فرهنگ مصادیق:غسل مس میت
کتب مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
مقالات مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
مصادیق مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|---|
| ۱ | غسل |
| ۲ | غسل جنابت |
| ۳ | غسل حیض |
| ۴ | دفن اموات در مسجد |
| ۵ | غسل میت |
| ۶ | غسل نفاس |
| ۷ | غسل استحاضه |
| ۸ | لمس خطوط قرآن بدون غسل واجب |
| ۹ | خواندن سوَر عزائم قبل از غسل واجب |
| ۱۰ | غسل عهد و نذر و قسم |
| ۱۱ | دفن اموات |
| ۱۲ | کفن اموات |
| ۱۳ | حنوط میّت |
| ۱۴ | رو به قبله کردن میت در قبر |
| ۱۵ | نماز میّت |
چندرسانه ای مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
مرتبط های بوستان
| ردیف | عنوان |
|---|
نرم افزارهای مرتبط
| ردیف | عنوان |
|---|
غسل مس میت چگونه است
غسل مس میت چگونه است و فلسفه اینکه اگر انسان به مردهای دست بزند باید غسل کند چیست؟
اگر کسی به جنازه سرد شده مردهای که هنوز غسل داده نشده است ، دست بزند واجب است که غسل کند. به این غسل، غسل مس میت میگویند. چگونگی غس مس میت مانند غسل جنابت است و فقط به نیت غسل مس میت انجام میشود.
حکمت غسل مس میت
الف. طهارت ظاهری و باطنی غسل دهنده غسل مس میت نیز مانند دیگر طهارات ، دائر مدار طهارت معنوی و پاکیزگی ظاهری است .در روایتی از امام رضا علیه السلام در مورد حکمت این غسل مقرر میدارد: «عَنِ الرِّضَا ع قَالَ: إِنَّمَا أُمِرَ مَنْ یُغَسِّلُ الْمَیِّتَ بِالْغُسْلِ- لِعِلَّهِ الطَّهَارَهِ مِمَّا أَصَابَهُ مِنْ نَضْحِ الْمَیِّتِ- لِأَنَّ الْمَیِّتَ إِذَا خَرَجَ مِنْهُ الرُّوحُ بَقِیَ مِنْهُ أَکْثَرُ آفَتِهِ؛ همانا کسی که مردهای را غسل میدهد ، بایستی غسل کند ، به خاطر طهارت از آلودگیهایی که از بدن میت به شخص منتقل میشود. زیرا زمانی که روح از بدن خارج میشود بسیاری از آفات و عفونتها در بدن باقی میماند».
غسل دهنده باید غسل کند تا خودش از آلودگیهای ناشی از تماس با میت پاک نماید. به هر حال شخصی که میمیرد ، یا تحت تاثیر میکروبها و عفونتها قرار گرفته است وجسدی آلوده دارد یا بعد از مرگ سیستم دفاعی بدن خود را از دست میدهد و جسد او منبعی برای تجمع باکتریها و میکروبها میشود. یکی از متخصصان علم پزشکی در این زمینه میگوید: «در هر سانتی متر مربع پوست بدن تقریبا ۴۰۰۰۰ میکروب وجود دارد. برخی از میکروبها هم پس از مرگ بیمار قوی شده و افزایش مییابند. در این هنگام سطح پوست، محل و کانون مهم سرایت و انتشار مستقیم بیماریهای عفونی میباشد. شارع مقدس اسلام بدن میت را پیش از شستن پلید دانسته و برای جلوگیری از ابتلا به بیماریها نسبت به کسانی که بدن میت را مس کنند (و دست بمالند) غسل را لازم دانسته و شستن موضع آلوده را کافی ندانسته تا از آلوده شدن اشخاص به میکروبها بقدر امکان جلوگیری شود».
