سیمای امر به معروف و نهی از منکر در قرآن

از پژوهشکده امر به معروف
نسخهٔ تاریخ ‏۱۰ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۳۴ توسط Shirzad (نظرات | مشارکت‌ها) (اصلاح نویسه‌های عربی)

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به: ناوبری، جستجو
سیمای امر به معروف و نهی از منکر در قرآن
مشخصات پایان نامه
[[]]
نویسنده زارع خورمیزی، حسن
زبان فارسی
استاد راهنما وافی یزدی، ابوالقاسم
تاریخ دفاع / انتشار 1373
رشته علوم قران و حدیث
محل دفاع موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی

چکیده

«امر به معروف» و «نهی از منکر» دو واجب بسیار مهمّی است که اگر به درستی شناسایی، و به خوبی اجرا شود، تأثیری عظیم در تأمین سلامت جامعه خواهد داشت. نگارنده، به ترسیم سیمای این دو واجب الهی از نگاه قرآن پرداخته است. در مقدّمه، اهمّیت موضوع پژوهش از نگاه قرآن و روایات ذکر، و در فصل اوّل، معانی واژه های «امر»، «منکر» و «نهی» بیان، و دامنه امر به معروف و نهی از منکر با شواهد قرآنی و روایی تبیین شده است. نگارنده، مراتب این دو واجب را اعمّ از تعلیم و ارشاد، موعظه و نصیحت، امر و نهی، و اقدام عملی برشمرده، و در فصل سوم، از شروط امر به معروف و نهی از منکر سخن گفته و علم به معروف و منکر، احتمال تأثیر، استمرار بر گناه، و ایمنی از ضرر و مفسده را شرط های لازم برای اقدام به این فریضه ذکر کرده است. در فصل چهارم، به بیان ویژگی های علمی و اخلاقی آمر به معروف و ناهی از منکر پرداخته است. از فصل پنجم تا هفتم به ترتیب، شیوه های صحیح، آثار و موانع امر به معروف و نهی از منکر، و در فصل هشتم، پیامدهای ترک این دو فریضه مهم بیان و گوشزد شده است. در خاتمه نیز شبهه تعارض این دو فرضیه را با آزادی انسان و مفاد آیه «یا اَیُّها الّذینَ آمنَوا عَلیکم اَنفسکم لاَیَضرُّکُم مَن ضَلَّ اِذَا اهتَدیتُم» (مائده، 105) طرح کرده و بدان پاسخ داده ایم.