 ،ح16
  11. علل الشرایع ج 2، ص 583، ح 23
  12. کافی(ط-الاسلامیه) ج 2، ص 157، ح 31
  13. مشکاه الانوار ص 123
  14. تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص435 ،ح9946
  15. ارشاد القلوب(دیلمی) ج 1، ص 115
منبع: سایت شهید آوینی - تاریخ برداشت:94/06/23
بازگشت به جواب سلام