فرهنگ مصادیق:احتکار – احادیث
احادیث این بخش با توجه به منابع ذکر شده در نرم افزار "جامع الاحادیث نور" بازبینی و به روز شدهاند.
حدیث (۱) رسول اکرم صلی الله علیه و آله :
لا یحتکر إلّا خاطئ
جز خطاکار احتکار نمیکند.[۱]
حدیث (۲) حضرت علی علیه السلام :
مِنْ طَبَائِعِ الْأَغْمَارِ إِتْعَابُ النُّفُوسِ فِی الِاحْتِکَار
به رنج افکندن خود برای احتکار از خصلتهای ابلهان است .[۲]
حدیث (۳) حضرت علی علیه السلام :
الِاحْتِکَارُ شِیمَةُ الْفُجَّار
احتکار خوی نابکاران است .[۳]
حدیث (۴) حضرت علی علیه السلام :
الْإِیثَارُ فَضِیلَةٌ الِاحْتِکَارُ رَذِیلَة
ایثار فضیلت است و احتکار رذیله است.<[۴]
حدیث (۵) حضرت علی علیه السلام :
الِاحْتِکَارُ دَاعِیَةُ الْحِرْمَان
احتکار به حرمان و بی بهره ماندن (محتکر) انجامد.[۵]
حدیث (۶) حضرت علی علیه السلام :
الْمُحْتَکِرُ مَحْرُومٌ نِعْمَتَه
احتکار کننده از نعمت خود محروم و بی بهره خواهد ماند[۶]
حدیث (۷) حضرت علی علیه السلام :
الْمُحْتَکِرُ الْبَخِیلُ جَامِعٌ لِمَنْ لَا یَشْکُرُهُ وَ قَادِمٌ عَلَی مَنْ [لِمَنْ] لَا یَعْذِرُه
آنکه احتکار کند و بخل ورزد گرد آورد (اموال را) برای کسی که سپاسش نگوید (یعنی ورثه او) و در آید بر کسی که عذرش نپذیرد و معذورش ندارد[۷].
حدیث (۸) حضرت علی علیه السلام :
هَلَکَ خُزَّانُ الْأَمْوَالِ وَ هُمْ أَحْیَاءٌ وَ الْعُلَمَاءُ بَاقُونَ مَا بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ أَعْیَانُهُمْ مَفْقُودَةٌ وَ أَمْثَالُهُمْ فِی الْقُلُوبِ مَوْجُودَة
ثروت اندوزان در حالی که زندهاند مردهاند؛ و دانشمندان تا جایی که روزگار باقی است باقی اند؛تن هایشان(با از دنیا رفتن) گم شده؛و نشانه هایشان در دلها موجود است.[۸]
حدیث (۹) حضرت علی علیه السلام :
أیُّما رجُلٍ اشْتَری طَعاما فکَبسَهُ أربَعینَ صَباحا یُریدُ بهِ غَلاءَ المُسلِمینَ ، ثُمَّ باعَهُ فتَصدّقَ بثَمنِهِ لَم یَکُنْ کَفّارَةً لِما صَنَعَ .
هرکس مواد غذایی بخرد و برای این که آن را به مسلمانان گران بفروشد چهل روز انبار کند و پس از چهل روز آن را بفروشد و همه درآمد آن را هم صدقه بدهد کفاره گناه او نخواهد شد.[۹]
حدیث (۱۰) حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم :
بئس العبد المحتکر: إن أرخص اللَّه تعالی الأسعار حزن و إن أغلاها اللَّه فرح.
چه بد بندهای است محتکر ! اگر خداوند متعال قیمتها را کاهش دهد ، او اندوهگین میشود و اگر گران کند شاد میگردد.[۱۰]
حدیث (۱۱) حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم :
الُمحتَکِرُ فی سُوقِنا کالمُلْحِدِ فی کِتابِ اللّه .
کسی که در بازار ما دست به احتکار زند به منزله کسی است که کتاب خدا را انکار کند. [۱۱]
حدیث (۱۲) حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم :
الُمحْتَکِرُ مَلْعونٌ .
محتکر از رحمت خدا به دور است. [۱۲]
حدیث (۱۳) حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم :
مَنْ جَمَعَ طَعَاماً یَتَرَبَّصُ بِهِ الْغَلَاءَ أَرْبَعِینَ یَوْماً فَقَدْ بَرِئَ مِنَ اللَّهِ وَ بَرِئَ اللَّهُ مِنْهُ.
هرکس خوراکی را به امید گران شدن چهل روز انبار کند از خداوند بری شده و خدا نیز از او بری و بیزار است .[۱۳]
حدیث (۱۴) امام صادق علیه السلام :
کُلُّ حُکْرَةٍ تَضُرُّ بالنّاسِ و تُغْلی السِّعْرَ علَیهِم فلا خَیرَ فیها
هر احتکاری که به مردم زیان رساند و نرخها را بالا برد خیر و برکتی در آن نیست .[۱۴]
حدیث (۱۵) امام علی علیه السلام :
(فیما کَتَبَهُ للأشتَرِ حینَ وَلاّهُ مِصرَ) و اعْلَمْ مَع ذلکَ أنّ فی کثیرٍ مِنهُم( التُجّار و ذَوِی الصَناعاتِ) ضِیقا فاحِشا ، و شُحّا قَبیحا ، و احْتِکارا للمَنافِعِ ، و تَحَکُّما فی البِیاعاتِ ، و ذلکَ بابُ مَضَرَّةٍ للعامَّةِ ، و عَیْبٌ علی الوُلاةِ ، فامْنَعْ مِن الاحْتِکارِ ؛ فإنَّ رسولَ اللّه (صلی الله علیه و آله و سلّم) مَنعَ مِنهُ .
(در فرمان زمامداری مصر به مالک اشتر) با این همه ، بدان که بسیاری از آنان - تجّار و صاحبان صنعت - در داد و ستد بیش از اندازه سختگیرند و بخل ورزی ناپسندی دارند و به منظور سود بیشتر کالا را احتکار میکنند و به دلخواه نرخ گران میبندند و این کار برای توده مردم زیانبار و برای حکمرانان عیب و ننگ است . بنابراین ، از احتکار جلوگیری کن ؛ زیرا که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلّم) از آن منع فرموده است .[۱۵]
پانویس
- ↑ نهج الفصاحه ص 680 ، ح 2524
- ↑ تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8207
- ↑ تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8203
- ↑ تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8200
- ↑ تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8201
- ↑ تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8202
- ↑ تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8205
- ↑ تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8208{شبیه این حدیث در نهج البلاغه(صبحی صالح) ص 496 ، ح 147 }
- ↑ امالی(طوسی) ص 676
- ↑ نهج الفصاحه ص 371 ، ح 1079
- ↑ نهج الفصاحه ص 432 ، ح 1317
- ↑ کافی(ط-الاسلامیه) ج 5 ، ص 165 ، ح 6
- ↑ بحار الانوار(ط-بیروت) ج 59 ، ص 292
- ↑ دعائم الاسلام ج 2 ، ص 35 ، ح 78
- ↑ تحف العقول ص 140 - نهج البلاغه(صبحی صالح) ص 438 از نامه 53







