فرهنگ مصادیق:تسلیم بودن در برابر خدا به چه معناست؟
پاسخ تفصیلی
خداوند دو گونه فرمان در عالم هستی دارد؛ یک سلسله از فرمان های او به صورت قوانین طبیعی و مافوق طبیعی است که به موجودات مختلف این جهان حکومت می کند، و همه آنها مجبورند در برابر آن زانو بزنند و لحظه ای از این قوانین سرپیچی نکنند، و اگر فرضاً سرپیچی کنند، ممکن است محو و نابود گردند. این یک نوع «اسلام و تسلیم» در برابر فرمان خداست. بنابراین اشعه آفتاب که به دریاها می تابد و بخار آب که از دریا بر می خیزد و قطعات ابر که به هم می پیوندند، دانه های باران که از آسمان فرو می ریزد، درختانی که بر اثر آن نمو می کنند و گل ها که در پرتو آن شکفته می شوند همه مسلمان اند؛ زیرا هر کدام در برابر قانونی که آفرینش برایش تعیین کرده است تسلیم اند.
نوع دیگری از فرمان خداست که فرمان تشریعی نامیده می شود یعنی قوانینی که در تشریع آسمانی و تعلیمات انبیاء وجود داشته است. تسلیم در برابر آنها جنبه «اختیاری» دارد و تنها افراد با ایمان هستند که به خاطر تسلیم در مقابل آنها شایسته نام «مسلمان» می باشند. البته سرپیچی از این قوانین نیز، دست کمی از سرپیچی از قوانین آفرینش ندارد که این هم باعث انحطاط و عقب ماندگی و یا نابودی است.[۱]
پانویس
- ↑ گرد آوری از کتاب: تفسیر نمونه، آیت الله العظمی مکارم شیرازی، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهل و هفتم، ج 2، ص 745.