ب. مدیریت احساسات بازماندگان
نوعاً بازماندگان مرده در اثر از دست دادن فرد عزیزی از افراد خانواده خود احساسات و عواطف بر افروختهای خواهند داشت و نمیتوانند یک باره رابطه خود را با او قطع شده ببینند. آنها در اثر اُنس و علاقهای که نسبت به او داشتهاند، حتّی بعد از مرگ میخواهند او را ببوسند و در آغوش پرمهرشان بگیرند. از طرفی ایجاد برخی ممنوعیتها، زمینه کنترل افراط در این برخوردها را ایجاد مینماید.
این نکته نیز کاملا روشن است که معمولا بدن افراد مرده در اثر بیماری و بر اثر مسمومیّتهای مختلف و از دست دادن قدرت دفاعی، ممکن است ، آلوده به انواع میکروبها باشد و نزدیک شدن به او خطرهای فراوانی از نظر بهداشتی به دنبال آورد.
اسلام هیچ گاه با عواطف و احساسات انسان از در ستیزه و مبارزه در نیامده، انگیزههای طبیعی افراد را نادیده نگرفته، بلکه عواطف و احساسات را در مسیر خاصّی هدایت و راهنمایی و کنترل نموده است.
با توجّه به نکات فوق میتوان نتیجه گرفت: اسلام برای آن که همه افراد - مخصوصاً بازماندگان مرده - را از آلودگی به انواع میکروبها و ابتلا به امراض گوناگون که از پیکر بی جان ممکن است به آنها سرایت کند، باز دارد و در عین حال با تحریم تماس با مرده، با عواطف و احساسات بر افروخته آنها مبارزه نکرده باشد و در عین حال این احساسات را کنترل نماید ، یک روند قانونی برای آنها به وجود آورده است; یعنی دستور داده هرکسی به بدن مرده دست بزند و یا به هر نحوی از انحا بدنش با میّت تماس پیدا کند، باید تمام بدن را شستشو داده و غسل نماید. شکّی نیست که این قانون گذاری تا حدود زیادی تماس زندگان را با مردگان محدود میکند.
ممکن است بعضی اشکال کنند که اگر غسل مسّ میّت ایجاد مشکل قانونی و برای جلوگیری از آلودگی و ابتلا به امراض است، پس چرا بعد از غسل دادن مرده، دست زدن و تماس پیدا کردن با بدن او موجب غسل نمیشود؟ ولی این ایراد سطحی به نظر میرسد و پاسخ آن روشن است، زیرا غسل دادن مرده با آب مخلوط با سدر و آب مخلوط با کافور و با آب خالص، خود عامل مؤثّری برای ضدّ عفونی و تمیز کردن مرده است و لااقل برای مدّتی آن خطراتی که پیش از غسل وجود داشته، موجود نخواهد بود. بدیهی است در این صورت پس از انجام گرفتن مراسم فوق، میّت را در مدّت کوتاهی به خاک میسپارند و احتمال بروز میکروبهای جدید و سرایت آن به انسان منتفی خواهد بود.
آنچه درباره غسل مردگان و غسل مسّ میّت گفته شد، گوشهای از فلسفه این احکام است; ممکن است نکات دیگری وجود داشته که هنوز از نظر ما مخفی و پنهان است.
د.حکمت معنوی:
البته غسل مس میت، پیامهای عرفانی و اخلاقی فراوانی برای انسان در بر دارد. انسانی که به واسطه روح الهی عزیزترین و باکرامتترین و افضل مخلوقات است ، با مرگ و انتقال این روح الهی ، ارزشش را از دست میدهد و جز نجاسات محسوب میشود. پس بسنده شدن انسان به شئون دنیوی و مادی و جسمانی ، انسان را پست میکند و اشتغال به شئون جوهره انسانیت و بعد الهی ، انسان را به درجههای متعالی کمال سوق میدهد. غسل مس میت این پیام را به انسان میدهد ، که هان ای انسان، به ابعاد مادی وجودت متکبر نشو که هیچ ارزشی ندارد. اگر جوهره الهی از تو گرفته شود از لجن بد بو، و از منی نجس، پست تر و کثیف تری. پس به جای اینکه به ابعاد ظاهری دنیوی مشغول شوی به ابعاد الهی و معنوی بشر توجه کن که ارزش اساسی در این بعد خلقت است







